7480 resultaten.
NIJMEGEN 2006
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
734 WINDSTILTE NIET NOCH
WEGEBBENDE POLSSLAG
De brandweer geeft een alleraardigst feestje:
‘Lief klein konijntje, vliegje op zijn neus’
We moeten luisteren, hebben geen keus
En in de tent zie ik een eng, zwart beestje
Ik sluit mijn ogen maar en ik negeer
Vierdaagseloop; tropische temperaturen
Geen fut om in het Sanadome te kuren
Lezen in Houellebecq…
droogt gras tot hooi
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
597 ik heb de vlinders
weer zien fladderen
ze vraten hun cocon kapot
in een zomer die niet stopt
geel droogt gras
tot hooi in droogte
vergeten is de plas
die koeler dan ooit oogde
bomen zuchten in
de luwte van hun blad
de regen is vergeten
dat zij ook schaduw nodig had
kom donderbui
verlos ons van de zon die
zeven weken lang…
lachten ondeugende gedachten
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
543 je stond wat achteraf
te spelen met je handen
een vleugje wind
verwaaide in je haar
je ogen lachten
ondeugende gedachten
ik wachtte terwijl ik
naar je vingers keek
ze openden wat dromen
en sloten stukjes tijd
ik zag herinneringen komen
die je nu liever mijdt
ik vang je blik
mijn handen op je huid
we openen een wereld die
anderen…
Zomeravond
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
658 Nog even lonkt het zonneoog
door d’ uitgeplozen wolken.
Roze lippen dimmen
de koperen wimperstralen
in rosse wenkbrauwharen.
Nog even schiet het zonneoog
felle schichten
die doven in wolkenslierten
vol roze zalmen en flitsende Lichten.
Geruisloos glijdt het zonneoog
diep in d’aarde en dooft.
Stille schaduwbomen
spoken huiverdromen…
je vleugt een lach in het passeren
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
598 dichterbij
uitdagend kijk je naar de mannen
winnaars dromen zich al rijk
je blonde lach kleurt warmte
ogen zwierig in hun blik
handen zwaaien al je charmes
omdat hun wereld aan jouw voeten ligt
je vleugt een lach in het passeren
zie je wiegen uit mijn zicht
spanning wordt met een applaus verlicht
stappen zingen hoger sferen
de hete zomer…
Augustus
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
1.244 Wervelende dagen
strekken zich als
een kleurige bongerd
voor ons uit,
bomen buigen
hun kruinen
onder het gewicht
van gouden vruchtenkronen
en tijd
slingert vrolijk
aan de vluchtige wijzers
van een zonneklok.
Ooit zal er een herfst komen
als een kwaadaardige petemoei
en alle bloemen en bladeren
van ons afnemen,
dan zullen ons…
het lichte zomerluiden
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
726 wat roepen ze
het lichte zomerluiden
uit de torens in het weids
door zon gestoofde land
roepen zij om rust
en stilte na het werken
even tijd om te gaan kerken
in gewijde koelte van wat was
roepen zij de maaltijd te bereiden
voor de harde werkers op het land
de beesten om de schaduw op te zoeken
zich vol te drinken aan de waterkant…
Strand
netgedicht
4.7 met 20 stemmen
911 De middagzon tingelt
als koperen belletjes,
jij ligt slapend naast me.
Glanzende druppels vallen
van je lichaam op het zand,
je omtrek achterlatend.
Vanavond
zal een bedachtzame golf
je afdruk westwaarts dragen
en ongetwijfeld zal
het zeewater dan
net iets zoeter smaken.…
in druppels dauw
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
641 ik zag in
druppels dauw
je afscheid van de zomer
het kroonblad
was beslapen door
graaggekome dromers
zij laafden
zich aan jou met
nectar als ontbijt
het lunchpakket
was gratis zo werd jouw
stuifmeel weer verspreid
je sluit en kleurt in vruchten
maken die na winterslaap
als nieuwe lente zullen smaken…
Warmte trilde zacht
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
788 we liepen samen
warmte trilde zacht
wind wist wat wij wilden
koelde ons heel even af
het gras was groener
dan we dachten
wij onhandiger
dan we verwachtten
het zomerde een middag lang
in traagheid van het geven
nemen was van geen belang
in elkaar heel lang beleven…
Elkaar geoogst
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
631 ik geef je een bloem
nog altijd in de knop
het groen tiert welig
mag die nog even
in je handen bloeien
of geven we het op
jij kent de kleur
en ik de geur
in samen bloeien
ik opende de zon in de
eerste lente die jij won
we hebben eindeloos gezomerd
elkaar geoogst
maar nu het herfst wordt
blijkt winterslaap een schrale troost…
Lente met zomerbloemen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
858 je wuift lente
met zomerbloemen
bloeiend in je hand
jij woonde al jaren
aan de andere kant
waar wij modderen
in sneeuw en ijs
geeft winter spaarzaam
een groen kleurtje vrij
in zon en op jouw zuiden
maar bol en knol
hebben in herfstig rust
elan vitale kunnen vergaren
in lentepril gaat onze kleur
en geur het jouwe weer evenaren…
Jij bent mijn dromer
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
767 speel met de zon
haar warmte in kleuren
op de blos van je ochtendgezicht
nog tocht de wind
het ontwaken zij geurt zacht
in haar vlagen naar helderder licht
laat je maar strelen je vleugels
weer helen ga mee met de lente
richt al je liefde op komende zomer
jij bent mijn dromer
de gaande en komer maar in raken
doen wij de dag in samen…
Nog steeds prenataal
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
656 het huist al
in warme tuinen
struint op beschutte
plaatsen in de duinen
jaagt met de
vogels in lied
en gebied bij het
zonnig lengen van dagen
het cirkelt rond
in takjes met vragen
hoe krijg ik dit jaar
mijn nest van de grond
het is mijn lente
nog steeds prenataal
zij wordt geboren in een
totaal onverwacht ochtendgloren…
Zonlicht
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
665 Lichtgordijn van zonnestralen
ongeacht de datum van de dag
goed weten, leef gewoon vandaag
wacht niet tot de morgen aanklopt
Hemelblauw streelt de lucht
witte schapenwolken hier en daar
gedreven door de warme wind
die aankomt gevlogen uit het zuiden
Verdrijft de winterse temperaturen
die worden terug gedreven, weg van hier
weet men zo de dag…
Instinctieve vredigheid!
netgedicht
0.8 met 4 stemmen
511 In alle stilte, kijkt de zon
neer op de aarde, die ontwaakt
fris aanvoelend stralen
Gevoelsmatig verwarmend
felle steken van de zon
dwarrelen neer op de grond
Zonovergoten schijnwerpers
dragen toe tot de pracht
van een lente dag met zon
Lucht gedrevenheid, warme wind
geblazen en meegetrokken
door die enkel schapenwolk!…
Spiraalde zwart
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
515 we wolkten
op de wind in
vederlichte lagen
nog voerde wit
wollig gekruld
de boventoon
maar de thermiek
spiraalde zwart
de onschuld binnen
het buien
kon beginnen met
een eerste bliksemflits
maar in ontlading
verregende het zwart
de wind nam langzaam af
wij wolkten
weer geboortewit na
de laatste donderklap…
Aandachtig
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.259 Zonnestralen badend in de oceaan
Een oase aan blauw vergezeld in een collage
Van dansende kleuren, tinten, en stralen
In de taal van de stilte
Jou gevoelens verzaligd
In een oogopslag sprekend:
“De duisternis is ontdaan. Wat zijn die dagen toch stralend”…
Vrijen nu de lente
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
689 nog niet groot
door jaren van misrekening
jij ben in mij gegleden
ik heb jou aangeraakt
we hebben vroeger beiden
zeker iets niet afgemaakt
jij gaf een hand
ik je mooi gevijlde nagels
een zacht gebaar
dat je meteen verstond
ik was ontroerd
omdat er iemand iets
herkende in woorden
uit mijn grote mond
we vrijen nu de lente
met zomer…
De blonde vlechtjes van mijn nichtje
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
588 De blonde vlechtjes van mijn nichtje
verzoenen me met dit bestaan;
ik kan nu simpel en eenvoudig
weer met een glimlach verder gaan:
Ik weet dat zij geluk zal kennen,
maar ook het lijden wordt haar deel.
Wat weten wij van 't leven weinig
al menen we soms dat we veel
en helder over alles denken,
dat wij het leven richten hier,
maar ach,…
Veni vidi vici
hartenkreet
3.5 met 26 stemmen
991 De warmte spiegelt op de zandweg
Het is drukkend, zinderend warm
Het beetje wind dat zich durft te verroeren beweegt het gras minimaal
de halmen laten het afweten het kost teveel energie
Een veldleeuwerik waarschuwt mij vanaf eenzame hoogte
in drukke hoge duidende tonen
Mijn pezen spannen zich aan en adrenaline vult mijn haarvaten
Zweet…
zomerblues
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
609 o zon je bent niet meer wie je bent geweest
ik vrees je nu meer nog dan vroeger
je bent een al te wakker beest
ik wou dat de herfst weer begon
en dat ik weer kon schuilen
o zon je bent niet meer wie je bent geweest
laat jouw naam niet rondzingen
omdat mensen blij zijn met dit feest
ik word er alleen maar somber van
o zon je bent niet…
We vliegen in rood
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
534 zou steken
zo kort bloedt geen leven
weef het geel van de maan
met de kracht van de wind
in het blad van de bloemen
de glans zal verbleken
als het licht van de zon
de nacht doet vergeten
we vliegen in rood
stuiven meel op de
hunkerende stampers
het leven geeft
lusten in het bevruchten
door dolblije dansers
zij gaan de zomer…
Braken mijn vleugels
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
599 ze braken mijn vleugels
vertraagden mijn vlucht
zijn jaloers op mijn kleuren
moet ik uit de lucht
mag ik niet meer vliegen
of alleen in het dal
geen helling thermieken
wordt het net nu mijn val
we vlogen ooit vrij
en dolden de zon
vergaten de bloemen
jij speelde met mij
vleugels die tipten
in fladderend gaan
ogen die blikten
in…
Het dak
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
821 Jij bewoog mij
daar het huis te bouwen
met een dagelijkse krant
en een dichteres op het dak
en ze sprak daar over het weer
over de oorlog en eindelijk vrede
tussen ooievaars en zomerregen
liefde ze de kinderen en mijn wiegend lied
nam ze op in haar vloeiend repertoire
vol speelse zomer woordenzinnen
zag ik het dak vaak als de hoogste…
zomerhitte
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
533 de dagen staan in brand
en god blust hier en daar
maar heeft ook wel be-
hoefte aan rust, lijkt het.
parasols draaien rond, de
hond likt aan een lolly
en je ligt met een krant
naast het zwembad, je
bladert er doorheen, de
wereld staat nog steeds
in de brand en Michael
Jackson is nog steeds
dood.het is niet anders.-…
Droom je op terrasjes
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
617 zomaar zitten en schrijven
dromen en drijven
nergens op letten
associëren en proeven
niets meer hoeven
tijd in stukjes breken
vandaag en morgen vergeten
alleen maar jij en wij
en handen op een toetsenbord
ogen die verdwalen
de lente achterhalen
in het jonge groen
lachend naar de benen kijken
die hun wit in eerste bruin
vertalen…
trillingen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
575 trillingen boven het asfalt
links, de Waterweg
schepen gaan aan mij voorbij
naar Engeland of verder weg
trillingen boven het asfalt
rechts, een groene strook
houten bankjes staan langszij
uitnodigend kom toch ook
trillingen boven het asfalt
midden, het zwarte spoor
zachter onder mijn banden
maar ik fiets verder door…
Langs zomervelden
poëzie
4.0 met 10 stemmen
1.957 Langs zomervelden wil ik zwerven,
waar hemelreine liedren zingen,
die tot de grond des harten dringen,
langs zomervelden, waar het koren
goudglanzig deint in wijde golven,
vol kollen, in die zee verloren,
roodlachend nu, dan weer bedolven.
Langs zomervelden wil ik zwerven,
oneindig breed als oceanen,
waar nooit de blauwe sferen tanen,
geen…
Het rood van laatste uren
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
669 de avond heeft haar gal gespuugd
in het rood van laatste uren
mijn kamer is in vuur gezet
door zon gebakken in de muren
ik hield de vensters dicht
de stroom emoties binnen
het enige dat ging bestond
nog uit wat zakelijke zinnen
dat waren mails die
om hun schaduw logen
er is geen licht dat ooit
zijn waarheid kan ontlopen
ik…