Alle inzendingen over haiku

Verborgen licht leidt haar silhouet straalt geluk nachtkaarsen branden.…

de wisselwerking tegenovergestelden in harmonie één…

een witte wereld sneeuw vol lawinegevaar vlag met zwart en geel niet buiten kaders afdalen binnen lijntjes risicobeheer aangepast plezier buiten gevarenzone vol in beweging…

overkomt haar iets overkomt hem iets - en andersom…

postbode gezocht zwaar tillen en glibberen pinguïns ontwijkend…

Drie rode letters branden 's nachts aan de fabriek: stilte, méér aandacht.…

ruimte vol leegte verdriet in alle hoeken de stilte nabij leegte met begrip gevoel tussen de oren op weg naar binnen in stilte vreugde de ontdekking van de roos herboren krachten…

Rillend in de wind, haast bevroren van de kou groeten sneeuwklokjes. Haiku…

geketend en wel gaat deze slijtageslag nog heel lang duren…

ze vallen aan massaal die zwarte vogels op de pindakaas intussen roepen ze kras tiebie kras tiebie…

Plots stond ik voor je toch bleek ik de vreemdeling onstoffelijk woord.…

Nu dagen lengen ontwaakt de natuur voor u klank vol lentefeest…

Hartstochtelijk woord brandt als een vlammende haard op een schapenvacht.…

Zijn vurige hoofd duidt de avond als een ster schittert lucifer…

(tanka) Met Jezus meegaan; daarbij stevig doorstappen, moeizaam strompelen of struikelend voortkruipen: dit alles is Hem volgen!…

Met een glinstering als bliksemschicht in mijn hoofd treft haar laatste woord.…

De dageraad geeft haar symfonische welzijn in violet pak. De schemering neemt de symfonie van de dag in vogelvrij vlucht.…

loop naar buiten want het is windstil zo windstil en kou en vogels…

Een klontje boter, Een beetje water erbij. Laat zachtjes smoren.…

Blad in de winter rijp voor bezinning en sier begroet het voorjaar.…

De kunst leefde op het getekende canvas zonder haar leeftijd.…

De kransslagader baseert mijn zuurstof op jou rijk ritmisch leven.…

Door openlijk spoor trekt jouw routebeschrijving de hemel open.…

de jas steeds losser rond doorgedragen schouders hangt alleen nog tijd…

Niets houdt haar tegen. Af en toe een gedachte. Maar die vergeet ze.…

Verblind betoverd aangesproken in de trein volg het volgend spoor.…

Bomen glanzen wit: onder hun kruinen tikkelt het hemelwater.…

Het schrijverke draait snel rond op glanzend water: Guido Gezelle, ziet u vanuit het Hemelrijk mijn behaaglijke weemoed?…

zijn in eenzaamheid al die herinneringen echt zoveel sterker…

Puurheid van water des ochtends in de winter: een hemels genot!…