Alle inzendingen over actualiteit

Wat lekker was heb ik mij steeds ontzegd, Ik ging bijkans ascetisch door het leven. Gezond de honderd halen was mijn streven, Maar dat wordt door de wetenschap weerlegd. Bij de geboorte is er al de toss: Wie slechte genen krijgt die is de klos.…

Rob van de rovers houdt zich doof, -wat een bende! doet alsof zijn mooie neus bloedt bij flinke linkse en rechtse combinaties. Om de dooie dood gaat ‘ie niets nu al in deze fase, dat mag niet verbazen, veranderen aan Yeşilgöz’, uhm, de coalitieplannen. De middenmannen hebben het té bont en blauw gemaakt, vertrouwen kraakt ruimschoots…

Hoe het blijkbaar slechter moet. Alsof het nog niet genoeg was zo. Ik zoek naar geluk en liefde. Zelfs God weet ervan. Een lijdensweg. Ik lees de afdeling liefde hier. Word ik nog depressiever. En dan lees ik een luchtig en vrolijk gedicht. Over de zon en spontane blijdschap. Precies de woorden die ik nodig had. Hier schijnt ook de…

U gebiedt ons argeloos te gevoelen Voor een Hamas dat schiet op burgerdoelen En door met tweeërlei maten te meten Mahsa's dood gemakshalve te vergeten Wie één gedoodverfde dader kielhalen En de erfzondige Joden almaar smalen Staan mij tegen wegens hun blatende leuzen En het meeheulen met extreem-religieuzen Het zal eens niet op…

“Vrolijk heb ik geleefd, liefde is wat blijft” is wat Janneke schrijft aan ons allen gister is zij verder gegaan, uit het zicht; een dappere meid, door ieder van ons ingelijfd, immers ze was aldoor op haar naasten gericht “Vrolijk heb ik geleefd, liefde is wat blijft” geen woord te weinig, geen woord teveel ook met een gulle lach vanuit…

...geven wij kennis van de geboorte twee jongetjes, amper voldragen, en ook nog een meisje zij sloegen de trom, maar niemand die hen geloofde tot zij erna kwam, al jokkend haar valselijk wijsje Voor volk en vaderland slaan wij 'n piketpaal in drijfzand en modder - symbolischer kan het eigenlijk niet het land zat muurvast…

vandaag krijgen we de rekening op een ontgroenend blaadje als vers gepresenteerd menu voor de toekomst welke nog immer ongewis is in het schaamteloos wit van haar ogen haar strakke kaken en lijnen gehuld in olijf- groene bestaansonzekerheid van die dingen ja van die dingen hocuspocus die heren in het zwart bont en blij blauw gedogen…

Van repliek dienend heeft ze het gemikt Op een fanbase die haar retoriek slikt En een Golem openlijk of verdekt Waartegen ze als de stoottroepen optrekt In het web van haar eigen spinsels verstrikt Lijkt ze recentelijk wel van Lotje getikt Die woordvoerder alsof het staat gedrukt Onder wiens podcast de waarheid gaat gebukt Wordt zij door…

ondertussen alsnog bestierde ontsiering Yeşilgöz’ hocus pocus de diepgevroren focus op de kerndelingen op gewekte burelen liggen ontgroende blaadjes te rotten onder een vers laagje voor laag net netjes gestapelde gebroken sneeuwwit als rechtsgedraaide melk- fase richting de toekomst der ontkleurde kamers wit voor onze ogen maar…

Er is iets achter alles wat we hier ervaren, een vreemde hunkering naar licht en troost, naar diep geborgen zijn, naar echt begrepen, maar door ons jachtig leven zelden klaar. We rennen dan van hier naar daar en voelen ons gewichtig door de daden, maar zien niet echt hoe alles ons gegeven is en dat ons zwoegen vaak maar lucht is, ijdelheid.…

Ik geloof dat ieder mens iets meedraagt een vonk, soms klein verstopt onder stilte of twijfel Soms is er maar één blik nodig één open deur om dat licht weer ruimte te geven. Wij zijn allemaal onderweg, struikelend, zoekend, groeiend. Een kans is geen medelijden, het is vertrouwen in wat nog komt. Als we mekaar blijven zien niet als fouten…

God schiep eerst de aarde, later de mens naar zijn evenbeeld. Wij lijken dus op God. De mens is van nature goed maar neigt naar `t kwade. Zo sprak een medebewoner met overtuiging tot mij. Ik luister overal naar. Soms grappig of totaal niet. Dagenlang, wekenlang somber. Maar ik liep dus door het bos. Mijn gedachten dwarrelden op de aarde…

Zoveel vuren branden wereldwijd die ik alle helaas niet kan doven mij ontbreekt die vaardigheid maar je kunt mij echt geloven want wanneer ik onraad ruik ik dat luidkeels zal proclameren vooral in ’t geval van machtsmisbruik opdat ieder hopelijk zal leren hoe vuur en vlammen te beheren die door een schreeuwer zijn ontstoken als hij…

Ik liep door kamers waar ik mezelf vergat tussen stemmen die vertelden wie ik moest zijn ik droeg maskers die goed pasten tot ik merkte dat ik eronder stikte Ik zocht mezelf in anderen in hun ogen, hun dromen, hun goedkeuring maar ik vond alleen stilte en in die stilte... vond ik eindelijk mij niet perfect, niet af, maar echt En dat is genoeg…

Een minderheidskabinet van 66 zetels zoekt meerderheden in de Kamers boven de 75 nou die is makkelijk te vinden want iedereen moet plassen en poepen, winden of te wel pissen, schijten, floepen laten ze(we) het dan als eerste hebben over het kleine kamertje over het kleine kamertje, dat iedereen moet gebruiken voor het poepen, plassen, winden…

Ze is de Prinses van Oranje Hare Koninklijke Hoogheid Prinses Amalia ze is in opleiding tot Staatshoofd van het Koninkrijk der Nederlanden dat zal ze met verve vertegenwoordigen maar vooral verdedigen als het oorlog wordt Ze is al Korporaal maar ze is vooral Soldaat SOLDATE VAN ORANJE, DE MUSICAL!!…

O, gij donkre nacht, diepe duisternis doortogen, Waar wilde winden woelen door 't wouds gewelf, En zwanen zweven zacht in zwermend zwijgen, Daar vlindert 't licht als goudne gloed gedaald. Gij bloeme blank, met blaadjes broos en blank, In stormgeslagen stonde, strelend strijkt de bries, Uw hertjen geel, getroost door tranen talrijk…

...ontstaan in een niet meer dan spontane opwelling des gemoeds, zonder pretentieuze intenties en nodeloos zware hollefrasen van humbugs dwaalwegen bombast... Het had na dagen en nachten ontbering in koufrontcontreien waar mijn Singernijvere lief, dochter van een stugge doorgewinterde niet klein te krijgen Fries eermaals uit de grond…

De weergoden, i.e. de nazaten van Kroll het weergilde, als daar zijn Roosmarijn Knol alsmede de molenaar in 't midden des lands - geen zei dat van Domburg tot Nieuweschans de grens loopt der isothermen en -topen men dacht eer van Alkmaar en Hindeloopen tot Denekamp, Tubbergen of Dinkelland daarmee strooide men in onze ogen geen zand…

Met Lucifer… Pardon met wie? U weet wel, Lucifer! Ken ik u? Nou dat denk ik wel, Ben wijd en zijd bekend, Wie kent mij niet, Zeker als je me ziet! Nou, er gaat bij mij Geen lichtje op, U bent aan ’t verkeerde adres, Dus ik hang weer op. Meteen gaat Weer de telefoon, Met Mij, God, Goed dat ik u tref. Weet u bij geval Waar een…

't Kan vriezen 't kan dooien 't is maar net waar je woont ten noordoosten van de lijn - meteorologisch gezien - Schagen Bergentheim tot vlakbij de Duitse grens in Friesland waar 't wintert door sneeuw de arreslee met Jelle en Froukje glijdt met stoere pake en beppe Nienke van Hichtums kinders die, als bekend, pas ontdooien als…

Uit as en sneeuw bloeit de roos, rood over wit, bloed dat sneeuw kust zonder vlek, zonder smelten. Kelk ademt één: wit hart drinkt rood sap, rood fluweel houdt wit licht vast, geen scheiding meer. Doornen, ooit prikkend in zwarte lust, nu kroon rond openheid, scherp maar teder strelend. Geur: rozenolie met munt-dauw, muskus die zingt: “Ik…

De messen zijn geslepen, De banieren liggen klaar, De cavalerie is aangetreden, Marine en luchtmacht paraat. De strijd kan nu beginnen, Het leger rukt al op, Bommen en granaten, Kanonnen en houwitsers, Tanks, straaljagers en helicopters, Fregatten, mijnenvegers, Al’t materieel wordt ingezet, Zelfs de nationale reserve Is nu operationeel,…

Ik wil er geen drama van maken maar het is een drama, zoals in de film: 'Dood In Venetië', maar nu in Davos zie Donald Trumpie nou eens zitten de teneer geslagen Dramaqueen bij zijn jochie Markie van de Nederlanden neen hij zal hem niet bij zijn pikkie pakken het Noorderlicht van Groenland verhindert dat Trump is verblind verliefd op zijn…

hij kan vrij bewegen in zijn eigen huis waar hij niet stil hoeft te zijn voor wie daar nooit komen zal hier gelden zijn regels niet de tegeltjesonwijsheden aan de binnenwand van zijn hersenen geramd en het spijkerbed kan er door de voordeur uit het laatste laagje water aandachtig opgedweild alle naklingelende kopjes kapotgekeild…

Ik zou hem willen wiegen? Wie? Wilders! Ik zou Wilders willen wiegen! Wilders als een baby in m'n armen Want wat een woestenij Wat een muiterij Wat een worsteling Want Wilders is moe Wilders is op Wilders is opperderpop Wilders is een flop Maar Wilders is ook mens Met een onmenselijk bestaan Met 24/7 bewaking en angst Geert niet…

Hij weet het beter — I told you so — altijd net te vroeg. Legt grote woorden neer als grind op elke weg die wij nog moesten gaan. Niet om te bouwen, maar om te tonen dat hij al wist waarheen we gingen. Believe me. Ergernis schuurt langs tafel en scherm, opgeklopt tot iets dat winst moet heten, tremendous, zegt hij, alsof volume waarheid…

Gaat het donderen in Davos? denderen, knetteren, spetteren?? met die knettergek die vredevorst! die door zijn God en Vaderstaten gezonden verlosser voor d'aardse grondstoffen! ik hou mijn hart, mijn grote VOLT hart vast Europa zal z'n tanden zeker laten zien maar het blijken melktandjes te zijn zo wit als de bergen van Groenland waar de…

In de leegte tussen koetjes en kalfjes, En de onuitgesproken schaamte en spijt, Zou ik willen springen tussen de dimensie, Van gevoel, hart en kwellen, Jouw kern te voelen, de essentie, Om zo een overwogen oordeel te kunnen vellen, Om te begrijpen, je was nooit stuk, Alleen niemand die jou echt ontmoette, Doordat je het wantrouwde, het geluk…

Het nieuws werd in de States met angst bekeken Wel twéé soldaten van Oranje gaan Naar Groenland om de dreiging te weerstaan En laten Trumps oranje kop verbleken Wat mij betreft mag Marco Kroon ook mee Die pist die Zesde Vloot zo terug in zee…