35279 resultaten.
Het kan alleen nog vriezen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
824 Hij is het water dat me dorstig maakt
een verrassende golf waarin ik onder ga
de fluistertoon die mijn mond
laat spreken waar ik nooit aan dacht
Hij is het brood waarin ik honger
een rode wind die mij zacht streelt
de slaap die me wakend maakt
het wollige ‘s nachts dat met me speelt
Hij is het lief dat mijn bloedt bekruipt
de kus in mijn…
Voor mijn 63ste verjaardag - 2 dec. 1924
poëzie
3.9 met 32 stemmen
8.079 't Verga me als hem, die op de zwarte zee
De ganse nacht gekampt heeft met de golven,
Dan wetend 't eindlijk naderen van 't land,
Bij 't eerste licht, dat over zee-vlak gleê
De schuimpracht ziet, waaronder hij bedolven
Dra vredig aanspoelt aan 't gewenste strand.…
we golfden de zee
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
859 ik zag in je ogen
de twinkeling van lach
ontmoette je lippen
hoorde zacht de
muziek van ons beiden
ik nam je hand
we dansten charmant
maar je streelden
mijn snaren en
oogstte mijn land
ik liet me wiegen
op jouw melodie
jij nam me mee
we golfden de zee
tot de kusten ons braken
nooit zal ik
je verlaten
jij speelt mijn…
je keek niet om
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.343 ik dacht aan de zee en
dat kleine bootje waarover
we spraken, weet je nog
we vonden geen woorden
je proefde het zilt van
mijn lippen, ik de jouwe
je tedere groet verloor zich
in de ruisende branding
ik stond daar
je keek niet om…
Golven
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
969 Dan is er even tijd voor rust,
totdat de zee het zand weer kust.…
het grijze sombert stilte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
754 ik was weer aan het strand
zag de hand van wind
in het afslaan van de duinen
het zand is hard en koud
meeuwen troosten zich met mist
die winter verre van ons houdt
het grijze sombert stilte
de golven rollen kilte
schuim wiegt wit en traag
de korte dag vandaag
maar als ik terugloop
zie ik de konijnen struinen
in het watertje van zon…
Leeg..
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.411 Blik op oneindig,
eindeloze zee,
de wind met harde vlagen,
neemt mijn gedachte mee.
Minuten worden uren,
van elke gedachte ontdaan,
hoofd leeg gemaakt,
ik kan er weer tegen aan...…
Geelt de duinen weer
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
657 je geelt
de duinen weer
ik zoek de bloemen
die je raakten op de
foto's die we maakten
van ons paradijs
ik loop
de route na waar
jij in diepe dalen
het konijnbewegen
feilloos achterhaalde
mij het jonge leven wees
in de warmte
waar wij dwaalden
gaf geel de richting aan
maar niemand weet waarom
wij draalden op de plaats
die liefde…
Schuim in overslag
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
744 ik nam het water
golfde je zacht toe
je spatte schuim
in overslag en gaf
toen langzaam toe
je liet je gaan
en drijven op het
zout van vele tranen
we bleven samen toen
vloed het eb liet staan
hebben zon genoten
zagen boten buitengaats in
alle richtingen verdwijnen
stuurloos voelde ik
je helemaal de mijne…
Je koude lijf
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
711 je rotst
en brandingt
veel te vroeg
je koude lijf golft
al de warme kusten
zag het schuim
waarin je overslagen
rusten toen zij de
hete stranden kusten
met de afgelopen winterkou
de onverlaat die
nog een pootje baadt
trekt zich snel weer terug
de kilte is door tijdgebrek
van lentes zon nog niet gevlucht…
Glimmend Goud
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
517 hij brouwt vanalles,
uit de zoute zee
hij kent de kleur
en weet de waarde
van het kleine beetje
Glimmend Goud op aarde…
wat ik zou willen....
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
947 wel een gebogen arm om me heen
en dan staren in de verte van de zee.…
De smaak van overgaaf
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
783 voor mij verglijdt
de horizon en jij
in lagen trillend wit
mijn kleur verschiet
de lust vergiet
in heftig samenzijn
uiteengespat in
dol vergeten hoe het was
de smaak van overgaaf
de hitte is nu weggeëbd
ik kleum van kou
verschiet tot grauw
en weer verglijden
horizon en jij
gescheiden zijn we vrij…
Je bloeide geel
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
678 zag je gezicht
blij in de duinen
pakte je hand toen
ik jouw liefde wist
je bloeide geel
ik liep de sporen
van elkaar bekoren
je gaafde heel
bent zelf gekomen
heb je niet genomen
want samen
waren we zoveel…
De oude zeeman
poëzie
3.9 met 10 stemmen
4.321 Wanneer ik op de duinen stond,
Vóór vele - vele jaren,
En ginds in zee een zeiltje zag,
De haven uitgevaren;
Dan kwam de lust naar verre reis
Mijn jeugdig hert bedriegen,
En 'k wenste wel de meeuw te zijn
Om heen te mogen vliegen.…
lanzarote
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.245 wandelen
hand in hand
langs het strand
eindeloos
de horizon als doel
miljoenen lavakorrels
rollebollen
in de wind
zachtjes klotst
de branding
het geluid kietelt
mijn oren
het wordt vloed
een rode gloed
de lucht bloedt
hartverscheurend
twee meeuwen
vliegen schreeuwend
de zonsondergang
tegemoet
vakantie
een bewuste vlucht…
La mer
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
573 De uitgestrekte vlakte,
van een oeverloos gelaat.
De rimpels in het zand,
een ruw zeeklimaat.
Een zilte landtong,
waait de wind.
Een golf,
kust, bemint.
Laag water,
eb in dit geval.
Poseidon
komt aan wal.…
Rust
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.012 Je weet dat ik ongedurig ben,
de kalme golven van de zee
namen ooit mijn ongeduld met zich mee.
“We zien elkaar morgen, oké?”
Ik leg me er bij neer,
ook al doet ieder woord zeer.
Er is geen windkracht
die mijn onrust kan beschrijven.
Dat zal dan altijd wel zo blijven.…
Haiku I
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
764 golven schuimen rood
als de avondzon verdrinkt
een westenwind huilt…
Morgenzee
gedicht
2.8 met 12 stemmen
5.444 Onder de hemel,
bleek om Dag´s nadering,
drijvend gewemel
binnen de kring.
Dromende spiegel
zwijgend en afgemat,
in lome wiegel
glimmend en glad
Diep van de wolken
dalen de schimmen af,
Donker bevolken
´t groot watergraf.
Zo wel bevaren,
vreugden en leed ontvlucht,
doodmoede blaren
doodstille lucht.
Rimpels verdwijnen…
Haar stilte wit
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
869 nog zijn
konijnen traag
maar in een vlaagje
lentezon ontwaakt hun
eerste voorjaarssprong
zien ze het
prille groen van
lichtend mos dat
in warmte weer ontkiemen
mocht na winterslapen
struin door duinen
naar het strand
waar golvend grijs
haar stilte wit
in een opkomend tij
in variaties blauw
leg ik de schelpen
in jouw hand…
In zacht rivierenland
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
774 ontmoette in
het eerste lichten
samen kijken naar de
wederzijdse vergezichten
nam je hand
naar duinen en de zee
proefden de golven
ze namen ons zo mee
we zomerden
in zacht rivierenland
naast wielen en de wagens
de molens van de havezate
durfde je hand niet meer
te vragen omdat de zon oprecht
te helder scheen maar weet
van nu ben…
Windkracht Twaalf
hartenkreet
3.4 met 33 stemmen
3.818 op een sein
Van de vissersschuit vol kostbaar leven
De wrede zee zo groot, het schip zo klein
Oh, zo velen zijn daar al gezocht gebleven
Zie!…
[de golven vallen]
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
689 de golven vallen
uit hun rol en gestrand
doneren ze schuim…
Cathedral Caves
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
487 over het slingerpad dalen we
naar het strand ver benee
het regenwoud omhult ons
met haar geheimvol groen
door de zee gevormde grotten
vallen altijd bij eb droog
op blote voeten betreed ik
eerbiedig deze kathedraal
eeuwen zijn hier voelbaar
van bruisend, beukend water
.…
Phuket - een uur in zes Polaroids
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
760 18.20
Twee witte boten
deinen op de golven van de Andaman.
18.32
Twee roze boten gaan op
in de vlammen van de zonsondergang.
18.44
Op het zand wenken
donkere krabben het tij naar binnen.
18.56
Tussen rotsen en strand
schieten vissen schichtig heen en weer.
19.08
Als een rookpluim
verduisteren vleermuizen de gele maan.
19.20…
OP HET UITMALEN VAN ’T HAARLEMMER MEER
poëzie
3.4 met 12 stemmen
4.979 Aº. 1642
Uitheemse vijanden te zitten in de veren,
Te slingeren de staart groothartig over zee,
Is ijdel, als uw long, geslagen aan het teren,
Inwendig vast vergaat en gij met hartewee
Zo deerlijk zucht en kucht en loost bij hele brokken
Het rottend ingewand te keel uit, in de golf.…
Wrakken en koralen
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
713 ga de golven
voor je beuken
de zeeën splijten
in obsceen gebaar
op zoek naar het
ultieme waarvoor
ik altijd met je ga
duik naar dieptes
in het zwart
heb alles wel gehad
wrakken en koralen
haaien die me paaien
willen snaaien tot
ik jou eindelijk vind
in het labyrint
van riffen die
de dag bepalen
jij bent het kind
dat ik zo godvergeten…
Speel met mij
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
836 wil het kind
in je vragen
te spelen met mij
zomaar aan strand
ik heb een schepje
en jij toch
een emmertje
vlak bij je hand
gaan voor de zon
de sprong over golven
het worden bedolven kom
speel met mij in het zand…
Planktonisch
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
566 Purper licht
fragmenteert in
kleine delen parelmoer
In een zone van getij
pluk ik vruchten
van de zee.
Naakte mossels liggen
gapend op het strand
onwetend van het dampen nog.…