15404 resultaten.
KERSTLIED
poëzie
3.7 met 54 stemmen
8.896 O wat zon is komen dalen
In de Maagdelijke schoot!
Zie hoe schijnt ze met haar stralen
Alle glanzen doof en dood.
Ai, hoe schijnt dit hemels kind,
Aller zielen licht en hoeder,
Zon en maan en sterren blind,
Uit de schoot der zuiv're moeder!…
Dat is die minne die ewelic minnet
poëzie
3.3 met 26 stemmen
8.570 Wat dauwt daar zo waar de
Zon ondergaat -?
Kind, de zon doet de aarde
In nachtgewaad.
Wat zijn dat voor dingen
In wei en riet -?
Kind, de krekels zingen
Een minnelied.
Wat dragen de winden
Voor geur zo laat -?
Kind, de bloesem van linden
Die opengaat.
Wat schijnen jouw ogen
Zo groot, zo goud -?…
De regenboog bleef droog
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.030 samen hebben we
de bui zien hangen
jarenlang scheen zon haar
warmte in intens verlangen
maar de wind van
eenzaamheid waait
krachtiger dan ooit heeft
zich te sterk ontplooid
wist alle druppels
moeiteloos te vangen alleen
de regenboog bleef droog
de zon stond nog te hoog
we kleden ons in
boetekleed ook deze bui
gaan we trotseren…
Geluksgevoel
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
961 niets meer wat er nog toe doet
slechts jouw aanwezigheid
naast mij liggend in het gras
terwijl de zon onze lichamen
koestert en de mieren vallend
uit de sprieten van het gras
mijn handen betreden
is voldoende om mijn zintuigen
stuurloos te maken waardoor ik
alledaagse geluiden waarneem
zonder te horen en het branden
van de zon niet voel…
Verder
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
2.346 dag ik moet verder, verder dan de bergen en verder dan de zon...…
hangt in donkers verte
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
780 ik zag vanochtend zon
de wolken schaduw vragen
ze keken om en riepen
hen niet op te jagen
hij knipoogt naar
de wind die jachtig giert
langs strand en schaduw
meevoert aan zijn hand
naar branding waar de
schaduw overslaat in golven
en schuim de restjes zon
in wit hebben verzwolgen
winden zijn gebleven in
stilte op het strand schaduw…
Moederland
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.401 land van zand
zon die immer brandt
zoeken en zwerven
mijn moederland…
Op wat er komen gaat
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
727 wind duwt
mijn problemen
zachtjes voort
het licht
blijft bij me
als ik loop
vooruit
op wat er
komen gaat
zonnestukken
zitten schaduw
achterna
vieren maan en
feest wij staan
alleen terwijl
de wereld gaat
in wind en zon
mijn zorg en
ik kom om
zon brandt mij
de aarde in
als nieuw begin
wind krijgt
vat op wat…
Op wat er komen gaat
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
911 wind duwt
mijn problemen
zachtjes voort
het licht
blijft bij me
als ik loop
vooruit
op wat er
komen gaat
zonnestukken
zitten schaduw
achterna
vieren maan en
feest wij staan
alleen terwijl
de wereld gaat
in wind en zon
mijn zorg en
ik kom om
zon brandt mij
de aarde in
als nieuw begin
wind krijgt
vat op wat…
Lente
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
693 Een rijkelijk gekleurde bloesem
geurt stralend in de zon
de florissante vleugen
van een bedwelmende zoetheid.
Het is een natuurlijk parfum!
De kleurenregen
van groen,
door de zon gegraveerd
op het dak van dit bos.…
Dodenherdenking
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
827 De jas gaat open
en de zon schijnt even
op die oude wond.
Zonneprikkeling
wordt pleister.
Meedragen,
tot weer een volgend jaar,
de zon weer even schijnt
op die oude wond.…
Allemaal steden
poëzie
3.6 met 8 stemmen
8.905 de stad weifelt over de huizen
de morgen vaart over de daken
de stad binnen
de zon staat op tussen de huizen
onder carillonmuziek
de mensen wandelen in het donker
als het elf uur is
de zon spoelt aan op de daken
aan het strand van de verten
ligt de stille zee der lucht
waarin het schip van een kerktoren
flikkert
in de buik…
VERLIEFD...
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.074 Wij waren zo verliefd
verliefd waren wij
alleen oog voor elkaar
rest uit het oog verloren
De paadjes
breed of smal
weggetjes achteraf
ze konden ons bekoren
Maar vooral
de bankjes bij
zon en maan
maan en zon
Het is daarmee
dat het allemaal begon:
het spel van handen
van vingers die zochten
Het wringen...…
Wonderschone waaiers
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
466 de zon groen ziet van jaloezie
zodanig haar stralen reikt
tot de laatste is gesmolten…
Heerlijke lente
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
492 Paars is het om mij heen
intens gekleurd
koestert de bloem zich in de zon.
Kleuren spelen voor mijn ogen
een spel van onbezorgd geluk
in de dans van de natuur
wiegen bijen langs de knoppen
zingen zoemend van de zon.…
Werkelijk
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
520 Ik wilde
dat wij de zon
tussen onze ijsbergen
plaatsten
en zo de scherpe
sneeuwvlokranden
konden bijschaven
en in alle beschaving
spraken
want je beweegt in mij
zoals ik in jou beweeg
en wat er in de oertijd
bij jou of mij heeft gespeeld
het is een natuurfilm
opgenomen ergens in een dierentuin
ik wilde dat wij de zon…
Hier is het feest
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
726 De zon komt aarzelend op
gaat sprankelend ten onder
De liefdevolle eenzaamheid
zal zonder jou, mijn lief
nooit meer dezelfde zijn
Ik zie jou zo graag
zonder woorden fluisteren
naar je ademhaling luisteren
alsof voor de eerste keer
een nachtegaal zich horen laat
Gevangen tussen zon en maan
ben jij het baken en boei
zelfs op…
Forensen
gedicht
3.7 met 3 stemmen
4.498 De eerste mens
ziet op het perron
door gloeiende wolken
de zon als Superman
uit zijn overhemd breken
Nog even en
hij jaagt tussen de einders
van het laagland
met honderden reizigers
naar een eindpunt
Wat beweegt hen
Wat laten ze achter
Wie was de man
die door gloeiende wolken
de zon zag
------------------------------------------…
Handvol duisternis van Carolyn
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
684 Negen planeten om een zon
manen, satellieten tellen niet mee.
Op de blauwe planeet zijn mensen
bezig met de rookwolkjes van hun bestaan
vrezen de hitte van de zonnestralen
en erger nog wat schuilt achter de zon
en dat daarbij elke vaste vorm van 99,9
procent ledigheid is vervuld.…
Exposeert zich
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
534 de schepping
jaargetijden om in kunst
ook wij draaien om onszelf en de zon…
herfstvrouw
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
619 ik keer mij naar de zon toe
stap de lichtkegels in
terug naar wat is
vastberaden vasthouden
beukennoten, kastanjes, mispels
houtvuur, appel en kaneel
ik ben de vrouw die ik kan zijn…
Moederwezen.
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
684 We rechten onze ruggen : wij zijn zonen,
moederwezen.…
Zonsopkomst
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
623 Een prachtig verschijnsel van de zon
die zo vroeg opkwam.
Ik bleef die nacht buiten slapen,
wilde die ochtend
de zonsopkomst bewust
van dichtbij ervaren.
De rust, die ik die ochtend had,
voelde wel bijzonder en aangenaam.
Even een hele andere wereld
met de zon die opkwam,
het voelde zeker apart.…
Schaduwzijde
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
449 De zon
in mij?
Mijn tuin is jouw tuin
je staat niet in mijn schaduw
ik alleen in de jouwe
als ik je zon gun
vuur, water, aarde en lucht
je bent nu eenmaal
op goed geluk hierheen
gewaaid, een vreemde
waar ik toevallig woon…
Blote voeten
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
447 je hebt even
lente gedanst
onhoorbare tonen
raakten jouw
voorjaarshormonen
waar pril
teer groende
tussen zon en kou
bloeiden juweeltjes
kleuren in grauw
danste jij
op je eerste
blote voeten
om de warmte
van zon te zoeken
je gelukzalige
lach tekende jou
stralend lief tegen
het opkomend
wolkjesoffensief
in het warme
zonnereflecteren…
Een andere partituur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
486 ik zag
geel dansen
uit de rode vlam
die van de zon af kwam
voelde warmte
in koesterend pulseren
van onzichtbare wolken
die huid masseerden
wist de stijgende
hype van een worden
met de eeuwige bron
ons leven en de zon
heb alles losgelaten
ben gegaan maar pas
in volledige overgave
besefte ik wie dit had gedaan
in alles wat…
Voorlezen aan zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 wie ze leken te zijn:
schimmen die zich koesteren
in de warmte op hun huid
Ze draaien zich om en wachten
slapend op de zon…
Niemands bezit
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Zijn zoon leert luisteren.
Ik weet dat ik zijn bezit,
zijn leerling ben.
Ik zie mijn moeder terug.
Ik voel haar zeker weten.
Zij wist zeker wie ik was.
Wie ik werkelijk ben.
Haar bevrijde zoon.
Niemands leerling.
Niemands bezit.
De aanwezigheid van moeders
draagt ons op vleugels van liefde.…
Verdwijntruc
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
437 Het is natuurlijk
fantastisch dat de zon
een extra dimensie aan
het geheel geeft.
De dieren op hun eigen
manier in het gouden
water,
mooi is het dat ze
zoveel plezier beleven.
Stil is het nog wel, want
de ochtend is nog vrij
jong.
De mist en de zon
tegelijk met de dieren is
een wonderlijk scenario.…
Ochtend
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
562 Ze springt en zingt:
Parapluutje, parasolletje,
eentje voor de regen,
de ander voor de zon.
Plon-plon.…