27424 resultaten.
Angstig
hartenkreet
2.7 met 24 stemmen
1.803 Ik wacht,
zo lang
Geduldig,
zonder angst
Ik wacht,
weet niet waarop
Ongeduldig
en bang
Ik wacht,
Op liefde of geluk?
Op verdriet of haat?
Maar ben het zoeken vergeten…
Tekens
netgedicht
3.1 met 18 stemmen
1.852 De sporen in de palm
van mijn hand
tekenen de tijd
van zijn geweest
De lijnen en de groeven
van doortrokken emoties
vervagen in het beeld
van zijn geweest
De getijden van mijn leven
gegraveerd in de palm
van mijn hand
tonen verleden en heden
van zijn geweest…
Jarig
netgedicht
3.1 met 73 stemmen
27.189 Gisteren ben ik niet veranderd
met de tijd
die me
leidt
waar ik ga met
oude gedachten
en de wens
dat ik mezelf weer
mag ontdekken met elke nieuwe
gedachte…
een boomgaard in oliver bc.
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.275 bergen wegroesten in de rivier
geritsel door het hoge gras van de boomgaard
er is geen ratelslang te zien
een vogel schiet angstig uit de halmen voort
hoor de plof van een vallende appel
ik zit op een open toilet
de zon voor mijn ogen boven bergen amandel
zag weer een dag die blank van gedachten was
de dag sluit zijn cirkel
angst en tijd…
het godenvuur in ogen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
754 op de rand van mist
vernevelen de koppen
maar de geluiden komen
naderbij in vreemde
talen gonst de strijd in
paardenlijven mij voorbij
de smaak van
bloed en vettig tuig
kreten rauw en ruig
het schreeuwen en het
doodsgereutel brengen mij
de sleutel van de tijd
ik zie ze gaan
met rossen op de vijand af
het godenvuur in ogen…
Vuurwerk
gedicht
3.4 met 41 stemmen
14.552 Zo niet, geen gebeurtenis t voor t + 1,
en dan ook niets daartussen
waar tijd plaats
kon vinden. En zonder tijd
geen pijl die ergens vertrekt om God
weet wanneer ergens anders aan te komen.
God, Cupido, Thor.…
De tand des tijds
hartenkreet
5.0 met 7 stemmen
1.056 De tand des tijds heeft hier
nog nooit invloed op gehad.
In Baarn staat dat oude "pand",
het is mijn eigen vader.
85 jaren jong en oud,
maar nog steeds niet opgebrand.…
Zacht staal
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.154 Het heeft zich gewroken,
en mijn tijd is op.
Voor mij zal het niet meer tikken,
voor mij zal het niet meer slaan.
Een mes steekt uit mijn rug,
omhuld met een krans van bloed.
Ik schreeuw de kriebels uit mijn hart.…
Amsterdam...
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.030 Lachende mensen ,
om ons heen,
ik sluit ze even buiten
en zie.... jou alleen
Zie hoe je geniet,
zie hoe je lacht,
dat was het moment,
waarop ik heel even dacht:
Als er ooit een moment is,
waarop ik hemel en aarde bewegen wil,
dan is het nu aangebroken,
zet de tijd even stil...…
het marmer glanst
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
877 het marmer glanst
polijst de tijd
die is geweest
in aders die
het leven raken
subtiel detail
verspringend soms
ze waren daar
toen Gaia nog
haar aarde maakte
eeuwen splijten
in geopend steen
de houwer kijkt
er vaak langs heen
ziet ongebroken lijnen
dat spel kan hij
met een geoefend
hand verfijnen
ze worden in nog
zachter kleuren…
Haastige spoed
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
710 tijd
Al mijn plannen en mooie dingen
In chronologische volgorde op een rij…
de tijd is slechts een lach
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.115 je gaat weer lopen
op de zwarte steen
los van alles
nergens heen
in het raken voel je
het verleden naken
kom geef je over
je bent te vaak alleen
voel me
vlij je neer, je ziel
heb ik al lang gemist
accepteer weer mijn gezicht
je hoort bij mij
deel de schepping
die we vroeger waren, kom
dan gaan we God ervaren
de tijd is slechts…
gewapend grijs van macht
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
851 kropen
zo rijgt de tijd de
jaren tot een eeuwigheid
die zwart en wit vermijdt…
een speer gepunt in rood
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
956 de zon weerkaatst niet meer
zindert in de zwarte steen
brandt jaren weg uit
eeuwen van voorheen
weer komen beelden los
van emoties uit die tijd
het overleven en bestaan
hun jagen was een strijd
generaties vreemde talen
zijn na elkaar vergaan
alleen hun stille sporen zijn
op de rotsen blijven staan
een speer gepunt in rood
betekende…
sist nog haar venijnen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
707 randen bijten
zich in blauw als
tanden van het magma
zwavel voert je naar
de hel in een geest-
verruimend lachmaar
het lijf van Gaia
is gestold maar sist
nog haar venijnen
je voelt het kloppen
van haar hart weet je
dicht bij haar geheimen
ze pulseert geen bloed
haar huid is warm en broos
de weeën komen woordeloos
ontvang haar…
in haar ongrijpbaar mooi
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
960 ik jaag en jacht
daal in de wereld af
voel kilte van spelonken
waar naamloos vuisten
op de muren bonken
geketend zonder licht
probeer de hemel
soms te raken in het
ontwaken van genot
om in overgave eens
mezelf te vergeten in
het schuldbewuste weten
ik wil uren huren
om gisteren te verdringen
morgen weer te zingen
de toekomst is…
De Bestemming
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
2.561 Jij volgt jou bestemming
Ik kies mijn eigen route
En daar, waar wegen kruizen
Kunnen wij elkaar ontmoeten
Ik zoek naar de bestemming
Welke kant mijn weg op gaat
En misschien ga ik dan links
Daar waar jij rechtsaf slaat
Maar daar, waar wegen kruizen
Waar elke weg naar leid
Daar ligt ook de bestemming
Het antwoord is slechts tijd…
In de modder
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.530 Oude beelden liggen in de modder
zelfs de stenen zijn als zand vervallen
in de tijd en
onophoudelijk
Waarom is er eeuwigheid
als het oude en het nieuwe
slechts de bleke stipjes zijn
op een eindeloze lijn
Heel de ruimte om ons heen
is ontstaan doordat toevallige fluctuaties
en rimpelingen in het continuüm
evenwichten in het vacuüm
verstoorden…
jij was mijn griet in poncho
netgedicht
3.1 met 65 stemmen
18.752 Ik las je in Aztekenassen
wandelde over besneeuwde
passen in het Andesberggebied
jij was mijn griet in poncho
je donkere lach vereeuwigd
in de kinderen die je bracht
jij was de tijd als zand in
eeuwig golvende woestijnen
de piramides lagen zuiver
op de lijnen die ik in de verre
ruimte zag daar vond ons
nageslacht een dood die leven…
Totaal witte kamer
gedicht
3.3 met 66 stemmen
25.006 Laten wij nog eenmaal de kamer wit maken
nog eenmaal de totaal witte kamer, jij, ik
dit zal geen tijd sparen, maar nog eenmaal
de kamer wit maken, nu, nooit meer later
en dat wij dan bijna het volmaakte napraten
alsof het gedrukt staat, witter dan leesbaar
dus nog eenmaal die kamer, de voor altijd totale
zoals wij er lagen, liggen, liggen…
De belofte
netgedicht
3.2 met 67 stemmen
18.777 De tijd passeerde als een klapwiekende duif
en schilderde met zilver door mijn haar,
trok met een minuscuul penseeltje lijntjes, groeven
de fijnste plooitjes in mijn huid, nu ben ik klaar.
Mijn tijd is bijna om, seizoenen zijn voorbij,
ik heb op je gewacht, maar waar ben jij?…
dromen
hartenkreet
3.1 met 11 stemmen
1.858 laat me je droom zijn,
als je denkt aan betere tijden.
laat me je droom zijn,
al is het maar voor even.…
je blauwt in wilde bloemen
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
1.069 ik zie je op de vlakte
een stipje in het wijde land
je blauwt in wilde bloemen
zoekt stenen naar je hand
in het ronde van verweren
strijk je langs de eeuwen heen
voelt het hoekige proberen
om de tijd nog even te trotseren
maar water en de wind
geven het kind der schepping
niet de kans zich te bezeren
door een noodgedwongen leren
zo…
Gaai
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
2.219 Zachtmoedig streelde tijd de troost
van ondergang over je veren.
Tot over de horizon hing rust
van je slappe vleugels,
monotoon dood.…
'Een momentopname'
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.161 De wind duwt wolken naar hun bestemming,
Want als het regent,
proef ik de sappen van de horizon,
bomen dansen,
schudden takken droog en gaan,
de wereld luistert
hoe vogels spreken
en smeken om verlichting
Het is zondag,
ik ben hier,
maar waar vandaan ?
Ik ben alleen
met de rest,
ons vroege hart
stuurt wegen afgelegen
Vlinders…
'Eindelijk'
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
972 Toch wel, want zover als ik kijken kan,
reiken dan de dijken van de walen,
niet veel verder kwam het einde nooit in zicht,
tot eindelijk te zien was tot nooit,
toen zag ik mezelf pas; ‘ooit, je zult zien,’
zal tijd sterven en bovendien, wij ook,
zij aan zij.…
Le temps perdu
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
2.596 Plots speelt verloren tijd en doodsangst me weer parten.
Ik kus haar wang hoewel lang niet meer van harte.…
die windlicht zijn vergaard
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.132 je stopte
want hij raakte je, de steen
je kon er niet langsheen
zijn oppervlak
weerkaatste heden, in groeven
nestelde verleden
kruimels tijd
die windlicht zijn vergaard
humus die weer aarde maakt
je hand volgt sporen
van de dood en weer herboren
worden, de opdracht onvoltooid
geen eeuwen weggegooid
in jaren hangt ervaren van het…
gevallen
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.399 onherroepelijk beklonken
koud voltrokken
ongenaakbaar feit
knievallen rewinden
fast forward
verleden tijd…
rijpend in je warme schoot
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
766 ik zag je gaan
je plooide heuvels
rond je heupen, het korengeel
was rijpend in je warme schoot
de oogst was voor mij eeuwigblijvend
we lentten samen
naar een zomer vol met kleur
roken de wilde bloemengeur
en groeiden met elkaar tot in het
diepe blauw waar bomen reikten
we hadden niets om op te lijken
het was ontdekken en herkennen…