Alle inzendingen over haiku

(tanka) Spreken over God, gedachten zonder woorden: beide geven lof. Sterke liefde tot Hem groeit in het onderbewustzijn.…

Zo vaak doden wij: met kogels of met woorden, liefde woont er niet.…

zou er weleens iemand terugwuiven naar riet?…

orakel van nu zie de tijd in jouw kristal er wordt geboren…

Ze nemen zich voor Om in het komende jaar Achter te blijven…

De kern van mijn hart klopt door jouw ademhaling in bindend voorspoed.…

Warm nog schijnt de zon door het oude vensterraam de tuin blijft in bloei.…

Warme zwoele nacht wakker voor de roomservice één roos bij haar bord.…

De grootste kerstbal hangt stomdronken in de boom op het Rembrandtplein.…

De velden zijn droog een regenboog buigt alleen voor hemels water.…

(tanka) Veel mensen geven bij het kerstfeest hun voortuin kleurrijke lichten met een blakende ijver maar even grote wansmaak.…

tweeduizendveertien afgesloten openen tweeduizendvijftien de vader van gedachtes wenst een Gelukkig Nieuwjaar…

Even uit de broek... Omstanders zien mij zitten: niets dan aalscholvers!…

Het gehucht Werbeek: op straat klonk kindergejoel. Heimwee vult mijn hart.…

vol welbehagen jezelf beter laten zien zoveel schoonheid spreekt steeds weer een nieuw uiterlijk ik hou wel van behangen…

de ziel dat is zo'n oud belegen woord ik weet haar niet te vinden tenzij men aan haar komt dan doet zij zeer betrapt 30 november a.d. 2014 dominicus prima adventus begint met 'ad te levavi animam meam': tot u hef ik mijn ziel op…

Blaren op het pad: glimmend herfstkleurenpalet. Een slippertje dreigt.…

Een blauwe reiger stijgt op van het knuppelpad. O schone traagheid.…

soms treft een doener in gedruis rondom een bres waar stilte woont en een zeldzame vogel zingend hem blozen doet…

zo, mevrouw is aangekleed en meneer uitgekleed…

ze zat op Engels, ze zat op Spaans, en nu zit ze op Frans…

fris nog het gras en fier die glinsteringen in novemberlicht…

De rekke staat stil, kijkt dan telkens om, naar mij: heerlijk twijfelen.…

(tanka) Geelgroene bladen van lelietjes der dalen brengen in het bos licht opbeurende vlekjes op triest, gevallen herfstloof.…

dalend zoekt hij in de grote zee een standplaats heft dan de handen hoog en zingt uren lof en dank hees gezongen rijst hij uit het water op en rust in het zand blazend op de oude huid drogen otters zijn voeten…

Vallende vlinder opgeslagen souvenir op een droge plek.…

Het licht schijnt op weg tijdens een herfstdag op koers treurt de middag nat.…

een aalscholver schouwt vanuit de top van de iep de begane grond overal meent hij te zien het recht van de sterkste…

sinds de najaarszon het won van de zomerzon lijkt ze gevleugeld - haastig en naarstig op zoek naar een restantje nectar…

wees niet bang voor de storm laat maar waaien…