Alle inzendingen over haiku

altijd wel ergens de verbinding met jouw naam spreekt mijn boekdelen…

waterspiegeling dat achterste van mijn tong spreekt als boekdelen het regent zomerdagen over ons kikkerlandje…

Wat een crisis is Weet elk aan de dis gewis. Gis dat ik iets mis.…

in de nabijheid geeft haar kippenbril uitzicht ze ziet het zitten!…

Een slaande ruzie in de lucht kraaien krijsen huiveringwekkend…

niet alles lijkt dood levend verschuift teloorgang wederopstanding diep verscholen oerkracht blijft eeuwig verbonden…

De zon al vlugger achter de nok van het dak mijn schaduw langer…

Een huis vol boeken een zeilboot voor de verte woorden zijn hier wind…

Kijkend naar een slak een nat spoor achterlatend een snoer van graagte…

Naakte boomwortels hangen dicht boven de kuil. Vindt de ree hier zijn thuis? In heerlijk duister door tropische luchtstroom heen: een augustusnacht. Bruidssluier en hop groeien dicht door elkaar heen. Is 't huis nog zichtbaar? Loofbomen ruisen weemoedig, toch opbeurend. Klonk zo de boodschap der eiken bij de tempel van de Griekse…

Nijdig als een spin daar zat ze stil in haar web onverbiddelijk…

Om de vijver heen een rondje met het hondje zielsgelukkig blij…

Bloedhete woorden bloedmooi bloedgeil bloedstollend of het paradijs…

Geef ik jou mijn land? Ja hier, heel mijn koninkrijk voor een stukje strand! ---------------------------------------------- (wanhoopskreet bij het zicht van het Noordwijkse strand op een dag met tropische temperaturen)…

"Een haikudichter ziet een notendop als de wereld en de wereld als een notendop" Rechter Ooka (Ooka Echizen no Kami Tadasoeke (1677-1751) een legendarische rechter in Japan, befaamd om zijn humane en scherpzinnige uitspraken)…

Uit zijn hoge hoed Tovert de schepper een paar Magische benen.…

Cupido schiet raak Ach mijn aangeschoten hart Ben ik nu echt kwijt!…

Slakken hebben dit mooie huisjes en ook dat een art de vivre…

In Gods alziend oog werken twee lenzen samen; de sterrenkijker en de microscoop zijn hier hecht in elkaar versmolten. Had onze aardbol meer land en minder water, dan zou de wereld nóg ingewikkelder zijn, des te heviger twisten. Wat matig bevalt... Het wilen bestrijden of liefdevol dulden? Een nieuwe levenskunst luidt: "Zoek strenge…

vliegensvlug wijken voor zijn volmondig bestaan een zwaluw scheert weg landerijen voeden vee en duizenden insecten…

Goudgelokte held Raakt na drie buitelingen Hemels de aarde.…

Boven de loopgraaf vliegt een vlinder rustig rond, duikt neer bij geknal, zit dan zorgeloos en stil op een traag deinende helm. Omringd door vuren, onder daverend geschut van het slagveld, strijdt de kleine tere bloem slechts voor haar eigen bestaan.…

gesloten lippen blokkeren de uitweg voor verkrampte woorden…

Samen genieten kunstschilder en beeldhouwer van lome paarden in een glanzende boomgaard, maar willen niets afbeelden. Felle klaprozen en bont vingerhoedskruid staan overheersend in het hoge, wilde gras. De schilder kijkt, mengt almaar...…

Jouw naam in het zand Meer dan ik je zeggen kan Golven van geluk!…

In 't verlaten bos klinkt nog vaag motorgegons, tikkelt het lover fijntjes als in de oertijd, waar reine eenvoud heerste. Wat eens een eik was, ligt molm en plat, vol gaatjes, begroeid met mos: een heerlijk groot woonpaleis voor het kleine kriebelvolk. Speculaasgebak, de lekkernij zonder tijd, prijkt op kunstwerken der Goudeneeuwse…

Armen wijd en sta Word betast zonder gevoel Staand op blote voet…

ook in de verte ziet mijn blik de verbinding tussen jou en mij…

Frisse morgenzon brengt door het bos lichtvlekken vol zacht gesprankel, die als een smidsvuur wekken: nieuwe daagse bezigheid! Late meimiddag hangt loom lichtgrauw om huizen dichtbij de bosrand: stille gemoedelijkheid, die heel de wereld verzacht. Bij het boscafé geeft een reusachtige eik koelte tot denken; mocht de oude druïde hier…

De alpinist zoekt eens rust in de Ardennen, ziet hun najaarsbos, beleeft inniger dan ooit zijn tochten door de bergen. Brabantse busreis: zakelijke gebouwen glijden steeds voorbij, waartussen vrij bosleven onbelemmerd luchtig wuift. Langzaam rondlopen, stilte beleven op de zandverstuiving, denkend aan kindervermaak, dat hier vroeger…