Netgedichten over haiku

bibbersnaveltje in winters verenpakje fluit warm voorjaarslied…

golven rollen uit vochtig tongend de branding zilt kussend het strand…

gezwegen woorden verzamelen zich achter kleurloze lippen…

In de wintertuin zie je slechts dorre plantjes, die slap neerhangen; één lange steel staat rechtop, daar bloeit hoog een gele roos. Een hoge kerstboom verspreidt 's avonds zijn schijnsel over boerenland, geeft naar oud-germaanse wens licht aan bezaaide akkers. De koordirigent wiegelt losjes in de maat met heel zijn lengte; alleen dat…

tegen de stroom in als een vis in het water tot de beer hem klauwt…

gevels bezwijken door constructieve missers instortingsgevaar…

zo vrolijk die crocussen wit en blauw in het kale gras…

massief basalt breekt stukslaand het woeste water rotsvast de branding…

droefgeestig druppelt de single malt old whisky tranen langs het glas…

vlinder dagpauwoog warm je hart met bloemenzoet nectar voor de nacht…

Stille aanbidding Voor de kracht der seizoenen Oorlog der kleuren…

takken slierten sluiks als een doorleefde provo diep in depressie…

Eer het groen ontluikt glanst het licht rond de bomen en wekt tot leven.…

nek aan nek geringd koeren twee Turkse tortels samen de lente…

Overheen groeien het antwoord van Antoine Bodar misselijk makend…

hoort stil het zachte ruisen van het ranke riet aan de waterboord…

zand stuift duinen top meeuwen krijsen tegenwinds al bollend leun ik…

in de droom een school donkere ruggen onbenoembaar springvloedbestendig paviljoen in badplaatsstijl geweldig toch? ijzige dag over de wetering wandelt een ral verstijfd van de kou wil die iele narcis zon en nog eens zon dor eikenblad het blijft maar hangen net als de winter om en om worden wilgen hier geknot het oog wil ook…

Glooiende weiden met paardenbloemen bestrooid lente in mijn hoofd.…

gakkende ganzen ritsen hoog in het strak blauw de hemel open…

maakt de spin niets uit als er maar een mug invliegt of een vlieg inluist…

Ganzen in de lucht wild van geschreeuwde schoonheid onaantastbaar nog…

met liefde plant ik een kindje op moeders schoot om goed te aarden…

Kolibri's in vlucht begoochelen mijn ogen vluchtig als ze zijn.…

wolkengezichten drijven starend bovenlangs spiegelend water…

eitje uit het nest stukgevallen embryo wordt nimmer vogel…

Klokken luiden speels of plechtig; door de lucht zingt wereldwijze klank. Boogramen glanzen om ruim, liefdevol geloof zonder starre wet. Gebroken beelden: vergane eeuwen leven opnieuw in mijn brein. Onder gewelven scheppen muurtekeningen en schilderijen het vloeiende samen-zijn van…

lopend door het bos wandelt een tak met me mee beelderig passend…

Eenden strijken neer de waterspiegel klievend wolken klieven mee.…

Een blije zon al krokussen schuilen in 't gras, toch een klein wonder.…