9787 resultaten.
een stil boeket van pijn
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
672 je kent mijn woord
het spreekt
soms lieg ik even
om de waarheid
te bewegen niet zo
hard voor jou te zijn
je hebt mij
bloemen laten zien
een stil boeket
van pijn
geleden door
herinneringen
die je slopen
je ogen vragen
wie ik ben
mijn hand
voor jou
achter mijn rug
breekt rozen
de kleuren
heb ik zelf helaas
ook niet…
Woordenwisseling
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
1.424 Elke ochtend die
zijn glimlach deed ontwaken
bewaarde ik als liefdesbrief
- geparfumeerd met rozen
omsloten door een kleurig lint -
mijn ogen zogen zinnen vol verlangen
en de schoonheid van diep blozen
maar het schrift vervaagde
tot slechts een punt nog zichtbaar was
vanmorgen wiste ik de woorden
omdat een ander zijn lippen las…
Braamstruik
gedicht
3.1 met 34 stemmen
17.177 Vlinders en bijen wijlen bij de roze bloemen.
De groene en paarse bramen zijn alleengelaten.
Zijn zij zichzelf genoeg? Missen zij niet het diepe zoemen
waarmee de bijen tot de bloesems praten?
En 't sprakeloze, wankele evenwicht
waarmee de vlinders op haar blind gezicht
zich even nederlaten?…
Zoals het u belieft
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
964 raakt het soms te hard
begonnen met een valse start
zoals alles moet vallen
op mijn pad
vallen als een blad
zoals bladzijden moeten bloeden
voordat rozen ooit uit kunnen bloeien
voordat wij paden en zaden uit broeden
vrienden schrijf wat u belieft
en gelooft
want zonder woorden zijn wij uitgedoofdt…
Ben ik jouw valentijn
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.384 waar liefde
openlijk bloeit
genegenheid
uit ogen vloeit
koester ik in
stilte mijn geheim
ik valentijn
je al zo lang
groei in winters
witte wereld naar
de dag van rode
blosjes op je wang
als je mijn hart
van rozen krijgt
het kaartje met
mijn ongekend geheim
in één bevestigende blik
ben ik jouw valentijn…
o, mijn valentijn!
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.528 Ik zal een serenade zingen
en rozen strooien op je bed,
ik zal violen laten spelen
als ik de kaars heb neergezet.
Ik zal je koesteren met mijn liefde
terwijl ik mijn serenade zing
zal ik je verwennen met champagne
en met een diamanten ring!…
Betrapt op datingsite
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
1.367 Het zo eerlijk liegende beeld, gevangen door mijn roze bril,
vernedert wreed mijn tere wereld.
Gelaten heb ik je laten gaan.
Je hebt me zoveel pijn gedaan.…
vergeet............
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
772 weet jij
wie ik was
toen je mijn gedachten las
mijn woorden richting gaf
was jij het
die voorspelde
wat zou gebeuren
dat rozen
zouden verkleuren
naar donkerblauw
als mijn gevoel
was als ik
was jij mij
en ik jou
lief alleen jij
jij en ik weten
vergeten nooit
luister maar
een ster lacht
zweeft
voorbij
in het donkerblauw
van…
om te zoenen
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
585 de kleine vingers plukten lief
zo lief
handjesvolle blijdschap straalde; geel in wit
kantjes bloosden langs de roze snit
van een volle zomerjurk
mijn glimlach rond haar witte haartjes
en ik, die langs de bermen hurk
in alle kleine jaartjes -vroeger
toen
de wereld nog niet rustte
in haar graf…
droomzoon
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
530 er kwam een kind
hij voelde zo vertrouwd en aan zijn fiets
had hij in duizendvoud zijn blauw
gesierd met roze
achterop droeg hij mijn dochter
ze lachte levenslang
haar gouden haren zweefden zachter
nimmer bang voor veile dagen;
slechts hun roeping was
in zwang
tot nu, vandaag de dag –in lagen
mag ik dit in liefde
dragen…
Narcistische zelfzucht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
494 zij dansen op hakken
de hoge lach
van leven in plezier
haren opgestoken
lichtjes aangeschoten
de kopjes nog fier
uitdagend en
ondeugend charmant
om aandacht vragend
maar er worden vanavond
geen rozen geplukt
in narcistische zelfzucht
de heren zijn het oogsten voorbij
zien enkel zichzelf
als prins aan het eind van de rij…
Einde crisis
snelsonnet
4.3 met 6 stemmen
840 Laat juichen heel het volk
Klap drie maal in de handjes, blij, blij, blij
Want zeven jaren crisis zijn voorbij
Wat toeft het lekker op de roze wolk
Een kleine groep dankt God zelfs in de kerk
Maar hoe kom ik in godsnaam weer aan werk?…
bloesem
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
600 er groeit een wondertje op
wattendons, de wereld gonst geluk
klein spul en witte sokjes
een jurkje zonder smuk, gebloemd
met zoveel liefs
in de verte blinkt een Barbiepop
een roze fiets, een poppenwagen
een zacht gebloemde meisjesjurk, daar
zomaar in het niets…
Prozagedicht: Als de rododendrons bloeien bij "Amarant"
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
579 Als de rododendrons bloeien bij "Amarant", als het seizoen is gekomen dat ze hun majesteitelijke pracht tentoonspreiden:
lila, paars, roze
in het landschapspark
bedenk ik hoe je leven is geweest:
bitter, verscheurd, getormenteerd
en dan betreur ik je
betreur ik jouw leven, jouw lot
en kunnen de bloemen die jou eens zozeer troostten; kan jouw…
De dame met de mandala
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 Je bent een pergola
Zonder rozen zei ik;
Maar in wording
zelf uitgekozen
op jouw tijd
en methode.
Dag meisje met de mandala.…
Wit was de roos
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
455 Gelijk de rozen nog gesloten
tegen de kou van de nacht
Dromen voorzichtig bewegend
in hun passende dozen gezet
Zij kijken naar mij met
grote, ronde, sensuele ogen
als kortgerokte dames uit
een Japanse manga-strip
In de tuin loert en sluipt
een kat, meedogenloos
zingt een merel een lied
over het geheim van de roos…
Prozagedicht: Als de rododendrons bloeien bij "Amarant"
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
616 Als de rododendrons bloeien bij "Amarant",als het seizoen is gekomen
dat ze hun majesteitelijke pracht tentoonspreiden:
lila, paars, roze
in het landschapspark
bedenk ik hoe je leven is geweest;
bitter, verscheurd, getormenteerd
en dan betreur ik je
betreur ik jouw leven, jouw lot
en kunnen de bloemen die jou eens zozeer troostten; kan jouw…
tijd
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
344 kent zijn kern
van waarheid
is geen circaplusminusgok
of het kijken van zuiverekoffiedrab
en dan met kretologieverstand
iets mompelen in je baard
de wrede tijd vaart altijd
voor de wind
laat zijn sporen na die
onnavolgbaar zijn
in de tijd ben ik de schaduw
van je hand de schaduw
van je hond de eeuwige schaduw
van mijn smart
de roze…
totnogtoe
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
958 de elementen buiten, gaan
tekeer
onbaatzuchtig in een zee
die zich neerlegt
met haar golven.
betrekkelijk
is
het
te blijven lopen, meelevend
te lopen, blijvend meegeleefd achter de
duinen.
de zee geeft, ja niemand door
in heel haar
grondig lichaam
is het al
ondergeschoven.…
Vaarwel Kathinka
hartenkreet
3.7 met 20 stemmen
2.611 Het laatste uur
in het gezelschap van
de zon, de Ierse Zee, de golven
de wind, de klapperende zeilen
na verandering van koers
Achterover leunde jij
gleed zijdelings weg
Het lichaam koos het moment
om weg te gaan en jij verdween
in het schreeuwen van de meeuwen
boven de zee, het land
de stad en Amsterdam…
Veertien
netgedicht
2.3 met 333 stemmen
37.217 Je zult je zinnen nu
verzetten
krakend zet je, je eerste
schreden in de boze mensenwereld
van waaruit je de regenboog
kunt raken
met je mooie oog
of liggend in het gras
een zachte wolk
voorbij ziet drijven
ver weg
zo zal dat gaan
en we lopen met je mee
zo langs de zee
zo langs de zee.…
Small talk of a fat woman
gedicht
3.0 met 240 stemmen
31.883 het ziekenhuis verlamd.
--------------------------------
uit: 'Zee en land', 1995.…
Springtij
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
633 De zee kookt,
ik heb het zelf gezien
ver weg aan de einder
gloeit een oranjerode bron
die bruisende schuimkopjes
verwarmt totaan branding
eindelijk weer hot-nieuws
onder de zon.
Eerst een teen, dan
een been voorzichtig,
er zijn muistromingen
en kolken, half in de warme zee
half tussen de groene wolken…
altijd
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.299 ik gooide mijn brieven in het water
het verschil tussen nu en later
in mijn hart draag ik haar nog mee
pijn werp je niet zomaar in zee
ik huilde tranen aan de vloedlijn
wenste dat het anders zou zijn
maar niets brengt haar tot leven
ik heb de zee mijn liefde gegeven
de inkt vervloeit nu in het water
het papier zal eens vergaan
maar ik…
Small talk of a fat woman
gedicht
3.3 met 30 stemmen
8.944 het ziekenhuis verlamd.
---------------------------------
uit: 'Zee en land', 1995.…
Levend standbeeld
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
554 Hele dagen staat hij daar onbewogen
met een hand voor z’n ogen
op de punt van het havenhoofd
staart in de verte naar de zee
die hij eens levendig bedwong
nu alleen nog stil observeert
een tijdlang ga ik naast hem staan
staar mee naar de nu zo kalme zee
met alle gedachten op oneindig
zijn we even twee standbeelden…
Neem me mee
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
680 Zie hem turen
alle dagen duren
langer dan de uren
stemmen die praten
hij wacht gelaten
tot ze hem verlaten
rouwen maakt oud
zwijgen is goud
spreken geeft zout
dat bijt in de wonden
uit al die monden
geen troost gevonden
hij kijkt over de zee
die eindeloze zee
fluistert: neem me mee…
Tijd is een geloof
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
743 hoor de dansende vertes, de zee
ze schudt en schommelt haar huid
natuurlijk, zonder nadenken
kijk terug over het land
de planten
ze knippen zichzelf
en vervallen weer tot wassen
zonder wachten
zonder versnellen
tijd maakt natuurlijk niet uit
tijd is een geloof
wat een geluk te zijn
als het land en de zee
en de tijd er niet…
afscheid
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
907 Het leven is als korrels zand
Samen zijn ze een heel leven bestand
Tegen de woeste golven van de zee
Maar ineens neemt de zee die ene korrel mee
Als een veertje o zo licht
Naar een heel mooi helder wit licht
Daar kan die korrel stralen als een ster
En is hij voor de andere korrels zand nooit heel ver…
IK DRAAG JE MEE
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
139 zee haar golven…