28330 resultaten.
in het bos
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
676 in ‘t bos
ging het er
flink op los
takken kraakten
stammen braken
heel veel geweld
het bos geveld
niet langer vertikaal
maar horizontaal
liggende stammen
hierop groeien zwammen
de stormschade groot
maar het bos
is toch niet dood
inzending expositie "in het bos" van stichting cultuurpassie
van 12-8 t/m 14-9 in bibliotheek…
Waar ben je nu?
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.351 Ik mis je zo.
Hoor je me niet?
Ik mis je zo vandaag
Ik wil je zien, voelen, aaien,
ja, ik wil bij je zijn
waar je ook bent
Ik wil bij je zien.
Zwaar zijn de dagen
zo zonder jouw lach.
Lang duurt nu de nacht
dat kost mij veel kracht.
Je hebt de berg bedwongen
waar ik nu halverwege op ben.
Nog steeds ruik ik je geur
Er zijn nog zo veel…
pijlen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
600 de woorden die jij tot mij hebt gericht
waren scherp als de punt van een speer
een harde klap in ‘t gezicht
doet vele keren minder zeer
je hebt zeker nooit gelezen
dat die wonden niet genezen
pleisters plakken op mijn wonden
ze verzachten niet jouw zonden
verhullen dat jij me bedroog
onttrekken ze slechts aan het oog
je ziet ze niet,…
blaffen in het traandal
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
651 terwijl de dauwdruppels
zijn vertrapt onder laarzen
van vervlogen uren
branden er tranen
in oogkassen
van de morgenstond
in dit aardse dal
zal na overloop van tijd
het water tot de lippen stijgen
maar vooralsnog blaffen wij
quasie opgeruimd tegen
het alledaagse leven
en juichen uit volle borst
'lang leve het bestaan'…
Stewardess
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
2.073 Zij prikt de ballonnen door
die ik daarnet nog zag varen.
Zij verovert mijn luchtruim
met adembenemende benen.
Ook zonder stokje balancerend
dansende marionette op spitzen.
Zo speelt ze mijn angsten stuk
dolt met pirouettes vliegpaniek.
Rechts doemt de Olympus op
in de vage verte ligt Athene.
Godinnenstranden liggen braak
voor viriele…
draagkracht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
610 draagkracht
erboven gegaan
niets langer dragen
kan niet verder dragen
verdragen
uit bundel "geen gemakkelijke zoektocht"
opgedragen aan de ggz-client
oktober 2005
isbn 90-809885-1-0…
Onuitwisbare inkt
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.048 ik zie je nog steeds liggen, lief
aan levensreddende slangen
van gestapelde apparatuur
en de buis die zuigend leven
ademt in onwerkzame longen
rode en groene lijnen waaraan
mijn ogen zich vastpinnen
lezen golvend jouw lichaam
naast opspringende cijfers
als tussen strakke lippen
zwijgend woorden hangen
aan de spoedeisende wens
het…
Glariënd gloren
netgedicht
1.8 met 13 stemmen
2.889 Geen geraas
deze morgen
alleen geruis en gekwaak zachtjes
nog voorzichtig en gezoem
huidbedwelmend gestreel van achtergebleven engelen
een gewaad dat in de doornen steken bleef
en het lekte verholen uit
vissen spartelden op de waterlijn
en hapten ademloos toe
het was de stilte vlak voor de verdoving…
levensschatten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
664 ik had nooit gedacht
laat staan verwacht
dat mijn verleden
leeft in het heden
van levensschatten beroofd
was ik veel liever dood
dan zo door te moeten leven
niets meer om af te geven
alleen plicht en pijn
kan geen zingeving zijn
energie voor enkele uren
dit kon beslist niet langer duren
mijn beste tijd is voor de baas
daarna kijk…
Lierzang van een vader aan zijn enig zoontje
poëzie
4.0 met 10 stemmen
3.790 U wijd ik heden mijn gezang
Gelukkig kind! zo mild bestraald met zegen!...
(Maar laat ik eerst van uw behuilde wang
Die traantjes vegen.)
Gij op wiens pad, bij 's levens lentegloor,
Slechts rozen zonder dorens groeien...
(Pas op wat, Jans, daar stopt hij erwten in zijn oor.)
U, wie genot en zoetheên tegenvloeien,
Wie nog geen zonde drukt, geen…
eenheid
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
754 betere gezondheid
lichaam en geest
samen werken aan genezing
eenwording
uit bundel "geen gemakkelijke zoektocht"
opgedragen aan de ggz-client
oktober 2005
isbn 90-809885-1-0…
Oude meester
snelsonnet
4.0 met 25 stemmen
2.859 Met zijn tot op de draad versleten tas
Vol met vergeelde leerboeken en schriften
Betrad de half demente en geschifte
Docent met frisse moed opnieuw de klas
En vroeg de schooljeugd na een jaar of zeven:
“Jongens, waar was ik ook al weer gebleven?”…
Bekeerling
snelsonnet
4.2 met 9 stemmen
1.366 Ik was een enthousiaste potenrammer,
Maar daarop staat nu dubbel zoveel straf,
Dus blijf ik met m’n poten van hen af
Al is dat uiteraard een beetje jammer.
Ik ram voortaan geen poot meer en geen pot,
Ik sla voordelig hetero’s verrot.…
A SIMPLE KIND OF POP-ART
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
996 recept voor een
kant & klaar kunststukje
1. neem een lakenvelder
met zo'n mooi steriel
verband om z'n middel
2. schilder er met
vaste hand een
veiligheidspeld op
3. neem nu een foto
in zwart/wit
je kunt je thans scharen
in het rijtje kunstenaars
van het kaliber Warhol...
zo simpel kan kunst
soms ook zijn…
SLAAPT GIJ NOG?
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
614 Er klonk een oorverdovend klokkenspel
als oproep om de lauden bij te wonen
Maar mensen slapen liever tot de nonen
en dus trok de gemeente aan de bel.
Van mij mag van het noorden tot het zuiden
voor al het aardse leed de noodklok luiden.
--------------------
De gemeente Tilburg heeft een dwangsom opgelegd
omdat de kerkklok van de Heilige…
oogsten in augustus
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
795 bij het oogsten van de vruchten
uit zaadlijsten van verleden
bevloeide vocht van mijn verdriet
het gezaaide tot ontkiemen
stimuleren regenbogen
hel doorzichtig zonnenstralen
verleidelijk fruitig blozend
verwachtingsvol slechts te wachten
tot het oogsten van de vruchten
uit zaadlijsten van verleden…
PAPAVER-BED
poëzie
4.1 met 9 stemmen
2.138 Blank, scharlaken, woest en vredig,
Franjig, strokig, effen, ledig,
Wapenig, vol walmen;
Staan zij naar de zomer luchtend,
In een windeloze uchtend,
Opgericht als palmen.
't Rusteloze vliegendom
Gromt en glinstert al alom
En beweegt zich vinnig
Om het groene tonnetje
Met het straalsgewijs zonnetje
In elks midden innig.
Even buigen…
Het kleine geluk
netgedicht
3.2 met 31 stemmen
1.538 Terwijl het afscheid
nog te drogen hing aan de waslijn
begaf ik mij te zolder
waar onze geuren nog lagen te verstoffen
een web waarin verstrooide levens groeiden
wapperde in een hoekje
waar het licht half door het klapraam
met de lakens speelde
groeischaduwen en klimop
het harde hout waarop geklopt
zo vaak de oude veren kreunden
en…
Het roze versje van Ho en Mo
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.294 De twintig kippen hadden grote pret
er waren net twee hanen in hun hok gezet
de veren gladgestreken en de kam gekleurd
was het wachten op hun allereerste beurt.
Maar de hanenjongens, Ho en Mo geheten,
slaakten weliswaar zeer liefdevolle kreten
die waren niet bedoeld voor de hennenschaar,
maar helemaal voor zichzelf, voor elkaar.
Onder de…
Anno 1700 en Zoveel
poëzie
4.2 met 6 stemmen
2.260 Ze zaten vol en vetjes,
Heel puntigjes en netjes,
Twee rococo-portretjes.
Een Pruisman en een Kees,
Met blanke chemisetjes,
Met Brusselse manchetjes,
Gepoederde toupetjes,
Met stijve girouetjes
En stijve préjugés.
Hun geestje was aan ’t dwalen.
Bij honderd idealen
En duizend weelde-stralen,
Ging ’t zonnetje reeds dalen,
Der oude fermiteit…
noëlla
netgedicht
2.1 met 17 stemmen
1.477 ik, die een zusje en later mijn vader verloor
denk nog steeds aan dat engelenkoor
dat op jouw bidprentje stond
en dat je zieltje naar de hemel zond
je lag zo vredig in je bed
nadat de dokter je lamme beentjes had verlegd
nog nooit in jouw korte leven sliep je zo goed
maar helaas verliet je ons toen voorgoed
jij was de benjamin van ons gezin…
ALLE KLOKKEN LUIDEN
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
1.182 De kerk in Tilburg ging van bim bam bom
en buurtbewoners zijn verhaal gaan halen.
Meneer pastoor volhardt en moet betalen;
vijfduizend euro, 't is een flinke som.
Wil niemand zich dan over hem ontfermen?
Een klokkenluider moet je toch beschermen?
-----------------------------------------------------------
De gemeente Tilburg beboet de…
maandag
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
844 bedenk
niet iedereen
kan op maandag
weer naar het werk
arbeidsvreugde!…
het aangeschoven woord
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
650 voor Gerrit Kouwenaar
stoelen van woorden
bieden plaats aan vermoeiden
in de luwte neergestreken
krijgt het zitten zijn beslag
we schuiven aan met z'n allen
aan tafels van vertier
hier wordt straks wellicht
een drankje gedronken
en luchtig geconverseerd
over het één en ander
morgen wanneer tafels en stoelen
zijn verlaten getuigen…
Zwarte gedachten
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.145 Een mist van zwarte gedachten
dwarrelt langzaam over mij heen
Waar is mijn kracht gebleven.
Ik voel dat de donkere dreiging
mij verstikt en dat de stilte
een verlammende werking heeft.
Waar is de weg gebleven
die ik altijd ben gegaan
die veilige vertrouwde weg.
De mist lost langzaam op
komt dat door mijn gebed
door mijn geloof in God…
ademen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.479 dronken van je geuren
lurk ik met mijn lippen
aan de zuurstof van je lijf
de vuurstof van je zenen
mijn longen zwemmen
in jouw heerlijke zee
de kieuwen die je buik
plooien naar mijn kust
samen brandende adem
verwoest al wat was
we plagen de golven
in wild deinende roes
tot puurstof ons zwelt…
zo heel gewoon
netgedicht
1.9 met 9 stemmen
712 zo heel gewoon
kokend water
een zakje thee
gewoon een glas
dampend hete
rooibos thee
schenkbare liefde
in de eenzame kilte
van een eindeloze nacht
drinkbare bronsrode moed
transparante gouden gloed
in die pikdonkere nacht
sympathiek troostrijk vocht
het niet mogen maken
kan je heel diep raken
gewoon wat thee
door dat ongrijpbare…
Samen apart
hartenkreet
3.3 met 11 stemmen
6.601 TWEE schitterende mensen
Elk EEN verleden
Samen EEN heden
Met nog zoveel wensen
Over hoge bergen
Door diepe dalen
Nu samen in elkaar verdwalen
EEN mooi paar, TWEE mooie mensen
Samen EEN maar toch apart
Beginnen aan een nieuwe start
Met heel veel gelukkige wensen
Geniet van het leven, geniet van elkaar
Geniet van de liefde zo puur
Geniet…
Storm
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.138 Liefde tussen Hem en Haar
Is vaak als eb en vloed
Gaat het goed, dan is het goed
En komt men tot elkaar
Men verdrinkt in liefdesgolven
Wordt er letterlijk door bedolven
Het voelt goed, het is goed
Wat dat toch met mensen doet
Het geeft ze energie en kracht
Waarmee ze ook de storm
Al is die soms ook zo enorm
Aankan, wegstuurt en veracht
Kabbelt…
wit en zwart
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
1.996 een meisje en een jongen liepen daar
ze hielden heel veel van elkaar
hij was blank, zij was zwart
daar begon al hun smart
hun liefde geen loos alarm
hij was rijk, zij was arm
zij mochten niet met elkaar verkeren
dat hadden zij al jeugdig moeten leren
zij trouwden, kwamen daardoor in de bak
waar een blanke, gekweld door jaloersheid
plotseling…