12116 resultaten.
verlies
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
730 Het verliezen van je eigen kind
het allerergste lot wat je kan treffen
dat kind – je eigen
je bent het zelf
Jij bent dood en ook weer niet
Nooit wordt je weer compleet
wat was – geen ommekeer
Je blijft de gelijmde vaas
waarvan je altijd de breuklijn ziet
Nee geen vergelijk – geen vergelijk nu
Maar toch geloof me
je hond moeten
laten…
Mensenpaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
679 een plaats
waar het Kind
geboren worden kan?
De man.....
haast radeloos
de vrouw
vervuld vän twijfels
Het daglicht
schamel .....
waar de herberg?
waar het haardvuur?
Het uur van baren?…
Kerstgedachten
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
890 Er zijn dagen die stilte dragen
zoals heden bij de geboorte
van een bijzonder Kind
dan staan wij even stil en denken
aan de vluchtende kinderen over zee
Eens in een lang verleden was ook
het Jezuskind een vluchteling
weliswaar niet op een gammele boot
maar met zijn ouders op een ezeltje
liggend op Zijn Moeders schoot
Wij willen Hem…
Waardering
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
834 (die soms welverdiende en te lang uitblijvende
van een kind voor z’n ouders of andersom)
Waardering moet soms rijpen
als een druif aan z’n struik
De zon moet haar met
licht en warmte bestrijken
Dan in vaten liggen gisten
Rust het daar voorlopig uit
En dan na jaren van beklijven
proeven we wat we nog niet wisten
en niet zagen
Verblind…
Gevangen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
483 in het gezin
waar je in opgroeit
jouw loyaliteit immens
beter weten doe je niet
dit is het nest
waarin je geboren bent
broer en zus hebt te beschermen
want jij bent de oudste
al ben je zelf allang de weg kwijt
is er maar één iemand
die je echt vertrouwt
aan haar durf je te vertellen
wat er werkelijk speelt
al blijkt ook zij…
Naar binnen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
580 ik kruip
dichter en dichter
in mijzelf
om zo niet
te hoeven zijn
noch te voelen
wat er speelt
al ben ik dat laatste
allang verleerd
daar niemand
oog noch oor
heeft voor mij
kruip ik
almaar dichter
en dichter…
Zong bevroren tranen
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
547 ik draag blauw
een kind van
wind water en ijs
uit conceptie van
een koude vorst en
de warme moederborst
wij lijnden niet
in diepgaande affectie
contrasteerden levensgroot
de verschillen die
wij maakten overbrugden
onze generatiekloof
nooit heb ik
echt warm gezorgd
wist haar kille levenslied
zij zong bevroren tranen
in het…
Mijn meisje Patricia,
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
598 dag lief klein meisje, dag mijn kleine meid
ik weet nog goed toen je werd geboren
voor het eerst moeder met zo’n mooie dochter als jij
dat was een bijzonder mooie tijd
dag lief klein meisje, dag mijn kleine meid
je kleine knuisjes, jouw lieve lach
gelijk ben je in mijn hart gekropen vanaf het
eerste moment dat ik jou zag
dag lief klein meisje…
buiten spelen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
549 buiten spelen
tussen de tanks
spelen kinderen
met de kogels
hun kleine kijkertjes
richten zich op
het niet te begrijpen
grotemensenspel
zien geen gevaar
horen zware knallen
zij zwaaien vrede
naar de vijand
hun V- vingertjes
denken niet aan
het overhalen van
de kromme trekker
van de mitrailleur
zij gaan volledig op
in het daverend…
Het vooral altijd maar ‘moeten’ van anderen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
897 O.k., ik geef toe, ik geef het toe
ik spring van de hak op de tak
als een aap, een rode aap
in het oerwoud van moeten
ik moet dit nog
ik moet dat nog
ik moet zoveel
ik had gisteren
ik wil morgen
ik zal overmorgen
volgende week, maand, jaar
moeten, moeten, moeten
Als een aap in het oerwoud van moeten
slinger ik mij chaotisch ogend een…
Lazen ogen mee
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
521 zij wisten de vocalen
snel naar boven te halen
maar in het fijne werk
waren ze niet zo scherp
daar speelde de lach
met mimiek een
doorslaggevende rol
begrepen worden was lol
pas toen zij echt
iets wilden zeggen
probeerden dat met klanken
uit te leggen lazen ogen mee
kwam er diepte in
communiceren en voorbij
de grens van nu konden…
Drie turven hoog
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
490 in voorzichtig
durven
plukte drie
turven hoog
de gele narcis
wat hij
niet wist
dat geel
de lente opent
die hij deelt
verrukt
dacht hij
bezit te claimen
keek groots
om zich heen
waar zon
zijn pagina
met geel had
vol geschreven
hoe leven
voorjaar speelt…
Tranen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 O mijn schat mijn kind
laat ze wellen
laat ze voluit gaan
lucht je hart ga mij vertellen
waarom je zo bent aangedaan
daarna gaan we ze uitzwaaien
laten we ze toch verwaaien
en droog jij je ogen
in die zachte warme
alles wegwuivende
wind…
Zo hard ik kan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
554 ik schreeuw naar de hemel, dat ik je zo ongelofelijk mis
jouw handjes in de mijne. je guitige lach
ik schreeuw naar de hemel, in de hoop dat jij mij horen kan
wetend dat ik jou nooit vergeten zal
ik schreeuw naar de hemel, daar mijn hart gebroken is
sinds dat ene moment, dat ik jou moest laten gaan
nog altijd schreeuw ik, elke dag opnieuw
onhoorbaar…
Het perfecte plaatje
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
713 ik koester een romantisch beeld
van zoete kindjes, moegespeeld
die 's avonds netjes slapen gaan
en pas weer naast hun bedje staan
wanneer de wekker is gegaan
er wordt niet aan mijn hoofd gezeurd
het plaatje perfect ingekleurd
zonder schreeuwen, zonder slaan
worden schoenen aangedaan
en kunnen wij de deur uitgaan
vermoeide moeders snap ik niet
zie…
Foto te Bodrum
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
429 En dan nog een kind.
En dan nog een kind.
Voor Aylan…
De essentie van de natuur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
777 Verdriet is soms een kraai,
iets wat arriveert met dat verenkleed,
rondfladdert, je denken ongehoord
verstoort en je hart hard laat bonken.
Die dagen van onmacht niet verkwikken.
Het is iets van andere voornemens
kunnen ook die wetten van de natuur
het sterven gaan helaas niet opheffen.
Al dat wat eerst rauw allesoverheersend
is, slijt…
Pas
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
908 Pas een kind en geen leven meer.
Nog geen stap of al de hoek om.
Nog geen woord of al monddood.
Nog geen lach of al omringd door gehuil.
Ik pas …
Staren in de lucht en zie:
een delta van gevoelens,
ertussen donkere eilanden
om verlaten te stranden.
Met of zonder kaartje.…
Nieuw leven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
954 En dan is er nieuw leven
dat ik die negen maanden
afwachtend in mij droeg.
Had mijn hart dat al lang begeerd
mij moederschap innerlijk aangeleerd.
Droeg het onze gezamenlijke stam
wat uit ons deze vooravond op aarde kwam.
Wordt leven manenglans en zomergloed
in deze bijzondere november tijd vol moed
met een mooi wisselkleed uit sterrenpracht…
Kinderpardon
snelsonnet
3.8 met 4 stemmen
963 Zo, Sinterklaas is ’t land weer uitgezet
tezamen met zijn roetveeg allochtonen.
Die dachten dat ze hier wel konden wonen,
ja kom nou zeg, ze weten wet is wet.
Nu al die illegale kind’ren nog.
We zijn toch zeker Sinterklaas niet....toch?…
Opgetogen ogen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
557 hij wond haar
lichtjes om de
vingers van zijn
kleine vuistjes
opgetogen ogen
glansden in plezier
hij speelde het spel
in volle overgave
wilde alles in
hartstochtelijk uitdagen
om dichter bij de warmte
te komen van zijn dromen
in onbewust
de leiding nemen
richtte hij zijn wereld in
duidde waar de kleine
angsten kwamen uit
hun vaak…
Vaak sta ik deze datum op en denk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 Wil ook jij even geen kuitenbietser wel onafhankelijk
elke teen en vinger nu zijn eigen stempel laten geven
vakbekwaam, zo niet liefdevol dag kunnen schrijven.
Wat wens jij nog te willen uitzoeken in tal van uithoeken.
Weet er zijn van die dagen dat tijd folteringen bedenkt
vragen opwerpt waarvan jij de teksten niet kunt vatten,
in elke strofe…
Weer even in die aula
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 Ik voel mij onbevangen geen gevangene
de schepping is puur en blijft een raadsel,
al zijn dagen niet langer meer winstjagend
ergens gloeit altijd wel een vuur om de as.
Hoe dan ook, en ondanks dat,
zie ik alles daar weer staan en zitten.
Eerste pogingen om klanken te uiten
zich in de hal voltrekken op fluistertoon.
Je bent in mijn hart nooit…
Dat gemeubileerde huis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Kind dat wilde ze wel zijn maar die gaan volcontinu
naar school, blijven over en dromen de dagen door.
Er komt een dag dat ze over haar spreken,
zeggen die onbekende vrouw met oranje bril,
ze liep gewoon op straat langs de groene olmen
al doet het er heus niet echt toe , wij zagen haar.…
Warmere gedachten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 Wil ik alleen wonen in een duin die de zee remt
kinderen en hazen verstopplaatsen kan bieden,
kan ik niet liegen maar alleen hardop denken.
Er is zegt de maan nog genoeg tijd voor mij over
met ooit een eindpunt genoeg om van te genieten
ik heb namelijk geen hoog opgetrokken schouders.…
De volheid van leven in kinderhanden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
423 Vandaag sta ik op als open boek, dorpeling,
nee wellicht domweg een bewaard eikeldopje
gewoon rustig liggend in het groenere gras.
Daar heb ik gewoontegetrouw de winter
overleefd, vlak bij een oudere tamme kastanje.
In en op deze plek vond ik mijn doop.
Ik heb de tijd beloofd te wachten om de
zomerloomheid te gaan verwelkomen.
Leven is ook…
dubbelportret
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 met bagage bestaand uit klein verlangen
kiest ze zonder aarzelen haar doel
rustig ontwaakt, kinderen gewekt
gevoed gedag gekust
het afscheid is altijd voor korte tijd
om het diepe zelf wat rust te gunnen
een zwierige jas in een spiegelruit
jonger: in één snelle oogopslag
'het kind de moeder van de vrouw'
ongedurig rusteloos maar trouw…
moederschap
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
578 zij komen tot me
met sprekende ogen en
het hart op de tong
ze geven liefde
ik kijk terug naar wie ik was,
ook in gebreke
ver heb ik gekeken
zag heel veel goeds, doch ook
te veel dat anders kon
maar ik leef vandaag
en houd heel graag mijn zachte doeken
in een heldere zon
daar dansen ze, als witte vlaggen
ritmisch op het lachen van…
Sfeer van fluisteren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
538 ik ladderde
de liefste nootjes
voor een veelkleurig
klein refrein
het klonk
als hemels lachen
waarbij handjes
klapten om erbij te zijn
in creatief ontdekten
wij muziek die nog
onbeschreven stond
in prenatale ritmiek
nee geen gestamp
in dwingend volgen
maar luisteren in de
sfeer van fluisteren
wil melker
17/06/2019/
www.wilmelkerrafels.deds.nl…
Raadselachtig
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
420 je knikte
lachte mij
raadselachtig toe
er hing
wat spanning
in dansend licht
je neuriede
warme klanken
uit de oude doos
hoorde hoe je
stem het verhaal
langzaam ontspon
waarin jouw wereld
werd geschapen
toen je leven begon
met feeën dwergen
elfjes en kabouters
alles passeerde de revue
het zijn jouw
historische cadeautjes…