30769 resultaten.
Op weg naar God's kus
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
908 En tijd
spreidt
met stille vlijt
een bed van eeuwigheid
open, waar wijd
Uw liefde mij verbeidt.…
M e n s
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.022 Je bent niet meer dan zaad, gevallen jij,
gestrooid in driedimensionaliteit,
gevangen binnen cijfers van de tijd
en winden waaien licht aan je voorbij.
In ’t duister diep van omgeploegde grond
lig jij te sterven aan die nieuwe plant
die uit je openbreekt naar hoger land,
zich voedt met alle sappen uit je wond.
De vraag is : draag je leven…
Zijn aanwezigheid in mij
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
899 De avond hangt in gele strepen
boven de slapende huizenrij.
Is de dag er zo tussenuit geknepen
dat de avond nu hangt te dwepen
in een kleedje van gele strepen
boven de huizenrij ?
Tenzij, tenzij
de angst haar heeft aangegrepen
bij 't zinken van al haar schepen
in die zee van gele strepen
boven de huizenrij ...
Ach mij, ach mij,
scheur…
E é n
netgedicht
3.3 met 16 stemmen
11.408 Wel honderd handen heffen hoog de schaal
gevuld met wierookdampen, minnevuur,
bewegen heen en weer met harten, puur
gewassen in het bloed van 't oud verhaal
of 't nieuw zo je verkiest, zo menigmaal
herhaalt en weer herhaalt tot op de duur
de woorden niet meer aarden in het zuur
van 's werelds honger naar een heilloos maal.
Toch blijft…
Verborgen
netgedicht
3.0 met 29 stemmen
13.061 Jeruzalem's edelen
zitten uitermate safe
in superieure handen
en ervaren rust
over verre einders
rennen aardse leugens
lallend en slalommend
westwaarts
alwaar titanen,
zegevierend in chaos,
heftig tekeergaan bij
avondlijke aanvaringen :
revoltes
eerlang navigeert
over naamloze zenits :
indalend charisma,
heilzame toerusting
boordevol…
Stenen Kerst
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
3.412 toen maakten ze een stal
van stro en hout
boetseerden dieren
en een voederbak
een ster die klaar
in lichten openbrak
versierden dennentakken
rood en goud
toen vleiden ze
een kleine schattebout
- die lieve handjes blij
naar buiten stak -
in de kribbe
wijl de sneeuw op 't dak
zo kunstig liggen bleef
MAAR IJZIG KOUD BEKLIJFDE
NET…
Stenen kerstsonnet
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
3.569 Toen vleiden ze een kleine schattebout
-die lieve handjes blij naar buiten stak-
in de kribbe, wijl de sneeuw op 't dak
zo kunstig liggen bleef, maar ijzig koud
beklijfde net zoals een stenen beeld.
Dus brandden ze een kaarsje, lekker knus,
de kerstgeschenken werden uitgedeeld.…
Kontakt 2
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
10.554 Pen en inkt beschrijven kras het linnen
van mijn ledig ledikant, ik prik je
dichte wolkenhemel open, wrik je
vrij, verlost uit diep verdoken zinnen,
grijp met graagte naar je wijs beminnen,
naar de liefde van een god : ik lik je
woorden uit de beker, drink je spreken.
Zal ik je koning noemen of mijn God ?…
Kontakt 3
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
11.130 Pen en inkt beschrijven kras het linnen
van mijn ledig ledikant, ik prik je
dichte wolkenhemel open, wrik je
vrij,verlost uit diep verdoken zinnen,
grijp met graagte naar je wijs beminnen,
naar de liefde in je hand : ik lik je
woorden uit de beker, drink je spreken.
Zal ik je koning noemen van mijn lot ?…
Berouw
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
6.715 hoe bekaaid staan ze daar
ontmereld en ontkraaid
ontroofd van hun bladerhoofd
met hun vingerknoken
afgebroken
reikend naar boven
hoe staan ze daar
te hoesten in de hoven
- de woeste knoesten
van bomen -
te dromen
hoe staan ze daar
lijk diepgevallen engelen
te jengelen en te hengelen
naar levensstromen
de rouwende bomen.…
Vliegen
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
1.447 alleen - berg ik je in mijn huls
trek traag met jou door mensenland
tot aan die bovenzinnelijke impuls
van wieken naar de overkant
alleen - draag ik je in mijn schoot
spui je spreken de wereld in
vlieg je vleugels arendgroot
tot ik aan vrije hoogte win
zo breek ik uit identieke dagen
naar dat wezenlijk moment
rond wijdte, wind en vlagen…
Opgedragen aan Marem, dochter van Saad
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
883 laat mij in je ogen kijken
mijn Irakese vriendin
zie ik er zeven kerken openspatten
met jouw familie er midden in ?
omfloersen je wimpers lang en zwart
je levende inhoud
het gouden kruisje op je hart ?
omsluieren je dikke donkere haren
de wanhoop in je hoofd ?
de wereld is niet te verklaren
als de lichten zijn uitgedoofd…
Vrije meningsuiting getest (sonnet)
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
740 De vrijheid, hij vat post op 't hoogste punt
- een vranke haan in dolle kleurenvacht - .
Beneden kraait het volk zijn goegedacht
en kokhalst spot - sarcasme onverdund - :
'Je God, waar is Hij, heeft Hij wat gekund ?
Hij leeft ?...Ha ! Lang al pieredood gedacht !
Hij heeft alleen maar scha' en schand' gebracht,
die God ; ons niets dan leed…
Buitentijds
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
608 een lijn van punten één voor één geen twee
daarin trok iemand buiten tijd en plaats
mijn levensloop en zelfs een scheve schaats
kan ik niet rijden, klokvast loopt hij mee
de grens van gisteren en morgen, mee
de muur van toen en straks die tegendraads
gedrag onmoog'lijk maakt, ik huppel aards-
gebonden tijdgebonden langs die schee…
Feit
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
733 wanneer hij
die de roman van de mensheid schrijft
zijn kladblaadjes zal versnipperen
hoe kris kras door elkaar
zullen aarde en sterren
neerdwarrelen
hoe flakkerend zullen de elementen
in vuur opgaan
wanneer de inkt op is
zal adem stokken
alleen de leeuw rijst levend op
uit geschreven bloed
een bruid in zijn kielzog.…
Als in een waas
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
768 als in een waas zag ik
je lachende ogen schaatsen
van gezicht naar gezicht
voelde ik je lichaam
vlinderen tussen de mensen
kinderen nog
in de diepte van hun blik
flarden van je stem
hoorde ik wit miezeren
in de mist van
mijn gemijmer
en rimpeling van volk
suisde door jouw fladder
als wollen pluizen
op rijm
zo kwam ik je tegen…
Voorbij
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
912 in mijn oren waait de wind
over het eb en vloed van mijn adem
stilte tikt ritmisch seconden
heen en weer heen en weer
vanuit struiken
klampen vergeelde gedachten mij aan
in bomen roekoeën beelden van eerlang
niet weer niet weer
zelfs als gemis
knispert gelijk twijgen
onder de voetstap
van mijn voorbijgaan
weiger ik af te…
Opgetild (sonnet)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
742 Daar zweven vleugels aan, omhullen mij,
omhelzen mij - wat liefde slechts kan doen.
Daar tillen mij twee armen, hoog en vrij.
En vrede waait naar binnen, zachte zoen
van goddelijke wind die blaast voorbij
gedachten in mijn moe-heet denkplantsoen.…
Wandeling langs een kwakende morgen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
559 hij ontwaakte bij een
kwakend kikkerkoor
nog voor de zon
het zenith raakte
terwijl op 't blote water
een zwaan haar
nek opdraaide
tot een witte vlek
kraaide ergens
een haan
pluizen buiken van
donzen kuikens
trippelden in trosjes
tussen groene bosjes gras
als was het een schouwspel
voor een snelle fietser
en…
Klem
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
686 zeg laten we gedachtenbergen zijn
die openspatten nu het koeler is
in dansend schuim vol blinkend lakvernis
en drijven op een aarden kruikje wijn
en laten we ook springen in de schijn
van schepen niets en nergens vrijdag vis
want 'zou en zal' ruikt 's avonds niet meer fris
kom laten we een gat zijn in een brein
want denken sterft…
drijven
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
1.301 drijven
is evenwicht vinden
loslaten wat spant
vertrouwen op
dobber en dragen
van water en hand
niet vragen
toch lachen
want
drijven
is bevrijd zijn
zweven - niets doen
genezen van
wanen en tranen
om dingen van toen
en zonder spanen
roeien
op weg naar een zoen
van God…
De bladtrein (sonnet)
netgedicht
2.3 met 26 stemmen
11.665 De trein staat klaar, nog maagdelijk, gereed
om vleugelslag van woord en klankendans
langs blanke sporen, over hoge schans
te voeren naar dat land waar ik van weet :
daar triomfeert het licht in koningskleed,
in absolute waarheid, liefdeglans.
Geschreven tekens vinden hun balans,
Zij worden werelden op bladzijbreed
papier. En hier staan…
het zeetje zingt
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
676 Het zeetje zingt mijn denken bij elkaar,
de noordenwind speelt pizzicato op
het schuim van elke geile golvenkop
die smaragdgroen weer liggen gaat. Maar waar
verlangens vliegen in de wolken daar
blijft enkel lichaam achter in het sop
van zand en zee, een lijk in notendop,
een lege schelp met losgewapperd haar.
Het zeetje springt de jaren…
De valse
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
707 schrijf me levend
schrijf me sprekend
van de dode die ik niet ben
noch dat vroom gebeiteld beeld
met ogen vol chagrijn
houw me vrij
uit grauwe kerken
hak mijn valse ego om
boetseer mijn wezen en mijn woorden
naar de ware die ik ben
want ik walg van religieuze pap
met brokken waan
en klodders schijn
ken mijn vuur en mijn…
Het ware
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
833 Jeruzalem
uit jouw schoot schuift een zoon
waarna een land vol kinderen
ik zuip me zat aan je zog
je borsten barsten van vertroosting
beken vrede vloeien mij aan
de rijke vloed van vele volken
zou ik niet buigen
vol ontzag voor jouw tempel
waar mijn vader woont…
Sabbatsrust
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
700 't Is avond in de beukenbomen. Vind
ik wat ik tevergeefs ging zoeken in
de late middagdrukte - moe van zin -
verlangend naar wat stilte als een kind
dat jengelt om een snoepje en begint
te huilen - snottebellen van zijn kin ?
't Is avond nu en liefste, ik bemin
het kraken van je voetstap op het grint
van mijn verlangend hart dat…
Kunnen slapen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
854 Er crawlt een liedje door mijn koortsig brein
een vredeliedje, melodietje, met
wat spetters bergfris water, natte pret
en sintels erg wit klaterlicht vol schijn-
tjes hemelblauw waar vissen vrij in zijn.
Er waait een vlinder langs de zware tred
van malende gedachten. Op een bed
bedenksels strijkt hij neer in dit refrein
met groeten…
Toen ontplofte dat ook nog
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
609 er oerknalde wat
soep met aminozuren
vloeide uit
tot prachtige luchten
harmonieuze landschappen
aromatische bloemengeuren
op een azuurblauwe bol
ik er midden op
god, ongelooflijk
En God
tilde het deksel van de pot
snoof
mompelde :
gut, wat brouwen ze nu
moet daar wijsgerig
wiskundig denken uit voortkomen ?
de vrije…
Zin
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
667 We zullen zacht, zo zinloos zwijgen bij
het zuchtend hijgen van een mens die sterft:
te vele vragen voor wie wijsheid derft.
Vergleden dagen trekken ras voorbij
de leegte loenst in lonkend jaargetij.
Beduusd en donker denken we de herfst
van dood, van leven weg, maar diep gekerfd
van binnen in ons zelf beseffen wij :
we moeten zacht…
Ik zocht je
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
727 Ik zocht je in de tanende tinten van de herfst
wandelend langs de wind, blaren die waaien,
langs de schuilplaats van merels en kraaien
langs waar kilte haar klauwen kerft
in de vouwen van de bergen maar nergens
bespeurde ik de geur van je aanwezigheid
zo sterk als in de kerk van mijn beslotenheid
zoals je mij onbeteugeld overvleugelt…