8371 resultaten.
die vleugels draagt
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
975 ik ving je
met de lucht
die vleugels
draagt
ik heb
je vlucht
heel eventjes
vertraagd
je wilde niet
meer landen
er was geen nest
voorhanden
waarin je
met begrip zou
kunnen wonen
je koos dromen
ver voorbij
de horizon
de ijlte waar het
leven ooit begon
je zult komen
en weer vliegen
vrijheid mag je niet
aan mij verliezen…
landen was me zachter voorgelogen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.659 de zon verschraalde
takken stalen licht
uit ogenblikken
dat ik inzicht had
ze zouden me
de hemel moeten wijzen
maar bogen over mij
en tunnelden mijn pad
ik kon niet verder gaan
het dwarsbomen hield aan
een angstsprong was de eis
ultieme vrijheid als mijn prijs
de vlucht bleef
spoorloos in de lucht
mijn gedachten zijn gevlogen…
De barst
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
956 Golven van lente door de lucht
Verlichten mijn geest en hart
Een vlaag als een lange zucht
Een oude gestalte deelt mijn smart
Ik lees de woorden van een Spanjaard
Schakel over naar de Italiaan
Van liefde in de boomgaard
Naar woorden die reeds era’s bestaan
Vluchtig zijn de woorden
Vergankelijk is de trouw
Eeuwig is de ziel
Die barst daar…
De bomen waren stil
poëzie
3.7 met 38 stemmen
6.299 De bomen waren stil,
de lucht was grijs,
de heuvelen zonder wil
lagen op vreemde wijs.
De mannen werkten wat
rondom in de aard,
als groeven ze een schat,
maar kalm en bedaard.
Over de aarde was
waarschijnlijk alles zo,
de wereld, en 't mensgewas
ze leven nauw.…
Herfstblues
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.085 De herfst kruipt in me,
de duistere luchten, de koude wind.
Ik weet het niet meer, wie ik ben.
Alles loopt door elkaar,
door elkaar gewaaid, bevroren.
Waar was ik gebleven.
Soms ontdooi ik weer
en ontdek ik een karakter,
dat soms grappig is en lief.
Maar waarom nu zo kil, koud en alleen.…
Wolken
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.030 De lucht is dreigend
met grijze en donkere
dikke, drijvende wolken.
Meeuwen vliegen vechtend
tegen de wind in
krijsend boven het water,
of in duikvlucht scherend
over het schuimende sop.…
Waterkant
hartenkreet
2.7 met 17 stemmen
2.199 Weerspiegeling in het water
de contouren van je gezicht
door rimpels vervagend
vereeuwigd in een gedicht
Weerspiegeling in de lucht
gedragen door dwarrelende winden
een droombeeld belevend
van haar, die ik niet kan vinden
Weerspiegeling gevormd door gedachten
jij tedere, heerlijke vrouw
creatie van innerlijke krachten
ach lief onthul,…
Vuurpijl
netgedicht
4.0 met 173 stemmen
46.255 Je steekt me aan, de spanning stijgt
Ik voel vuurspuwkracht ontbranden
Ik spuit de lucht in, vrolijk, vrij
Weet niet waar ik ga belanden
Heel even vlieg ik zonder vuur
Het moment is bijna daar
En klokslag op het twaalfde uur
Spat ik kleurprachtig uit elkaar
Ik wens een ieder langs deze weg
Een inspiratievol nieuwwoordenjaar…
Autolyse
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
519 Is het de laatste keer en
wil zij het niet meer,
dit gloeiend hangen in de lucht
verterend van verlangen?
Een zilverreiger op de weg
verblind door 't gouden licht
slaat op de vlucht
met veel misbaar
Ik ben zijn ingeblikt gevaar.…
wandelen (4)
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
1.196 hand in hand
wandelen
langs het strand
eindeloos
geen fax, mobiel
bezinnen
voel je ziel
luister
de branding spoelt
zachtjes
het geluid voelt
rustgevend
een rode gloed
vloed
de lucht bloedt
indringend
een bewuste vlucht
vakantie
weg uit haast
stilleven
Lanzarote
4.6.03…
Hemelpoort
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
2.573 Zwaar ademend proberend
Zoekend naar de kracht
Proberen lucht te vangen
Ging zwaarder dan ik dacht
Met vol meelij aan mezelf
Denk ik aan wat komen gaat
Ik zit vol zelfzuchtigheid
En ik ben wat verlaat
Zwaar ademend proberend
Ga ik nog een keer voort
Ik laat mijn kracht verzwakken
En loop door de hemelpoort…
Jana Arianne
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
1.387 `kijk` zeg je tegen mij
je danst de zonnedans
vangt een handje lucht
en nog een tot je stil blijft staan
een vuistje tegen je aan
dat je bemoedert zoals ik jou
soeja meisje zacht en zoet
je kruipt op mijn schoot
angstvallig blijft het knuistje dicht
tot je met een zucht zit
je opent je hand
`voor jou, mammie, kindje van licht`…
Enkele andere overwegingen
gedicht
3.8 met 59 stemmen
24.063 Laten wij de tijd laten gaan
waarheen hij wil,
en zie dan hoe weiden hun vee vinden,
wouden hun wild, luchten hun vogels,
uitzichten onze ogen
en ach, hoe eenvoud zijn raadsel vindt.
Zo andersom is alles, misschien.
Ik zal dit uitleggen.
-------------------------
uit: 'Gedichten', 1999.…
een schaduw voor accenten
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
867 je schilderde
al op papier
een kleurtje hier
daar een schaduw
voor accenten
in letters
kleurde je momenten
de warme vormen van
je hart illustreerde
je vaak heel apart
soms was er
geel van woede
het rode streepje
van je haat dat paars
werd in je ogenkwaad
overging in groen
en blauw van luchten
het zuchten en dan een…
Glimlach
hartenkreet
3.8 met 45 stemmen
2.549 Bergen te verzetten
Ruimen van de geest
Achter kunnen laten
Wat eens is geweest
Luchten van je hart
Verschonen van pijn
Vrijheid van de ziel
En jezelf kunnen zijn
Last van je schouders
Zucht van verlichting
Glimlach om je mond
Kies de juiste richting
Vrij kunnen ademen
Vier je eigen teugels
Om de simpele reden
Je leven krijgt vleugels…
H5N1
netgedicht
3.1 met 17 stemmen
1.515 Je slaat je vleugels uit
Zo vrij, een vlucht over de volken
Wit verenpak, een bruid
Met als bruidegom de wolken
Jij zwaan, jij vogelkoning
Vol kracht je vrijheid nemend
De mens een schertsvertoning
De lucht adembenemend
Jouw macht, niets houdt je tegen
Maar heel in het geniep
Krijg je moeite met bewegen
Je sterft aan vogelgriep…
Dunedin
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
672 uit Dunedin
vroeger stapten goudzoekers in
zij droomden van rijkdom en weelde
al hun gezwoeg bracht meestal niets
het Victoriaanse station
bezoek ik nu als toerist
op het Octagon, met zijn museum
kijk ik naar gezellig gewoel
een stad niet te groot, niet te klein
de wijken verspreid met veel groen
en altijd dichtbij de stranden
de luchten…
Laagvlieger
netgedicht
3.9 met 27 stemmen
1.832 vallende wind striemt de
gehavende vreemde vogel
gehoekte vleugels zoeken balans
in de wolkenjachtige lucht
natuurkracht geselt zijn lichaam
met dof geroffel zwiept hij rond
stuurloos zwalkt hij richting aarde
het karkas breekt als een eierschaal
ontstemd loop ik naar wat overbleef
van mijn vlieger die geen hoogte kreeg…
bloesemblad
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
921 zie mij dansen, zie mij vangen
ja daar waar vlinders
liefde wegen en immer
naar de zomer
streven
zie mij wiegen, zie mij vliegen
ja hier waar vogels
luchten dragen en immer
naar de hoogte
staren
zie de dromen, begrijp het dan
dat ik huil en honger
in de bomen
omdat ik nooit zo licht
in jou kan
wonen…
dagje Vlissingen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
764 je hoeft niet eens 't water in
om te verzuipen
zee en lucht
't is één pot nat
paraplu's sneuvelen
aan het regenfront
plassen fronsen boos
om de drieste wind
verlaten terrasjes schuilen mismoedig
onder drijfnatte parasols
in café 't Anker vinden we troost
en een Bossche Bol…
halsbandparkieten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
559 bestaan,
dat waren ze, de kraai-achtigen,
de gevleugelde zwarte ratten,
ze pikten niets en alles
alles was voor niets,
de parkiet introduceerde zichzelf
weggevlogen uit gevangenschap
met een groene boodschap
ka, kraai, ekster, raaf en roek
en ook de vlaamse gaai
betreuren deze bio-overval
zo groen hadden ze het nog niet gegeten
de lucht…
Lome uren
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.095 We liepen samen op het strand
door branding die zou komen
en zagen in de blauwe lucht
de witte vogels met een zucht
hun vleugels zweven in een vlucht
die zij hadden genomen
De lome uren lagen wij
te turen naar de stromen
tot de zon ons niet meer zag
en ik je aankeek met een lach
en zei -het was een mooie dag
die ik vannacht zal dromen-…
licht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
665 op een Scandinavisch scheer
verkorrelt het bittere water
eenzaam in een vliet,
verkrampte lucht bokst
tegen het licht
en ligt erna zalig te wezen.
ik ben het die geluk proeft
en het helder weer meebrengt
als lachende kinderogen.
donker abrikozenhuid
is het palmares
van het badend eiland.…
Voel de wind
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
824 kies de kleuren
van je lucht
breek de zonnestralen
maar vlucht niet
in verdwalen
neem je eigen rust
voel de wind weer met
je haren spelen ervaar
leven in een eigen kleur
doe de deur en ramen
open ga in godsnaam
in een toekomst nu geloven
ontsnap want
dit vasten hebben we
al veel te lang gehad…
Elfensuite 2008.09
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
682 *
Niets
kost het
trilling der lucht
dat maakt sprekers verdacht
Woorden!
*
Woorden
schrappen van
Grieks Latijnse afkomst
degradeert de Europeaan verbaal
Brulaap!…
Geborgen in zilver
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
641 Wanneer alle lichten
zijn gedoofd
en donker de overhand neemt
fluister ik zacht jouw naam
dan pluk ik
deze zilveren letters uit de lucht
en leg ze in een doosje
met fluweel
sluit het af
met een gouden sleutel
en berg 'm in mijn hart
zo gaat jouw naam
nooit verloren
bij opkomst van de morgenzon…
anne
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.204 meeuwen krijsen hongerend
in vrijheid in de blauwe lucht
naar gerechtigheid en vrede
de kale kastanje wordt ooit groen
in een donker en koud amsterdam
na de schrille dagelijkse kreten
komen weer de zilveren nachtvogels
dreunend de verre dood aankondigen
van kinderen die net als ik verlangen
naar vrede en een betere wereld…
Nello opnieuw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
744 het is koud vandaag
de lucht is flinterdun
en brengt de sterren dichter
bij het bibberoog slechts
vertroebeld door de nevel
van een ontsnapte ademteug
er zijn geen handen meer
verstopt in zak en want
worden ze niet geschud
noch uitgestoken naar
de naakte rafels van een man
die stilaan blauwer ziet
deze nacht zal Nello sterven
opnieuw…
Struikel niet over je ego
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.386 je ego trippelt je haast voorbij
op hooggehakte sandaaltjes
verwaand loop je ernaast
in een poging ze bij te benen
elke stap opzij is enkel
om schooiers te ontlopen
want om aandacht bedelen
is immers je eigen specialiteit
hooghartig blik je lucht
en mist zo al het moois
dat onder diepere gronden
allang aan je voeten ligt…
einder
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
896 onder veeltintige grijsheid
stroomt de zilveren breedte
schuine donkere regenstrepen
waar de hemel de einder raakt
verre kerktorens zijn versluierd
de wind brengt huivering
land en lucht vloeien ineen
in de grote eeuwige stroom
die drast en sombert
en de ruisende regen
meevoert naar kille verten…