Alle inzendingen over actualiteit

Hij weet het beter — I told you so — altijd net te vroeg. Legt grote woorden neer als grind op elke weg die wij nog moesten gaan. Niet om te bouwen, maar om te tonen dat hij al wist waarheen we gingen. Believe me. Ergernis schuurt langs tafel en scherm, opgeklopt tot iets dat winst moet heten, tremendous, zegt hij, alsof volume waarheid…

Gaat het donderen in Davos? denderen, knetteren, spetteren?? met die knettergek die vredevorst! die door zijn God en Vaderstaten gezonden verlosser voor d'aardse grondstoffen! ik hou mijn hart, mijn grote VOLT hart vast Europa zal z'n tanden zeker laten zien maar het blijken melktandjes te zijn zo wit als de bergen van Groenland waar de…

In de leegte tussen koetjes en kalfjes, En de onuitgesproken schaamte en spijt, Zou ik willen springen tussen de dimensie, Van gevoel, hart en kwellen, Jouw kern te voelen, de essentie, Om zo een overwogen oordeel te kunnen vellen, Om te begrijpen, je was nooit stuk, Alleen niemand die jou echt ontmoette, Doordat je het wantrouwde, het geluk…

Het nieuws werd in de States met angst bekeken Wel twéé soldaten van Oranje gaan Naar Groenland om de dreiging te weerstaan En laten Trumps oranje kop verbleken Wat mij betreft mag Marco Kroon ook mee Die pist die Zesde Vloot zo terug in zee…

Die rode loper destijds in Alaska Zei dat al niet meer dan genoeg over de aard van het beest? Maar men bleef zijn schoenen heel hard likken Een tijdbom begon te tikken Het is nu wel genoeg geweest! Trek nu die rode lijn! Geef een schop in zijn kont en kruip er niet meer in Misschien is dat een goed begin?…

Bizar ggr. Zo staat het in mijn brein gebeiteld. De ezel vond zijn brug en beklom de Olympus. De godenzonen strijden om de eer Ik kleur de cirkels in een vast patroon. Bizar ggr biedt mij houvast. Ik laat me niet ringeloren. Pons asinorum. Zeus glimlacht.…

‘ik spartel als een vis in deze hengelloze hoogmis van wat niet langer is’ maar om dan zonder treuzelen die gewelddadige reuzen van Grutte Pier tot Goliath het zijn er zat op te peuzelen gaat mijlenver buiten mijn zone van comfort beter buig ik ze om een soort van allegorisch tot windmolens 'nolens volens' zo je wilt metaforisch…

De sneeuw pruttelt zich gestaag een weg in haar eeuwige cirkelgang. Het vaste molecuul zingt haar zwanenzang tot vloeibare eenvoud. Ik schuifel behoedzaam in de met nepbont gevulde laarzen over de gladde aardschil. Mijn laarsloze hond beweegt zich met rappe wil achter, naast en voor mij niet gestoord door het spel der drie atomen. Thuisgekomen…

New York heette voorheen Nieuw-Amsterdam Die slimme Donald zal dat vast wel weten Al wil hij uiteraard wel snel vergeten Dat Nederland Manhattan overnam We moeten daar de boel weer annexeren En tegelijk zijn Groenland adopteren…

Bij Lego bouwt men nu ook digitaal, Al jong mocht ik een tussenstap beleven. Ik bouwde in mijn futuristisch streven Al wat van Lego was diagonaal. Mijn ouders hadden ook al vroeg ontdekt: Ons Wimpie wordt beslist geen architect.…

Afgesloten van de wereld door kale takken; geen geritsel van bladeren, geen buigen van doornen. De stille druk van de winter, de zon lijkt te sterven; na de schoot van het begin keert de donkere diepte weer. De duisternis smaakt naar mos, geen tijd weegt het oordeel; dromen hersteld in de wortels, gescheiden van de wereld. Wachtend…

Hier in de vroege morgen waarin ik mijzelf verblijd kan ik nu zonder zorgen even kind zijn in de tijd Want in mijn eigen bubbel valt eigenlijk best te leven jaren tellen hier niet dubbel dacht ik zojuist maar even `k Wil mijn lege hoofd bewaren en doe nergens meer aan mee totdat de wereld gaat bedaren maar zet nu eerst een kopje thee…

Hij is the Good Guy, die de kudde beschermt wetende hoe hij de schaapjes dirigeert Kijk wat knap, ze springen allemaal over het hek zodra hij het commando; Jump! geeft Hij moppert altijd, is nooit tevree en kijkt hoe alles gedijt met boze blik, want hij wil graag herinnerd worden Niet als Sleeping Old, maar als God of War…

De wind snijdt scherp en koud door leeg en grauw strandzand, meeuwen zweven stil als eenzame zielen in grauwe lucht gevangen, golven rollen traag en zwaar, een dof, vermoeid gezang van rouw, schuim spreidt broos en wit, vervliegt als laatste hoop van het niets. De hemel hangt als lood, een zwaar, ondoordringbaar gewelf van smart, geen licht dat…

Winters Pergament In mistig inkarnaat vuurt de lage zon te zelden, duisternis daalt neer, het vroegste uur te laat. Zwarte bomen staan als spoken in het gestraal, witberijmde velden melden winterse waak. De grond is wit, de nevel wit, onverwacht, bomen houden stil zich in de rijp beijzeld. Geen takgetril breekt het kristallen kunstwerk, stil…

Hoe hoger ik ga Hoe verder ik val Hoe lager ik spring Hoe zachter ik zal Landen voordat ik val Hoe beter ik kan omgaan met dat dal Dat dal van verdriet en zin Dat dal dat zorgt voor een gevoel van verwarring Hoe hoger ik val Hoe harder ik land Hoe lager ik spring Hoe beter de balans Toch val ik weer in dat dal…

De lente De lente komt eraan. De vogels vieren haar terugkomst met feestelijk gezang, murmelende beekjes stromen onder een zacht aaiend briesje. Donderstormen, die de lente aankondigen, bedekken de lucht met hun donkere mantel. Als ze zwijgen klinkt opnieuw de betoverende zang van vogels. Op met bloemen overdekte weide slaapt de geitenhoeder…

‘t waren vaak hun stemmen gedragen door overtuiging die mij door de tijd heen dat gevoel van thuiskomen schonken in mijn schoot ’t moet zo’n seizoen geweest zijn om vragen rond de werkelijkheid die onvermijdelijk komen zouden met een betrouwbaar ogend verhaal een levensgeschiedenisbos in te sturen ’t is een tigste natuur geworden die…

Daar sta ik alleen, Met een gevoelige laag om me heen. Als je me laat vallen breek ik in duizend stukjes uit elkaar. Het gevolg van is zo onberekenbaar! Wie helpt me stukje op te rapen om een plaats te geven , Een stukje weer moed en kracht in mijn kwetsbare leven. Dit is een pad van kilometers die ik ga afleggen met vallen en opstaan! Maar…

Ontkennen, ontkennen, ontkennen de eerste reflex van een regime dat psychologisch een puber is gebleven: alwetend, chronisch verongelijkt en eeuwig aangevallen gevoelend de dood van mevrouw Renee Nicole Good is een internationale empathie-test of je huilt of je haalt je schouders op. In dat laatste geval mag je even mee naar…

Mijn doel heiligt de middelen, Ongeacht wat ’t d’andren schaadt, Is wat narcisten heilig geloven, Veroorzaakt zo onevenredig kwaad. Als ze beschikken over veel macht, Door geld of hun suprematie Door hun mediagenieke kracht, Gebeurt onmenselijk wreed leed, Wijl ze dat niet voelen noch zien, Enige is hun ego in de spiegel, Die de realiteit…

Het laat kokende Trump intrinsiek volledig koud dat een ICE-agent (Immigration and Customs Enforcement)  een jonge moeder van 37 jaar in haar auto heeft doodgeschoten want veelal ICE-koude Trump is niet te peilen, te meten op zijn lichaamstemperatuur warm of guur en voor welke duur hij is volledig doorgeschoten wie of wat, 'who' is Donald…

Een jaartje ouder betekent onbetwist, weer een jaartje dichter bij de kist.…

De gang door mijn verleden kent vele gesloten deuren, dichtgemetselde doorkijkjes, lijken misschien wel in weggewerkte kasten. De vloer ligt wisselend bezaaid met klinkklare kletskoek, vurige vreemdelingenhaat, onvolprezen voorwendselen, grenzeloosheid in ruime mate, om over schreden niet te spreken. De muren spreken met tongen verwikkeld…

Groenland kleurt rood en blauw en wit met 50 sterren nu 51 Denemarken wijst op art. 5 doch Europa trekt wit weg en Rutte Rutte gaat naar Trump met de witte vlag vol van overgave en belooft die Vredesprijs in het niet meer neutrale Zweden Trump met Melanie logeren, overnachten in ons zo gastvrije Koninkrijk der Nederlanden op Huis…

net zo lang blijven zitten tot de sneeuw gesmolten is er geen adem meer stil fluisteren wil alle gevoelens stoppen met zichzelf zijn de batterij van de klok leegloopt op de tijd de strijd om voorrangswoorden onmiddellijk staakt de geradbraakte levenslust bewust doordraait en de goden met hun eigen zonden bezwaard verdrinken als een wolvenleven…

Over het volle leven piekeren terwijl de sneeuw een maagdelijk tapijt over de vermoeide oude stad legt gedachten over stilte na de dood terwijl de sterren helder schijnen met hun gefemel van hoopgevend licht dromen over warme zomers nu het volop wintert, ijskoud ontkennen dat het glad wordt en donker in de nacht warme wijn met gevulde…

dagelijks doodlopend op een muur van leegte van zwijgende beelden op ieder niveau en front verdwaalde herhalingen in verhullende vormen flegmatiek van de fabrieksband op vaste promptstand ijdele hoop veinzend voor een poëtisch vuur vol kundige dromers door enkel liefde en wil gedreven verheffingen stimulerende strofen fantasie als…

Tijd draait rondjes in mijn hoofd er is dat nieuw begin maar gedachten hengelen nog naar wat ooit was morgen nog een ongeschreven blad straks wil ik weer lopen op het jonge gras. Mia Bemong…

De wilde polders zonder mijn ziel kennen De drift van hun bewoners. Zomaar kan niet bestaan hier Omdat het voor mij volbracht is. De mensen slapen niet Samen met het veld, de regen en elkaar. Waar wil ik zijn nu, in de stad zonder wind Zonder jouw stilte en stem. Wat zal er nu nog de leegte vullen Die mijn wezen achter zich verbergt. Ik…