499 resultaten.
Ik wil je...
hartenkreet
4.6 met 82 stemmen
16.906 Ik wil je onder,
en wil je boven,
je zult genieten, kan ik
je beloven...
ik wil je nemen,
zoals in mijn dromen,
waarin we heerlijk
samen komen...
Ik wil jou, ja
jou alleen,
ik wil met liefde
over je heen....…
Oogden beiden bleker
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
686 het stukje zon
maakte de sprong
weer goed
de overkant
jouw hand
de lach waar
alles mee begon
had de aanloop
niet goed voorbereid
slecht weer
de tegenwind
maakte de afzet
zeer onzeker we
oogden beiden bleker
het stukje zon
kwam in je ogen
om mij een goede
landing te beloven
op de grond was
er jouw warme lach
toen ik weer…
Ja hand in hand
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
932 zag de bui
al hangen
een warme zee
verlaten strand
zij liepen hand in hand
het koude binnenland
door duinen waar het
geel nog triomfeerde
en herfst voortijdig
te plots interrumpeerde
met regensluiers
die het stel niet
interesseerden door
zomer zongebrand
komen zij oogsten
ja hand in hand
elkaar weer winteren
beloven nu stralen…
Rien ne va plus
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
675 rien ne va plus
in deze tempelsamenleving
waar de woekeraars
en wisselaars
het leeuwendeel beloven
rien ne va plus
in deze casinocratie
waar wij blijven spelen
inzetten verhogen
op de minste kans
rien ne va plus
waar vele kleinste
de weinige grotere dragend
dankbaar moeten zijn
waar het economische belang
honger waard blijkt…
in beelden die leven
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
884 op zijn best
in de stress
van vlugger
dan vlug
ja jij met je
vrolijke ogen
die zomaar
van alles beloven
je lach die betovert
harten verovert
je schitterende haar
gestreeld door de zon
voeten die lopen
en springen alsof
ze mij vragen een
dansje te wagen
handen die wijzen
cirkels beschrijven
met gebaren die…
Brandt in mijn lijf
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
773 ik ben wakker
heb een vriend
hij brandt in mijn lijf
ik heb zijn sporen gekregen
hij mijn liefde verdiend
zacht zijn ontspanning
krachten gesust
rimpels rond ogen
zijn lippen geloken
heb ik zacht gekust
ik ben je lichaam
eet nu jouw smaak
val voor je handen
ze strelen mijn huid
liefkozen vaak
ze geven gevoel
dat je ogen beloven…
Angsthaas
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.114 Ik heb mezelf nooit vergeven
dat ik niet sterven wou voor jou
Dacht dat ik wel door kon leven
na jou een andere vrouw
Voor jou gewoon tien anderen
aan iedere vinger 1
Een mens wil soms veranderen
van jouw kaliber, geen
Ik deed mezelf beloven
dat er leven is na jou
desondanks wil ik geloven
dat ik het anders brengen zou
Jouw verwijdering…
Als ik de waarheid overleef
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
536 en weer
balanceer ik
op de rand van weten
of het dubieuze vergeten
heb mijn handen
vragend uitgestoken
kijk naar ogen die
mij zekerheid beloven
verankerd zit
een vast vertrouwen
dat we kunnen houden
wat in jaren al is opgebouwd
bij averij is het weer
varen op gegist bestek
van donkere zorgen
in nachten zonder morgen
pas nadat…
Wat magie bereikt
netgedicht
4.5 met 100 stemmen
496 je beweegt
de schaduw
van je hand
aan de achterkant
vervloeien
pigmenten tot
harmonie die
wereld een nieuwe
kleur mee geeft
waar twee
componenten
samen gaan kan
in de optelsom
onverwacht een
nieuwe kleur ontstaan
met een frisse
eigen kijk op wat
magie zo bereikt
juist in het
organisch gedeelte
beloven passen
en meten…
Avonden in Limburg
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
488 Nachten beloven vrede.
Morgen zal heden zijn.
Hier en nu opnieuw.…
Plotseling was ik een lezer
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
203 Ik liet me meeslepen
door veel belovende titels
gedrochten van gedichten
en dito zinnenspelletjes
ik ergerde me bijna dood
aan de dubbelzinnige
taalfouten in overvloed
op het terras aan de zee
en er waren ook dronken lettervlinders
die meedronken uit de hedonistische poel
van analfabete ziel-ontkenners
navelstaarders en ambivalente amateurs…
ze donkerden de nacht
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.003 ik je ogen
ze donkerden de nacht
vanmorgen keken ze
zo veelbelovend
toen het ontwaken ons
de vroege uren bracht
wisten lente in ontdooien
zagen winter zich in
krokussen ontplooien
en lachten naar elkaar
hoorden vogels
voorjaar fluiten en in
tonen hun domeinen sluiten
in de kruinen van de boom
nu zijn we in het duister
van beloven…
verlangen in tijd
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.092 langzaam zal tijd verglijden
dag na dag in hervonden geluk
waar liefde in mijn hart geslopen
intense verlangens in nevelen hult
lichte streling van zacht gefluister
onthul mijn dromen die diep geborgen
mij beloven dat de dag na morgen
ontwaken zal in licht
bevrijd van donkere dagen
daar waar nevels in flarden vervagen
en de zon in heldere…
ik ben je jochie toch
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.276 diepe plas
ik zie je aan de
overkant, het blonde
haar, de lange benen
het wuiven van een hand
de dag is anders
dan de zon wil schijnen
ik zie je steeds in
tegenlicht verdwijnen
ik hol en struikel
over schaduwen
die jou het zicht niet
gunnen in je ogen
ik voel je hand
en kijk naar boven
ik ben je jochie toch
dat moet je me beloven…
Steelde godvergeten trots
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
625 kom ik ben
de zon weer even zat
wil je oogsten
zien wat
vruchten ons beloven
ik schil je niet
pel nooit je nieuwe bast
maar wacht je opengaan
en weet jouw zomer
is nog niet gedaan
je kleurde lente
blauw en groen in ogen
bent de wildste bloem
die mijn hemel ooit
nog zal gedogen
je kiemde na het
vurig rood van de papavers
ze maaiden…
Een valse profeet
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.063 galmende woorden
klinken net echt
kaatsen in valsheid
de eerlijkheid dol
schreeuwen van vrede
maar hun echo’s zijn hol
eisen het volgen
preken verraad
vertellen hoe heden
in toekomst vergaat
draaien de waarheid
welsprekend een loer
leuren met zonden
in een genadig rumoer
stralen schijnheilig
als de nacht het vergeet
de hemel belovend…
Groende godvergeten mooi
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
734 onderen
het was de lach
van lente en
frivool in zomeren
je dwarrelde zo gaaf
in pril ontluiken
groende godvergeten
mooi was niet te stuiten
tot ver voorbij de kortste
nacht gingen we in kleur
en geur de perken te buiten
ik heb je herfst
zo lief de vruchten
van ons samenzijn zullen
we oogsten in zaden die
weer lente zon en lach beloven…
Als je een landschap was waar ik doorheen kon lopen
gedicht
3.3 met 368 stemmen
89.441 Maar 't meeste lijk je op de grote lucht erboven,
waar ruimte is voor buien licht en donkre wolken
en op de vrije wind daartussen,
die in mijn haren woelt en mijn gezicht met kussen
bedekt, zonder te vragen, zonder te beloven.
------------------------------------------------
uit: 'Vergezichten en gezichten' (1975).…
Geef mij een huis ( 22-07-2011 )
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
2.041 Mensen beloven mij de wereld.
Mensen proberen me liefde te geven.
Maar mensen, geef mij:
een huis.
Geef me een huis om in te wonen.
Geef mij een huis om me eindelijk
veilig en geborgen te voelen.
Geef mij een huis om in te blijven,
schrijvend dichten.
Geef me een woning om te delen
met velen: mijn wereld.…
Het gele huis
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.124 Ik ben ziek van heimwee naar 't gele huis,
In het lommer van groene linden,
Waar zongen belovend hun neurie-geruis
De dromige zomerwinden.
Nu wilde ik wel reizen naar 't gele huis
En luistren naar 't suizlen der linden
En dromen van liefde in mijn zonnige kluis
En omhelzen wie trouw mij beminden.…
Trump ontvangt felicitaties van het Koninkrijk der Nederlanden!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
647 President Donald John Trump
en beloven de 52ste staat te blijven
van de Verenigde Staten van Noord-Amerika!
Hoera, hoera, hoera!…
Wij bouwen aan onze dromen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
626 Wat wij ons zelf beloven
geeft vertrouwen voor een
nieuwe start.
Bij een tegen beter weten
hoort soms een bij de neus
genomen, omdat hoop te
vaak met de werkelijke
uitkomst wordt verward.
Vooral rond kerst zijn wij
gewoon onze luchtkastelen
te bouwen op al die goede
voornemens met weinig echt
perspectief.…
Valse Venus
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
605 Laat jezelf nu eindelijk eens beloven,
er nooit meer in te geloven.…
OORLOG, EEN NOODPAKKET, DAT WIL IK NEMEN ALS WILLEM BLIJFT
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
588 komen
of de Chinezen of wellicht de Amerikanen
ik neem dat noodpakket
als Willem blijft zitten
Zijne majesteit het Staatshoofd
geen toestanden à la 1940
Maxima mag met de meisjes
naar het verre Argentinië vluchten
maar niet Willem-Alexander, Willem niet
wat ook zijn Rijksregering adviseert
ik vraag zijne Majesteit
dat plechtig te beloven…
morgen
hartenkreet
4.0 met 23 stemmen
1.489 op jou
Je eindelijk weer eens te zien
Gewoon omdat ik van je hou
Om je recht in je ogen te kijken
Je een knuffel te kunnen geven
Laten zien hoe ik me nu voel
Bij jou te zijn voor heel even
Morgen altijd maar morgen
En de tijd die vliegt voorbij
Uren worden dagen en weken
En jij bent nog steeds niet bij mij
Toch blijf je me maar beloven…
Voelde mij weer sinterklaas
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.309 prijs
zag je mijn glimlach later pas
het leer was zacht
paste naadloos aan je voet
de rits wat stroef
in eerst gebruiken
natuurlijk liet je mij de
kwaliteitsverschillen ruiken
ze zaten als gegoten
je kon er goed op lopen
ook tot de knieën zonder vouw
je was weer de begeerde vrouw
in je ogen zag ik jou heel kort
mij eeuwig trouw beloven…
Licht
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
1.746 atomen laten mij denken voelen
dromen haten tasten gaan en komen
in bed lag ik vannacht te woelen
denkend aan al die atomen
meer atomen nog dan de planeten
electrisch gekoppeld en gespleten
ontstaat in mijn hoofd meer licht
dan de planeten licht als tegenwicht
maar met al het licht daarboven
hoe graag ik dat ik wou
kan ik je niet beloven…
Eigen schuld
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.392 vele fouten in mijn leven
Je herstelt ze nimmer weer
Soms wordt iets vergeven
Iets anders vergeet je op een keer
Anderen blijven knagen
Ze waren doorslaggevend indertijd
Je blijft zitten met wat vragen
Kijkt regelmatig om in spijt
Nooit kan je omkeren
Hetgeen je hebt gedaan
Je zult moeten accepteren
Voor je daden moeten staan
Beterschap beloven…
Zeezucht
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
800 langs dijen en kuiten
de zon klampt zich vast
aan de rand van een wolk
Geliefden draperen
een tekort aan armen
rond een ruggegraat die
ze delen sinds kort
Meeuwen negeren
eeuwenoude wetten
en slepende netten
schrapen de zeebodem kaal
's Avonds kleuren neon
spiralen de zilte lucht en
dwalen wij langs donkere kaden
die ons ravijnen beloven…
Zij brengt stilte mee
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
484 zij brengt
stilte mee
in haar verschijnen
een gereserveerdheid
waarin de lach langzaam
lijkt te verdwijnen
de causerieën over
allerhande en niemendallen
verzanden al snel
men kijkt verbaasd
als zij kordaat
de kring in gaat
aandacht vraagt
met ogen die iets
spectaculairs beloven
haar zachte stem
boeit van begin tot end
als…