3038 resultaten.
Over en weer .....
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.029 Jij weet mij steeds te raken
met een woord of een gebaar
nooit zul jij verzaken
het spel is nog niet klaar
Jij wandelt door mijn leven
raakt weer een letter aan
steelt wat ik had te geven
woordblind bij mij vandaan
Jij grote onbekende
beroert toetsen ongevraagd
waar woorden ooit verwenden
worden zinnen nu belaagd
Met simpele nonchalance…
Geleuter
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.046 Gebrabbel van een kleuter
aan u en mij gericht
Ik vind het slechts geleuter
Men noemt het een gedicht
De zinnen die niet lopen
De vrucht lijkt echt onrijp
Moet ik de boel ontknopen
Totdat ik het begrijp?
De boodschap in een papje
Van wonderschone rijm
Verteert veel beter snap je
Maar wat is het geheim?…
De oude vrouw.
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.109 Het vrouwtje, tot aan het eind
nog heel goed bij zinnen
had alles geschonken
aan kansarme gezinnen.
Als honden met staarten tussen de benen
zo dropen zij samen af,
verlieten berooid de ouderlijke woning
met niets, en dat was hun verdiende straf.…
leven
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.605 geluk kun je niet maken
dat zit vanbinnen
maar jij weet me zo te raken
brengt me buiten zinnen...
als dit er ooit niet meer zou zijn
als ik dit zou moeten missen...
voelt als intense pijn...…
loven maar nu geloven
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
728 recht tegenover
de ingang van Artis
één hoog boven
zat mijn struise lief
uit de Friese Wouden
Chinese bloemetjesjurk
blote voeten
in de natte teil
het stommelde
op trappen
daar werd
aan de deur geklopt
zij lachte breed uit
weet je dát is
de Here Reve
van twee hoog boven
laat hem alleen binnen
als hij in ware zinnen
Onze Lieve Heer…
Bedrukt
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
875 Ik kijk je aan en lees de zinnen
die dieper dan je woorden gaan
en zie verstand strijdende staan
om het gevoel te overwinnen
maar terwijl de tijd versnelt
verdiepen wij ons andermaal
letter voor letter in het verhaal
waar liefde nimmer grenzen stelt
doch bij het dagelijkse schijnen
slaan we het boek zuchtende toe
begerig maar niet wetend…
ongeleide gedachten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
812 zocht iets van stilte om aan je te denken
misschien een gehavende vleugel te strelen
ontelbare malen gezet om te schrijven (aan jou
over jou, voor jou) maar alles blijft blanco
terwijl mijn vingers zweven boven de toetsen
zou de mooiste stukken kunnen componeren
als de muziek mij alleen maar vinden wilde
even zo vaak stelen zinnen mijn akkoorden…
De taal der Elfen
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
2.828 De taal der Elfen is de taal van de liefde
Een taal die ik spreek noch versta
Het Rijk der dromen en innig verliefden
Ik zoek haar en ik spreek haar na
Maar liefde is meer dan enkele zinnen
Meer dan een stem of een tedere blik
Het laat zich benijden en laat zich beminnen
Misschien is het meer dan alleen jij en ik
Het laat voor zich vechten…
Socialisme
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
693 Aanstormend door mij nimmer gehoord
komen doden gedachten wreed vermoord
klinken hol en leeg mijn klanken van heden
bekende terreinen op de tast betreden
Glijden zinnen gespiegeld glad in alle vormen
om warrig zoekende hun rode draad los te tornen
Verwachtingen laat in tijd steeds voorbij te staren
misgrijpend zoekende ondergane levens jaren…
talent dicht elcke dag
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
922 het litteraire mensch
loopt immer syne natuur getrouwe
nooddruftig op alle daeghen
woorden zinnen vaerzen
draeghen sorgh voor den staet
ener innerlijcken springvloed
tapschgewijsch volgt ontlasting
door uitstoot soms spuwing
uit het vaeck onttande gat in 't hoofd
van grijschgroene letterbrij
een krijsch het was een hele heisch
den Heere…
Bitterkoekjes
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.698 Zinnen dansen pirouetten
in het rond en immer rond
ideeën slechts nog silhouetten;
jouw oorlog vecht je aan het front
waar letters snauwen, bijten, snijden
woordenbloed een helder rood
veroorzaakt door een donker lijden
zwarte zielen; haat is groot.…
Jouw tour de poëzie
hartenkreet
2.5 met 17 stemmen
1.955 jouw huis in zand geklommen
van geleende korrels, duimtoppen hoog
zoemt in mijn oren
droom mij jou in een land
van fris lentegroen
en mijn gedroomde huis
op kousenvoeten van slapeloze nacht
is een stad zonder keurslijf
de zon trekt jouw zwarte maan denken eruit
stort ik volle zinnen met dauwdruppels uit
totdat alles in jou glinstert
leg…
Het
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
780 Ja, daarop zijn d'r zinnen gezet.
Ze ziet wezens als mensen, maar met
- wat je niet zou verwachten -
een drietal geslachten:
een 'hij' en een 'zij' en een 'het'!
't Is zo, dat een huw'lijks gezinde
twee partners moet trachten te vinden.
Een huw'lijk: daarbij
hoort een 'hij' en een 'zij'
en een 'het' om het stel te verbinden.…
Staren
netgedicht
2.0 met 107 stemmen
5.999 Straks zijn deze zinnen verjaard.
Nimmer raak ik uitgestaard,
Genietend van al wat je bent.
Je kroop, knielde en ging staan,
Stapvoets maak je nu ruim baan,
Geen baby maar een kleine vent,
Man, wat is het snel gegaan!…
gebroken verdriet
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
2.206 Nee ik ga niet meer huilen
gebroken ogen lijden
duizenden tranen passeerden
op hun zoektocht naar geluk
Nee ik ga niet meer huilen
een gebroken hart doet pijn
duizenden vlinders verdwaalden
op hun liefdesreis
Nee ik ga niet meer huilen
gebroken zinnen zien af
duizenden woorden verstommen
op weg naar begrip
Nee ik ga niet meer huilen…
De gal verdeelt..
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
442 Ik dacht, heb ik daar
jaren voor geleerd,
verweerde waarheid,
waardoor de dichter
zich bekeert, het proefde
bitter in de keel, doorstak
de zinnen op de tast, te
lang gevast, versproken tijd,
de gal verdeelt, het baatte
iets, de twijfel voorbij,
niets zonder immateriële averij,
een zwijgend boek, waarvan
het begin en einde te…
Ontgoocheling
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
599 Maar tussen
de zinnen door, staarden
mij de muzen aan, brachten
mij ontgoocheling. Te twisten
als zwermen bijen, vol ijver
met de taal hun raten te vullen, om
tot een lyrische hymne te breien.…
Theater van Beminnen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
920 beginnen
en zich spreken zou tot hen
die hij zou spelden op zijn mouw
Ik hou van haar - mijn hele leven
en zou haar echt alles geven
waren steeds zijn laatste woorden
die hij daar zo zeggen zou
om dan te wachten op datgene
wat hem staande werd gegeven
waarna hij zijn poppen uitgespeeld
liet rusten in berouw
Hij speelde poppen buiten zinnen…
De echtkeus
poëzie
3.9 met 7 stemmen
3.852 Mistrouw de eerste blik, 't bedrieglijk spel der zinnen,
o Gij , die wijsheid mint en duurzaam heil verlangt!
En wik, of 't voorwerp, dat ge in gloeiende armen prangt,
U altijd minnen zal, gij 't altijd zult beminnen.
Eén ogenblik - gij mint! nog één - gij zijt getrouwd! -
Maar 't haastigst is gedaan, wat dikwijls 't langst berouwt.…
Mommespel
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
394 Zij spreekt de taal van twee gezichten
fluistert woorden als ontbijt en beschuit
danst en huppelt met oude gewrichten
zwierig een wals, haar lippen getuit
zij luistert niet naar aardse zinnen
draait haar rondje iedere dag weer
weet van vroeger hoe te beminnen
hunkert naar mannen keer op keer
laat blauwe ogen rollen en draaien
geeft donkere…
Spijt...
hartenkreet
4.1 met 22 stemmen
2.350 Ooit kom je vast wel weer
bij zinnen,
en zul je merken, dat
het verlangen niet overgaat...
zul je trachten, mijn hart
weer terug te winnen..
maar sorry lief, dan ben je
écht te laat...
Véél te laat...…
Sylvia Plath (1932-1963)
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
571 opgejaagd door haar
eerzuchtige moeder
studeert ze cum laude af
onder ‘n cool uiterlijk
kolken haar zinnen
sleuren depressies
haar door diepe dalen
onderneemt ze haar
eerste suïcide poging
ze trouwt met de
de dichter Hughs
die zijn vertier zoekt
bij andere dames
die vernedering
verdiept de depressie
ze zondert…
ik zag je woorden naar me kijken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
590 zinnen makend tot een nieuw bestaan
de dag en nacht in ons verrijken
elke weg als nieuw te gaan
geen ogen die al in me dwaalden
geen lippen nog naar eerst gevoel
slechts woorden die in ons verhaalden
wevend, ragfijn tot een kloppend doel
liefde was een vreemd gegeven
voelbaar blauw tot zon gewelfd
blind verloren in jouw leven
was jij al…
'k Heb zoete liefde verdreven
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.434 Wel is het stil daar binnen
maar ‘t is er rustig en goed;
en nimmermeer blaast op de tinnen
de wachter, met dartele zinnen,
een reiziger de welkomstgroet.…
over en uit
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
822 niemand kijkt
recht in mijn blik
op scherp sta ik
ik kan niet anders dan dit
pad volgen
door de storm van zinnen
dit leven waardig beleven
de rest van de tijd
ach ja
de oneindigheid
waarin wij praten
verlaten
zingt de kade
het pad waar bomen praten
waar lucht langzaam aan
donkere wolken toelaat
het gaat nooit meer
weg
en op weg
op…
Inspiratie
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
987 'k Voel me net een avonturier
dwalend tussen frazen, zinnen,
woorden schieten me zo te binnen.
Ai! Da's toch wel brute pech,
kan je dat nu geloven, zeg?
Net nu 'k op dreef gekomen ben
zit er geen inkt meer in m'n pen.…
zoek
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
833 Lezen schrijven en opnieuw beleven
herschrijven de spinsels van een tijd geleden
diep graven en vertalen naar zinnen die goed klinken
laten lezen luisteren en laten bezinken
een vleugje magie een nevelachtig licht en een zoen
je pen het werk laten doen
jezelf als regisseur
kritisch kijken naar de woorden
zonder moeten en zonder dagelijkse sleur…
Versluiering.
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.748 Woorden verbrokkelen in het tijdloze en roepen je naam,
verliefde zinnen raken je aan en ontsluieren mijn gedachten.…
De dagen gaan veel te snel
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
625 En toch de juiste balans een kans een levensstijl
Waar valt werkelijk nog schoonheid in te vergaren
Om de juiste zinnen te baren of te bewaren als feil.
De dagen zullen geletterd niet anders gaan
Ook morgen zullen wolken wind kennen
Ook wij wennen aan elke zucht uit de hoge lucht.…
Soms even huilen
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
1.910 Soms moet ik weleens huilen
tranen komen zomaar uit het niets
om verloren jaren van geluk
of huilen om zomaar iets
Het kan opeens een liedje zijn
waarvan de woorden me raken
het kunnen en paar zinnen zijn
waar ik vanalles uit op kan maken
Het kan zomaar een gebaar zijn
zo'n lieve uitgestoken hand
een arm die om m'n schouders ligt
dat…