3400 resultaten.
Zonder liefde kan men niet beminnen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
458 Ik heb steeds door muren heen gezien.
Mijn ogen weigerden van steen te worden.
Ik heb ook in de nacht de zon bezongen.
Mijn stem heeft nooit in de duisternis geloofd.
Ik heb met water en brood feest gehouden.
Mijn hand heeft altijd naar geluk gereikt.
Ik heb nimmer gehaat om wat was afgedwongen.
Mijn geloof in de mens is nooit gedoofd.
Zo zal…
Na het lezen van een brief
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
439 Ik las dat stilte bestaat
zuivere geest
verdwenen in de mist
brieven aan speciale vrienden
je wist het in het donker
alle sombere gedachten
je beweerde zoveel
niets anders verwacht
zo kenmerkend voor de mens.…
Het is een mooie droom
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
464 Ik word niet gelukkig
van het geld dat ik
dagelijks tel. Ik koop
niet de passie, maar
slechts de regels van het spel.
Ik blijf mijzelf bevragen
en richt mijn ogen ondeugend
en stout. Ik richt mij op de
toekomst en diegene die van
mij houdt.
Ik heb mijn hoop op een
nieuw vrijheid nog niet
verloren. Ik richt mijn
aandacht op het vrije…
Over een plein klinkt een schreeuw
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
455 Voor eeuwig jong
tussen de ouderen van morgen.
Voor eeuwig jong
geeft het leven aan tijd een gezicht.
Voor eeuwig jong
vervult een ieder met eigen zorgen.
Maar over de waarheid wordt niemand ingelicht.
Over een plein klinkt een schreeuw.
Dat de eeuwigheid lijkt te verstoren.
Mensen staan voor even stil
bij het leven dat voorgoed lijkt te…
Eenzaam in de massa
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
472 Niet geboren om alleen te zijn.
Eenzaam in de massa,
zo breekbaar en klein.
Niet geboren om alleen te zijn.
Eenzaam is het sterven,
maar zo anders kan het leven zijn.
Iedere dag met die ander
is een plaats in de massa;
Minder breekbaar en klein
voor jou en een ander.
niet geboren zonder reden,
maar als een mens voor de ander.…
In vrijheid voor vrede strijden
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
509 Vrijheid is in vrede leven
voor een ieder die het wil.
Vrijheid is niet te hoeven
vrezen dat ik mijn honger
morgen niet stil. Vrijheid
is vrijmoedig spreken met
woorden uit mijn geest.
Vrijheid is het anders kiezen
dan wat het merendeel leest.
Vrijheid is van mening zijn
dat er een wereld ligt tussen
groot en klein. Vrijheid is
vertrouwen…
Als niets meer helpt zoals het is bedoeld
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
418 Het is niets.
Je ziet het niet.
En dus denk je het is er niet.
Tegelijkertijd geloof je
dat er overal om je heen iets schuilt.
Dat bij meer dan niets met jou meehuilt.
Dat iets van compassie voor jou voelt.
Als niets meer helpt zoals het is bedoeld.…
waarom het allemaal zo moet zijn
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
449 Vanochtend werd ik wakker.
Ik wentelde mij nog eens om.
Keek verward uit mijn ramen.
Wilde vooral weten waarom het weer begon.
Het begint zoals op andere dagen.
Het mij afvragen
waarom het allemaal zo moet zijn.
Ik gedragen door het wonder van het leven
voel mij tussen dit alles zo ontzaglijk klein.
Ik zet al mijn ramen open.
Zet mijzelf…
De spiegel van al het mooie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
488 Als ik in jouw ogen kijk
dan zie ik daarin het
paradijs. Ik zie daarin
de zee, de sterren en
de zon die mijn hart
brengen van zijn wijs
Jouw ogen vangen mij
door hun mooie blauwe
kleur. Daarmee ontneem
je het grijze aan mijn lucht
en open je daarmee in de
regenboog een nieuwe deur.
Jouw ogen zijn de spiegel
van al het mooie in mijn…
Liefde kan een reiziger wezen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
435 Een man en een vrouw.
Er is iets verstoord.
Iets is gebroken.
Een trein is ontspoord.
Twee harten die klopten
van louter geluk.
Een droom is vervlogen.
Wat heel leek is stuk.
Een foto van een leven.
Een stoppunt waar het kon.
Een reis die alleen kon eindigen
op de plek waar hij begon.
Aan de bron van de liefde
is slechts de waarheid…
Soms is het leven heel gemeen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
584 Soms is het leven heel gemeen.
Een spijker dringt door de hardste zolen heen.
Nieuwe schoenen slenteren door de straat.
Weer een paar in de menigte die zijn weg verstaat.
Soms heeft men het leven niet voor elkaar.
Wandelt het op schoenen van het verkeerde paar.
Nieuwe schoenen dof en in slechte staat.
Weer een paar in zijn passen uit de maat…
Even gewoon alles vergeten
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
495 Zo vrij als een vogel.
Je vleugels uitslaan zoveel je kan.
Je door de wind mee laten zweven.
Even gewoon alles vergeten.
wat zou dat een ervaring zijn.
De hoogte zelf bepalen.
Een koers die ik zelf kies.
Ik zou vrij willen blijven
uit angst dat ik erna te veel verlies.
Was ik maar niet zo bang voor hoogte.
Dan doet het vallen minder pijn…
Wanneer alle stormen zijn overwonnen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
528 Vergeet niet dat er morgens zijn.
Morgens na de morgen. Dagen waarop
al hetgeen ons vandaag krenkt reeds
gistermorgen zal zijn opgeborgen.
De kracht van onze geest verbaast
nog het meest wanneer alle stormen
na gisteren zijn overwonnen.
Wanneer aan de horizon weer iets gloort
van een geluk nog niet verwoord.
Dat wint na al hetgeen er werd…
Met licht betaald?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
411 Wat hier is lijkt stil, zo
stil als het in een bos kan zijn
regenbui van gevallen bladeren
als speelbal gedragen door de wind
het wordt stiller in mijn klein domein.
Refrein met grondgeur op papier,
ongeletterd als de stilte wordt
gedaagd en spreekt, het zwijgt
als daarnaar wordt gevraagd.
Het is doodstil als men het hoort,
het vallen…
Zaligheid en zielvolle ogen die blikken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
383 Kom vlinder geef mij ook vandaag
gerust met jouw vleugels even hinder,
mijn denken over ginder is welluidener
de traan is poëzie en niet gestopt.
Ik zie je nu gaan over het veld en talud
je afdalen als voelbare verwarmende ' tut '.
Ik zie je naar de hoogte van vogels gaan
op weg naar de sterren en de volle maan.
Al kijk ik je na, met nog…
Bij het nachtelijk vuur van de volle maan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 Een man alleen, een wolvenman.
Een man die huilt met de wolven.
Bij het nachtelijk uur bij volle maan
wordt vergeefs naar geluk gedolven.
Een man alleen, een wolvenman.
Een man, een roofdier ver van huis.
Bij het nachtelijk uur bij een romantisch vuur
voelen wolven zich thuis.
Een man alleen, een wolvenman.
Een man die de weg van de eenzaamheid…
dagritme
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 deze ochtend is voor ontwaken te licht
ik blijf volhouden dat je
op de rand van het bed zit
vandaag sta ik op en valt er regen
met af en toe zon
er hangt geen geur meer
van verbrande schepen
de ziel van gevulde koeken
en nagelaten brood is voelbaar
aan een blinde muur bloeden de wijzers
die klokloos het paradijs weten
vandaag…
Medische specialisten
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
589 Zieken en zij die zorgen
voor een ander tot op een morgen.
De veerkracht van de zelf-
en mantelzorg niet meer voldoet.
En men voor consult naar de professional moet.
De specialisten van het medisch systeem
staan gaarne om het bed van de zieke heen.
De betaalde vriend onmisbaar van dag op nacht
als de gezondheid het leven niet langer toelacht…
Beschouwend dier?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
446 Het is gulzig water
dat me dorstig maakt,
schuimende beken
waarin ik weerloos
in ten onder ga, het
is de fluister toon
die mijn stemwind
spreken laat, het staat
voor de reikwijdte zover
ik ooit denken kon.
Het is het brood wat
de honger steelt, een
wuivend bos die het
zachtjes streelt, een
bodemloze slaap in de
wakende droom…
uithuizig
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
513 ik vraag me af waar ik ben
als ik hier niet blijf
over duizend dagen zijn alle
vezels in mijn lichaam vervangen
zal ik nog herkend worden
als ik door onbewoonde straten loop
klinkt er nog muziek tussen oren
voordat noten ontluisteren
overal is verte, nergens nabijheid
zeven dagen lopen
ommuurd is dan ook alleen
ons gemeenschappelijk…
duizend levens
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
426 bang voor buitelingen
bang voor het niets
voor kijken naar witte
plekken op de muur
angst voor het
balanceren op een
dunne draad over
de leegte
je nam de angst
uit duizend levens…
afdalende trap
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
420 een dichter kan niet vliegen,
noch met nat voorhoofd buiten zinnen
treden en holle lucht ademen
dit beeld weerspiegelt schaduw
in een wassen aangezicht
-in alles een tegenpool-
leidt deze trap naar de kip of het ei,
komen randen bloot te liggen
waarlangs de vezels van de ziel bewegen?
het ruikt hier naar vochtige aarde,
een louterend…
Zij is een beeld
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.748 Onzichtbaarheid is moeilijk voor je relatie
Rustige romantiek biedt dan geen uitkomst
Met een gouden dame in je hoofd
Werken aan de afzetting van je tuin
Drie zijn is een moeilijk iets
Wat moeten we met elkaar
Gaan we verder om de gedachtes
Fysiek kan het niet interessant zijn
Wat we met z’n allen willen
Wordt geblokkeerd door degene…
Schemerland
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
514 Wakker in de kleine lichtbron van diversiteit
niet-rationele drijfveer, ben jij daar
van onzichtbare geneugten
ik, zaadje in een hersenpan
geniet van eenvoudige dingen
die me in vreugde laten zingen
over duisternis, die mij heeft ontdekt
tijdens schimmige uren van verveling
voordat de liefde mij bezoeken komt
in het schemerland.…
Later
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
510 Je zit op een terras.
Flarden schoonheid flarden lelijkheid,
ze trekken aan je voorbij.
Het mozaïek ligt in scherven op de grond,
links van je, rechts van je.
Je neemt het waar.
Een poging tot integratie tot een geheel,
is een gedachte.
Deze dag belooft iets,
een uitlopende passiebloem op je balkon
kondigt dat aan.
Een helikopter boven…
Mijn wintercocon?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
353 Ik bewaar mezelf voor
de helderheid der dingen,
de schoonheid van dansende
zonnekrijgers aan de bron
beleeft in het spiegelbeeld
die opstaan uit de schaduwen
vol met herinneringen,
die in wisselende vorm
zich verstaan in de
camouflage van een kameleon.
Uit de delta’s van mijn
bloedrivieren in mij ruizen,
het maakt mij naamloos…
Pizzicato
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
374 nog even en de trein vertrekt
in metrische cadans op weg
naar een afgebladderde bestemming
gedurende de tijd dat we verbijzonderen
zonder dat ooit sprake is van ‘halverwege’
al doende gaandeweg te louteren
voorsorterend
geknipt, geplukt, gemazeld…
Lactaria
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
385 in mijn mondhoek een schaduwheelal
daarachter
een verborgen oercontinent, de
blues van een land waar ik nog nooit ben geweest
gezichten die bij stemmen horen
en reizen bij een aankomst
in gedachte een weg naar een dorp, de
stad en haar lichtzee
wentelwoorden;
zonder dromen geen leven…
aanname
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
424 op het tijdstip van ontwaken,
gespitst op het meest iele wolkenveld
dat zachtjes door het donker glijdt
bereid een bestaan aan te vechten
waaraan hij nauwelijks deel had;
wat hij zich herinnerde is gewist
op zeeniveau, ondoorwaadbaar,
langs de boorden van wat in de
volksmond definitief heet -
wat ik niet ongedaan kan maken
ligt buiten…
op ooghoogte
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
497 een ogenblik,
te kort voor de verte
te wazig voor diepte
te weinig om de maag te vullen
helder genoeg om te
verhullen wat zichtbaar is
snel genoeg voor woorden
met in beton gegoten uitspraak
er brandt een onbekend licht
met kleur en stem
te ver voor weerklank
ogenschijnlijk…