20028 resultaten.
Zintuigelijke verliefheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 Als je met elkaar kan lachen
door elkaar maar even aan te kijken
als zijn of haar hand je even aanraakt
even die arm om je schouder
die korte maar hartelijke kus
die geur, zo bekend, zo aangenaam
als je een half woord genoeg is
om iemand echt te begrijpen
dan heb je een ‘ hele’ relatie
werken de zintuigen visa versa optimaal
als je dan…
Eindeloos verbonden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 als ik niet meer ben
mijn jasje heb moeten afgeven
laat mij dan toch als je wilt
de natuur beleven
laat mij voelen met jouw huid
neem me op je tochten mee
aan de hand van jouw mond en ogen
onderga kijk ruik proef en voel
voor ons alle twee
hoop dat we haar schoonheid
als vanouds samen
ervaren mogen
ik weet ‘t is moeilijk
maar het zal…
Het volmaakt later
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
408 zij wiegen zon
waaien warmte in
alle kleuren rondom
een stukje paradijs
in twee daagse reis
niet ver van het ijs
onder dezelfde lucht
dromen ook zij
het volmaakt later
zien wolken
als golven water
in blauw hoge zee
nemen
in samen bestaan
verbinden mee
hun cirkel is
in het groene beginnen
ook rond van binnen
wil melker…
Gelukkig toeval wensen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
403 De dagen worden korter en korter.
Het jaar sombert zich ten einde.
Ik weiger daaraan mee te doen.
Ik verwacht een wonder.
Wonderen geschieden,
wanneer toeval verandert in bedoeling.
Toeval biedt ons mogelijkheden.
Wanneer wij daarvoor openstaan.
Wanneer we niemand angstig volgen.
Wanneer we eigen wegen durven gaan.
Er is moed en liefde…
Ontmoeting
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
375 Het kleine meisje
Met de klinkende sieraadjes
Loopt door de goudversierde stad
Ze heeft haar wonden licht getooid
Danst door de schitterende neon nacht
De tranen als steentjes rond haar hals
Zaait ze kermis uit haar rok
En zwaait wat naar pages
Die duiden naar het hemelbed
Maar als de rust het doek
En alles valt
Kruipt ze in mijn schouder…
Een vrouw schenkt
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
487 ...Een man denkt,
een man lachte
Een vrouw schenkt
de mooiste gedachten...…
Kwetsbaar vormgegeven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
426 nog houd ik
de ballen van mijn
eigen cirque du soleil
hoog in de lucht
volg kleuren en
patronen nauwgezet
in hun mystiek
magistrale vlucht
handen volgen
soms verbolgen
maar ook vaak blij
het vangen en vergaren
uit het diepste van
mijn kunnen tover ik
magie om toeschouwers
het beste te gunnen
zo leg ik mijn ziel heel
kwetsbaar…
Die ene
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
454 Onverwachts kwam je voorbij
En mijn wereld stond op zijn kop
Je ging namelijk ook voor mij
Ik kon mijn geluk niet op..
Maanden op een wolk geleefd
Je liet me constant stralen
Zulke mooie momenten beleefd
Nu voor altijd onze verhalen
Uiteindelijk kwam dan toch de kou
En zag ik het donkere deel
Iets wat ik nooit verwachten zou
Je dronk…
dampwater
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
549 ik ben gloorsnikkend
hoor haar damp slaat neder
de warme schaal derwijze
de snik valt achterover
over de tong sprakeloos de larynx in
de zeep melkwit haar wassende
ter zijde op ’t halzen beneveld' ogen
was ik haar uit wellend
onuitwisbaar slempt zij mijn overgave
de put in mij glorend' is zij zijnde
haar kleed lakend' doende
alsof het…
Liefde
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
747 Liefde
Vaak niet in worden te vangen,
Liefde blijvend met dat verlangen.
Liefde niet te beschrijven,
Liefde dat gevoel moet altijd blijven.
Liefde is als een bloem,
Alles geven voor de ander, nee zelf geen roem.
Geef het water en het groeit,
Geef de liefde aandacht en het bloeit.
Nee want liefde is niet te koop,
Liefde is gratis, liefde…
Gevoelsgrens
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
326 Een woord wat niet
bevriest, warmer dan
mijn bloed, zoek ik,
wie het vindt mag het
roepen en alle pagina’s
beslaat van verzen,
wat ik lees is lopend vuur
verliefdheid zó heet, dat het
de dood ontdooit en waar
mensen gaan, de haat
verbleekt, tot er zinnen
vallen, als bladeren
gestorven zijn in beide
handen, verbleekt maar…
Hoe zou jij...
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
460 Hoe zou jij..
Hoe zou jij dan gevonden willen worden
als je eindelijk de bodem hebt bereikt,
met haren klevend op je voorhoofd
en een blik zo troebel en verongelijkt.
En al dat grootse denken,
dat gepieker tot het ochtendlicht
had het je ooit iets anders kunnen schenken,
iets dat het kwellen had verlicht ?
Ach zij, gegijzeld door haar…
Hij moet bij mij zijn
gedicht
4.9 met 1530 stemmen
35.509 Hij moet bij mij zijn
hij moet mij lezen
zijn hand op me leggen
me terugtrekken
uit het land van de doden.
Hij moet bij me zijn
hij moet zich over me uitspreiden
hij moet glimlachen
wanneer ik niet meer wil
hij moet applaudiseren.
Hij moet bij mij zijn
steeds als ik de deur open doe
moet ik zijn neus zien
die groot is uitgevallen…
Donkerden vage vormen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
405 zij speelden niet
rollebolden liepen
en sprongen nooit
donkerden wel
vage vormen op een
ondefinieerbare achtergrond
zelden direct
in zicht maar je wist
en voelde hun aanwezigheid
soms sluierden
ze grijs waar helder
licht te verwachten was
mineurden geluid
waar jeugd zich
altijd sprankelend uit
de donkere kant
van jouw balans…
Spanning vonkte
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
380 jij hebt licht
ontvangen dat
glinsterend in je
haar is blijven hangen
lichtte je blik op
straalde iedereen aan
in een intens
voelbaar sferisch gaan
spanning vonkte
in elkaar raken door
het licht fysiek
knetteren en kraken
maar opende ook
lagen van een inactieve
geest die veel te lang
niet aan bod zijn geweest
waar hun inertie…
Ons hart op onze tong
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 Tongen laten onze stemmen trillen,
wanneer ze vol van liefde spreken.
Het is ons hart waarin de liefde zetelt.
Ons heilig hart,
dat levenslang ons bloed laat stromen.
Ons hart dat sprekend op onze tong,
in blind vertrouwen klopt.…
Parasitaire symbiose
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
375 een zwaai
ogen en een lach
vingers die nog reiken
aan wat eens was
de hoek om
dan uit zicht in
leegte die altijd gevuld
werd door jouw blik
er kaatst geen
spanning meer in het
opgeloste perspectief
de nasmaak is niet lief
nog voordat grieven
zich manifesteren in de
uitleg van het gebeuren
wil ik niet gaan treuren
maar mijn…
Schitterend
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
415 Jij en jouw sieraden
blinken uit: schitterend!
Dromende gedachten
knopen onze eindjes aan mekaar,
vurige vonken zitten in jouw haar.
Leg je lot niet in mijn handen,
jouw wezen is voldoende ...
Zegen dan mijn kruis
in jouw wijwatervat,
versierd ...…
Troost
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
937 hoewel ruim in de veertig
lijkt zij de laatste tijd
het babyvet wat kwijtgeraakt
en lijkt nu niet zozeer slanker
maar eerder volwassen getaand
ik ben door haar gelaat geraakt
nu zij bloed van mijn lange gezicht dept
nu ik met diepvriesgroenten mijn hoofd koel
en haar bleek mijn trillend woord verstrek
op deze pleisterplaats voor dames…
dust to dust
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
403 wanneer ik een stofje
in mijn oog krijg
en moet knipogen
moet ik even aan
mijn vader denken…
Lichaamsdelen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
392 Wij volgden elkaar op de voet
Wij zaten op mekaars lippen
Wij namen de woorden uit elkaars mond
Wij waren scherp van tong
Wij hielden niet meer ons hoofd erbij
Wij tikten elkaar op de vingers
Wij werden 2 handen op 1 buik
Wij vlogen in mekaars armen
Wij hadden het niet meer in handen
Wij eindigden tussen elkaars benen…
Warme muziek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 jij hebt de
handen gezien
die alles willen geven
cadeautjes in de
mooiste kleuren waar
je ogen aan blijven kleven
warme muziek
die ja zegt tegen jouw
nog niet voltooide keuze
je overhaalt het
toch te doen en je een
lach geeft met een zoen
pas buiten in de
nog steeds gure kou
voel jij de twijfels weer
maar wordt blij als jij…
Hard werken
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
872 Zo vaak je wilt
Zal ik mijn best doen
Zo vaak, zo veel
Zo onbegrensd
Mijn best en meer
Ik kan nog beter
Nog beter dan
Wat jij nu wenst
Zo goed het gaat
Zal het gebeuren
Dag en nacht
Ben ik in touw
Nooit zal ik
Mijn vlijt betreuren
Ik doe het graag
En veel
Voor jou…
Mantel?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
528 Ik ween niet over wat
verloren is, nu haar
transparante adem op
de golven van de winden rust,
oprijst naast de leeuwerik
in een eindeloze klim naar
dat ene streepje licht,
stipje op de horizon
onttrokken aan de duisternis,
waarop ik ben gefixeerd
een tijdloze lampion
een aubade op de toekomst
zoals die zou moeten zijn, een…
Het blotevoetengras
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
334 jij veranderde
steeds de pas in
het blotevoetengras
een sprongetje of
huppelen al naargelang
je daar plezier in had
pas later na
de glinsterende dauw
danste jij de lichte strepen
waar het eerst
nog warm voelde
glansde nu de ochtendkou
ik heb de letters
gelezen die jij ongemerkt
voorzichtig hebt geschreven
een eerste boodschap…
Herinnering aan een lente
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
412 Herinnering aan een lente
Bladerend door mijn hoofd
zie ik jouw gespiegeld beeld
dat mij zonnezacht verdooft
en mijn gemoed warm bespeelt
omdat zo lang geleden
jij mijn klasgenootje was
twinkelend klinkt een wijsje
uit dat verre verleden
voor het leukste liefste meisje
van een merel op het dak
bij het allerlaatste reisje
zat je naast…
Geen einde, geen begin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
384 Onder het oppervlak,
van onze dagelijkse sleur,
sluimert toch ons vuur.
Onder de donkere wolken,
van onze teleurstellingen,
wachten ons troost en hoop.
Onder de golven,
van ons alledaagse leven,
stroomt onze liefde.
Onder de spiegelingen,
van onze illusies,
wacht ons het wonder,
van de werkelijkheid.
Wacht ons ons trouwe leven,…
Als tegenpolen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
358 ik zag haar
zwaaien trager worden
voelde kou in
een steeds ijlere lucht
nog konden wij
elkaar niet laten
hebben nooit berust
in een levenslange vlucht
als tegenpolen
wisten wij de krachten
van het spelen op
het scherp van de snee
in samen leven
namen wij natuurlijk
ook het risico van
onszelf kennend mee
maar juist waar
haten…
Waterval
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
504 Alsof mijn hart overloopt
net een gulle waterval
Die op eeuwig water hoopt
Het is een wonderlijk gevoel
Niet in woorden te vatten
En het heeft maar één doel
Heb lief en geef
Durf en leef
Ontvang en zweef
Voel en beef
Mijn liefde voor jou
Is eindeloos en diep
Wij zijn samen....wouw…
Daadkracht van de nacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
399 Heerst er slechts dik makende duister
in het hart van de ademloze provincie
plaats ik mezelf een extra paar benen
pure bluf met de longen van een paard
bemin ik je toch in dat zachte ritme
bewegende snaren naar romantiek
langs golf stromen van jouw eiland
als ik jouw ziel dien van repliek
o diepe binnenste eenzaamheid
bewaar mij een plek…