22312 resultaten.
Verlopen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
518 Ieder gevoel waait over
in een ander hart
wat best gestolen mag zijn
en kan daar wat stof
op doen waaien.
Niets is hier voor eeuwig
toch lijkt het soms van wel
gevoel met al die ogen
je huid, je hand, je kus
het kan ook over gaan.
Mijn hart staat even stil
vergeten is de tijd
spijt kan ik vergeven
armen blijven altijd paraat…
Om-armen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
625 Muziek overstemd eigen gevoel
bekrachtigd het
ritmisch meegezogen
kaarslicht dansend
aan zwetende muren.
Je naakte lichaam
koestert mijn gedachten
met woorden van weleer
die glinstering in je ogen
verlangen op mijn huid.
Tergend langzaam
is dit tafereel
loslaten van oud zeer
begrijpend lezen
het accepteren
van twee armen…
De griespardot
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
825 De griespardot staat wat te grroemen
temidden van een protterveld,
bezaaid met viezeschetenbloemen:
hij heeft ze allemaal geteld.
“Ik pluk er vijf om vuur te stoken,
dan knalt het -grroem- in mijn fornuis,
en acht om -grroem- kaduuf te koken,
dan ruikt het lekker bij mij thuis.
Nog tien voor -grroem- mijn jaarlijks bad
en twaalf gestrikt…
Ver-gooien
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
525 Mijn tacktiek is er een
om niet na te bootsen
al deed ik dat wel.
Waar ruiten sneuvelen
deuren dichtslaan
en regen valt.
Geen verwijt aan welk adres
oprecht en eerlijk
pas op de plaats.
Het gootsteenputje
spoelt nu door
waar ik voor vecht.…
Valt goed uit
snelsonnet
1.8 met 13 stemmen
1.186 Lance Armstrong heeft zijn sleutelbeen gebroken
Nu wordt zijn trainingsopbouw vast verstoord
Mist hij straks wedstrijdritme enzovoort
En blijft hij van de juiste vorm verstoken
Wordt dit een alibi om zich te drukken
Bij iets, dat is gedoemd om te mislukken?…
Mistig
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
507 Op schemering gekust
voel ik lippen zacht
bewegen in een ritme
dat verwachting overtreft.
Haartjes op mijn huid
kriebelen van intern
stilte van jou
voedt mij van binnen.
Ogen openen je ziel
vertellen het verhaal
dat zweet op je huid
meer dan verklaard.
Hang tegen me aan
vertel me wat je wilt
voel mijn warmte
laat me…
De gekrenkte jongen
poëzie
2.8 met 13 stemmen
2.405 Meen niet, dat hij te schreien stond,
Toen hem het giftige antwoord stak.
Hij voelde, dat iets in hem brak,
Maar hield de glimlach om zijn mond.
Even vertroebelde zijn oog,
Maar daadlijk keek hij strak en koel.
En sterk hield hij het lauw gevoel
Ten onder, dat zijn hart bewoog.
Hij zal de eerste stap niet doen.
Zijn fierheid, ten begeerde…
Open-hartig
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
471 probleemloos vertel ik
jou de kern
van hart tot liefde
en weer terug
totale openheid
geef ik je
en ik voel je
warmte stromen
toch is er een deur
die moeilijk open gaat
en een mat met welkom
ligt er nu even niet…
Veilig
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
573 Veilig is leven
wanneer binden
je niet heilig is.
Armen om je heen
liefde voelen
kus.
Pijn die niet komt
als samen zijn
niet je ding is.
Verdriet uit eenzaamheid
veiliger
dan uit liefdesverdriet.…
Kernpunt
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
595 Als zijde wind
bloesem streelt
op je hart geborduurd
kleuren geuren
lichte zonnestralen.
Glimlach gevend
tot bezinning
positieve blik
geconfronteerd
met werkelijkheid.
Vlugge flirt
onwerkelijk
met diepe liefde
verward
tot op het bot.…
Weten
hartenkreet
2.5 met 21 stemmen
1.776 Telkens weer
zijn je lippen zacht
je ogen mooi
je huid tintelt
op de mijne.
Weergaloos
dat gevoel
die blik
het weten
jouw glimlach.
Ik vraag je niets
laat het gaan
al ben ik ook
soms niet geheel zuiver
maar toch
je weet het.…
Hommage aan hommage aan Jenny Arean
snelsonnet
2.3 met 6 stemmen
1.409 Zij is het onverzettelijke baken
Van cabaret zoals het is bedoeld:
Ambachtelijk, gedegen, diep doorvoeld...
Kortom: al wat in onbruik dreigt te raken
Dus zeer terecht was gisteren die ode
In deze quasi-kleinkunstperiode…
Ver-raad
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.645 Als een vlinder kijk ik
naar de wereld om je heen
via schatten en parels
vind eenieder zijn weg.
Als de nood aan de man is
fladder ik een stukje met je mee
dan luister ik meer dan dat ik praat
maar open zijn is moeilijk
zeker als je gelooft in verraad.
De zon mag voor eenieder schijnen
toch gun ik het de een meer
dan de ander,…
Getrokken
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
472 Glimlachend trekt mij
een warmtebron door mijn lijf
ik zie je verlegen staan
alwetend maar toch bang.
Je ogen durven amper
mij aan te kijken
maar mij voelen
kost geen moeite.
Angstig staar je in luwte
-maar je wilt het wel-
omdat gevoel nu langzaam keert
in je hart
tot op het bot.…
Ruiter, paard en hond
poëzie
3.7 met 7 stemmen
2.178 De ene begeleidt, de andre draagt mij,
Tot mijn genoegen en in zware strijd.
Dit zijn bevredigingen en dit plaagt mij,
Want zij zijn roekloos aan mijn dienst gewijd:
Het paard! (ik voel mijn snelheid vertienvouden),
Dat man en lans, die mij belaagt, vertrapt.
De hond! die afgeeft wat hij graag wou houden,
Mijn handen lekt, naar de belagers…
Liefde, is er geen ander pad?...
poëzie
4.0 met 6 stemmen
2.654 Liefde, is er geen ander pad,
Dan door leed tot u te komen?
Hebt gij nooit een hart tot u genomen,
Dat zijn bitterheid nog niet geleden had?
Moet een elk de vuren vlam
Uwer heilgenade zengen?
Kunt gij die slechts in uw hemel brengen,
Die gebrijzeld en gebroken tot u kwam?
Gij verscheurt, en gij geneest
De oude breuk met verse wonden,
Gij…
Snoevedorus
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
668 Ik hou van snoevedorus,
maar niet met chocola,
wel graag met stukjes blorus
(die vind je niet in vla).
Ik hoor u zeggen: "Hoor 'es,"
dus luister ik geboeid,
"dan zit u in de sores
want ik heb net gesnoeid."
De florus van de blorus
is zomaar weggesmutst?
Pas op, ik leer u mores,
u hebt mijn maal verprutst!
Geen enkel brokje blorus…
Ketenreactie
snelsonnet
2.0 met 6 stemmen
1.067 De V&D komt ook in kleine steden
Daar voelt straks de lokale middenstand
Hoe in de gróte steden van ons land
Door winkels onder ketens wordt geleden
Ze ondergaan de komst der keten zwetend
Een ongelijke strijd is zó ontketend…
Ik ben een Eik
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
513 Vluchten zit er voor mij niet
mijn wortels zijn geaard
zuigen water uit de grond
waar mijn voeding zich bevind.
Jaargetijden voelen voor mij
als een soort vervellen
oud leven sterft langzaam af
om fris te beginnen in de lente.
In dank schenk ik zuurstof
aan alles dat ik mij heen zie
en als dan de herfst valt
krijg ik er een ringetje…
Spijt
hartenkreet
3.3 met 14 stemmen
1.838 als jij nog bij mij was
wat zou ik dan dingen anders doen
ik heb veel fout gedaan
en dat draai ik niet meer terug
jij was mijn eerste echte liefde
die er altijd voor mij was
wat ben ik toch een eikel
dat ik dat toen niet zag
jij gaf me alles wat ik nodig had
toch ging het niet perfect
lag het aan jou, lag het aan mij
over is het toch…
O kom met mij in de lentenacht
poëzie
2.6 met 9 stemmen
2.148 O kom met mij in de lentenacht!
Kom dwalen over de bloemenwei -
de roze sluimert, de sterre lacht,
in stille dromen wasemt de hei.
O kom met mij in de lentenacht!
Het leeft, en het hijgt en het mint daar al!
De loveren lispelen, het windje smacht,
en donkere wegelen lokken door 't dal.
O kom met mij in de lentenacht!
De heuvel glimt in…
Regen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
465 water valt maar neer
voorzien van uitlaatgassen
bovenop je hoofd…
Berouw
poëzie
3.2 met 9 stemmen
2.248 In de schemer het angstige luistren
Naar de wind die waait om de huizen.
Van de wilgen stuiven de pluizen,
Wit in de regen van 't duister.
Ver weg het bedwelmend bruisen
Van de zee: haar vage geluiden
Eentonig, versmelt met het ruisen
Van het bloed, zo warm en duister.
In het duisteren en het ruisen
Een buigend mens, arm en donker...…
Zomers gevoel
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
938 Veilig zonnestralen opvangend
in gras gelegen
korte broek aan
en bh tonend aan de wereld
ach, zo schokkend is het niet
maar dat vrije gevoel
onweerstaanbaar.
Veilig is warmte van de zon
beter dan in je hart gelegen
al zie ik daar een vlinder
een witje, als ik me niet vergis
wat vrolijk en eigenlijk ook lief
opeens vind ik een paardebloem…
Of niet?
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.051 Van eetpatroon is geen sprake
mode is een verschijnsel
passen je kleren nog
niet te wijd of te strak
en komt die kotslucht
soms bij jou vandaan?
Struikelend de dag doorkomen
alleen op eigen benen staan
is een klus die niet iedereen
kan klaren met voldoening
haatgevoelens voor de weegschaal
en voor elk diner
maar je masker van een…
Inspiratie
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
973 Het is een gegeven
dat stroomt door je bloed
wat je denkt en voelt
het staat geschreven
hier en nu.
Ook jij daar
krijgt zo je zinnen
uiteindelijk op papier
en weet je,
die inspiratie
die zit hier.…
Gij hieldt mijn hoofd in uw handen
poëzie
3.4 met 5 stemmen
1.912 Gij hieldt mijn hoofd in uw handen
En kustet mij de mond.
Ik zag uw ogen branden,
En zwijgend vroeg ik u wat zwijgend gij verstond.
Wat kan ik meer nog geven
Dan wat ik lang reeds gaf?
Zoen weg ons koortsig leven,
Dat saam wij dalen in de koelte van het graf.
Ik zag uw ogen branden.
Mij docht, gij waart de Dood.
Ik hield u met bei mijn…
Rara... ode aan wie?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
737 Ik zeg: “Wel, doe het hem dan even na”,
aan die mevrouwen en aan die meneren
die hem te kwader trouw jaloers beleren.
De beste stuurlui staan nog op de ka.
Hoe ik het woelig stof tot goud zie keren,
de treden van geleende tijd bega,
tot ik ten leste voor een wending sta
en zelf de vaste vorm ga uitproberen.
Dan weet ik pas: er valt niet…
Overgang
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
782 Met bloemen versierd
geheel in dromen verzeild
vredig met gesloten ogen
wetend dat kaarsen branden.
Bekende stemmen klinken ver weg
favoriete muziek speelt in volgorde
brengt alles in diepe stilte
ligt gevoelig in ieders hart.
Een glimlach siert mijn gezicht
omdat dit beter is dan leven
al was leven een groots feest
de kanker maakte…
Kortsluitingskans
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
506 Aaneen geschakelde momenten
van glimlach tot glundering
tedere stukjes leven
om elkaar te geven.
Ringen symboliseren
een soort oneindigheid
maar niets is minder waar
dan verlies van verliefdheid.
Woorden die raken
uit passie of haat
ze gaan over in elkaar
niemand erbij gebaat.
Blikken die elkaar kruizigen
mijn ziel huilt vanzelf…