5004 resultaten.
Zonder open deuren
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
531 het was kilte
die zonder open deuren
tochtte door het huis
op trok
uit een vloer die
warm had moeten zijn
die woorden
verschraalden
in koude echo’s
wij dwaalden
langs een decor
van bevroren contacten
wisten dat wij
in dit zielloze huis
nooit zouden overnachten…
In Lapland
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
631 Hier wordt de stilte hoorbaar
het kraken van takken
de bovenste laag van de sneeuw
We hebben thermopakken aan
adem verandert in ijsdamp
we hebben ons verstopt
zijn onherkenbaar
jij in het blauw
ik in het rood
Zelfs mijn arm ligt onwennig
om jouw nek en schouder heen
als jouw handschoen op mijn heup…
schertsvertoning
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
3.444 Ik ken een huis
maar het is geen woning
Er brandt een haard
maar het voelt zo koud
Het is er slechts
een schertsvertoning
omdat niemand echt
van iemand houdt…
Siberisch
snelsonnet
4.0 met 2 stemmen
712 Het blijft maar snijdend koud, al is het lente
Min vijftien de gevoelstemperatuur
Qua koopklimaat is het al even guur
De omzet daalt nog sneller dan de rente
Ik leg mij bij de crisis lijdzaam neer
Maar zie met hartstocht uit naar zomers weer…
O klamme koude
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.055 O klamme koude, die me 't krimpend herte
beklemt, en 't àl ontzielt en mijn gedachten,
als bloemen, dor voor ze in de zonne lachten,
doet nederbuigen onder 't lood der smerte,
- doet nederbuigen in wanhopig smachten,
zo droef, ach, o zo droef, tot haar verterte
de tred des wandlaars, onbewust hoe 't herte
toch pijnlijk krimpen kàn om al…
Troost
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
545 In zinloos weer geeft staren
een richting
hulpeloos weliswaar
en met een kalme vervreemding
langs de naamloze oevers
echoot de laatste winter
struikelt het zomerpaleis binnen
poogt tevergeefs leegte te vullen
een koningsspan overziet
het geraamte van woest en leeg
vult hemelsbreed de ontdooide tuin
met stralende schoonheid…
Liefde on the rocks
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
525 Ellendig en inwendig
vastgezet op wintertijd
en ijzig koude smart.…
drijfkoud
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
487 in het midden van de regen
drijft gevoel
de buien in
een goed begin
is thans het halve werk
de kerk
slaat een kruis
en in de hoek
staat nu
de wind
te wachten
waar ik zwijg
nijgt mijn gemoed
zoet het water
tot een beeld mijn
ogen lokt…
Léman
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.283 Kom, huiver; klim als een beginner langs het flakkeren rumoer van
duiven naar de koude die ons, nodigend, met zijn gebrek beloont en
ons vergeet.
----------------------------------
uit: 'Kleine lichamen', 2005.…
Warmtefront
snelsonnet
4.0 met 2 stemmen
948 Een team in een langdurig cijferfeest
Bestookt door hitte van hun processoren
In drukbezette wetenschapskantoren
Is drie jaar aan het rekenen geweest
Het werken aan de allerkoudste waarde
Verwarmde het drie graden op de aarde…
Omfloerst met buiten
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
537 ik nam
de schaduw
van je af
druppels mist
vingen het licht
bij binnenkomen
je haar was natter
dan ik ooit
had kunnen dromen
maar in je ogen
nog omfloerst
met buiten
zag ik al
je warmte en
een lach ontluiken
wil melker
09/11/2009…
Geestverschijning van de meikersenboom
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.668 Tegels de velden op het suizend wiel
van de winter, de pottenbakker. Maar
winters gieten nu ook de ijskruik van
oogopslagen, blauwe tegelvloeren en
-wanden, kwik in de thermometers van
de zomer; onderwereld steelt nu smaak,
licht; vlekt het waas van de druiven;
roof in volle bloei zwaait zijn bijl.
Bij de geknotte linden is doorzichtig…
KUS
gedicht
3.0 met 2 stemmen
4.532 Maar het glas was zo koud.
------------------------------------------------
uit: Trappen om vooruit te komen (1986)…
In de aderen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
712 Er is een land waar sporen worden
achtergelaten zonder ze ooit terug te vinden
de wegen zijn er zwak en vaag
geen huizen aan de flanken
de geesten van het landschap
wonen zonder dak en wand
vlak zijn de velden zelden
grillig de waterranden van de oceaan
sentimenten slaan op holle rotsen de trom
de melodie van de maanstand bevrucht
het…
De laatste zwaluw
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.522 Oktober strooit, bij wind en vlagen,
De gele blaadren langs de grond;
Reeds koud en huivrig zijn de dagen,
En vliegt gij, Zwaluw! hier nog rond?
o Vlucht, geliefde!…
In vreemde stilte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
547 Het dwarrelt
bladeren
in bonte kleuren
eindigend in zwarte
tonen
zwaar van regen
stervend in
modderpoelen
onder blauwe lucht
En neigend naar grijs
kruipt dan schemer
in een vreemde stilte
dreigend door de straat
naderbij
koude meeslepend
van alle kanten
haasten mensen zich naar huis
huiverend…
hoop
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
698 de taal maakt zich
los van het woord
klanken vervagen
in het loze niets
gebaren verstillen
zoals bij strenge vorst
de wolkjes die ik uitblaas
'hoop 'is het woord dat
ik iemand hoor fluisteren
'hoop 'is de kachel waaraan
wij ons gaarne warmen…
Poolruiter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
418 Buiten kraakt het witte land,
de stilte in galop,
naderend in ademloos koude
vlagen springt hij midden
in de kamer.…
Liedeken
poëzie
3.0 met 12 stemmen
3.053 Hoe ziet ge zo koud nu mij aan?…
Lintjesregen
snelsonnet
3.6 met 7 stemmen
998 “Zeg schat trek iets fatsoenlijks aan we gaan
op pad”. Ik dacht meteen: hoera een lintje!
En zei terloops: “Schat, deze stropdas vind je
die bij dit blauwe overhemd wel staan?”
Een lintje kreeg ik niet...maar daarentegen
werd ik verblijd met heel veel kou...en regen!…
Hartstocht
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
829 Hartje winter, we waren op elkaar
lagen vaak dubbel enkel en alleen
over de twijfelaar die bodemloos
een latrelatie in de weg stond
was het ik of jij
of jij en ik
we hadden in een gat kunnen vallen
ons verbonden voelen met dons op dons
een warm nest vol kippenvel
maar we zijn geen rendieren
dus gaf ik jou een springveer
je kwam er…
In warme lagen wol
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
772 speel maar met
je korte haartjes
draag het lachen
met je mee
jij was strand
in zomers warmte
golfde bruinend in de
branding van mijn zee
morgens was nog zonnig
blauw van korte duur
met een ruimende noordooster
kwam de winter snel en guur
we hebben ons begraven
in warme lagen wol
proefden licht van korte dagen
maar vrijden nachten…
Samen rillen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
467 Zijn verkleumde hand
maakt haar huid tot kippenvel
onder haar coltrui…
Opwarming
snelsonnet
4.2 met 4 stemmen
618 Zo zie je maar, die Trump is niet zo dom
‘t Klimaat is niet met een akkoord te sturen
En bovendien het zal zijn tijd wel duren
Hij maakt liever zijn eigen rekensom
En wordt het toch te heet onder zijn voeten
Dan laat hem dat Siberisch koud: De groeten!…
Winter
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
597 Winter
koudere nachten
zonnige momenten,
af en toe vangen
wij dan het licht.
De winter kan soms verraderlijk….
zijn.
Landschappen zijn wit. Bedolven,
onder de sneeuw.
Voetstappen blijven zichtbaar.
De vogels in het nauw, op zoek naar
voedsel.
Dit geeft hen geen vreugde.
Ze moeten vliegen in de kou.
De takken aangetast door de…
De kou
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
425 Het koude front
beheerst steeds meer het aanzicht.
Het geeft de zon
haar glans.
Bevroren landschap.
Wispelturig vliegen de vogels
heen en weer.
Stilte in de vroege morgen
geeft de opwarmende zon
zijn impuls over het fraaie
winterse weer.…
Stilte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
454 Stilte overheerst.
Het ijs is niet betrouwbaar.
Oogstrelend is de natuur.
Een gevoel van ontlading,
dat je de rust mee mag maken.
Het blijft bijzonder voor de mens.…
Sneeuw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 Sneeuw in het
vooruitzicht.
Ons land zal bedekt worden,
door een witte laag sneeuw.
Waarschijnlijk wordt het een
prachtig….gezicht.
Neem de mooie momenten
in je op,
want we gaan langzaam,
de lente tegemoet.
Eigenlijk duurt het te lang,
eer de winter in retraite
gaat.
Foto Marjan Jacobi…
Lente
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
451 Vaak is er veel wind
en het is nog te koud
voor de tijd van het jaar.
Lente, een sfeer die we
graag willen creëren.
We moeten nog even geduld hebben.
Lente, in liefde ontvangen,
dat wil ieder mens toch.
Fotograaf onbekend…
winterwandeling in de Cevennen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
843 met mijn ogen volg ik de ritmische beweging
van voorttrekkende zware donkere onweerswolken
die boven mijn hoofd lijken samen te kolken
in een vorm van noodgedwongen overleving
op mijn hoofd voel ik reeds neervallende regen
grote en kleine druppels koud en nat
mijn tijd zit er op, heb het hier wel gehad
tracht mij moeizaam voorwaarts naar huis…