Hartenkreten over liefde

onvoltooide woorden zingen zinnen van verleden heden in mijn hoofd verstilde aderen vergeten gevoel tot in de botten van mijn ziel verdoofd waarom heb ik geloofd in vooraf vergeten beloften beloofd en even heel misschien verwacht dat hij die het boek schrijft naar de maan kijkt aan mij denkt en glimlacht…

Heb even tijd voor mij En zin en wil later daar geweest laten Wees geen geest van een kind Maar een geesteskind Zo mooi en briljant bedacht Muze ben je lief mooi meisje Mijn passie inspiratie Schaarse momenten in grootse compilatie Ogenblikken zo verbluffend Lamgeslagen woordeloos Maken moed en praten hopeloos Mijn hemel Jij bent…

Ik Heb je nog steeds lief na al die jaren.... En zal altijd die liefde in mijn hart bewaren als een kostbaar iets! We hebben gedeeld lief en leed. Het leed dat je niet makkelijk vergeet... Er is al zo'n lange tijd voorbij sinds je leeft aan mijn zij. Ik hoop dat er nog vele jaren zullen komen, dat we nog samen van onze liefde kunnen…

(voor Mirjam) Het zal hier op aarde wel atijd onmogelijk blijven, maar ondanks die zwaarmoedige visie ga ik dwars door de weerstanden heen en wil ik je toch bezweren dat jij mijn geheime bruid bent in parelwitte bruidsjurk, de lange sleep gedragen door vrolijke bruidsmeisjes met ontroerende vlechtjes. Het mag dan pure waanzin zijn en werkelijk kansloos…

Zij heeft haar hartje opgehaald 't Was met een diepe zucht Ze had het even op de tong En heeft het toen gelucht. Zij heeft haar hartje vastgehouden Het klopte niet; het moest gelapt Ze zag het hart verscheurend aan Heb jij erop getrapt? Haar hart was toch zo vol van jou Je was een manneke naar haar hart Nu is 't verloren, zoekgeraakt…

De oplossing is: geen oplossing meer zoeken, maar doen wat goed is. Doen wat jij goed vindt op basis van ervaring en eigen wijsheid. En eeuwige rust genieten temidden van alle ellende. Jouw god aanbidden in plaats van vreemde goden, jouw diepste wezen.…

Ik hoorde alleen nog maar van hem: I luve you. Do you luve me? En ik antwoordde alleen maar met i luve you. Do you luve me? En zo ging al dat geluv maar door. Do you luve me? Yes i luve you. But than you betrayed me. Oh, we luve. Is er nog luve? Is er nog wel luve? En toen was er geen luve meer. We hebben miljoenen maal elkaar beluved…

toen je zei ik vind je leuk ik was blij heel blij ik keek verschrikt ik dacht maar 2 dingen zullen ze boos zijn om wie ik ben? als ik het vertel? tegelijk was ik heel gelukkig en dacht alleen aan haar maar toch was ik bang bang voor wat er komen gaat…

Dag lieve vriend het is niet anders, ik kan niet voor je zijn, de vervulling van jouw verlangens, ik weet het, dat doet pijn en het is als schurend zand in een mooie schoen. Prachtige leest, dat wel maar het lopen is niet te doen. Dag lieve vriend, dat is wat je bent, met jou kan ik zó goed praten en lachen en nu kan ik mezelf haten om wat…

(voor Mirjam) De tijd en het onzichtbare doet vervagen, dat weet iedereen, stofwolken achterlaten is een methode om te verdwijnen, maar wat in mijn ziel is gebrandmerkt laat zich niet bedotten. Je hebt me heel wat moois voorgespiegeld, ik geloofde erin als een naïef kind, totdat je leugens wel heel bizar werden en ik onraad ging voelen.…

Alles is symbool van goddelijk genieten, het goed en het kwaad.…

(voor Mirjam) Ik kon je geen aardse schatten bieden, ook al had ik dat zo graag gewild, weelderige hemelbedden en schone lakens, schalen vol rijp fruit en wijnen van allure, landhuizen in wijdse bossen of aan de frisse oceanen, privé-helicopters en bubbelbaden. Ik ben slechts een arme dichter, die met heel weinig genoegen moet nemen. Materieel…

(voor Mirjam Bruijn) Meer en meer ontdek ik dat onze zielen vlijmscherp op elkaar gelijken en dat we daarom zo fel op elkaar reageren, want ja, gelijke polen... Ondanks die afstoottoestanden zijn we heel close geweest, streelde ik iedere centimeter van je goddelijke lichaam en deed jij hetzelfde met mij. Je bent mijn geestelijke zuster…

er moet toch een licht ergens schijnen voor ons dat het gras dan groener kleurt maar kan dat meer groen als ik daarvan droom bijna elke nacht dat voor ieder een beter leven wacht zeg me dan waar oh waar waarom kan ik die droom niet doen waarom? er zal toch wel ooit eens vrede op aarde zijn een warme bries waait je gedachten weg van twijfel…

Houden van gaat dieper dan een schaduw in de avondzon, champagne op een kassabon. Een blik die je van binnen raakt, een droom waaruit je niet ontwaakt. Een schouder en een warme hand, een kus die op je lippen brand. Een tochtje op de motorfiets, of samen lachen om helemaal niets. Een eitje en een kopje thee, een wandeling vlak langs de zee…

Ik ben de weg kwijt, als ik ben aangekomen bij mijn geliefden. De duizend wegen hebben alle zelfde doel: geluk voor ieder. Voor goden, duivels, heiligen, misdadigers en stervelingen. Voor mij en jou dus, ook deze maandagmorgen, het hoogste geluk. Voor ieder anders, en toch ook weer het zelfde: geluk voor ieder.…

Ik wou dat ik een traan was.. Dan werd ik geboren in jouw ogen.. Leefde ik op jouw wangen.. En stierf ik op jouw lippen..…

Ik zag jou in een ogenblik Misschien hooguit een tel Dat lijkt op zich niet heel erg lang Maar belangrijk is het wel Een tel is vaak al het verschil Tussen brons, zilver of goud In een tel moet je soms keuzes doen Waar iemand je aan houdt Een tel te laat Een tel te lang Of zelfs een tel teveel Het maakt niet uit wie er nu telt Een tel is…

Als...dat ding op mijn hals kon draaien over driehonderd en zestig graden zou ik dan zien waar jij je bevond niets meer te vragen, niets meer te raden. Voor, achter of van opzij ver weg of dichtbij niets om te duiken, recht naar de grond niks te verbergen, ik zal je blindelings vinden als een paal boven water, die er altijd al stond. Geen…

Het is niet anders, het zal niet anders worden, zie het nu anders. Ik sluit mijn ogen voor al de waangestalten en zie het goede. Wat mij te doen staat, is geliefden behagen en behaagd worden.…

Op jouw rug kus ik centraal een hart In jouw hals enkel passie Mijn handen strelen jouw lijnen 'k Vul mijn gedachten bij hartstocht Liefde, aanraking en vurig Streel ik jouw lijf met heel veel liefde Vrouw van wie ik enorm hou Jij weet mij heel goed te raken Onze stromen komen samen Samen met jou ga 'k het maken 'k GUN JOU…

warm waait de wind langs je lichaam dat ik aanbid ik zie je in het zweet ons leven lijkt een eindeloze rit een rilling langs je rug is liefde dan voor ons op de vlucht? mijn vinger langs je lippen ik schrijf jouw naam in de lucht en lach.. zegt mijn hart ze is het einde maar ook een nieuwe start je pakt me bij mijn hand we dansen…

Eerste regendruppels boven de oneindige rivier van ons leven kan ik zijn Elke zandkorrel in de woestijn van je gedachten zou ik willen zijn Een uitverkoren schilder die jouw donkerte in het avondrood tovert Mijn ziel en zaligheid voor jouw zoen verkopen Alles,bijna alles zou ik kunnen doen maar..... jou kan ik niet zijn,…

Maak je geen zorgen over leven en sterven, dat gaat van eiges. Zoiets als slapen in het lekkerste bedje met je geliefde. Zoiets als lachen, en huilen van ellende, ondanks de waanzin. Al dat gezorg is volledig overbodig, als je gelooft in. In jou en in mij geloven is de redding minstens van mezelf. De wereld redden is onbegonnen…

verbazingwekkend gemakkelijk gooi jij wolken door elkaar net zo gemakkelijk begeef jij jezelf in de mist die zit in mijn hoofd als om een gletsjer daarbovenuit steekt de top je speelt het nu niet meer klaar om alles weer te pakken of was het weggegrist... als heftig indigo in eindelijk gevonden de mooiste blauwe kleur die nu mijn leven…

ik kijk naar je je kijkt afwezig je denkt vast weer aan hem een steek flitst door mijn hart je praat niet meer met me zegt niet meer wat je dwars zit “ik wil er niet over praten” of “laat maar” dat is alles wat ik hoor ik zie het verdriet in je ogen je denkt dat hij je zal helpen maar ik weet het zeker hij breekt je weer toekijken…

Denk ik, ik ben ziek, dan word ik ziek, misselijk en zwak en zwakker. Denk ik, ik ben sterk, dan genees ik van zwakte en ziekelijkheid. Dit denken helpt mij gezond en sterk te leven en over te gaan. Overgeleverd ben ik aan onze natuur en aan ons denken. De goddelijke natuur is blijkbaar aldoor in onze handen.…

Waar de oorzaak het gevolg snijdt is de grens van kunnen gebaseerd op intens vertrouwen waar gevoel het verstand overtreft is het niet overdreven afstand te nemen de liefde overwint toch waar geloof, de kracht is, die door bidden is ontstaan zal het negatieve overslaan in positieve uitingen waar de straling, een gegeven goed is zal…

Met haar handen heeft ze me gestreeld, verzorgd, me leren lopen. Wat hebben die handen voor mij niet allemaal gedaan! Gevoed, gekleed waarom ze dit allemaal voor me deed? Uit liefde voor haar kind. Moeder, ik dank U daarvoor! 'k Zal het altijd weten En wil Uw liefde nooit vergeten.…

vierkant is de vlek op tafel van de fles van gisteravond waarin het maanlicht weerkaatste een laatste dronk van eenzaamheid die niet gedronken werd in spijt als ik de wijzers terug kon duwen deed ik dat toch zeker niet de gouden stralen van de maan zo warm toen dit begon vooruit met de tijd vooruit ik wist wel dat dat kon het whiskyglas…