37653 resultaten.
De zoveelste ronde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
608 kijk je en vraagt
wie bent u ook al weer…
Een hok zonder ogen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
560 heb zwarte vogels gevangen
muren vol bloed
weer met lente behangen
tralies gebroken
van een hok zonder ogen
deuren gekraakt
ramen geschoond
die in vervagen enkel
nachtblindheid uitbraken
nu schijnt het licht
langs mijn in trance
gevangen gezicht
heb de vrijheid gezien
in het verbreken van boeien
eindelijk kan ik weer groeien…
Het klein touche
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
437 ik heb
lippen gekust
in alle kleuren
emoties gevoed
ook weer gesust
in dagelijks gebeuren
het klein touche
proefde in delen
leven en dood
in de abrupte
wisseling van
veilige schoot
waar hergeboorte
geen familie kent is
toekomst onbekend
toch smaken
kussen altijd
weer naar meer
opdat zo de mens zijn
medemenselijkheid…
bloemen
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
608 ik heb je
bloemen gegeven
de kleuren brengen
hopelijk het
sprankelen van je
blik weer tot leven
je werd niet wijs
van het somberste
grijs uit de dagelijkse
info waarvan zelfs
de toon ijs gewoon
laat smelten tot water
juist in het
plat gevaasde
bloemennat
weerkaatst de spirit
die wij zo graag weer
in je lach willen zien…
Verlichting
snelsonnet
4.0 met 1 stemmen
1.169 De koningin is weer een jaartje ouder
En wil tot slot geen nationaal geschenk
Het is natuurlijk crisis, maar ik denk
Aan parels of een gouden hostiehouder
Of een houder voor waxinelicht misschien?
Of zou ze in dat veld al zijn voorzien?…
Na regen komt zonneschijn
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
712 Het is vroeg, miezerig en kil
de wereld nog stil
zit ’n merel op de reling van mijn balkon
uit te rusten van haar ochtendlied
wat me blij verheugt
door de last van regenwater
richt traag het gras zich op
de sprei van madeliefjes in het gazon
buigen droef hun natte hoofdjes
ach, ik glimlach want na regen
komt toch weer zonneschijn…
Quote 500
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
577 ik heb nog maar een keer geteld
maar ik kom niet in de Quote 500
terwijl het me elke keer verwonderd
hoe zwaar hij is, die sok met geld
misschien dat ik de sok 500 ooit zal halen
hoewel.. heb ik wat dan moet ik weer betalen…
Bom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Onder vleugels rode daken
Stijg ik weer met oergerucht.
Zilver van sloten en kanalen
Blinkt tussen groene stroken land.
Onder mijn voeten licht te wachten
Een gillend spoor van moord en brand.
Zwarte pluimen aan de einder
Daar is ooit een stad geweest
Grijze fabrieken en een haven
Huurkazernes nog het meest.…
Het zachte hijgen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
856 je vrouw weer naast je vond…
Die vagebondt
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.874 weer klooster ik
mijn eigen strand
de uitgestoken hand
liep in een ander ritme
voor ons draaft
de hond die vagebondt
met alles wat ze vindt
ons laatstgeboren kind
alleen de golven
horen onze woorden
verbittering die zucht
zout hangt in de lucht
we zijn de boulevard
weer opgegaan daar braken
onze dromen of het goed
zal komen…
In lucht terug te gaan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
887 druppels
slaan weer stuk
gedragen door de wind
tegen mijn raam
ik zie ze gaan
in weer verbinden
licht meevoerend in hun baan
het eindeloze stromen
tot de tragiek
van grote plassen
waar alle uitgelopen druppels
moeiteloos in water passen
om aan het oppervlak
te misten of verdampen
hun weg in lucht terug te gaan
tezamen met mijn…
in je slankevingerhand
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
599 ik de laatste
woorden heb gezegd
zijn we weer thuis…
Het mythisch vuur
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
644 het is tijd
om weer te dwalen
door sprookjes en verhalen
met lange
reepjes zon de
zomer terug te halen
de kleur en geur
van lange dagen
mag nog niet vervagen
want de koude is nabij
sneeuw en hagel wachten
op het keren van het tij
warm je aan
het mythisch vuur
van sagen en legenden
tot koning winter
weer de lente als
prinsesje…
Met gebalde vuist
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
520 weer vlagt het doek
strak in de heersende wind
de echo’s van duizenden kelen
zijn gelukkig verdwenen
stenen beelden
met gebalde vuist
vormen nog het decor
van wat teloor is gegaan
maar aan de grenzen
van het plein speelt venijn
alweer de dubbelrol van
lotgenoot en vriend te zijn
niet confronterend
toch gedwongen en met pijn
weer…
Nog even dwalen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
447 ik heb je onverwacht
weer teruggebracht
uit de chaos van de tijd
je opende verschrikt
je ogen in een eerst paniek
herkende de omgeving niet
pas later vloeiden
beelden uit je droom
ineen tot werkelijkheid
je zag mijn lach
wilde nog even dwalen
maar ik wist je terug te halen
samen op de bank
hebben wij de tijd weer
helemaal in…
Een nieuwe kans
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
495 weer een nieuwe kans…
Heerlijk spontaan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
572 jij hebt er
altijd slag
van gehad
de lucht net
even anders
te kleuren met
jouw warmte
waar dagen
geen gezicht
leken te krijgen
kon jij hun ogen
weer met een
lichte sprankeling
lief laten kijken
dan vonkte het
flitsten lachjes
in een spel van
kleine grapjes
naar elkaar
werd samen weer
heerlijk spontaan…
Haar zoenen
netgedicht
5.0 met 101 stemmen
475 weer
uitbundig te lachen
in het lief zijn voor elkaar…
Ontroering...
hartenkreet
4.3 met 70 stemmen
1.675 Je voelt het vlindervluchtig even
maar wilt het telkens weer beleven.
Je wilt zo’n ogenblik bewaren,
stil koesteren, opnieuw ervaren.
Het streelt steeds weer die tere snaren…
Is ontroering te verklaren?…
Zomaar iemand (4)
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
3.215 De wereld ging weer draaien
Mijn bestaan kreeg weer zin
toen ze fluisterend zei:
"Je hebt nu een échte vriendin".…
Grandioos
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.891 Ik met mezelf en
jij met meer dat
ik wil versieren
en geven
als jij weer staat
waar ik wens dat
je blijft wachten tot
ik
weer gelukkig
eenzaam ben
en op jouw
laatste
kerst kado lijk.…
De leegte spreekte
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.188 Wie slaat slaat terug omdat iedereen slaat
en de toekomst weer klappen krijgt.
Zo vaak zo veel.
De toekomst is verslagen.
Als de stilte in het hokje
weer de stem is
die alleen bang is
voor klappen
en slaag die hem machteloos maken.…
Format
hartenkreet
2.5 met 11 stemmen
1.006 Er is weer nieuws, waar ieder over praat
O.M. gegevens liggen weer eens op de straat
Wie zet nu zo'n computer maar bij het grove vuil
Dan ben je echt niet kien, maar dommer dan een uil
Die Justitie-officier die moet beslist eens leren
Om toch de harde schijf eerst maar te formatteren!…
Vijf vijf vijf
snelsonnet
3.7 met 37 stemmen
3.489 In ons land heersten afkeer, angst en woede
En woekerden de argwaan en de haat
Nadat Van Gogh hier werd vermoord op straat,
Maar plotseling keert alles weer ten goede.
Misschien nog één zo'n ramp er overheen,
Dan voelen wij ons allemaal weer één.…
Vreemd
netgedicht
3.7 met 40 stemmen
1.159 Dacht je te kennen
en jij mij
wij samen waren
ondubbelzinnig gezegd
we doen het weer
bij elkaar de sleur
onzinnig gezeur
apart op een kamer
verbaasd turend naar
éénzelfde sterrenhemel
verwijtende gedachten
snel hard als kogels
kennen……
we doen het weer!…
Herfst
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
838 De bladeren vallen, de herfst komt eraan
We zien de NS reclame weer over de buis heen gaan
Een manier voor de NS om begrip kweken
Als de trein op ‘t station weer eens zal ontbreken
Treinen ondervinden veel hinder van de gladde baan!…
VOLLE MAAN
hartenkreet
3.3 met 34 stemmen
3.756 Badend in het zweet
Zoekend naar verkoeling
Het vuur van verlangen
Nimmer gedoofd
Depressies achterlatend
De gezondheid is weer blakend
Emoties onbedwongen
Rituelen in het hoofd
Dansend in de nacht
Aanschouwd door alle sterren
Als een inheemse indiaan
Het is weer volle maan…
Gewoon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
650 Ja, het is fris buiten,
het is weer weer,
ja, gisteren ook, en morgen.…
waarom aan de drank?
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.335 waarom pakte ik de fles weer?
waarom voelde ik de pijn weer?
langzaam drink ik de fles leeg
om even mijn pijn te verzachten
om even nare gedachtes te kunnen verzachten
vragen zul ik blijven houden
waarom aan de drank?…
dingen (thema gedichtendag)
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
1.477 het leven in duizend dingen verborgen
ze nestelen zich in hoeken
om ook weer uit te verdwijnen
als een hond blaft het naar mij
ik neem geen nota om alles te onthouden
mijn dingen vliegen ook weer uit
als een wild konijn
ontglippen ze in alle onzekerheid
het verdwijnen bevrijdt me
van mijn verleden
van dingen die voorbij zijn
en verloren…