5935 resultaten.
het gras groent sneller
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
957 voorjaar is nabij
ja, eindelijk vorstvrij
het gras groent sneller
in het bloeien, laat het
zaad door zomerdroogte
niet nogmaals verschroeien
kom mijn korenbloem
je ogen zijn blauwgroen
spikkeltjes om in te struinen
een lentezon om je te bruinen
laat de wereld wijsheid weten
in samen kindzijn kun je dat
voor even weer vergeten
speel…
Papa
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
2.987 Als kleine meid
jouw oogappel
op zondagmorgen
schooltje spelen
jij was Cees
ik was juf
wat leverde ik een strijd
als bijna grote meid
toen mama ons ontviel
werden jij en ik
weer dikke maatjes
de liefste opa
voor mijn meiden
als ik in de spiegel kijk
zie ik jou
maar niet altijd
want ondanks gelijke trekken
zijn we verschillend
jij en…
Gisteren ruzie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
927 Gisteren ruzie, alweer verdwijnend
tussen coulissen, doek dat viel voor het gebuig
van de speler, reprise, zweet in
zweet uit de kleedkamer van de ziel,
hij weet: zijn spel was slecht maar god
verdomme het publiek
Het leven als toneel of film,
en niemand weet meer beter,
tenzij een ander iemand roept
cut, of eenvoudiger kut
en terugkeert…
die knippert met zijn licht
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
898 zomaar bij je zijn
in een flits
zonder schaduw
in een auto
die knippert
met zijn licht
in wolken die
regen dragen
vlakkend langs
de hemel jagen
in de laatste zin
van een gedicht
zacht je
lippen kussen
daar het rode
leven zien
speels je tong
er even tussen
zomaar in je
ogen duiken
alle luiken sluiten
en versmelten
in…
herfst
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
892 de herfst is warm van kleur
en heeft een speciale geur
van eikenblad en mos
en van kastanje
de herfst is heerlijk
zonder franje
de herfst is nat
de herfst is wind
is als het spelen van een kind
dat steeds opnieuw begint
de herfst is als ieder ander jaargetijde
prachtig is z'n eigen soort
de herfst die heeft iets haastigs over zich…
Hemelsblauwe dromen
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
1.307 terwijl een bries
de morgen wekt
het gouden blauw
de zee bedekt
een albatros
in engelenvlucht
stralend wit
door wolkenlucht
voeten speels
warm zand beroeren
langs de vloedlijn
je wil ontvoeren
wadend door sprankelend licht
gevuld met zonnegloed
koesterend de warmte
die de huid zo tintelen doet
geniet ik
nog maar even
van dromen…
Wolken
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.174 Dansende deken door de lucht
Bevrucht mijn ogen met jouw water
Doorzie de dingen vanuit jouw optiek
Zo hoog en droog, vooruit geblazen
Grijs en grauw, een kleurenpracht
Laat de zon nu door en maak de wereld
Vrolijk als een kind dat met wolken
Altijd buiten wil spelen. En
Voor eens en voor altijd in jouw armen
Wil liggen.…
je speelt in mijn hoofd
netgedicht
3.0 met 20 stemmen
2.202 je speelt in mijn hoofd
tussen flarden gedachten
bomen wiegen een lach
in dromend verwachten
van lente, die vliegt
vleugels gespreid
de winter verliest zijn
terrein en verdwijnt
voor even bevrijd
de wereld ontvlucht
zon boven donkere lucht
die jaagt op de tijd
speel in mijn hoofd
dans de muziek voor
eigen publiek, ik zing het…
wie zij de volle lagen geeft
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.143 regen sluiert
sluimert soms
vlaagt tot druppels
die ons plagen
het is geen
miezeren, dat doet
de wispelturigheid
van wind tekort
haar speelsheid
wordt dan opgeschort
zij is geen traag en vaag
neervlijend element
zij draagt de druppels
met een tedere hand
wikt en weegt wie
zij de volle lagen geeft
het spel van schuilen…
een vleugje wind
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
748 je stond wat achteraf
te spelen met je handen
een vleugje wind
verwaaide in je haar
je ogen lachten
ondeugende gedachten
ik wachtte terwijl ik
naar je vingers keek
ze openden wat dromen
ontsloten stukjes tijd
ik zag herinneringen komen
die je nu liever mijdt
ik vang je blik
mijn handen op je huid
we leven in een wereld
die anderen…
Immermeer
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
1.985 dwalend door deze tuin
heb ik niet de vraag
wie heeft eerder
hier gestruind
waar ik speel
en zinnelijk verzoek
zijn geen sporen
van frekwentief bezoek
ook als ik vlei
naar paralelle hof
via zout naar zoet
proef ik dat ik bof
nieuw is dit wandelen
voor mij immer weer
niet om huid of dal
doch mijn lust naar meer…
Luchtige lentenimf
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
791 ~~~
met sierlijke danspassen
zweef je door de bossen
jong blad dwarrelt speels
rond je gracieuze verschijning
dartel als een wervelwind
beroer je de uitgestoken takken
vrijmoedig blaas je het lentegroen
tot een vrolijke choreografie
warme briesjes tover je tevoorschijn
gevuld met hete zomerse beloften
jij laat je niet vangen door…
Om orakel vroeg in delphi
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
817 ik strakte
in het dorische zuilen droeg
sterk het uitgaan van je dak
jij spande bogen
in het helleense licht
wist arcadisch je verschuilen
voelde speelse decadentie
toonde schoonheid die potentie
om orakel vroeg in Delphi
in de schuine falanx haalden
we het paard van Troje binnen
nu gaan we Olympus weer beklimmen…
Vleugelvliegje
netgedicht
4.2 met 26 stemmen
1.378 ~~~
Liever dan lief ben je mij
ieder schilderij dat ik begin
schilder jij speels en vol verve
af met je eigen aardige streken
Levenslustig blijft je glimlach
achter elk discussiepunt
verbaal doe je niet meer onder
en ik herken het vurige pareren
rede voeren noem jij dat
om je vliegbereik te vergroten
nestwarmte zoek je echter nog…
madeliefje
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
678 in tere tinten en gebogen lijnen
groeien witte blaadjes in een krans
om het gouden hartje van het madeliefje
ze bloeit in het buiten schijnen
het zonlicht schijnt op haar
in zacht gebogen twijgen
in het liefelijke ochtendlicht
van blank goud golvend pronken
kleinmoedig sluimer jij door de wind
glimlachend in een woest spel
onuitputbaar…
De kleine rimpeltjes
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
959 heb je vingers gezien
het leven in je handen
lijnen rond je pols
schreven hoe het leven
je heeft veranderd
streelde je gezicht
vond verhaal in
iedere groef en kuste
de kleine rimpeltjes
waarmee jij om liefde vroeg
maar je lach geeft jeugd
draagt warmte naar je ogen
ja jij kunt als geen ander
de tegenvallers aan en met
wat speelse…
mijn poëzie zwemt in het abnormale
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
716 mijn poëzie zwemt in het abnormale
gegrift in vernieuwende drift
in een wereld van louter plezier
schuurt het zelfs de teerste huid
ik spel woorden in dagen met lange passen
routineus ontdekkend in onrust
woordstrelingen in het nog onbekende
die geuren vormen in het onverklaarbare
met al mijn vermogen en bescheiden talent
maar in onverdroten…
Ondersteboven
netgedicht
4.7 met 19 stemmen
1.461 Een regenboog hangt
lachend aan het raamkozijn,
sterren spelen kwijlend
met de borsten van de nacht.
De losgeslagen zon jongleert
met gillende kometen,
oceanen spartelen
verbijsterd op de wind.
De lente komt en komt alweer,
nu spuiten de vulkanen
en witte wolken druppelen
hun lading op het land.…
slechts schijn
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
625 Is de arena dicht
dan speel ik jouw sonaten
weet mij even toegelaten
tot een ander gezicht
waar de wegen zich splitsen
zie ik jou weer gaan.…
Viooltjes
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
1.442 Verscholen tussen het kreupelhout
in het uitgestrekte woud
bloeien de viooltjes in hun
uitbundige kleurenpracht
vol van leven, vol van kracht
Temidden van oeroude bomen
wild speels en in stromen
spreiden ze trots hun blaadjes uit
tot de laatste zonnestralen
het viooltje sluit
Maar reeds bij het eerste ochtenlicht
ontvouwt zij haar…
brandt ze in hun vuren
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.371 ik zie zijn ogen gaan
ze schrapen dromen
van de muren
jagen de fantomen na
die spelen in de
hoofden van de buren
hij stookt hen op
brandt ze in hun vuren
en rookt ze langzaam uit
het zal niet lang meer duren
of angsten schreeuwen
weer hysterisch hun geluid
nu bonken hersens
tegen wanden onbegrip
de handen zijn gebonden
er zijn geen…
boezem
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.609 Een goudroze kleur vraagt of ik je wil strelen
en twee zachte glooiingen vragen of ik kom spelen.
Een warme schaduw die tussen hen waakt
stopt bij een jurk die aarzelend je huid raakt.
Zodat er nog zoveel te raden valt
en voor mij nog zoveel te wensen valt.…
Lipatti speelt Scarlatti
netgedicht
4.1 met 35 stemmen
3.622 Lipatti speelt Scarlatti
mijn vader draagt zijn huwelijkspak
het ruikt naar opa’s pijptabak
en mama’s soep met vermicelli
‘k trek naalden uit een blauwspartak
Lipatti speelt Scarlatti
op een grote zwarte schijf
in een decennium met een vijf
Nu schalt ene Bocelli
door ’t kerstig warenhuisbedrijf
en smekend zingt het in mijn lijf
Lipatti speel…
Het leven leven
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.528 Ik wil het leven leven
Zeven gouden plakken
Wil ik pakken
Op de spelen van 't vertier
Ik wil het leven leven
Zeven fraaie vrouwen
Wil ik trouwen
Fraaie vrouwen van plezier
Ik wil het leven leven
Zeven lange nachten
Wil ik smachten
Dichten op het schoonst papier
Ik wil het leven leven
Zeven dochters en zeven zonen
Die voor altijd…
Orchidee
netgedicht
4.5 met 49 stemmen
990 Speel met fantasieën
laat remmingen gaan
pluk wilde orchideeën
in onherbergzame oorden
zoek niet maar
vind een nieuwe soort
kies een naam
waarvan alleen jij weet
waarom
zwarte orchidee!
sla armen om
ingeslapen dromen
wek hen met het
meegeplukte ochtenddauw
stralend fris
en
verwezenlijk ingeslapen dromen.…
Zongekust
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
905 We renden hand in hand
over vochtig gras en
trokken ochtendnevels
speels uiteen
tot ze als ijle vogels
van ons vluchtten
stil stonden we te kijken
hoe de zon hen warm ontving
voor ze als parels dauw
op onze monden daalden
waar ze stierven in een zoen
en wij elkaar plechtig beloofden
die elke morgen te herhalen…
Novembertempo
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
558 Al wat nog overtollig is
weer eigenhandig teruggesnoeid
kijk, dat geeft buiten lucht
en licht
als was het ruimte
in mijn soms tobbend leven
De kale bomen langs het pad
verraden weer de weg naar huis
voor ieder die zich spoedt
naar warmte
En evenals het blad verstilt
ga ik vanzelf andante spelen
het tempo van mijn leven
gelukkig zo…
Jij bent mijn dromer
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
767 speel met de zon
haar warmte in kleuren
op de blos van je ochtendgezicht
nog tocht de wind
het ontwaken zij geurt zacht
in haar vlagen naar helderder licht
laat je maar strelen je vleugels
weer helen ga mee met de lente
richt al je liefde op komende zomer
jij bent mijn dromer
de gaande en komer maar in raken
doen wij de dag in samen…
stille wens
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
739 als ik ooit verdwijn in een stoffige
plooi van de tijd
vind me dan weer in de luwte van
die ene boom
waar klaproos en boterbloem het
weidse wuivend met ons deelden
waarover we spraken of zwegen
zich fluisterend herinneren laat
nu de wind er nog speels door
het lover waait
en rond die boom nog liefde ruist
in tere tinten…
Sloten stukjes tijd
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
601 je stond wat achteraf
te spelen met je handen
een vleugje wind
verwaaide in je haar
je ogen lachten
ondeugende gedachten
ik wachtte terwijl ik
naar je vingers keek
ze openden wat dromen
en sloten stukjes tijd
ik zag herinneringen komen
die je nu liever mijdt
ik vang je blik
mijn handen op je huid
we kijken naar een…