9787 resultaten.
Een banaal paradijs
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
880 En weer een albatros of drie,
en nog een eiland aan de kim,
want eilanden zijn er ter zee genoeg.
Geen oceaan kan zwemmen zonder kijker,
geen zeeman drijven zonder schip,
en in de mist der zeeën,
de dode mannen aan de wal.
De wezenloze vrouwen op het schip,
de barre winden en het niets,
het nooit-geziene of gedachte al.…
Midzomernacht
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.032 En terwijl ook mijn gedachten
zich in zee lieten zakken
Rees mijn laatste vraag
mijn emoties te boven
Midzomernacht...…
Ik mis je...
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.679 Iets in 't water verheft zich
en heel de oceaan luistert
Alsof een druppel haar in 't hart trof...
Een glinstering onder water
't Doet me denken aan je ogen
Warme klanken
doen 't zeewater zoet smaken
En lijken de lucht
te doen vullen
met 't besef
dat ik je mis...
Iets lijkt zich in 't water te laten zakken
De druppel die haar…
Kalme waters
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.394 haal de branding
uit de vaart
laat de golven
maar stranden
geef je hart
niet meer uit handen
laat het tij
de rust weer keren
laat je voeren
met de stroming mee
geef je over
aan een kalme zee
laat een schelp
je innerlijk beroeren
haal de echo
uit je oren
laat jezelf
weer horen…
Geen stem
gedicht
3.1 met 53 stemmen
14.226 waterval
van de daken glijdend
druipende steen met hun zoute tongen
verwoest o geen stem
onder het afdak
geen oog en geen beeld en geen godheid
buiten het raam
wuivende takken en de echo van een licht
over de grond kruipend
nee een stroom wild
rode robijn
een wilde stroom
en het daglicht dat opstijgt
in de kuil van de zee…
Rivier
netgedicht
3.6 met 24 stemmen
2.000 Levend helder in schimmig blauw
stromend door ongeziene velden
zoekend naar lager gelegen oorden
verplaatsing van geërodeerde elementen
voeding voor vruchtbare flora
Aan de einder evaporerend met de zee…
BARENSWEE
netgedicht
2.9 met 31 stemmen
7.121 Water dragen steeds en meer,
aan branding breekt de zee
door dam, het tij neemt keer
en ook het wrakhout mee.
Golven hard, geweld uiteen
gespat in scherp, de snee
snijdt dieper dan geween
door laatste barenswee.…
Zeezicht
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
1.119 gouden zand
trok zich langzaam terug van de kant
die duinen hoog verwaaide in de lucht
kwam de schemering tezamen met een vlucht
zwaluwen met in hun kielzog een
lange sliert schaduwen
over dit paradijselijk goudgele strand
werpt de nacht nu haar stille hand
en hoog boven kijkt de maan in vree
de sterren fonkelen over de rustende zee…
Hartstocht
netgedicht
2.6 met 18 stemmen
1.883 maar een spel
werpen met bloempjes
spelen met woorden
eerst een beetje eigenliefde
dat we ontwaarden
in elkanders ogen
waarin we steeds dieper
konden verzinken
de kalme golfslag
die 't zandstrand kuste
werd geleidelijk
opgejaagd door westenwind
en schuimtoppende baren
verhieven zich
en 't water spatte
vermengde zich
met zout en zee…
Zeedromen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
775 Een zilte wind
streelt haren
in vergezicht
Het zand knispert
tussen schelpen
in fel zonlicht
Een schaduw slentert
warmte geniet
in druppels zweet
Wolken waaien
blauwe lucht
hemelsbreed
Spiegelend water
door koppen wit
verslonden
En ik droom mee
in het moment
verbonden…
Oceaan
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
716 Aan de andere kant
van de
oceaan
liggen ook de schelpen
te wachten op hun lot
Aan de andere kant
van de
oceaan
staan ook mensen te staren
naar de andere kant
van de
oceaan
De oceaan,
Eén grote
spiegel…
Stil
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
816 Gulle golven geven
wat de stilte
en de zon niet
veranderen
als de dode wind fluistert
en bemanningen
zwijgen
omdat de zee
hun
offers niet meer wenst…
Zandkastelen
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.119 bouwen
in het warme zand
water
vult de kerkers
een vlag siert het bestaan
Wit schuim
treedt statig binnen
buigende schelpen
transpirerend zand
ontluisterende stilte
Een straaltje zon
verlicht de toren
de golven komen
vesting van oranje
klaar voor ontvangst
Langzaam ruisend
ongeduldig, steeds luider
explosief
machtige zee…
Avondstrand
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.175 ‘t Strand wordt weer zand, en de zee weer water.
Langs vloedlijn slentert man alleen naar later,
keurt onderweg gevonden schelp of schat.
Loom wacht ik op het opgaan van de maan.
’t Wordt donker nu, op zee verschijnen lichtjes,
de vissers varen uit voor avondvangst.…
WEGDROMEN
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.184 Ik wil zitten in een inham,
aan een baai bij blauwe zee
luist'ren naar't geklots van golven
maar dat strandje is prive...
Ik wil liggen in een hangmat
tussen palmbomen in...
ach, wat zou ik dan genieten
zou me voelen een gravin...…
Strand
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.739 het zand
de zee
de duinen
de zon
en ook de wind
meeuwen
boten
surfers
het spelen van een kind
lopen langs de vloedlijn
een duik nemen in zee
zout proeven op je lippen
geen radio of tv
je ogen sluiten
dromend
weg van iedereen
geluiden van heel ver
voelen
je bent alleen
een hand
beroert je schouder
"hee, slaap je?…
de zon ontspande
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.086 dan spoelt de
vloed je tegemoet
moet je springen om
te overleven en die
kunst versta je goed
kom naar zee
laat strand je dragen
dan hoef je het verleden
niet om raad te vragen
blijft vandaag de mooiste dag…
je gaf niets bloot
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
953 ik zag je kleuren in koraal
langs metershoge riffen
groen ging over in topaal
dat donkerde in kliffen
ik dook en voelde
kartels langs de rots
je gaf niets bloot
in stof vond ik je trots
een school van meer
dan duizend vissen
die dansten op muziek
alleen wij het publiek
ik joeg ze achterna
en dook de afgrond in
voelde hoe je me…
zomerzonde
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
2.925 scharlaken tinten weerkaatsen in zee
ik huiver bij een bries
en voel bij elke ademtocht
de angst dat ik je ooit verlies…
Wolken
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.030 Nijdig werpt de zee haar golven op 't strand
met de vele verloren dromen die
al duizende jaren meezwalpen
op zoek naar hun thuisland.…
In mijn ogen zit de zee
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.080 In mijn ogen
zit de zee
gevangen
een blinkend
blauwe diepte
geteisterd door
zoete eb en
een zilte vloed
die onverstoorbaar
woedend woedt
voor vrijheid…
Waterhoofd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.029 vloedgolven dragen hersens vol
met water naar de zee en weiger ik
dit jaar met zoveel zielen
bijelkaargepakt
het goudgeelzand te gaan berullen
zee en waterziek ben ik
voel me gehakt
zoek ook het woud niet op
waar regen valt
nee, ik wil betijen in mijn eigen huis
en tuin beneden waterspiegel aan de dijk
waaraan ik woon want als ik toch…
Tsunami
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
717 De golf van ellende
die de aarde overspoelt.
Het machteloze medeleven
met een leven rond de dood.
Wat is het erg...
is het weg?
De gruwelijkheid van de grote getallen.
De cijfers die nooit nummers worden
omdat het mensen zijn.
Wat is het erg...
is het weg?
De kleuren vullen vlug het raamwerk
van verbeelding die vervliegt.
Wat…
Onzekere Toekomst
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.322 Ik ben de kust, Ik wacht,
en ’k vraag mij af
wat brengt de zee
vannacht?…
Onzekere Toekomst
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.015 Ik ben de kust, ik wacht,
en ’k vraag mij af
wat brengt de zee
vannacht?…
"Een"
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.103 De zon te rechter,de zee te linker
en tussen beide wij.…
Winterstrand
netgedicht
3.3 met 62 stemmen
21.680 ‘t Is even wennen op dit stille winterstrand
je hoort hier alleen de zee, de vogels en de wind
kom ga met me mee, geef me je hand
Ik weet dat je dat veilig vindt.
Je bent zo mooi aan deze koude kust
verdwenen is je boze voorhoofdsrimpel
je bent ineens zo blij, je bent hier zo gerust
Dit genoegen met elkaar, het is zo simpel.…
Slanke vingers reiken
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
652 zag je hand
voelde je slanke
vingers reiken
naar mijn woorden
ik raakte je wel
in een verkeerd bereiken
we golfden
maar niet op slag
ik overspoelde met
kracht en gevoel jouw
woorden en weet dat
ik dat niet zo maar bedoel
mijn vloed bracht
de hoogte van springtij
toch ben ik blij dat
jouw kust mij trotseerde
in elkaars woorden…
Verder uit de kust
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
665 ik groef koel zand
legde dat op warme
eindeloze benen
met liefdevolle hand
we waren op het strand
verbrandden voeten
in de gang naar zee
zij fluisterde verkoeling
golven namen ons snel mee
steeds verder uit de kust
hitte werd met schuim geblust
daar dreef je aan mijn handen
in het spaarzame oranje pas
toen braken voor mij alle banden…
buit
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
789 spiedend zwerft hij
langs het strand
vuurtorenlichten z'n ogen
goede berichten op zak:
opnieuw een schuit vergaan
de wind blijft gunstig blazen
vanuit 't zuidwesten haar koers
belooft de jutter
waar de strandvoogd
naar kan fluiten
Uit "De Zee en Ommelanden"…