Hartenkreten over emoties

Nooit mogen we de slachtoffers vergeten. Nooit mogen we de dader ons aller licht laten doven. Nooit mogen we vergeten dat de levenden door moeten leven. Laten we stilstaan en herdenken. Laten we daarna doorgaan met leven. Opnieuw stilstaan en gedenken. En vooral weer doorgaan met leven. Er zijn al zeven doden gevallen. Koninginnedag mag…

Ik wil weg, ver hier vandaan, Gewoon verdwijnen, gewoon weggaan. Alles achterlaten, geen pijn, geen verdriet, Even geen problemen of ellende in het verschiet. Was het maar zo gemakkelijk, kon het maar, Het leven zoals het nu is, is zo vreselijk zwaar. Waar vind ik mijn rust, mijn sereniteit, Waar is het gebleven, sinds wanneer ben ik het kwijt…

Hij huist intens tevreden op de bodem van mijn ziel. Het is daar goed en hij zit prima in zijn vel. Maar wordt er aan de basis gewrongen of een aanval uitgevoerd, dan is hij snel. Zijn werk treft doel. Kleine rebel.…

Ik kan mezelf niet langer meer verbergen achter smoesjes en omhalen Nu de tranen dwalen alles blootgelegd Valt er niks te halen…

een arm om mijn middel een hoofd op mijn borst warm en koud van binnen zoals bij de eerste vorst een kus die me laat vliegen langs de sterren en de maan om op de felste ster samen stil te staan een kroel die me laat smelten als sneeuw voor de zon zo in jouw armen liggen tot de morgen komt op de wolken dansen het maakt me niet meer…

Even troost bij elkaar zoeken dicht tegen elkaar aan samen zwijgend gaan slapen en stilletjes de nacht ingaan Samen ook weer wakker worden genieten van een nieuwe dag niet in zelfmedelijden zwelgen maar 't leven tegemoet zien met een lach Samen praten, soms even janken want voor alles is een tijd het leven gaat gewoon z'n gangetje maar…

Kwaadaardige ogen loeren hebben hun haat op mij gericht ik durf dus niets meer aan te roeren het kwaad heeft meestal geen gezicht. veel blikken zijn gericht op mij, geuite woorden worden hoeren besmeurend elk teer ogenblik durf dus geen vin meer te verroeren het internet kent geen privé en dat moet mij mijn mond toesnoeren voortdurend…

Ik zoek naar de kracht van het overwinnen Mezelf boven alles opnieuw beginnen Ik zoek het leven dat ik wil leiden Dromen verwezenlijken nachtmerries vermijden Ik zoek vooral de rust respect tevredenheid Stressloos en eigenliefde van elke obsessie bevrijd Ik zoek de ruimte binnen mijn denken Voor mooie fijne dingen die me een glimlach…

Ik ren weg van mijn verleden Maar het verleden haalt me in De toekomst nog ver voor me Ik ren er tussenin Durf niet meer achterom te kijken Wat geweest is, is voorbij Maar het blijft me achtervolgen Het houdt zich vast aan mij Ik zet elke dag de stap Mijn verleden te laten gaan Maar het verleden biedt mij veiligheid Want waar…

Maanden geleden Versterkte je ons team Gewoon als collega Zo ging ik je zien Ontwikkelen van jou Dat stond centraal Dus samen keuzes maken Werd heel normaal Vanaf de eerste dag Was jij al speciaal In onze situatie Niet echt ideaal Afstand houden Een zakelijke band Gevoel !! Plaatste ik aan de kant Sinds enkele dagen Een heldere…

Ik wil vliegen zweven op de wind Hoog in de lucht naar beneden kijkend wat is alles toch klein en dan ineens een diepe zucht Je ontwaakt uit deze mooie droom en je staat met beide benen op de grond ja echt ik wou dat ik vliegen kon net zoals de vogels hoog in de lucht…

De vlinder is haar gezicht dat niet kan wachten op de kleuren van liefde en teder ongeduld. Ze is waar ik haar mijn dromen en woorden geef en ontwaak zoals ze mij laat ontwaken. Met haar ogen zoekt ze mij waar ze een vlinder mag zijn en ben ik het gezicht dat ze in al haar dromen bewaart.…

Was ik maar weer klein zonder al die zorgen zonder al die pijn voor de dag van morgen kan dan niemand er iets aan doen mij weer laten lachen en dat ik al die tranen weg boen zodat ik weer kan teren op mijn krachten ik ben kapot van al dat vechten is het dan niet te zot heb ik geen rechten?…

Nare herinneringen aan zeer vervelende dingen Ellende uit het verleden die je pijn doet tot op heden Rottige gebeurtenissen die je graag weg wilt wissen Het liefst wil je het allemaal vergeten Maar het laat je niet los Het zijn zware magneten Je raakt het maar niet kwijt Hoe erg je er ook onder lijdt Je zult ermee moeten leren…

Als nooit tevoren heb ik verwacht wat komen zou en wat zou gaan.. Het nog lange bestaan van de zonden, door ieder begaan Het zal nog lang gaan duren voordat de genegenheid zal vergaan.. We zoeken ieders hart, verwachten teveel en belanden in de brandende zon die de duisternis bederft En anders niets dan gevaar voor van alles en nog…

Als ik uit het raam kijk zie ik de bomen de vogels en de mensen de lucht de straat en ik ik ben binnen ik neem geen deel nu niet later…

Met mijn geboorte ontkiemd, Tere plant van groen Door levensstorm gestriemd Niet van kracht te ontdoen. Eindloos zocht je grillig blad Naar warmte en lucht, Een helder blauw bad, Brutaal, toch zo beducht. Zo teer in kracht, hebben je wortels gezocht, de innerlijke vracht, dat, wat wel en niet mocht. Na tijden groei En knop na knop…

toen zij nog bij hem was kon hij iedereen vertellen van de zee al die druppels samen schelpen in scherven eenzame kreten van zeevogels in de wind een laatste zinkende zonnestraal het leven in al zijn poriën al zijn voetstappen aan de vloedlijn hij draait zijn rug zeewaarts nagestaard door cirkelende meeuwen in het achterland…

Zwart haar mantel daaronder rood haar kleed daaronder slank haar leest een feest zij trekt zoals het hoort heel achtzaam eerst haar rechter handschoen uit haar lippen rood haar haar haar ogen zwart zij lacht uitdagend oogverblindend een ster een koningin der nacht zij is een pracht…

Omkijken zonder gedachten waar ik de oude droom kan vinden en het stof van zijn lippen mag vegen. Herinneringen kleuren en niet weten waarom ze zwijgen en naar jou blijven ruiken. Blijven waar ik jou blijf zoeken en je mij niet wilt vinden als je weer omkijkt en me laat stilstaan met de gedachte dat we samen geen dromen meer zullen…

Waar ik zoek met gesloten ogen ben je een schaduw van woorden en is de leegte een sleutel die ik ruilen wil waar ik ben en waar ik blijf zoeken. Langzaam opent de zwijgende tijd mijn ogen die willen blijven dromen en ruilen. Maar niemand wil de sleutel die eenzaam maakt. Niemand wil het slot vinden dat de stilte opent met een droom die…

Gedachten die vertroebelen werkelijkheid en realiteit Als een waas uit het niets bezweet pupillen verwijd Overvallen door pure angst het moment van ademnood Trillend vol verwarde emoties bang als de dood voor de dood Vervloekte dichtgeknepen keel zomaar in het nauw gedreven Zowel lichaam als geest bekneld grond zoeken tijdens het zweven…

Niet meer toegeven aan wat ik voel mijn emoties verstoppen in het diepst van mijn ziel mijn hart bedekken zodat ik niet meer ervaar Zout in mijn wonden niet meer voel...…

Waarom doen mensen mij zoveel pijn, waarom kan het nooit eens gemakkelijk zijn? Een leven als een woeste zee met torenhoge golven of als een donker woud vol hongerige wolven. Geen veilige plaats, geen geborgenheid, nog steeds geen pad dat naar een zorgeloos leven leidt.…

Voel je adem, om me heen het voelt zo vertrouwd iemand, die van je houdt vertrouwd,dat was je meteen. Voel je warmte, om me heen die me zo teder verwarmt de kou, net als steen verdwijnt als jij me omarmt. Voel je warmte, om me heen zo voel ik me weer sterk iets, dat kan niet alleen een gevoel, waaraan ik werk.…

Onzekerheid Angst Verdriet Eenzaamheid De wanhoop nabij Muur van beton Lichaam van steen Ziel verdwenen Hart van klei Niemand komt ooit nog dichtbij…

Verloren dwalen de lichten waar ik mijn gedachten zoek. De avond is de stilte die me alleen maar schaduwen laat vinden waar woorden en echo's mijn stem niet kunnen vinden. Want ik ben een schim die zwijgend niets meer bezitten kan en steeds volgt wat hij verliest aan de dood en de liefde die alleen nog in vreemde voetstappen…

Heilig geloofde ze in alles wat je zei, heilig, echt waar. De grond was te vuil waar je liep, ze maakte hem eerst vuil vrij, echt waar. Met een korrel zout je opmerkingen nemen, dat was er niet bij, alles nam ze voor lief aan. Je overwerk, je rare telefoontjes de berichtjes die ze niet hoefde te lezen, want ze waren niet voor jou…

Zittend bij het raam, ‘k bekijk de oude prenten, herinneringen, verdrietige gedachten, flarden van lang vervlogen momenten, ’t brengt een traan, geen onverwachte. Veel wat eens was en niet meer is, verbleekt tot stille herinnering, alleen nog een vergeelde getuigenis, waar naar ik kijk, in mijmering. De jaren sloegen littekens, soms diep…

beroof me van het heden over drie weken opnieuw het leven gevoelens sidderen door me heen ik heb er liever geen geef terug mijn eigen ik want deze schizo voelt zich zelfs te sick zo hard is soms het bestaan terwijl depressies komen en gaan O lichaam verlaat toch mijn angst Gaat heen met mijn ongeduld! Verdwijn uit mijn ogen! Ga dood en…