10326 resultaten.
De subtielste nuances
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
489 onhoorbaar
lachen sporen
geluid die de
hartslagen van het
leven omgeven
nodigen uit
om te delen in de
rust en ontspanning
van alles dat geen
auditieve vibraties heeft
toch staat stilte
bol van overleg
alleen de golflengtes
zijn voor ons gesloten
wij schreeuwen ze weg
woorden overheersen
onze lichaamstaal
in de subtielste nuances…
Zengeving
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
441 Wanneer ons verstand leert zwijgen,
vertelt de stilte ons verhalen.
Kijk, de zon breekt door de wolken!
Heeft ons leven zin?
Wie het weet zal het zeggen.
Heeft ons leven zen?
Wie aandachtig is zal zwijgen.
Hoor, de wilde ganzen vertrekken!…
Heimelijke genoegens
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
585 Een schat van verlangens
om in stilte te beleven
en de uitgesproken wens
tegelijk uit te spreken.
In glinstering van ogen
waar mijn weg verdwaalt
schijnt haar uiterlijke schaduw
die tot genoegen straalt.…
Stil werd onze zomertuin
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
479 Velen zijn op zoek naar groener gras,
sommigen naar de stilte.
Kuddedieren zijn ver van huis gegaan.
Wat rusteloze mensen elders zoeken,
is in alle rust thuis gebleven.
Stil werd onze zomertuin.
Vredig ons bestaan.
.…
De koele tuin
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
623 confetti bloemen
veel ballonnen voor
ultiem plezier
muziek en lachende
gezichten in een
snelle polonaise hier
ogen glinsteren
willen zonder remmen
naar het onbekende
sneller en alerter
op zoek naar het intieme
in geheel verloren gaan
wij zijn de
drukte ontvlucht om
in stilte bij te komen
de koele tuin
een heldere nacht waarin…
Raven kondigen een doodse stilte aan.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 Raven
kondigen de doodse stilte van eeuwige
zwarte nachten aan. Rouwzwart is het veder-
kleed van deze intelligente gravers met de
dood begaan; die slechts middels de verganke-
lijkheid van het leven kunnen bestaan.…
Langzaam vloeibaar
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
511 tijd wordt
langzaam vloeibaar
zonder bezigheid
minuten rekken
uren kleven bij
gebrek aan onderscheid
het staccato van
de afspraak timing
in ontmoeten is voorbij
rust verteert het
dagelijks gebeuren
zonder zichtbare activiteit
eindelijk het koninkrijk
stil oplossend in een
naderende eeuwigheid…
Haast en stress
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
551 verdwijnen
doodse stilte in rouwkaart verschijnen…
Alleen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
717 Ben een bekende van stilte,
gezelschap is aan mij vreemd.
Als ik een vriend moest opnoemen
heette hij vast "Alleen"…
Zonder titel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 Heeft bewustzijn zin als zin ontbreekt en bewust overschat
Zijn het woorden of de daden die zoveel invloed hebben
Lijken de wegen vol hobbels en toch is het plat
Zegt men weleens dat spreken zilver is en zwijgen goud
Toont dit jouw stilte, jouw vorm, gesneden uit hout…
Gods blote hand
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
499 zacht gebrom
dat eeuwig leven heet
het is alom
ik kijk pas om als het
octaafje hoger wordt
waar bestaan
zich ook laat zien in
groei en bloei misschien
in het spel van harmonie
dissoneren valse tonen
schaduw in de melodie
het zijn oneffenheden
die men moet leren in het
zingen van een eigen lied
soms daalt in overgang
de stilte…
In alle openheid
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
602 wanneer kan stilte
eindelijk weer spreken
over zaken waar wij
liever niet over praten
in de immense
veelheid van woorden
ontgaat ons vaak het
onderwerp van gesprek
men haakt in
neemt snel over
eindigt lachend op
een doodlopende weg
stilte is niets zeggen
samen bouwen
aan fundamenten
van vertrouwen
om dan in alle
openheid…
Jij of ik?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
850 Geen van al;
we zouden ons vastklampen aan de stilte.
De veelzeggendheid van het stilzwijgen,
de rust,
de berusting,
laten we er daarom van uitgaan
dat één van ons morgen doodgaat.…
Nacht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
519 Het is alsof een naamloze dichter,
mij in de stilte op komt zoeken.
Spontaan begint hij in mij te dichten,
wanneer ik zelf onmogelijk dichten kan.…
De tijd
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
563 Eigengereid en zonder wrok,
met als enige verbeten belager
de met woorden doorbroken stilte.…
Niet Zijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
550 Soms
wil ik er even
niet Zijn
Soms
wil ik rust
mijn hoofd leeg laten
niet praten
enkel zweven
in het niéts
Zijn…
Eervol verbannen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
517 Een nacht
zo donker van substantie
dat ze oproept
tot medeplichtigheid
zich te bezinnen
in een astronomische stilte.
Zelfs de maan
slikt haar verzilvering in
en laat zich
eervol verbannen.…
Als bloemen konden spreken
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
671 de grenzen van het leven
die banden van geliefden breekt
noem het zielenpijn
soms denk ik dat uit zwijgen
woorden kunnen bloeien
die de schoonste bloem evenaart
fluistert zacht vanuit de knop een stem
dat bloemen weer zijn te verstaan
als onvervalste kleuren
opbloeien vanuit de ziel
die immer levensvreugde spreekt
daarom moet er stilte…
De druppel en de klok
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
461 Onze druppels vallen één voor één,
zoals het tikken van een oude klok.
De allerlaatste druppel wacht.
Wij mensen houden onze adem in.
Klokkenmakers kijken angstig toe.
De nieuwe klok loopt veel te snel.
Onze oude klok staat vaak stil.…
De stilte fluistert over het wonder
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
440 De stilte fluistert over het
wonder. Het wonder aan de
wortel van het bestaan.
Telkens zoek je naar goede
gronden. Maar het is de
aarde die zwijgt,
want zo als het gaat is
het altijd al gegaan.
De natuur kent zijn regels
en maten. En slagmaten als
het soms zo moet zijn.…
Ineens
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
512 Zwijgzaam aanschouw ik
een rumoerig kabaal
En voel de stilte om mij heen
Ik hoef er geen
moeite voor te doen
Het is er nu en
zomaar ineens…
Stilte zwart gemaakt
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
513 ik heb stilte
zwart gemaakt voor
een intens beleven
alle lichten
uitgedaan omdat
zij leven geven
voel de dood
geruisloos heen
en weer bewegen
maar hij krijgt geen
kans om op te staan
in een herrijzen
het sterven is nog
niet gedaan we gaan
de dag weer prijzen…
Perspectief in verbinding
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
493 Transparant in kleur
bij ondergaande zon
reikt de kustlijn
tot de horizon
in nachtelijke stilte
onder glinstering verlicht
tekent de mysterie
als schitterend gezicht
in één bewondering
betoverd tot dageraad
met vertier gezang
wanneer uurwerk doorslaat
zo blijven dromen
de verfijnde…
Een plaats waar
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
485 ik heb stilte
hart gegeven voor
dagen en weken
een veilige schuilplaats
tegen woorden die
zich steeds herhalen
in torenhoog stapelen
zonder uitzicht te geven
op een nieuw perspectief
uiteen vallen om weer
stof te kunnen geven
voor hun eigen replica’s
een plaats waar
letters hun nieuwe
fundamenten gaan leggen
die in begrijpen…
Hemellichaam
gedicht
3.0 met 3 stemmen
4.258 Nee, blijf staan, ik wil
luisteren naar je stilte
zien hoe het uitdooft.…
De stilte rond de vijver
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
559 Wat ademt hier de stilte zonder woorden,
met blauwe lucht en groen gewas dat
eenden blij doet leven, soms met sierlijk
drijven op het water, met schrijven zonder
zucht of klagen, stilte ademend en haast devoot.
Straks daalt de zon weer en kleurt het avondrood.…
Najaarsstilte
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
795 Hoe lief is mij de najaarsstilte
het vakantierumoer is uitgewuifd
de morgenmist, de avondkilte
en regen die langs de ramen druipt.
Hoe lief is mij die bleke middagzon
op late rozen in de tuin
een kikker in de regenton
tussen het lover goud en bruin.
Hoe lief is mij het vroege avonduur
tussen kaars en schemerlicht
de warmte van een knetterend…
schorre zwanen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
671 de dag boeit, alsof het in boeien is geslagen
het roestig ijzer heeft geen jaartallen
om in te zien hoe lang de dood aan de poort
van de schorre zwaan zijn levensverhaal vertelt
wie boeit het, één ieder is de afwas in zijn eigen teil
ze sluizen zacht het geluid dat hen voortbracht
in broze herinneringen aan mijn schreden voorbij
snavels getuit…
wederkerig
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
488 In het mokka van haar ogen kom ik thuis
zoals op een krakend koude winterochtend
slepend door mijn nog te hete koffie
reeds drinkend 't aroma van haar pupillen
zoals ook ’t zacht gemoed allengs verdrinkt
de waas lang gerekt tussen ons slepend’ ogen…
Heen
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.395 In de hondsdagen versterft het wilde gezang.
Bij de kom in het gras is de merel komen drinken
vier lange teugen voor hij weer vloog -
wat leeft, leeft van schrik en beven.
Ik ken iemand; hij ligt in zijn groene graf,
het is nog vers. Hij zwijgt daar
als de schuwe vogel die hij altijd was.
Ook ik ben nog nooit zo stil geweest.
Er is beangstigend…