4410 resultaten.
Ontkleurt
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
463 als op eieren balancerend
loop ik heel voorzichtig
op mijn tenen
daar woorden zwaar
worden gewogen
is spontaniteit stervende
instabiliteit verbleekt
alles van waarde zijnde
en kleurt de hemel grauw…
Voorbij het bestaan van alle dag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
678 Er is in jou een ruimte
Met planken vol verlangen
Een kamer die niet op slot kan
Daar waar je ziel woont
Dat is de ruimte waar jij
Jezelf en God ontmoet
Bron van geloof, maar ook van kunst
Ruimte waar vanzelf muziek gemaakt wordt
Jouw leven, jouw ruimte, jouw eigen
Zelf, dat wat jou tot jou maakt
Ziel ook die kwetsbaar is, die niet…
de smaak van licht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
521 voorbij ver weggeschoven tijd
danst een vogel in de zon
hij schrijft zijn cirkels rond de morgen
middag en de avondgloed
die buiten blijft
binnen, in de glans van kaarsen
droomt nog alles dat beklijft
zelfs als het sterft duren ze voort
in ogen, oren, hart
en in mijn woord
een zoete zomermond…
Dwaaltuin
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
476 in het labyrint der mogelijkheden
gaat het om open vragen
doch is 'n snelle keuze gewenst
want je wilt hen niet ontmoeten
zij die sneller zijn dan
jij ooit had durven dromen
struikelend over je eigen
voeten probeer je angstvallig
de uitgang voor te zijn…
De nietsheid van nu
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
506 Wolken die voorbijdrijven
Schakerend van onschuldig licht
Naar het donker van een
Bezwaard gemoed en
Tenminste nog uit lucht en
Dreigend vocht bestaan waaruit
De ontkiemende korrel zijn
Kracht kan kweken om
Leven door te geven, zij
Staan in schril contrast
Met de nietsheid van nu -
Tranen die geen tranen zijn
Maar uitgelopen…
maartse blues
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
479 ten tijde van dit uur
terwijl de harde wind zijn kou
door kieren drukt
lukt mijn lied niet, want ik zing
slechts schrale tonen
op weg naar morgen blijft de klank
verborgen in de vensterbank
ze huilt er slechts en laat
me zoeken
oh moment, je wendt je naar mijn hart
maar elders leef ik in gevaar
mijn lippen dun, de wangen koud
diep doorwaaid…
het geluid van tijd (3/3)
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
567 zie de tijd, kind
het zijn dochters en zonen
klimmend stuifmeel en steentjes
over het water gekeild die omhoog schieten
als ballonnen, landen op blauwe en gele
zonnehoedjes, schaterend op wangen nat
jij bent zo mooi in mijn handen
volkomen in een bron die niet liegt
zie de tijd
ook hij streelt het onkruid
in te smalle straten
waar een jongetje…
dromenval
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
511 in de veren van
een dromenvanger, boven lucht
er hangt gezucht
de adem
van de wind
een kind reikt
lege handen
hoger blinkt een blik
de valstrik van
vandaag
waar blijven we?
het gemaakte gat
sluit uit…
het geluid van tijd(2)
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
535 zie de tijd
hij komt steeds weer
in elke bloem die verwelkt
ik keek door het raam en heb hem toegesproken
als een vallende ster, onvoorbereid
ik ben een wens in jouw handen
een woord met trage vleugels
dat in overgave herbegint
zie de tijd
er is geen seconde die klaagt
vertraagt tot antwoord
al slaat de torenklok twaalf maal
over een nevelend…
In de tijd van nooit
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
475 In de tijd van nooit
Was het dat ik mezelf
Was kwijtgeraakt - nergens
Meer een spoor te vinden
Van hem die ooit ik was -
En toen ik dan tussen
De dagen was gevallen
Vond ik iets van mezelf
Terug tussen varens aan een
Zacht kabb'lend beekje
Waar de rust zichtbaar werd
Gemaakt door ragfijne dauw
Die in druppels de
Spinnenwebben…
het geluid van tijd (1)
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
533 zie de tijd, liefste
en wat kan worden
laten we niet tellen, de schaduw
en de angsten of de nerven van een verdorde boom
ik ben een vogel in jouw handen
meervoudig en nabijer
dan ooit
zie de tijd
alsof we wonen in de haven
waar schepen voortgetrokken worden
door lange draden van lente
alles gaat voorbij
maar lief, laten we langs de zeeweg…
Veenbrand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
438 te midden van wiegende bladeren
op het ritme van gedempt geluid
voelt het licht de schaduw naderen
drijven golven hun laatste rimpel uit
er is geen dagvullende volheid
de stilte is een teken aan de wand
zo snijdend stil, zo wijdverbreid
geen leegte is er tegen bestand
het nulpunt is reeds lang verlaten
getuige de verkalking van het been…
Nu dat eeuwig is
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
451 Door de vrede aangeraakt
Door verdraagzaamheid gekust
Word ik stilaan in slaap gesust
Nadat jij me voor de laatste
Keer welterusten hebt gekust
Nu dat voorgoed lijkt te zijn
Nu dat eeuwig is…
Vijf
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
509 regels
in het ochtendblad
vijf simpele regels
maken een stortvloed
van emoties los
de persoon in kwestie
onbekend
doch niet onbemind
vele harten zullen
gebroken achterblijven
met de vraag
hoe had ik haar
kunnen vangen
voordat ze
viel…
Comateus
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
543 Kunstmatig word ik
In coma gehouden
Nadat ik door het leven
Gewelddadig ben aangevallen
En ik overal op en in mijn
Lijf verwondingen heb die
Levensbedreigend kunnen blijken
-
Als ik na dagen, misschien maanden
Van sluimeren dreig te ontwaken
En het mij lukt één ooglid op te
Tillen en ik de oude wereld herken
Die ik van mijn…
Puntig?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
486 Stekelige roos, eenling in een
perk van een kostelijke kracht
in al z’n magnifieke kleuren
geeft het geheel z'n macht.
Maar deze ene roos verheerlijk
zich innerlijke roem en straalt
een daadkracht uit en blijft zo
waar zij uiteindelijk voor koos.
Verdort die roos in een rijk
geheel om niet mee te kunnen
komen in het aardse gekrakeel…
Beginselen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
537 De beginselen begreep ik
uit wat voor handen was
uit hemelse bron
er was een schaduw
zonder verlangen
er kwam zonneschijn
zonder schaduw
en in de stilte
hoorde ik jouw naam
onuitspreekbaar
alsof er niemand
jou kende
was je alleen
soeverein
teder aangetast
door sentimenten
riep je mij
naamloos
terug in het verleden.…
Keuze
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
525 hoe solide denk je dat de lijn is
waarop jij balanceren wilt
in de ene hand, houd je angstvallig jouw hart
in de andere hand, viert jouw brein iet wat
hoe zeker ben je van de ingeslagen weg
of voelt het alsof er geen keuze was
daar de duisternis vroeg invalt…
Achterover gedroomd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
558 In een toestand van slapend
Waken heb ik deze nacht
Min of meer bewust meegemaakt,
Verstrikt als ik was in dromen
Die achteraf geen dromen bleken
Te zijn, maar een schijnvorm van
De werkelijkheid - míjn werkelijkheid
Die voor anderen niet waarneembaar is
Maar voor mij een bestaande verbeelding
Van ziek zijn dat door medicatie
Binnen…
houden of houwen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
673 hoe zou een woordsculptuur
eruit zien
zou het zijn
zoals de vlakte
van een monotoon gesprek
waarin de uitgedoofde hartstocht
geamputeerd werd
voor het blote oog
of zou het vluchten;
een hert dat nimmer
het beloofde landschap inloopt
bewust van het gevaar;
illusies die elk woord
doorbreken, beloftes
tussen hemel en bos
aan de rand van…
Overgave
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
808 ik tel de tranen
van mijn leegte
lepel het verdriet
van het bord
buiten roept
het zonlicht
dat zijn weg
naar binnen vond
besluit vandaag
niet te strijden
maar me gewillig
over te geven aan…
Wankel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
606 angst knaagt aan tafelpoten
wat hem doet wankelen in de zon
de eens zo solide tafel
nu als afdankertje op 't balkon
onzekerheid sluipt als een gifslang
door alle facetten heen
ooit had hij vele vrienden
nu heeft hij er geen
tezamen ondermijnen
zij het ervaren van geluk
dat ze juist op deed bloeien
maakt het nu alles stuk…
Vieren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 ik kus de tranen van je ziel
die rijkelijk vloeien nadat
je stukje bij beetje loslaat
datgene dat je al jaren
vasthoudend meetorste
nu voorzichtig laten vieren
maakt dit het ongeplaveide pad
wankel doch uitdagend
er lonkt licht aan de horizon…
De Vreter en het Beestje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
468 Verlangens, vernuften
Onder rationeel belang
Kan de vreter enkel ruften
En is het beestje enkel bang
Het beestje kruipt zijn weg
Naar daar waar het veilig is
Enkel denkt het daar te kunnen zijn
Wat de vreter doet
Alles wat de vreter doet
Tot zich neemt
Kan enkel nog tegen stribbelen
Tegen meedogenloze controle
Echter weet het beestje…
geen rozen aan het hek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
641 steeds meer
vult de schaduw van het huis
zich met verhalen
la vie sans rose
signeert de sombere vragen
die nog roerlozer dan ooit voordien
de zon schuwen
ik laat mezelf los
vastgebonden aan het bord
- te koop -
en zink onberedeneerbaar
in de transparantie
laat niets achter
dan een liefde en een kat
die zich vasthaakt…
Zonder uitzicht op beter
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
514 Te lang al heb ik naast je gestaan
Zonder uitzicht op beter
Verdraagzaamheid die langzaamaan
Verloren ging en wij die alleen
Nog schimmen waren
Die elkaar bestreden
De toekomst die nog
Voor ons lag is gestaag
Uit het zicht verdwenen…
dierbaar
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
673 wanneer ik niet meer in de stilte kan staan
verlies ik mijn woning
van plek tot plek
mijn ziel zal rukken aan ijzeren luiken
de dood ingaan, het lichaam nog vrij
plichtsgetrouw zal ik gebaren
naar honderd bomen
in een seizoen verwacht
jij kan me dan tot stof verbleken
van eind tot eind naar een ijdele nacht
het kind verstuiven, het laatste…
Wijselijk
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
548 Nu de ochtend kriebelt
trekt zij langzaam de deken weg
zonnestralen nodigen mij uit
op te gaan in hun schoonheid
vogels zingen een lieflijk lied
waar ik met volle overgave op in ga
de wind geeft me 'n duwtje
wanneer zij mij onhoorbaar
ten dans vraagt om zo deze dag
te beginnen…
Moeras van goede bedoelingen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
596 Probeer voortdurend
Het leven leefbaar
Te maken door het
Goede te doen en het
Slechte te laten, om
Er dan achter te komen
Dat ik vóór ik er erg in heb
In het moeras van goede bedoelingen
Ben weggezakt…
Opvarende
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
455 De (stabiele) ondergrond
bepaalt de lengte
van vele straten
die beduidend
langer zijn
bij hemelsblauw
dan varen meer
reizigers uit
opzoek naar geluk…