1957 resultaten.
De Koffie
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.803 Ik heb zo lang alleen geworsteld en gestreden,
En arm en onbekend zoo meen'ge hoon geleden
In twijfel, wanhoop, ziel- en lichaamssmart;
En als de moedloosheid mij 't hoofd en 't hart kwam drukken,
Kwaamt ge ook mij 't folterend gedacht ontrukken,
Verkwiktet mij de geest, verlichttet mij het hart.…
ZWART
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
192 Nieuwe twijfels geplant, paniek gezaaid.
“Rust,” smeekte ik zacht,
maar ze brachten chaos.
“Hulp in huis,” vroeg ik zacht,
“Ontzorging,” was mijn gebed.
Maar ze brachten observatie,
Rapportage van mijn adem.
Koude ogen in plaats van warmte.
En zij…ze kijken vanaf de zijlijn,
oordelend maar niet helpend.…
CONVERSIETHERAPIE (MIJN PERSOONLIJKE) en dat daar wetgeving voor nodig is, is een schande en laat geloven daar vooral buiten!
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
499 verloven
zeer groot verlovingsfeest met 250 bezoekers
uitzet bij elkaar en zelfs huis op 15 januari 1975
haar ouders wensten, eisten mij hun geloof toe
van Nederlands Hervormd dus naar Gereformeerde Kerk Nederland
catechisatie met verplichte controle door mijn verloofde
verloofde was een keer ziek, dus ik één keer alleen
ik sprak m'n twijfel…
Aan mijn moeder
poëzie
3.9 met 11 stemmen
5.014 Maar toch, moeder, wat me griefde,
Wat me vreugd gaf of verdriet,
Moeder, twijfel aan de liefde,
Aan het hart uws zoons toch niet!…
Gebed bij de harde dood
poëzie
4.3 met 10 stemmen
3.633 De twijfel is te slim en hindert mijn geweten,
ik heb niets uit te staan met deze handelswaar,
als zij die koster zijn en die Urbanus heten.
Heb ik gezondigd tegen 't tweede der geboden?…
DRIE STUDENTJES (1853)
poëzie
3.8 met 39 stemmen
6.214 Hun geloof en hun twijfel, hun liefde
En hun haat en hun kelder was één.
Alle morgens van tienen tot elven
Henstten ze samen vol vlijt,
En van elven tot vieren bezochten
Ze eendrachtig de societeit.…
Mei (Boek I)
poëzie
4.2 met 52 stemmen
9.569 Ik twijfel...ging ze soms tusschen mijn droomen
Mijn oog voorbij met scheemrend droomespel,
Een slaapschaduw. Neen neen zij was het wel.
Kust' ik u niet vaak vaak, mijn zoete Mei,
Waar 't water aanden weg voorbij stroomt, bij
De blauwe wilgen.…