Alle inzendingen over actualiteit

Ik ga door 't stof en moet eerlijk bekennen Ik had er echt niet veel fiducie in Maar 't viel me mee het was geen slecht begin En aan die glimlach zal ik ook wel wennen Ze voelden Jetten stevig aan de tand Ik zapte weg bij Esther Ouwehand…

in de kern ben je alles, je identiteit is geen seconde gelijk je kijkt, vergelijkt en verrijkt voortdurend je veelzijdigheid en als je dan eindelijk denkt dat je jezelf bent, word je opnieuw een ander, omdat je wereld verandert in de kern ben je alles, van de wieg tot aan het graf je bent als mens nooit af…

ze zit netjes rechtop zoals het hoort woorden gestreken handen schoon aan de nette kant dat in stijl volle interieurs bouwen dat heet de diepte der literatuur echter alles staat zo dicht naar elkaar dat er niets meer ademt alleen het voor de hand liggende grijpen genoemd begrijpen elke kier dicht gekit met smaak en…

Wie de Keijzer van de troon verstoot VERMEERdert het gezeik: Mevrouw Van der PLAS en verliest een zetel met wel 110.000 stemmen Bar Boeren Bedrog: BBB…

Laat in de avond heb ik mijn ogen gesloten in de avond toen de lente al kwam niet ver van de Spaanse trappen heb ik de dood in de ogen gekeken Mijn Griekse urn laat ik achter mijn eeuwige stralende ster voor eeuwig staat mijn naam geschreven in water Ik heb mijn ogen gesloten maar ik voel mijn bloed door jouw aderen stromen…

Komt u allen naar binnen, loop de deur maar plat, wij gaan prat op onze gastvrijheid, vrijheid en blijheid is er zat; verwijdt de taal hoe het u blieft, het interesseert ons niet echt wat u wel of niet te melden heeft, niemand hier geeft daar überhaupt om. Wij doen gewoon alsof en geven de grootste prutser het liefste complimentje…

Naar hoe hij zijn aangelegenheden runt Noemde men hem achter zijn rug "the cunt" Met de gevolgde roeping tot massage Die de gage d'amour werd van zijn blamage Sinds hij van blazoen en titels gestript Op verdenking van schending van functie Door zowel adelborst als plebs werd gewipt Liet zijn geheugen hem in de "punctie" Beschermen enkel…

Silhouet uit de as Ik ben maar een kind, mijn leven een rugzak, begraven onder andermans bagage aan een halte waar enkel de wind nog reist. Ik ben jouw kind, geboren uit rouw en door onverschillige handen nooit echt gedragen. Ik ben toch ieders kind? Wie wekt mij uit de omtrek van vergeten gezichten, wie leert…

Ik loop opnieuw, rechter, niet langer gebogen onder het juk van redelijke twijfel waarmee u mijn demon vrijsprak. Bevrijd ben ik nu ook van al zijn loze excuses, die mijn kokende bloed niet konden stelpen. Ach ja, ik kan weer lopen, maar zal mijn geest ooit nog kunnen zweven zoals vroeger?…

Rusteloos zwerf ik rond, tussen vertrek en aankomst, in niemandsland. Een schelle omroepstem vervliegt in de ruimte die zich vult met fragmenten van verdoofde gedachten. Andermaal wordt een schrale bank mijn hotel voor de nacht, terwijl tijdloze rook tussen mijn vingers ontsnapt. Ik pauzeer, zwevend tussen wat was en wat komt, de…

Er vallen harde woorden uit het niets de bodem trilt vervaarlijk vuur likt de lucht lava sijpelt langzaam het landschap kreunt stenen bulderen as draagt zaad op verschroeide grond kiemt nieuw leven de Feniksbloem ontluikt. Uit brandende tranen gloeit nieuw geluk.…

Het nieuwste boek van Jonathan Klaasen, diëtist en meer is vandaag verschenen op de Kaap van Amsterdam-IJburg voor mij is zijn boek de ideale aanvulling op 'WIJ ZIJN ONS BREIN' van Dick Swaab, neurobioloog want wat heb ik heel veel op met onze breinen, mijn eigen brein in het bijzonder mijn ziel en zaligheid, mijn geestelijk evenwicht…

Labyrinten of driedubbele bodems smeltkroezende gevoelens tenen zo lang als grafstenen allen wenen zij gepasteuriseerde tranen Dwalingen als eenrichtingsgaande kruisdragingen op steroïde geïdealiseerde preken doorgesnoven streken even leken ze getraumatiseerde goden door zelfkastijding onderdrukte vreugde als deugneuzen schijnen…

Kijk nou waarmee zij zich heeft ingesmeerd: De vijand moet beslist niet kunnen merken Dat Maxima Defensie komt versterken, Vandaar dat Maxima zich camoufleert. Al camoufleert zij zich van top tot teen, Zij straalt door alle camouflages heen.…

Ikzelf ben onverschillig eerlijk, maar toch zou ik mij kunnen beschuldigen van zulke dingen dat het beter was geweest als mijn moeder mij niet had gebaard: ik ben zeer trots, wraakzuchtig, ambitieus, met meer wandaden op mijn wenken dan ik ideeën heb om ze in te verwerken, verbeelding om ze vorm te geven, of tijd om ze uit te voeren.…

Eenzelfde kamer als zovelen, het afgetrokken behang daargelaten mag men best tevreden zijn; niet de drukte van een winkelstraat, maar een kapotgetrokken trailer voor het betraliede raam; het uitzicht op de steeg, het vermelden niet waard als leeggetrokken beeldspraak. Maar al die lijven steeds weer, losgetrokken spreien, stijfgestreken…

Spelletjes spelen. Samen. We waren jong. Zoveel plezier. Verleden tijd. Nu zie ik de Nintendo wel staan. Doe er niks mee. Denk er wel aan. Het was toen allemaal nog oké. De gloed van het scherm op ons gezicht. Klikkende knopjes. Soms een kleine lach. Een boze klank. Maar altijd vergeving Het was toen nog allemaal goed. Geen…

laat ons het vochtig gras verruilen de tintelingen van het snelle lopen smuilend inkuilen in versgespoten sneeuwtoppen het zweet en de tranen bevriezen op ijzige banen der milliseconden de sporters voor ronde plakken in nog strakkere pakken proppen maar laat ons nooit verkiezen te stoppen met zotte bedottende bodems in zinnen als archeologische…

trump is volledig van de pot gerukt maar die hem steunen bovenal want zij besmeuren wereld en heelal hun steun maakt dat het hem steeds lukt geschiedenis herhaalt zich niet maar rijmt verdomde vaak dát zichtbaar maken is mijn taak want er zijn velen die zien het niet dus vraag je af: hoe zou het toch komen dat we zuchten onder financiële…

Wat lekker was heb ik mij steeds ontzegd, Ik ging bijkans ascetisch door het leven. Gezond de honderd halen was mijn streven, Maar dat wordt door de wetenschap weerlegd. Bij de geboorte is er al de toss: Wie slechte genen krijgt die is de klos.…

Rob van de rovers houdt zich doof, -wat een bende! doet alsof zijn mooie neus bloedt bij flinke linkse en rechtse combinaties. Om de dooie dood gaat ‘ie niets nu al in deze fase, dat mag niet verbazen, veranderen aan Yeşilgöz’, uhm, de coalitieplannen. De middenmannen hebben het té bont en blauw gemaakt, vertrouwen kraakt ruimschoots…

U gebiedt ons argeloos te gevoelen Voor een Hamas dat schiet op burgerdoelen En door met tweeërlei maten te meten Mahsa's dood gemakshalve te vergeten Wie één gedoodverfde dader kielhalen En de erfzondige Joden almaar smalen Staan mij tegen wegens hun blatende leuzen En het meeheulen met extreem-religieuzen Het zal eens niet op…

...geven wij kennis van de geboorte twee jongetjes, amper voldragen, en ook nog een meisje zij sloegen de trom, maar niemand die hen geloofde tot zij erna kwam, al jokkend haar valselijk wijsje Voor volk en vaderland slaan wij 'n piketpaal in drijfzand en modder - symbolischer kan het eigenlijk niet het land zat muurvast…

vandaag krijgen we de rekening op een ontgroenend blaadje als vers gepresenteerd menu voor de toekomst welke nog immer ongewis is in het schaamteloos wit van haar ogen haar strakke kaken en lijnen gehuld in olijf- groene bestaansonzekerheid van die dingen ja van die dingen hocuspocus die heren in het zwart bont en blij blauw gedogen…

Van repliek dienend heeft ze het gemikt Op een fanbase die haar retoriek slikt En een Golem openlijk of verdekt Waartegen ze als de stoottroepen optrekt In het web van haar eigen spinsels verstrikt Lijkt ze recentelijk wel van Lotje getikt Die woordvoerder alsof het staat gedrukt Onder wiens podcast de waarheid gaat gebukt Wordt zij door…

ondertussen alsnog bestierde ontsiering Yeşilgöz’ hocus pocus de diepgevroren focus op de kerndelingen op gewekte burelen liggen ontgroende blaadjes te rotten onder een vers laagje voor laag net netjes gestapelde gebroken sneeuwwit als rechtsgedraaide melk- fase richting de toekomst der ontkleurde kamers wit voor onze ogen maar…

Er is iets achter alles wat we hier ervaren, een vreemde hunkering naar licht en troost, naar diep geborgen zijn, naar echt begrepen, maar door ons jachtig leven zelden klaar. We rennen dan van hier naar daar en voelen ons gewichtig door de daden, maar zien niet echt hoe alles ons gegeven is en dat ons zwoegen vaak maar lucht is, ijdelheid.…

ik geloof dat ieder mens iets meedraagt een vonk soms klein verstopt onder stilte of twijfel soms is er maar één blik nodig één open deur om dat licht weer ruimte te geven wij zijn allemaal onderweg struikelend zoekend groeiend een kans is geen medelijden het is vertrouwen in wat nog komt als we mekaar blijven zien niet als fouten…

Zoveel vuren branden wereldwijd die ik alle helaas niet kan doven mij ontbreekt die vaardigheid maar je kunt mij echt geloven want wanneer ik onraad ruik ik dat luidkeels zal proclameren vooral in ’t geval van machtsmisbruik opdat ieder hopelijk zal leren hoe vuur en vlammen te beheren die door een schreeuwer zijn ontstoken als hij…

ik liep door kamers waar ik mezelf vergat tussen stemmen die vertelden wie ik moest zijn ik droeg maskers die goed pasten tot ik merkte dat ik eronder stikte ik zocht mezelf in anderen in hun ogen hun dromen hun goedkeuring maar ik vond alleen stilte en in die stilte vond ik eindelijk mij niet perfect niet af maar echt en dat is…