282 resultaten.
Mijn Nederland, mijn NEEderland
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Ik merk dat ik toch wel wat somberder word
met zoveel zicht elke dag op Covid-19 gestorvenen
ik merk dat ik meer en meer naar binnen keer
met zoveel onzeker nieuws van onzekere deskundigen
ik merk dat het opgeruimde, opgewekte wel weg is
ondanks het dagelijks ‘huis, tuin en keuken’ opruimen
ik merk dat ik af en toe ook angsten heb, bang…
Post, een drieluik
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
575 Ik was een olifant tussen het porcelein,
het is tijd dat ik die fout voorgoed herstel.
Liefste,
jij maakt mij een beter mens.
Jij haalt uit mij wat er nog nooit in heeft gezeten.
Door ons gezin voel ik mij alle dagen rijk,
meer dan elk onmetelijk vermogen.
Wij delen liefde, passie en soms pijn.
Kom jij de kamer in, dan krijg ik kippenvel.…
Wat verdriet van derden met mij kan doen!
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
495 mij tot tranen toe beroert en mij wel honderd maal per dag
laat hoesten en proesten en spugen, voelt het dat ik in mijn
harnas van afwijkingen, tekortkomingen, mislukkingen, zal sterven
En alhoewel woorden, ook deze, weinig tot niet de gevoelslading
dekt vervult deze hartenkreet, deze pijnlijke maagkreet de opmaat
tot mogelijk maximaal herstel…
mij; totaal aan gort (1)
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
587 contrapuncties verspreidt in vrije veelzijdigheid (24)
op die melodische golven werd vaste grond aangevlogen
maar ’t vliegen bleef lokken en alsof ’t geschreven stond
brak ‘n vleugel op weg naar nog hogere verwachtingen
‘n lamgeslagen landing die niet verdoofd kon worden (28)
en de opvolgende vlucht naar ‘t Oosten van lang geleden
om ’t herstel…
Tussen heling en herhaling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
238 Ik was een kind vol delen,
overgeleverd aan wisselend licht,
met handen die reikten
naar een ouder, een ander,
die soms nabij was
en vaak verdween.
Jeugd van onveiligheid,
waar verlangen naar troost
en angst voor verlating
elkaar omhelzen —
patronen geëtst in de huid,
herhaald in nieuw vertrouwen.
Ik leerde me hechten
aan afstand en…
REBEL VOOR HET LEVEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 Na al die jaren, zomaar
ergens heen waar de natuur nog relatief herstelbaar was.
Te nat voor vuur maar droog genoeg om lang
te bivakkeren.…
Mooier maken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
415 We zoeken vaak naar een afronding, iets om het mooier te maken.
De aanblik van een open wond kunnen we niet verdragen.
Maar het is geen klap, gevolgd door een trauma. Eerder
een lange lijn van ongemak geweven door de dagen.
Het is een ketting die niet breekt bij één zonnestraal. Zo diep ingesleten
dat het afdoen een lege afdruk achterlaat…
[ Geloof niet langer ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
443 Geloof niet langer
in wat je jezelf wijsmaakt --
Houd op met lijden!…
HUISDIEREN=KNUFFELKAMER IN HET ZIEKENHUIS BRENGT TROOST VOOR MENS EN DIER en kunnen alarmeren!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 De liefde voor onze labrador Mika (9 jaar)gaat ver
en voor zijn voorganger Midon, bijna 15 geworden
de liefde voor een dier is niet te beschrijven
maar nu wil ik toch mijn dankbaarheid beschrijven
mijn dankbaarheid aan het JBZ-Ziekenhuis in Den Bosch
met hun geopende huisdieren-knuffelkamer
dat is niet alleen fijn voor het dier, zijn baas…
Vallen en opstaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
440 Al vroeg hoorde ik fluisteren
in een taal die niemand sprak.
Zachte stemmen, schaduwen van licht,
een wereld die door de muren sijpelde
en mij vond – nog voordat ik wist wie ik was.
Ze noemden het angst,
ze noemden het ziekte,
ze gaven het namen die niet de mijne waren.
Maar diep in mij trilde iets ouds,
een weten zonder woorden,
dat zei…
Gelatenheid
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.200 En is uw droef gekwel
niet vatbaar voor herstel?
Almachtig is de hand
die 't wentlend lot omspant,
en zoet en zuur bedeelt,
en wat zij wondt weer heelt!
Vertwijfel in 't verdriet,
kortzichtig schepsel, niet!
Gelatenheid in 't lot
toont eerbied voor een God
die alles wat Hij geeft
zo wijs berekend heeft.…
Gelatenheid
poëzie
2.8 met 5 stemmen
1.179 En is uw droef gekwel
Niet vatbaar voor herstel?
Almachtig is de hand,
Die 't wentlend lot omspant,
En zoet en zuur bedeelt,
En, wat zij wondt, weer heelt!
Vertwijfel in 't verdriet,
Kortzichtig schepsel, niet!
Gelatenheid in 't lot
Toont eerbied voor een God,
Die alles, wat Hij geeft,
Zo wijs berekend heeft.…