Alle inzendingen over actualiteit

ik zag je vingers komen tussen geurende bloemen in de volkleuren wei wij waren toen nog groener dan onze dromen toch zomerden wij wij trioden met zon als koesterend speelkameraad zij scheen zo heerlijk en hij straalde maar daar waar wij ons samen overgaven aan midzomers orgie getint terugkijkend gloeiden wij nog na hadden elkaar…

je lachte ik zag de diepte van je hart in de rode kleur van warme liefde je was apart onvergelijkbaar met een ander ook in de talen die jij sprak zij hebben al levenslang een andere verpakking gehad in het samen genieten van de inhoud jouw syntaxis was universeel woorden zongen melodieus hun betekenis van ver waar ogen…

Door mondkapjes, vaccinaties en ontsmettingsmiddelen heden tijden moet de aarde zonder pardon lijden onder de angstigen en egocentristen die trappen in maffia's sluwe listen en die zelf liever schijnveilig lijken dan voor het klimaat van hun gewoontes af te wijken de schijnheiligheden zijn echt om te huilen van mensen die zich achter schijnregeltjes…

de handen zijn gestrekt vingers lang en soepel het directieve heel select vrijwel niet te missen maar overreding heeft empathie nodig om te groeien tegenspraak blijft door agressieve elementen niet boeien eenheid wordt gesmeed door harde woorden van de menigte die zich verenigde onder jouw liefdesvlag meegaandheid is elkaar…

zacht klonk in je open gezicht je lieve lach uit een gelaat dat bij iedereen al een heerlijk welkom had jouw lichaam vertaalde meteen een warme acceptatie straalde begrip in gedegen kennis van moeilijke situaties jij bent al nooit een vreemde geweest hebt altijd de taal van huis uit gesproken ondanks de vaak andere stijl…

je lacht mij een heerlijke mond met tanden toe in jouw winkeltje pontificaal sta jij te shinen achter een totaal lege toonbank ook reclames en verpakkingsmateriaal zijn niet te vinden in jouw rusteloze handen op professionele toon vertel jij dat in de winkel alles te koop is juist het ongewone dat smaakt naar zoete tonen…

ik zag je gehuld in eigen muziek laveren op stilte pure schoonheid in sprankelend speels samengaan nog zong de wind zijn stervende tonen leidde geluid weg van gelezen boeken en begraven dromen waar woordloos klanken hun vele stemmingen etaleerden sferen kleurden met pigmenten uit lichaamstaal in jouw verschijnen paarden…

Staphorstenaar deze toestand klinkt heel raar u allen denkt dat onze Schepper tegen coronavaccinatie is gewis dit komt over als een zeer angstig geloof GELOOFSROOF de handen van de GGD mensen wordt ten zeerste gezegend door onze machtige Heer Hallelujah roep deze stelling telkens weer…

je keek me aan voor mij bleef alleen jij als schepping staan de rest is gegaan geboren uit het spel der genen waar dominant en recessief beiden naast elkaar bestaan alleen in essentie zal een van de twee de optimalisering kans krijgen en op eigen gelegenheid verder gaan ik heb je zien staan in een vervlakkende wereld de andere…

Het voor de helft versnipperd schilderij Dat aan het brein van Banksy is ontsproten Moest elke trotse eigenaar begroten. Bezitters echter, varen wel daarbij. Thuis vind ik met het allergrootst gemak Voor een vermogen in mijn prullenbak.…

ik zag je armen de hymnes orkestreren hoorde het zachte zuchten van de takken in het mystieke woud in donker spiegelende vennen scheen de maan zijn gele verzen tegen het magisch onrustige water als gods prater toch voelde ik mij met jou erbij me wonderwel thuis tussen de oplichtende melodieën van onbekende ballads in aarde ’…

Wop kraaide de victorie Met een kruisje op zijn hoofd Als stayer en Elfstedendwinger Strooit met geld aan hem beloofd Dacht als ik nu geen u-bocht neem Als destijds Hilbert van der Duim Word ik gewoon weer kamerlid Verdien ik vast méér dan een pluim...…

nog steeds knaagt de tand des tijd aan botten spieren en gerafelde pezen die had ik vroeger ook al zij zijn gewoon zichzelf gebleven nu wat meer in de actualiteit ach ik was toen mijn tijd vooruit ook ben ik weer op sport gegaan met korting voor de leeftijd de zware ijzers raak ik nog maar amper aan wij gaan meer voor het evenwicht…

Ik haat het Ik haat het gevoel van de kou die je hebt achtergelaten. Het verlangen naar jou blijft als een vretend gevoel zitten ook al weet ik dat je weg bent. Een gevoel die me elke stap die ik zet weer terug duwt. Ik ben jaloers, jaloers op de manier waarop jij kan leven zonder mij. Een leven waarin je eenzaamheid je gelukkig maakt. Je…

Het boek van Zuckerberg is meer een plaat Ach, bleef het maar bij 't menselijk gelaat Tot erger werd de bron van alle kwaad Pandora's list ontsnapt, het was te laat Wat heeft het ons gebracht en hem gebaat Getreden buiten menselijke maat?…

daar waar dagen in uren doorleefd worden met een tastzin in de hoogste frequentie trillen alle dimensies ik weet waar je huid is opgeschuurd geplamuurd door veelvuldig raken in gepassioneerd contact maken de weg terug vol verlangen naar meer de blik besmuikt omdat de wereld in jouw lach geheimen ruikt van weleer…

Een trumper is een aanhanger van trump Maar ook betekent het bazuingeschal Als synoniem voor machotaal, gebral Van ego's die ik haat en 't liefste dump Zoals Ooit in het Westen, lang geleden Het Goede Slecht was, met Duister verleden Als in de westerns van Sergio Leone Op muziek gezet door Morricone…

De Muur heeft hij zien komen en zien vallen Was met z'n opa naar Berlijn gegaan Zag JFK als 'ein Berliner' staan Een president die Vrijheid zocht voor allen 't Charisma van dat USA-idool Ontbeert hem, met zijn 'mars' naar 't Capitool…

het was anders om ons heen er was geen zomer meer warmte en lui uitgestrekt genieten was voorbij in koude ondertoon voelde je de herfsttij er danste onrust in de ogen we haalden de zolder helemaal ondersteboven ontdekten zo de doos met kinderspelen onder het stof van jaren geleden het springkoord en de hoelahoep we tolden…

Wakker werd ik deze ochtend Echt geen nieuwsbericht was positief Wakker werd ik weer van Tanks op de plaats waar Jezus eerder stond, was Nu slechts ongerief Ook zanger Steve Earl wil vrede Met hun zwaarden die zijn neergelegd Respect voor elkanders Geloof; verschillend maar in de kern gelijk Krom, in het hart recht…

Ons land heeft een nieuw record, ja echt 5000 zwijnen deden er aan mee, gingen voor de loop staan, heel gedwee, voor hun eigen bestwil, zo wordt gezegd. Nog 6000 te gaan, zo stelt natuurbeheer, pas dan zijn ze geen gevaar voor het verkeer.…

Wordt íets voltooid in 't Rutte IV akkoord? Biodiversiteit zonder gewin Vrijwillig levenseinde en -begin En o, de gasprijs, hebt u 't al gehoord? Het blijft weer tobben met één musketier Aan 't hoofd van Christelijk en Seculier…

je wees ik keek langs je blik over zee zag en profile in je gefocuste blik de schrik van het moment voelde spanning in je hand zag voeten bewegen in hun diepe indruk op het strand bij de afzet van leven in rood keerde het tij de noodhulp was al dichtbij flarden van stemmen in zwaaien uit reddende vesten nog bleven woorden…

ieder heeft een gouden greep gedaan uit de nog steeds universele staalkaart wit is daarna aan het splitsen gegaan welke kleuren het beste passen bij zijn dagelijks bestaan sfeer humor en emoties verklaren zich al aardig in de tijd zo dat er sprankeling voldoende overblijft juist die eigenheid gaat het subtiele onderscheid…

jij hebt de wind gewist die in de ochtendglinsters zonnekleuren los zou laten zij twinkelden gevangen stralen in de schemering tot jij de deuren opende en wolken witter riep nevels los maakte van de koude grond die neersloegen op gras en bloemen om te stoeien met licht in dat kort moment ontsloot de hemel voor even om…

Wéér ben ik de Nobelprijs misgelopen, Wat nu door wetenschappers is ontdekt Wordt door mij al sinds jaar en dag gecheckt: Bij mij staan de sensoren altijd open. ‘s Nachts registreer ik feilloos elke kou, De voeten van mijn vrouw zijn altijd blauw.…

zacht vulde achtergrond de ruimte in rond je gezicht accentueerde zo de vriendelijk huiselijke stemming van jouw leven aan je gebaren hing initiatief ogen hadden de uiteindelijke regie toch was er geen enkele sprake van een overheersend aanwezig zijn juist de combinatie van contrasten zorgden voor een harmonieuze lijn…

De anderhalve meter, ontnam mij armen om me heen. Er kwam afstand tussen vrienden en ik was nog meer alleen. Overal verboden toegang, zelfs de rechters werken mee. Durven niet meer recht te spreken, zijn ook niet meer recht door zee. Uitgestoten en verbannen, grondrechten die tellen niet. Geef mij Zweden, Denemarken, want Nederland doet mij verdriet…

ik heb je geschilderd met vele pigmenten kleine nuances heb ik kansen gegeven om met jou eeuwig te leven olie en pastel krijt en het grijs van houtskool ook op diverse ondergronden hebben wij alles gehad alleen de ziel ontbrak jij voelde leeg koud was de glans in je ogen er was geen vermogen tot contact ook in je bewegen bleef…

wij wisten het niet maar de talen die we spraken verstonden elkaar soms niet gebruikten dezelfde woorden maar de betekenis zong in hun melodie andere akkoorden omdat wij uit andere ouders waren geboren de omgeving contextueel een heel andere response liet horen zijn wij te lang geïsoleerd gebleven hadden een hele aarde…