Alle inzendingen over karel de grote

33618 resultaten.

Sorteren op:

De vliegende man

poëzie
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.063
Norselijk-krommende schroeve die telkens, in duizelig buitlen, biedt viervoudig de wind neigend een nijdige nek: 'k zinge u; en 'k zinge u, o vlerken die spant als den schoft van een trek-os, maar die teder en licht zijt als de vlerk der kapel; motor, 'k zinge u en ronk in me-zelf als het dommelig ronken, ('lijk aan de deur van een bie- korf…

Ik weet niet wat ik heb gedaan

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.203
Ik weet niet wat ik heb gedaan, ik weet niet wat ik heb geleden, om uit de huizen van 't verleden weer naar een liefde-feest te gaan. - Deze avond draagt op plane vlerken het wegen van een milder tijd; En 'k voel mijn blijheid in me sterken bij 't staren in úw tederheid. Ik weet me zo beraden rusten, o schone, in ons verénigd-zijn…

Stad

poëzie
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.068
Mijn vriend, gij hebt de geur der grote magazijnen. Zo zijn er meisjes, schraal en met een witte neus. Leeg schelpje aan nachtlijke ebbe: ik; maar de stad in duizend dake' als duizend diamanten. Ik scheer de muren; - als een rechthoek ligt naast mij mijn schaduw als een vals gedicht. Menigte, uw geur bijt mijne lippen stuk.…

Naar Oostland

poëzie
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.005
Naar Oostland willen wij varen: het is er het oudste lied. Maar monden zijn vol gevaren; malheuren slapen niet. Al hebben kombuizen geen lichten, kombuizen hebben een bed. En de reizen zijn maar gedichten en de slaap is 't rijkste gebed. Slechts verlangen kan nog doorreizen wie daar ooit uit Oost-land kwam. Een bokking is zeek're spijze…

EEN VRUCHT DIE VALT...

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.042
Een vrucht die valt... - Waar ‘k wijle in ‘t onontwijde zwijgen, buigt statiglijk de nacht zijn boog om mijn gestalt. De tijd is dood, omhoog, omlaag. Geen sterren rijgen haar paarlen aan ‘t stramien der roereloze twijgen. En geen gerucht, dan deze vrucht, die valt. Een vrucht. - En waar ik sta, ten zatte levens-zome, vol als de nacht, maar…

Er komt iemand bij mij

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 878
Er komt iemand bij mij, die 'k nimmer zag, en uit-der-mate vriendlijk, die mij zegt: ‘Gij weet, ik berg iemand in mijne woon. Neen: er verbergt zich iemand in mijn woon. Ik zie hem niet, maar ben in hem begaan. Ik ken hem, en hij is mijn liefst bezit...’ - Ik durf niet zeggen dat die vreemdling liegt. Ik durf niet zeggen dat zijn gast…

Ik hoor de nacht die nader-zijgt

poëzie
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 937
Ik hoor de nacht die nader-zijgt, – en beider zwijgen... Ik voel uw hoofd naar mij geneigd, – zal ’t míjne neigen? Uw aangezicht is vreemdlijk stil in ’t schemer-leven... Ik zie het laatste dag-geril in de avond-dreven. – Is dit een einde of een begin?... Uw handen glanzen; uw blik is als violen in verslenste kransen... – – Ach, is…

De stille zonne daar ik zit

poëzie
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 902
De stille zonne daar ik zit, voor mijne woning, in de oude lijste van een groene en rode veil; van al de bloemen op mijn mond de milde honing, en in mijn hart van al de dagen 't vrome heil; een witte roze aan mijne krage, en voor mijne ogen de weiden en de Leië in lage zonne-brand; van mijne vrouwe in mij het zorgend mededogen, en van…

IK BEN DE HAZEL-NOOT

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.055
Ik ben de hazel-noot. - Een bleke, weke made bewoont mijn kamer, en die blind is, en die knaagt. Ik ben die van mijn zaad een duisternis verzade. En 'k word een leêgt', die klaagt noch vraagt. 'k Verlaat me-zelf; 'k lijd aan me-zelven ijle schade. Ik ben 't aanhoudend maal, in een gesloten kring, van ene domme, duldeloze, ondankb're made…

Over alle daken

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.444
Over alle daken bloeit mijn bleke wake; alle sterren toe reikt ze, strak en moe. Baart dan alle bangen steeds een nieuw verlangen? Is dan alle vrees liefdes vrouwe en wees?... - Over alle daken bleek-gebloede bake; over heel de wereld heen liefde en leed, - alleen...…

Weer rijst het

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 863
Weer rijst hier uit de diepste grond naar 't holle duister van mijn mond en streeft naar nieuwe luister, gelijk naar nieuwe bloesem streeft de knop die teer in dauw-licht beeft, en stralend uit de boezem leeft der aarde, diep en duister. 'k En durf te spreken, waar ik wou het woord bewaren, dat ik hou ten troost van dode wanen,…

O God, ik heb de geur der vlieren om me henen

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 865
O God, die glanzend thans van aangezichte zijt bij deze zomer-dag vol rechte honig-geuren; Gij, die Uw rijke hand ter zegeninge breidt en mij naar 't hel gelaat des zomers 't hoofd liet beuren, - o God, maak mijne dage' éen dag als dezen, wijd gelijk een groot paleis met zonnig-open deuren... 1899…

Vlaanderen, o welig huis

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 926
Vlaandren, o welig huis waar we zijn als genoden aan rijke taaflen! - daar nu glooiend zijn de weiên van zomer-granen, die hunne aêmende ebbe breien naar malvend Ooste' en statig dagerade-roden, dewijl de morge' ontwaakt ten hemel en ter Leië -: wie kan u weten, en in 't harte niet verblijên; niet danke' om dagen, schoon als jonge zege-goden…

Als, bij moe-tanend avond-lichten...

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 912
Als, bij moe-tanend avond-lichten, angst daalt in onze aanwezigheid, zijt gij 't, die voor onze aangezichten de vreê der avond-lampe breidt. Wij zitten en ons leden wegen, zwaar van stil-naedre dage-dood; gíj hebt zacht woorden die verplegen, en breekt het vredige avond-brood. En wij, die uwe gaven eten, wij rusten in uw blijde…

Gij wast aan mij gelijk de winde

poëzie
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.176
Gij wast aan mij gelijk de winde die wentelt om een koren-aar; dra zal ik aan mijn wang bevinden de zoete streling van uw haar. Dra zult gij 't glanzend voorhoofd beuren tot waar mijn slapen komm'rend staan: zo ziet men, wild, een winde geuren naast 't wegend rijpen van het graan. o, 'k Ben geen sterke; moe-gedragen, verzwaart…

Wij zullen blijde zijn

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.026
Wij zullen blíjde zijn... De bomen blozen van vruchten. En ons hoofd is schoon als duizend rozen, nu we overvloedig zijn van zwenkend zomer-bloed... o God, God, ik en kende U niet, en was verlóren; maar nu ge Uw adem door mijn adem deinen doet, is Uw gedaante menig-voud in mijn herboren, 'lijk, beken-veel door 't barstend lente-land, een vloed…

O zee, die mijne lip doorkeent

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.101
o Zee, die mijne lip doorkeent met zout-kristallen waarin het volle licht van alle zonnen breekt; zand, bij mijn veer'ge zool breed-uitgestraald doorweekt, waar krijsend iedre tred doet duizend schelpen schallen; o tuimelende lucht, die brandt mijne ogen toe maar sluit ze op 't dansen van ontallig-vuur'ge bollen: ik ben van zee en lucht…

Ter lome zee met slappe zeilen

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 864
Ter lome zee met slappe zeilen onder eenzelfde lamme zon, en steeds het onveranderd-ijle aan elke nieuwe horizon; aldóor de dagen áldoor varen een onverschill'ge avond toe, en eindeloos het loom verzwaren der lamme leden, hooploos-moe; en nimmer, nimmer slapen mogen, maar steeds naar horizonnen spiên met starre en pijnlijk-sperrende…

Ween aan mijn borst

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 912
Ween aan mijn borst den schat der tranen die rijk me maken van uw leed, ik die van wankelende wanen als gij het talmend smeken weet; ik die, mijn kind, op andre schouder om eendre vreze heb geschreid, maar van elke onmacht oud en ouder, weer om een nieuwe hope lijd; ik die het goud van alle transen voor de as van oude zonnen ken…

Kind met het bleek gelaat

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 818
Kind met het bleek gelaat, dat van uw wijde blikken geen liefde in mat gebaar noch in lede ogen ziet, maar in uw zedig kleed uw knieën weet te schikken zó, dat me te elken male een laaie drift doorschiet: gij zult het nimmer aan mijn vrome woorden weten hoe mijn begeren om uw kleren dolen dorst; maar ìk draag in me-zelf de wonde, zelf gereten…

De bruid zegt:

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 771
Hoe wordt mijn lippe week van honig-smaak? – ’t Is of ‘k met tanden-reek uw tanden raak... Hoe zijn uw ogen klaar van vreemde schijn! ‘k Zie er me lévens-waar spíeglend in zijn... ‘k Hou mijne leden, als ware ik beschaamd… – Uw adem, om mijn hals, die zoelig aêmt... - Is het een lente-gloed die door me gaat? Hoe toch uw strak…

Laat me, vijver, waar ge ontwaakt

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 877
Laat me, vijver, waar ge ontwaakt, - daar, ten dagerade aan 't rozen, naar uw nacht de morgen naakt, - laat mijn aanzicht, week en naakt, eigen bleekheid tegen blozen. o, 't En is een scheemlen maar; maar, in 't stijgend morgen-scheemlen, zie 'k ten vijver, minder klaar maar te dieper naar ik staar, schoonre hemel dan ten heemle…

Verfeed

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 501
Een boze fee in mama maakt het mij moeilijk: school, zakgeld en zoveel regels van opstaan en op tijd thuis komen. Boos kan ik ook zijn, alle feeën nog aan toe! Papa vindt mij maar lastig hij luistert niet. Ik heb een bril nodig en de oogarts zegt van niet net als mama die altijd alles wil weten, want ze gelooft me niet dus waarom zou…
Zywa8 juni 2020Lees meer >

In het hart van België

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 633
- in het hart van België, geboortegrond van Keizer Karel, in wiens grote wereldrijk de zon nooit ergens onderging, in 't schizofrene rijk van Albert, koninkrijk reeds lang doorsneden door een grens van de twee talen, Vlaams de een, en die der Walen.…
Olean10 mei 2018Lees meer >

DAT ER VREDE MOET KOMEN

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 571
‘DAT ER VREDE MOET KOMEN’ (Tekst: Jan Jacob Krediet Van den Bos; muziek: Karel Burger) Ik vraag het niet aan God Ook niet meer aan zijn Zoon Laat de Heil’ge Geest maar overwaaien.…

De held van Labbertong V

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 552
Oranje was een echte kampioenenploeg Op doel stond uiteraard de lange Geert van Gaelen En achterin de reeds op jonge leeftijd kale Bert Bierenbroodspot naast de slimme Karel Kloeg In de defensie stonden tevens Kees van Kan Johannes Jongeneel en Peter Paul Poepon Centraal stond Alfons Achterberg naast het kanon Gert-Jan van Gobbel en de kleine…

NIJMEGEN.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.044
En opwaart slingert zich de straat, waardoor Geel-rode stippen gloeien; majesteit Omgeeft het Valkhof, dromend van de tijd Toen keizer Karel daar zijn rust verkoor. Laag hangt de maan, een oogstmaan, rossig-goud, Allangzaam nederdalend op de stad, Terwijl zij ernstig in het water schouwt.…

Duizend bloemen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
Rijk geschakeerde werkelijkheid Bevindt zich om mij heen - Oorlogsgeweld heb ik verbannen; Duizend bloeiende bloemen Zie ik rondom mij, ontstaan Uit het palet dat mij Door professionals ter hand Is gesteld - Duizend bloemen wel, Er is geen een gelijk, Geven me dit gevoel: In het hier en nu Voel ik me rijk --------------…

Adem van de zee

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 695
Adem van de zee streelt het lichaam en de ziel je geeft je over in vervoering de euforie van geluksontroering heelt door haar macht de kracht want zij haalt alles uit de bron daar verdwijnt de grens die ik verzon in oneindigheid wenkt stralend licht het vergezicht naar kwaliteit van leven hier aan de zee vloeide onze liefde tomeloos…

Ook in jou

hartenkreet
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.276
Jij bent mijn kleinood mijn allergrootst bezit met een handgebaar maak jij wat zwart is wit Alsof jij kan toveren enkel als je maar verschijnt zie ik hoe menig boze blik in een glimlach verdwijnt De zon begint te schijnen zelfs door wolken heen mijn allergrootste kleinood jij brengt warmte tot iedereen Het wonder van het leven men…