5913 resultaten.
Morgen
hartenkreet
4.3 met 23 stemmen
1.801 Tot morgen mijn liefje
mijn hart is van jou
Terug zal ik komen
man van wie ik hou
Tot morgen mijn liefje
kus me teder zacht
Voer me maar mee
in je droom vannacht
Tot morgen mijn liefje
ik koester het moment
Dat ik jou weer voel
jij weer bij me bent
Tot morgen mijn liefje
de leegte lijkt zo lang
Zonder jouw warmte
waar ik zo naar…
Onweersbui
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
752 Als bij ’t aanbreken van de ochtend de nacht wegtrekt
en de zon opstaat lijkt het alsof 't natuurgeweld
er nooit geweest is.…
Grauwe dag
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
880 Het is zo’n grauwe ochtend lijkt ’t begin van een saaie dag
’t is zo’n voorgevoel van wat je zeker niet beleven mag
Zo’n saaie voorbode een grijs gedoe, ongezellig allemaal
Maar straks als de zon weer schijnt is ’t een heel ander verhaal
Zo komt er altijd weer een kentering, is er altijd een keerzijde
Is er altijd hoop die toch weer gloort aan…
De zee
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
1.257 Een deken waaraan geen einde lijkt te komen,
die verhult mijn zielenpijn.
En ik kijk vooruit
over mijn zoute deken, de zee
en als het koude water zich terug trekt
neemt het mijn zorgen mee.…
Ik was ooit orkaan
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
716 stormde in gebroken takken
joeg vogels onvermoeibaar
naar de kale vlakte
schoonde land en erf
van ongerechtigheden in
mijn spoor van pas verleden
nog razen wolken
langs het zwerk
verregen ik het
klokkenluiden van de kerk
maar mijn werk is gedaan
de schade lijkt beperkt
leg mij langzaamaan te ruste
laat winden nog wat zuchten
ik…
Een mens?
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
1.461 Echter, als ik stiekem luister
naar alles wat hij zegt,
ga ik toch weer twijfelen
en lijkt hij bijna echt.
Wel van een andere wereld,
van een planeet in verre baan.
Uit een koud, wreed universum,
hier lichtjaren vandaan.
Totdat hij je een klap geeft,
recht voor je slome kop.…
Liefde
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.699 Golven slaan op het strand
iedere dag van het jaar
Het gaat ze nooit vervelen
bij weer en wind niet, ze
maken nooit een bezwaar
Je glimlach lijkt onbreekbaar
in de ijzige, koude wind
onveranderlijk als golven, tja
zolang je bij elkaar
het geluk maar vindt
We zijn de enige die het weer
trotseren, want het strand is verlaten
anderen zullen…
Balans
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
894 Een huis dat honderden jaren staat
Stille ramen waar verkeer langs gaat
Vensters maken buiten en binnen
Als zwart het wit verstaat
Twee geliefden verhouden zich tot elkaar
Als het glas waardoor je kijkt
Hetzelfde lijkt
Als ze beminnen
Een huis dat honderden jaren staat
Stille ramen waar verkeer langs gaat
Een kind dat er opgroeit en…
licht in duisternis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
924 je bent omsloten door duisternis
het voelt alsof er geen licht meer is
je verlangt naar betere tijden
het lijkt alsof je steeds moet lijden
je beseft dat dit niet waar kan zijn
dat er een einde komt aan die pijn
kom maar naar Mij, kom naar het Licht
laat Mij het zijn die je pad verlicht
laat Mijn hulp over je neerdalen
zodat Mijn Licht altijd…
Geluksgevoel
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
961 slechts jouw aanwezigheid
naast mij liggend in het gras
terwijl de zon onze lichamen
koestert en de mieren vallend
uit de sprieten van het gras
mijn handen betreden
is voldoende om mijn zintuigen
stuurloos te maken waardoor ik
alledaagse geluiden waarneem
zonder te horen en het branden
van de zon niet voel maar wel
ervaar
chaos zo lijkt…
bloed jaagt op rebellen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.182 bloed jaagt op rebellen
die mijn cellen aan
het koppensnellen zijn
de strijd is heftig
en de hitte jaagt naar
negenendertig-vier
lymfocyten openen de
aanval uit hun hoofdkwartier
de schepper kijkt
en grijpt niet in, mijn
lichaam doet haar eigen zin
de antibiotica is niet van boven
waarmee ik nu het vuur ga doven
het vechten lijkt…
Alles is alles als
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
960 Kruipend omhoog als groeiend gras
sluipend voort als dieren
Hoor het verkeer in volle gang
ogen schieten heen en weer
Niets staat stil en niets beweegt
al lijkt het telkens anders
Oren staan open in geslotenheid
hoor de mensen praten
Langzaam snel in pas vertraagd
dichtbij als grote bergen
Achterom kijken of de branding rolt
en de gewone…
Ego
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
869 Het begint vaak met vier
omdat een mens twee armen heeft
twee benen, twee ogen en oren
en dan twee gezichten als zon en maan
die opkomen en ondergaan, op en neer
het lijkt wel evenwicht in bestaan
Twee gezichten dromen zichzelf te zijn
lezen een boek, voelen zich een ander
van vlees en bloed even maar en dan
veranderen zij in beestjes op…
waarin je leven slijt
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
975 soms lijkt het of
de dag van gisteren
niet is geweest
niet heeft geleefd
als beest, maar
weggegleden is
tussen vingers
die niets wilden
als zand beland
in de vergetelheid
van zomers strand
hezelfde ruis
stuurt trage uren
in het huis waarin
je leven slijt in het
nutteloze hemel turen
dan is er spijt
breekt morgen al
op voorhand…
SOMS
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
1.403 Soms zit alles je zo tegen
Soms lijkt alles zwart en grauw
Soms is er gewoon geen vluchtweg
Soms is er niets hemelsblauw...
Soms word je door angst bevangen
Soms knijpt iets je keel echt dicht
Soms verwacht je direct antwoord
Soms geeft ook de zon geen licht...…
Hartendief
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.018 tergend langzaam voelbaar in ieder moment
mis ik jou omdat je er niet meer voor mij bent
vastgezogen in een moeras zo donker
en door leugens vervuild
lijkt het alsof mijn hele lichaam huilt
hersenspinsels golvend in een stroom van emotie
en jij hebt hiervan geen notie
ik voel me zo verlaten, zo alleen
al je mooie woorden zetten me op het…
Onder de oppervlakte
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
750 oppervlakte
maar bij elke voorzichtige benadering
een vage schijn in rimpelloze breekbaarheid
In haar glanzend web
onthaalt zij ieder nieuwsgierig oog
een spiraal waarin
ik vaag herken
de lijn van schepping
Een tedere aanraking maakt mij bewust
van grote kracht, een stroom
die innerlijke gemoedsrust bracht
en wanneer ik opnieuw begin
lijkt…
lieve opa
hartenkreet
4.6 met 34 stemmen
3.709 Ik heb vannacht een ster uitgezocht
voor mijn opa die moest gaan
Een ster voor iemand zó bijzonder
dat hij eigenlijk alleen moest staan
Nu kijk ik naar de sterren
en huil ik naar de maan
Dan straalt daar weer die éne ster
dus is mijn opa eigenlijk nooit weggegaan
Hoog in de hemel straalt die éne ster
het lijkt dichtbij maar toch te ver…
Voor Saori
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.116 Twee bewuste volle manen verder
het borrelt sporadisch
Het raakt me wanneer ik einden loop
mezelf herken in eenvoud of
rechtop lopen zo overdreven lijkt
en sfeeromschrijvingen vergetel
als donker in een nacht onmachtig
enkel een schampere toon teweegbrengen
Variaties op het thema blijven leegtes
barokke spinsels zonder eeuwigheidswaarde…
Ik houd van je
hartenkreet
3.9 met 18 stemmen
2.562 Heel liefdesvol en dat stilt mijn honger,
alleen mijn verlangen blijft en lijkt te groeien met de dag.
Daarom wil ik je klimmen
en dat gevoel ontstond al toen ik je voor het eerst zag.
Ik mis je en 'alles' wat me aan je lief is
en tijdens het klimmen
besef ik me dat zo van je houd en je voor altijd, ja voor altijd wil ik beminnen!…
Hilde
hartenkreet
1.5 met 10 stemmen
1.300 je zei dat je niet durfde
terwijl je dolgraag wilde
zingen in een microfoon
het lijkt zo heel gewoon
je dochter zong zo prachtig
en jij bleef aan de kant
totdat ik je overhaalde
en meenam aan de hand
"starry, starry night"
een lied uit jouw jeugd
ik zong zachtjes mee
en genoot van jouw vreugd
je hebt een drempel overschreden
gedaan…
De weg naar ware liefde
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.541 Het is een hel
De weg naar ware liefde
Ondraaglijke pijn en verdriet
Om aangeleerde systemen te doorbreken
Het is mijn hel
Mijn weg naar ware liefde
Bloed en tranen die ik vergiet
En al mijn kracht lijkt spontaan te verweken
Compleet verslagen
Lig ik bloedend aan haar voeten
“Geef het op.” zegt een zachte stem
“Er is geen reden voor al…
licht dat uren schemert
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
677 bomen staren in de mist
huilen druppels op de straten
het geluid vermindert zicht
de stilte voelt verlaten
gevangen in het grijs
dat kilte is gaan dragen
bekleed met witte rijp
als de vorst is aangeslagen
takken wijzen troosteloos
verloren naar de hemel
aarde lijkt wel bodemloos
in licht dat uren schemert
stappen dempen in het…
Dit dwingt tot duiding
gedicht
3.2 met 29 stemmen
10.593 Men neme een oude witte gevlekte doos
en noeme het een koelkast
men vulle hem met woorden
fernandes, frambozengazeuse, tiramisu
we schaffen ons enkele winterharde vogels aan
die zich ook op heldere vriesdagen laten horen
hun liedje is moeilijk te beschrijven
maar lijkt op het tokkelen op
de a-snaren van een viool
systematisch…
het Wad
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.096 kom, droom je in mijn zee
mijn Wad mijn water - mijn idee
de zucht waar eeuwen zijn neergestreken
een blauwe lucht met wolken
als pennenstreken
een vlucht van meeuwen en ganzen
kleine witte golfjes – en als je goed
kijkt dan lijkt het alsof ze dansen
op het schimmenspel van avondrood
en morgenstond
het Wad hoeft geen octrooi
er is geen…
Zonnebloemen...
hartenkreet
3.8 met 15 stemmen
3.991 Het lijkt net of je nog even naar mij lacht…
Zonnebloemen pluk ik uit de tuin
en neem ze mee naar je graf.
De zon schijnt de laatste stralen,
ik schik de bloemen in je karaf……
Dat kouwe vlees van een ander
poëzie
2.8 met 8 stemmen
3.098 Dat kouwe vlees van een ander
tegen m'n droge handen
en mijn ogen onzichtbaar in de nacht -
dat koele sappige vlees - en al de kracht
van me de nacht in - 't is als dood,
alles zwart, geen wit, geen rood -
mijn hele hoofd lijkt wel koel,
er is nergens een doel -
zo lekker zwart is de nacht,
zonder ogen, zonder gedacht,
dat natte…
de klaagzang der expats
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
828 ze zwoegen voor de Koninklijke Shell
voor Europol of op een ambassade
als onbegrensd verdienende nomaden
hun carrière slaagde wonderwel
de voorspoed lijkt hun vaste metgezel
doch de vermeende welvaart is façade
de tranen zorgen hier voor waterschade
hun leven is een voorschot op de hel
ze klagen over alles in Den Haag
een slecht klimaat…
DE STILTE
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
929 De stilte
valt niet te beschrijven
Zelfs ´t schrijven
zelf maakt ´n krassend geluid
Het scheuren van papier
of een prop maken van
´n mislukt gedicht
Aan den lijve
maak je herrie mee
luister naar je buik
voor en na ´t avondmaal
Eenmaal andermaal
wordt aan de stilte getornd
door zeggende dichters
met hun taal
Het lijkt me beter…
Misschien is dit het laatste
gedicht
3.0 met 19 stemmen
13.476 Platanen in hun blote bast
langs een herkende weg
- maar waar, waar ook alweer -
in een bestofte hitte
die lijkt op ongevraagd geluk.
Zich zomaar in den vreemde thuis
te voelen, en dat bewaard
voor wel een tel of zes,
zeg zeven.…