7748 resultaten.
Soms droom ik wel eens
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.379 gehinnik
die je benauwd naar adem doen happen
en blijken sommige vriendschappen
al bestaan ze nog maar veertig jaar
tegen alle natuurwetten in
toch niet om zeep te kunnen worden gebracht,
omdat een vriend die mij van karaktermoord beticht
nog net op tijd ’t licht van de waarheid ziet,
mij verontschuldigend zijn hand aanbiedt,
en onze vriendschap…
TAFELTJE DEK-JE....
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
734 Mijn lentes
zijn gevuld
met zang
van merel,lijster
.....vink en mees
Het zijn kille winters
die ik vrees
hun stille afwezigheid
in tuinen,langs bermen
Het zijn m'n oren
die ik wijd open zet
zo ook mijn hart
bij klanken van voorjaar
Hoeveel herfsten....
dalen vogels neer
om zich te voeden
aan het rood van bessen?
Niet alleen…
PATRONEN & PRENTEN VAN WINTER
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
468 En dan drukt
winter
zijn stempel
op pad en perk
in mijn tuin
Jaagt wind
en metgezel sneeuw
tussen struik en boom
hun laatste blad verloren
De prietpraat
tussen fris groen
van bol en knol
met stilte bedekt
De tafel voor vogels
door mij
gedekt, de vetbollen
gehangen
Dempt even...
even maar
mijn verlangen
naar voorjaar, lentelicht…
BINNENSMONDS.....
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
556 Haar
heb ik genood
plaats te nemen
op de bank
Kieskeurig
zag ik haar ogen
dwalen over
de geboden zitplaats
Haar mond
-gesloten-
vond ze die
troon ondermaats
Van mijn stem
de klank
deed haar schroom
overwinnen
'zet bij sneeuw
of regen,deze zetel
binnen'
vroeg ze me
-binnensmonds-.…
SPIEGEL...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
510 De akker
lijkt een spiegel
door zon aangeraakt
Ik wandel erlangs
vertraag mijn pas
ontdek in deze spiegel:
verten.…
horse & fish
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
681 paard en goudvis
delen hun dorst
als boezemvrienden
tenminste zo wil ik
dat graag zien…
LOGEERHOND....
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
629 Het is rond:
een week lang
hebben we:
-wat je noemt-
een logeerhond
Geen gesputter
tegenspraak noch
diep fronsen:
zij komt
bij ons logeren
Laat nog op
-ongekend- vroeg
uit de veren
met 'n hond
is 't sportief
......verkeren
laat je haar uit
ze is uitgelaten
Blaft vrolijk
Springt hoog
tegen ons lijf
en leden op…
Neerschrijven...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 Ik schrijf me
neer
als bomen
door een zaag geveld
Ik schrijf me
neer
'k ben
heer noch held
Ik schrijf me
zoveel keren
neer
de tel kwijtgeraakt
Het schrijven
heeft me
dichter gemaakt
dichter bij mezelf.…
MAGNOLIA STELLATA
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
522 Als sterren
tegen
een lenteblauwe hemel
Gewemel
tussen takken
neem ik waar
De bloemen
verkopen er
hun zachte huid
Wit,witter,witst
deze sterren
die de morgen overleven
En ach
wie raakt er
niet betoverd
door de Magnolia Stellata?…
Spiegel
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
640 Wat is dit nou eigenlijk?
Waarom moet ik hier zoveel waarde aan hechten?
Wat heeft het betekend?
En waarom wordt ik geacht er bang voor te zijn?
Omdat mensen bang zijn?
Want dat heb ik besloten niet meer te zijn
tevreden ben ik zeker niet
maar ik weet in ieder geval wie ik aankijk
Waarom weet je het niet?
Waarom zie je niet gewoon hoe mooi…
Onherstelbaar
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
464 Moeilijke woorden
verspraken in het duister
onverstaanbaar zacht.…
Vergane vriendschappen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
770 Ze falen als vrienden en broeders
als verwanten en hoeders
wiens bier-bevloeide lippen
klatergouden woorden baren
hun herhaalde eden van trouw
blijken lichtzinnig gezworen
de holle wind verklankt
En ja, ik begrijp hen wel
soms ben ik de woeste zee
en tracht ik te tonen
wat in mijn inktzwarte diepten huist
wat gezonken en gebroken…
Ochtendgloren
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.664 Onverwacht, terwijl de eerste zonnestralen
de horizon behoedzaam streelden,
voerde de zuidenwind je laatste adem mee
langs de zoute Zeeuwse kust.
Jouw laatste adem was,
zoals zo vaak je woorden waren:
zachter dan fluweel.
We huilen gaten in de dag,
en storten tranen in het Zwin.
Gedeelde woorden brengen troost.
En morgen, na een zware…
Voor even zorgeloos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
756 niet als een kat in het nauw
waarvan de haren recht overeind staan
maar toch anders dan vertrouwd
ging je het avontuur aan, ontmoette je hen
bij wie je van meet af aan zo welkom was
nog voordat je één voet over de drempel had gezet
de liefde werd gedronken, vol aandacht gesproken
over onderwerpen die er werkelijk toe deden
harten werden…
VLINDEREN....
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.030 Wij vlinderen
vlinderen rond
en om elkaar
Wij worden
maatjes,een paar,
vrienden of vijand
Wij verhuizen naar
een andere straat,stad
een ander land
Wij vlinderen
opnieuw
rond en om elkaar
Blijkbaar
zit het ingebakken
worden
het vlinderen nimmer zat.…
Nieuwe vrienden
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.797 Ik merkte dat
Nu het even
Niet meezit in dit leven
Ik voor velen
Niet prettig ben
Om bij te zijn
Zij mijn relaas
Niet aan kunnen horen
Laat staan
Te willen delen
Vrienden die voor mij
Nog vrienden waren
Al jaren
Zich langzaam terugtrokken
Naar de achtergrond
Geen interesse toonden
Afstand gingen bewaren
Wie wil er geassocieerd worden…
Waterplas
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
635 Ik was
mijn fiets
aan de plas
aan het stallen
Je stond er
-zelfbewust-
zonder 'n spoortje angst
op je waterski's
Je maakte
sprongen
fratsen
haalde je uit
Je viel
geen enkele keer
in
het water
Jaren later
zag ik
je
geen schim meer
van 't meisje-van-vroeger
daar
op je ski's
op die waterplas
Al je plannen…
Wie de schoen past.....
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 In beeld
kwamen ze:
de schoenen
per paar,in rijen
een veld
van schoeisel
die van voeten
even geen weet hadden
Ik had de indruk
dat ik voor
een moskee
aangeland was
Maar de paren
wilde er
niet vrijen
met zoveel paar ogen
op hen gericht
en zoveel lampen
zoveel licht
onbarmhartig veel
Ieder nam deel
aan dit merkwaardig…
Wat toevoegt.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
570 Als u poëzie zoekt, moet u verder
u heeft nog een weg te gaan
maar u zult het zeker vinden
want poëten die bestaan.
En hun taal is te begrijpen
ook al ogen woorden vreemd, verband
laat het woord uw tijd bezinken
tot de eerste stap in 't nieuwe land.
U ervaart daar licht en ruimte
met de woorden om u heen
spreken, schrijven, doen en laten…
Plukken gaat van Au...
netgedicht
2.2 met 10 stemmen
683 De dag
wil ik
plukken
elke dag weer
Het doet me
zeer
de roos
te plukken
De roos
die gloeit
in laat
najaarslicht
Alleen
in dit gedicht
pluk ik haar
voor jou
En ik hoor:
........AU!…
Paardenmeisjes
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
909 Ik woon hier
op de mooiste plek
van de aarde
leef hier
tussen andere paarden
Ik woon in
Brabant
met zoveel
land af te grazen
voor ons,paarden
Ik woon
tussen
de paardenmeisjes
die niet van me
af kunnen blijven
Ik voel
hun zoete lijven
als ze me borstelen
met zorg mijn manen
.....kammen
Soms,heel soms
verberg ik
me…
Onbekend
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
763 De wind snijdt laagjes warmte uit mijn ziel.
Met de adem zichtbaar voor me uit gesneld,
maak ik het buiten tot een nieuw decor.
Ik heb het aanschijn al zo treffend in mijn loop geteld..
Wit versmelt het grijze straatbeton zich aan de rand van het,
met overige sneeuw bedekte, uitgestrekte bos.
Zoveel paden, zoveel wegen..
Zoveel stukjes onbekendheid…
Aan de rivier...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
574 Wij zaten
-breed uit-
aan de rivier
Gewoon zitten
en kijken
ons vertier
Er kwamen
vogels over
wolken ook
En samen...
werd een spel
van kennen en herkennen
van tellen
en hertellen
van taal en verhaal
Wij zitten
aan de rivier
diep in jouw jas
gedoken
aan niets heeft
het ons ontbroken
Nog stroomt er
die rivier
en vloeiend…
Wolken maken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
497 Wie zelf aandachtig wolken maakt,
ervaart het verstrijken van de tijd.
Wie rookt en in zijn wolken staart,
proeft een smaak van eeuwigheid.
Wie samen wolken blazen,
scheppen rust en ruimte.
Wie diepe rust beleven,
beseffen wat vrede is,
en wat gelukzaligheid.…
Lente...laat ons wachten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
563 Wind
blijkt
heer en meester
Rukt en trekt
aan boom
en tak
Meester en heer
gehuld
in somber wolken
Een schrale zon
zoekt zich
een wak
aan blauwe randen
van schuchter
lente
De optimist
in het jongetje
laat z'n vlieger op
Wind rukt
en trekt
vlieger met touw
uit bei z'n handen.…
Gedrieën
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
558 Het is
de kalmerende stem
van zee
die wij aanhoren
Een stem
die ons
vrouwen
doet bekoren
Wij zwijgen
soms stil
voeren
ons intiem gesprek
Ons huilen
weleens verloren
in de bariton
...van vloed
Waarin
meer
te horen
dan spreken
Voelt aan
als tweede huid
een mantel
warme deken
Aan zee
waait
bij tijd en wijle…
Bij de Burcht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
658 Nu het ijs gebroken is
twee gezichten zich richten
op vriendschap
neem jij me mee
je praat honderduit
en zegt ik ben
een beetje nerveus
moet nog even wennen
dat jij er bent
spontaan pak je mijn hand
verlegen kijk ik naar je
voel me ook wat verloren
je woont hier zo mooi
in de Vlaamse Ardennen
we lopen verder door
een…
Een prinse van Oranje
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
788 Een koningshuis
hebben we
al twee eeuwen
in ons land
Radio TV en krant
melden
hun toespraken
bezoeken als de bliksem
De roddels, jurk en mantel
in papierdunne bladen
de kosten van hun optrekjes
de baten van hun plezierjacht
en hoe galant
zo'n vorstin zwaait
en haar gemaal
minzaam lacht
Wij gedenken
en herdenken
in praal…
Moedertjelief....
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
625 Jij zei
niet te kunnen
komen
De zon te fel?
teveel nevel?
wolkje aan de lucht?
Ik kon
slechts van je komst
dromen
Daarin heb ik
me een weg gebaand
door struikgewas
Zette
ik stoelen
in koele schaduw
luw, uit
de wind
aan de zomen
van het lentebos
waar je
je onbespied waant.…
Kant
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
569 Wandelend door Vlaanderen
met de meizon op mijn huid
geniet ik
aan alle kanten
zie ik het fluitenkruid
als fijn Brussels kant geklost
alleen een Kunstenaar is
tot zo’n kunstwerk in staat
dit kostbaar sieraad
dat helemaal niets kost
noem ik voortaan kantbloemen
(voor Martine Verhavert)…