Alle inzendingen over lightverse

ach heren van de schepping, de tragedie waarmee u vroeg of laat te maken krijgt en die het aardse leed bijkans ontstijgt is onomkeerbaar, kent dus geen remedie natuurlijk kunt u alles camoufleren met handgevlochten ijdele toupet maar weet u, die moet telkens af in bed en zal het vrouwvolk vast niet inspireren ook staat het vrij de scheiding…

ze geeft me een kus wang op wang lippen pruilen in niets met mijn neus in haar nek ruik ik de geur van parfum dit is dus de geurkus 't is een hele klus driemaal achtereen van linker naar rechter ik ruik en ruik verdrink in hemelse geuren nóg 'n keer ze lacht en werkt mee zacht laat ik mij verleiden waartoe parfum is bedoeld mijn…

De Nederlander steunde ach en wee en overwoog z'n klachten in te dienen. Het hondenweer was weer eens om te grienen. Hij dacht: 'Ik neem er geen genoegen mee.' Ten hemel schreide hij de weergod toe. 'In Californië hoor ik niemand klagen,' zo kwam ten antwoord, 'dáár zal ik niet plagen, hetgeen ik juist in Holland gaarne doe. Uw nationaal…

volkomen treurnis in het reservaat gebogen lopen laatste exemplaren van kudden die destijds gigantisch waren hun trage meters langs het roestend draad met luizen in de ongetemde haren hun kaken slechts tot prevelen in staat gebroken door het aangedane kwaad te oud, te ziek om nog te kunnen paren na jaren vindt men tussen broze botten een…

De dame voelt zich niet bijzonder thuis. De ramen zijn er stijlvol en de gang met vele deuren is behoorlijk lang, zodat ze in een kast is van een huis. De uitgebreide zitgelegenheid en omvang van het huis vereisen veel aan onderhoud. Bedienend personeel bezorgt er al het eten steeds op tijd. Hoe worden huis en personeel betaald? 'Een grote…

Omdat ze wilden stoppen, spraken ze af, hun shag te laten staan, hetgeen mislukte, want ze braken hun woord en weer een pakje aan. De rook begon hen ziek te maken; ze braken rookrecords. Hun geld ging altijd op in rook. 'Ze braken hier alles onder,' werd verteld. De kaarten, die bij 't klaverjassen bij 't geven aan elkander bleven…

Het schaap is de mal van het lam De schelp is de mal van de mossel De zee is de mal van het zout Marcel is de mal van het beeld De pijp is de mal van de rook De kunst is de mal van de vondst Het idee is de mal van Christopher Columbus is de mal van het ei Het ei is de mal van de kip De mal is de mal van de mal is De mal van de mal is de mal…

De kobberneel zit aan het diep en luistert naar het wielen. Oh, had hij maar een ielewiep - dan zou hij kunnen kielen. Maar kobberneel toeft onverwacht een snater in zijn touwen. Had hij zo'n euvel ooit gedacht ... hij wil zijn staken houwen. De snater linkt de kobberneel, raakt helemaal van bouten. Eén weet van tweeën één te veel -…

De nachtzaai schampert langs het zwerk op weg naar Donkervoorde, gevlucht voor 't eerste ochtendlicht dat aan de einder gloorde. Nu daalt hij af en volgt het grauw van schim- en schaduwgronden, totdat hij in zijn schuil verschiet - heelt eerst zijn lichtspoorwonden. Hij brouwt er aan zijn vunzig voer en voedt zijn voze leden met doem…

De oude onomatopee klimt stram uit zijn cabine en stekkert vast een '1', een '2' - zijn pet staat naar benzine. Ik vraag zijn toekomst, zijn tevree, zijn hang aan de machine. "Ach", zegt hij, "vroeger viel het mee: het is het ongeziene ..." "En", zegt hij schoorvoets, "onderzee moet ik de kost verdienen. Maar verder maak ik…

Hij schepte op, de vent: 'Ik ben de kampioen der minnaars, steeds potent; ik kan het blijven doen.' Z'n vuur was niet te blussen. Alles blies-ie op. Zo gaf-ie opblaaskussen aan z'n opblaaspop. Hij voelde luchtverlies. Het werd een droef besluit. De pop was slap. Hij blies z'n laatste adem uit.…

Ze legde d'r hoofd in z'n schoot. Hij ervoer het gebaar als een zegen en dacht: 'Wat een heerlijke stoot heb ik onder de gordel gekregen.'…

Eens per jaar, om kwart voor zeven, gaan het schompus en de bral naar het foutenfestival. Kijk, daar komen ook de neven: jat en klauw en grijp en gap - foute jongens uit de klap. In de zaal weergonst het leven op de tonen van een oert; hier en daar wordt er gevloerd. Onderwijl weeft men zijn streven, de kompanen met de maats - ieder…

De pythagorhaas zat op z'n helling en keek wiskundig om zich heen. "Ik hou het bij mijn ondersteling," sprak hij, "dat zo in 't algemeen het min of meer vrij zeker ópgaat, dat schuine zijde c² = a² + b²." Hetgeen - naar nu verluid - bevestigd is als Stelling door 'n algebrasem op Terschelling.…

Een wesp uit Weesp had wel een gek en te berispen spraakgebrek. Zo noemde zij zichzelf steeds 'weps', zei 'wepsentaille' en ook 'geps'. Een rups uit Gaasp gaf haar wat tips, maar zij riep kwaad: "Stop dat gegips!" Toen gleed ze uit, hosp op haar bisp en pisp riep zij: "Jij ak'lig misp...!"…

Station Oost; ik zie een rennende massa, die de trein nog wil halen van vijf over vier. Abonnementen zijn handig, zegt de man aan de kassa, als je dagelijks reist scheelt dat mooi een krat bier in de maand...... maar ook wachten voor drukke loketten, of kaartautomaten; er staan er maar twéé!! En wel vier voor frisdrank, snacks en sigaretten,…

Geschrokken wordt de doelman wit. De aanval lijkt hem ongehoord. Z'n tegenstander schiet. - Hij zit! - In Scheveningen wegens moord.…

Een hoogbejaarde uit Wolfheze kreeg laatst een zitplaats toegewezen. Besproken was de plaats alvast, toen deze man pas veertig was. Nee, onbesproken was-ie niet, want vroeger was-ie als bandiet veroordeeld wegens slechte dingen. Zo werd z'n zitplaats Scheveningen. 't Liep echter met een sisser af; hij kwam te liggen in z'n graf. Tekort…

o zoete mijn, je smaakt altijd naar marsepein... stroop, siroop en toetjes mengelmoes met honingsmaak of suikerige goedjes maar... sinds je zo vaak bij buurvrouw snaait verdraaid veel naar haar zoetjes…

Hij floot en zag er vrolijk uit. Hij zou zich nooit vervelen, gewiekst met kaarten, bal en fluit: kortom, hij hield van spelen. Zowel bij voetbal als gefluit verwierp-ie 't valse spelen. Hij deelde vaak de kaarten uit, de rode na de gele.…

'Wat staat dat pak je lelijk, vent!' De timmerman, die voor z'n vak gekleed was in een spijkerpak, kreeg van z'n griet geen compliment. 'Je blonde krullen zijn verdwenen! Wie heeft je toch zo stom gekapt?' vroeg zij. Hij voelde zich getrapt op alle tien z'n hamertenen. 'Je bent een slet, een hoerentrien,' zo zag-ie tot een weerwoord…

Tsagh eens een cnape stervensgeern een valsche, vreede, boose deern. Sei totten cnape: "hael mi terstond din moeders herte voor minen hont." Hi ging en sloech sin moeder doot en vluchtte mettet herte root. Mer twijl hi loopt, stuict oppen steen en valt, -dat arme hert meteen. Al botsen op de harde baen, Vingh plots dat hert te spreken…

Een engel wenkte, God had mij geroepen, er stond een lege zetel naast Zijn troon. 'Ik vroeg u', sprak de Heer op kalme toon, 'omdat ook goden somtijds willen snoepen.' 'Men zegt, u schrijft godzalige gedichten. Welnu, leest u eens voor uit eigen werk. U krijgt als dank een goddeloze kerk en zeven maagden die uw leed verlichten.' Doch…

Een turner, een oude van dagen Wou laatst nog een spreidstandje wagen Dat heeft ie betreurd Hij is uitgescheurd Doch 't kruis heeft ie moedig gedragen…

gelaten volg ik aan een korte lijn ik ben een oude hond onder de mensen een surrogaat voor nooit vervulde wensen van een bazin die ruikt naar terpentijn ze heeft haar vreemde nukken, ik herken ze aan de blikken als we 's avonds samen zijn de opgekropte woede, het chagrijn normale stilte wordt een heel intense ik slik haar buien al zo lang…

Ze deden 't als een schoorsteen, wat een strop was, daar hij en zij hun tijd en geld verrookten. Geen keuken had het rookstel, dat slechts kookte van woede, als de rookwaar weer eens op was. Ze wilden doorgaan voor een heer en dame; 't was rookkledij, waarin het stel zich stak: een smoking en een schoorsteenmantelpak. Een rookgordijn hing…

Ze zag hem in 't gerechtsgebouw en papte aan; het klikte gauw. Ze snakten naar de daad. Hij vroeg d'r mee naar huis. De vrouw zei wulps: 'Met slagroom lust ik jou.' De man was advocaat.…

Ik trof een oude vriend in een café, we raakten als vanzelf aan de praat, al was hij al in kennelijke staat. Het zat hem blijkbaar allemaal niet mee. Hij maakte van zijn lijden breed gewag. “Mijn leven loopt allang ontzettend stroef, ik drink om te vergeten”, zei hij droef, “te vaak reeds kampte ik met tegenslag”. Toen hees hij zich in…

God schiep de drummer, hoorde hem en schiep meteen de trommelrem.…

Uitkijkend over de kade van de vijver, zie ik een schittering mij niet onbekend. Ik kijk wat beter en zie dankzij mijn ijver, een grote vis die zich van mij wendt. De vis zwemt terug tegen de stroming in, met zijn schubbige vinnen, stralende staart en krachtig slag. Hij vindt mij te min, maar ach...…