6466 resultaten.
Narcissenpracht
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
669 Als een kortstondig schouwspel
In veld, langs berm en poldersloot
geven de narcissen haar
wondere schoonheid bloot
met parmantige kopjes op ranke steel
in oogverblindend zonnegeel
dansend in de wind
koesterend in de zon
als een lentekind…
Kuikentijd
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
523 KUIKENTIJD
Het jong wordt gevoed
smekend deerniswekkend
kaal en bevlekt
Om schoonheid gaat het
niet, ouders geconditioneerd
op het piepend geluid
Zij laten voedsel los
gulzig geconsumeerd
vogel vliegt uit, het gat is onvervuld…
De taal schiet hier tekort
snelsonnet
4.2 met 10 stemmen
1.079 Je hoort de vogelkelen rondom zingen,
ervaart de schoonheid van gewone dingen
en je beseft: de taal schiet hier tekort.
Eens is het er, het afsluitend verdriet —
ook daarvoor heeft de taal de diepte niet.…
opschortende werking
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
471 totdat een schoonheid
of zelfs de gedachte daaraan
zich manifesteert
totdat een luchtruim
een streetview
of weids oppervlak
zich verdicht tot
de plek van ontmoeting
en dat dit alles weer verdwijnt
na verloop van tijd
en dat iedereen zich daartegen
blijvend verzet…
OG3NE scoort, vooral licht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 Zaterdag de dag van de meiden
eindigen bij de eerste vijf
Zondag de dag van moeder
begin en einde van drie dochters
'Lights and shadows'
maar stralen doen ze alle vier
Nederland mag trots zijn
op hun licht van vertrouwen vanaf
Maandag en alle uren, dagen
maanden en jaren daarna!…
Heimwee
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
815 genieten van de najaarszon
terras, tuin of op het balkon
-denkend aan het voorjaar-
hoelang zal het nog duren
de herfst blijft stilletjes gluren
-verlangend naar het voorjaar-
de winter wacht vol ongeduld
zakken met sneeuw reeds gevuld
-reikend naar het voorjaar-
planten met hun welige groei
krokussen vol in de bloei
-wijzend…
herfstsonate in melancholie
hartenkreet
4.5 met 12 stemmen
1.063 herfst omklemd in zacht geween
o wrede dood, hoe kon je…
het laatste zomerlicht zo verdonkeren
sterven in argeloosheid
sluipend door het struikgewas
waarin schimmen zich terugtrekken
ik ook…
in verzuchting…
De zoete lentegeur
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
884 in het witte rijpen
van de bomen
zag ik je komen
je winterde het
warme sap dat nog de
afdronk van een herfst had
weg is de wind
het ritselen van bladeren
alsof het leven is verstild
toch zie ik kleur in
vogelduiken hun fluiten
heeft de zoete lentegeur
van nieuw ontdekken
geeft de dagen weer wat
fine fleur in langer rekken…
De terugtocht
gedicht
3.7 met 41 stemmen
11.398 .
------------------------------------------
Uit: 'Vergeefse Herfst', 1946.…
bomen langs de rivier
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.149 al dagen
zit de zon in
brandglasramen
langs de rivier
de herfst
vangt de gloed
als vuur
in glas-in-loden ramen
de glans
van goudbrokaat
gekletter van
schildknapen en ridders
het pronken
van de hoofse dames
het fonkelen van juweel
en rood fluweel
terwijl de wind
die aan de blaren knabbelt
het licht
in scherven breekt…
Ruis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
790 Zittend in mijn tuin
Ervaar ik een moment van
Stilte
In het Pi-bestaan
Wind, zon, gras
In deze nieuwe Herfst
Een moment ook van Ruis
Geluid van auto’s en gedachten
Die afbrokkelen in mijn hersenpan
Schizofrenie blijft en is altijd aanwezig
Nu alweer moe en nog weinig gedaan
Maar ik en de zon blijven toch bestaan
En zullen altijd weer…
je mooie dagen
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
670 je weet je mooie
dagen zijn geteld
tijd vliegt als je
door je jaren rent
wijzers horen
stil te staan
als jouw dag
geen einde kent
zomerklok draait
veel te snel
maar hele uren
luidt zij wel
je hof je akker
geef ze water
’ t is zomer nu
herfst komt later…
Melancholoe
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
523 als vurige symbolen
van een stervende zomer
vallen rode en goudgele bladeren
als een laatste glorieuze zonnebundel
in de richting van de winter
bracht de zomer opwinding
de herfst lijkt altijd
rust te brengen
het vallend blad
vormt een warm tapijt
voor al wat leeft, groeit en bloeit
onder moeder aarde
als een warme deken…
De zee van bloemengeel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
462 jij streelt het land
en zet de zee
van bloemengeel
naar eigen hand
kleurt heuvels
en valleien met
je warme gloed en
laat de einders trillen
zont de huid
van rood naar bruin
en brengt pigmenten
weer tot leven
nog wachten vruchten
op wat lange zomerdagen
om in de herfst hun mooiste
oogst te kunnen dragen…
Genieten zonder spijt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
621 buiten sterft de herfst
in een oogst
van vurig rood
binnen pluizen
witte vingers naar
de waarheid over dood
nog smeult het leven
van vlammen
die ooit loeiden
toen jaren
stoeiden met de tijd
in genieten zonder spijt
buiten nadert winters wit
binnen staat de urn met grijze as
alles wat er van jou over is…
Het is niet
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
827 Het is willen aanvaarden
de herfst in ons leven die
ons leert hoe fijn het is
dat we er nog altijd zijn.
De zon zien die elke
dag weer opkomt ons
zijn warmte schenkt alles
om ons heen laat groeien.
Wij de lente kunnen zien
blij zijn met het mooie
wat de natuur ons geeft.…
In koude nachten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
538 nog staan ze
te dromen op het veld
de bloemen van de zomer
het blad verdroogd
de kleur verschoten
en de zaden uitgeteld
een vlinder wiekt
wat loom op zoek
naar al vergeten geuren
de bij loopt sloom
zoekt met laatste krachten
de restjes nectar die nog wachten
de zomer is voorbij
in koude nachten
komt de herfst al langszij…
Maar de zee blijft...
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
572 Eeuwige zee
en als golven
rijzen
en dalen
dagen
en nachten
die het gelaat van vlees boetseren
Gelaat dat verwelkt
en sterft
In het nachtelijk uur
op bed gelegen
in de herfst van het leven
Een leven dat zocht
maar nooit vond
want het zocht dat wat is -
de Ene Onveranderlijke Zee
Golven rijzen
en dalen
maar de zee blijft…
En nu groet ik jullie.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
828 verwelkom mezelf terug
dichtkunst van mijn hand
als een reïncarnatie
de lezers begroetend
daar ben ik weer
maanden vervlogen
weken waarin letters
geen woorden vormden
ik spin nieuwe woorden
in de kleuren van de herfst
beginnend aan het pad
van inspiratie
hallo welkom terug
in mijn wereld
welkom, welkom
prachtig mens…
Al fietsend
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
553 Er rust iets moois in de marteling
van herfst, wij hebben u gemist,
maar bij een gunstige voortstuwing,
triomfeert de pedalist.…
Doodlopende weg
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
640 Seconden van steen
Minuten van ijs
Uren zijn gemeen
De ochtend eigenwijs
Bevroren kwartieren
Dagen te lang
Niks meer te vieren
Onmetelijk bang
Pegels van eenzaamheid
Leegte die in haar port
Ze leidt niet, ze lijdt
Kracht verdort
Verkeerde afslag
Herfst met pech
Verbeten lach
Doodlopende weg…
XLIV - sint nicolaasga - 1931
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
709 verlaten zielen
dwalen door het rietland -
woorden ontregeld
de wandelende
tijd gemeten in jaren
drank en geschriften
ook bredero dood
voorbij voorbij voorgoed voorbij
een spook in zijn hemd
het hof van fado
een sluier over verdriet
portugese wijn
dennen in het bos
ongemerkt gaat de herfst
in winter over…
November
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 In de ongesnoeide takken hangt nog voorbije zomer
die nog lang beste maatjes met de herfst was.
Maar nu eist het najaar zijn eigen plek op,
laat de wind over het land razen
en de takken eerbiedig voor zich buigen.
Voor het blad geen houden meer aan.…
Gastvrij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 Iemand strooide vrije
vrome woorden
om de talloze
doden te eren
en onze vrijheid
te memoreren
in tegenwoordigheid
van wie ons leidt
die in de herfst
niet even gastvrij
vloog naar dat ene
eiland onder
dezelfde zon
zijn gevolg bevond zich
daar zonder actief geheugen
aan een deal met
een andere vrome leider
zo gastvrij…
Haiku plus #5
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
565 Liefde is maar een woord
goede vrienden zijn dun gezaaid
de herfst is een zwerfkat.
Vijandig bloeit de dood
wat medeleven kan geen kwaad
een glimlach is genoeg.
Jaarringen van woorden
die lijken op oude foto's
uit de lucht gegrepen.
Het wordt een lang, lang jaar
de zorg hinkend op een half been
water aan de lippen.…
De seizoenen lijken op te schuiven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
730 een hoedje komt omhoog uit het zand
glanzend in de het zwakke zomerzonnetje
glimmend als een bruin ballonnetje
nog onwennig balancerend voor de juiste stand
hij valt me op, naast het pad, tussen de bomen
een der eersten die ik in de Maashorst heb ontwaard
mijn laatste foto heb ik voor hem bewaard
is ’t niet een schoonheid, die opeens tevoorschijn…
Brave Hendrik
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
445 Wanneer ik meega naar de vuilnisbelt
om er pornoblaadjes te zoeken
omdat de poses van de vrouwen
me betoveren, hoor ik erbij
Maar verder word ik gedoogd
Mijn klasgenoten vinden me vreemd
Ik loop raar, alsof ik voorover val
En als ik gelijk heb, wil ik het ook krijgen
Dan ben ik de prof of de Brave Hendrik
Ik praat te veel, weet te veel…
zij ademt de nacht....
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.040 zij ademt de nacht
haar schoonheid toe
omgeven door sterren
het lied in haar droom
waar dansende tranen
als sneeuwrefrein
de duisternis zacht
in herinnering breekt
en hemelse tranen
die fluisternacht
als deken van hoop
de morgen wacht…
alsof een oog
netgedicht
2.9 met 18 stemmen
2.755 alsof een oog
in een kijkdoos kijkt
schoonheid ontbloot in kleine
ogenblikken van verwonderd zijn
appelkleuren en de dansende geur
van het meisje dat kijkt
mij nooit ziet als buitenstaander
zoals ik haar
alsof ik haar in dezelfde oogwenk
ontmoet en verlies…
Samen verder
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.279 Kus het afscheid
De reis begint
Niets meer zeggen
Ga mee
Kus het verleden
Een vaarwel
Niet meer omkijken
De toekomst lokt
Kus mij zacht
In liefde tot schoonheid
De keuze is gemaakt
Wij gaan samen verder...…