Alle inzendingen over actualiteit

Je hoort de bomen kreunen Ze hebben forse dorst De regen is geschorst Kan niet meer ondersteunen In de Amazone - kleunen Dat CO2 vermorst Je hoort de bomen kreunen Van doemmuziek de deunen Met tekst die doodsangst torst Te weinig wordt doorvorst Op regenwoud te leunen Je hoort de bomen kreunen Ze hebben forse dorst…

wat als “ scheepsjagen “ je eerste herinnering aanwakkert als je plots voortgetrokken wordt uit een diepe slaap en de wereld om je heen vlotter beweegt dan de op drift geraakte “ Vliegende Hollander “ in de diepte verzwolgen wegens het niet omzeilen van de draaikolk die in het hoofd van deze zeebonk hem haastig naar de reling doet begeven…

Vlinder op een blad de morgen houdt haar adem alleen dauw en licht Het moment waarop een kopje warm tegen mijn handen leunt, terwijl de ochtend zich ontvouwt in een heldere rust en de eerste stilte iets in mij aanraakt zonder een enkel woord. De geur van een kiwi na het opensnijden, koel en zuiver in de kamer, terwijl buiten een merel…

Waarschijnlijk was hij vinoloog, die dief Van vierenveertig peperdure flessen. “Gefundenes” en toegeëigend Fressen, En exclusiever nog dan exclusief. Gebotteld -uiteraard- in een Chateau: De allernieuwste glühwein uit Bordeaux !!…

O duivelse vlam! Gij hebt uw gram in onnavolgbaar voortijlende labyrinthische tijgersluipgang in de krochten van uw diabolische brein  in midzomernachtsdroom door een volle maan getoucheerd op waarlijk onbedaarlijke wijze ongekend laten laaien  in de contreien van Cervantes' Man van La Mancha waar een woedende brand…

Niet zoals Pallas in het Parthenon met haar blinkende lans hoog geheven noch als strijdende stadstaat Athene noch als heersers over Babylon zal voor onze poorten door zee omspoeld een machtige vrouw in de schemering staan wier toorts een schicht is, gekooid in zijn baan Moeder der Ballingen; wat haar baken bedoelt is een wereldwijd welkom…

Niet zoals Pallas in het Parthenon met haar blinkende lans hoog geheven noch als strijdende stadstaat Athene noch als heersers over Babylon zal voor onze poorten door zee omspoeld een machtige vrouw in de schemering staan wier toorts een schicht is, gekooid in zijn baan Moeder der Ballingen; wat haar baken bedoelt is een wereldwijd…

Dinsdagavond 28 juli 2026 ik zal er zijn bij het Homomonument als mens, man, schoonzoon, vader, vriend van en als JordaanDichter ik kom en neem mee een kaars een bloem bij mijn Homomonument bij mij om de hoek bij de kerk, waar ik kerk en zing in de cantorij DE WESTERKERK ik luister naar de toespraken met aandacht, ik ben stil heel…

Zij de woordverspillers onttrekkers aan semantiek die als de negende kop van de Hydra onverslaanbaar geacht boven de valreep uit willen stijgen treden, niet onopgemerkt in de voetsporen van de jonge Ploutus voor wie in één wenk het volmaakte werelds en het gewone briljant werd Wie van de wachtenden de nakomelingen van Gogo en Didi…

De auto volgepakt...we gaan op reis Al is de Straat van Hormuz afgesloten En gaat de olievooraad naar de kloten We denken nu niet aan de brandstofprijs Maar morgen wacht u toch een hard gelag Route du Soleil op Zwarte Zaterdag…

De socials staan weer bol van AI-bagger, een dier in nood of ramp die niet bestaat. De plaatser pleegt een dubieuze daad, gedreven slechts door kliks en plat gesjacher. Laat ons dit algoritme niet meer voeden, en lonen slechts de makers van het goede.…

Het spijt me dat ik je niet zag staan, terwijl jij stilletjes brak, en ik je liet gaan. Het spijt me dat ik mijn pijn aan jou heb gegeven, omdat ik zelf niet wist hoe ik ermee moest leven. Het spijt me dat ik vertrok in plaats van bleef, alsof jouw verdriet mij helemaal niets meer schreef. Het spijt me dat ik je wilde veranderen,…

Nu met de elegante doch nuchtere Nederlandse First Lady van Great Britain Mevrouw, echtgenoot, moeder en onderneemster Marie-France van Heel wordt het fundament gelegd van terugkeer in de moederschoot van Europa het zal nog even duren maar het gaat gebeuren zeker weten:: Great Britain terug in de Eurpese Gemeenschap…

ik ben oud versleten uitgedragen  door onbeschreven tegenslagen nooit zo laag gezakt als nu  nu ben ik terug bij af loop weg van waar je mij verlaat  en merk dan dat ik nooit zo raad waarom en wat er misgaat ik bedenk het achteraf in de golf van graag vergeten zijn  in een leeg huis met een dicht gordijn is blijdschap soms een blijk of schijn…

Het is een dunne lijn waarlangs zijn keuzes en gedachtes lopen die evengoed diepe kloven niet bewust over zullen slaan om sneller beneden danwel boven aan te kunnen komen De link met die platte band in de godenrit is snel gelegd -ik kom nooit meer terug ik zeg het je- zei de man met arendsogen nog Híj binget echter alles - een…

De rammelende pannen op de daken…. De tikkende cv, de tak die zwiept…. De kraan die drupt, de deur die nog steeds piept…. De traptree die alweer begint te kraken…. Vertrouwd zijn de geluiden van het huis. Ik hoor ze niet, want hier voel ik mij thuis.…

Ontwaart u onderweg een geblindeerde limousine een glimmend zwarte four wheel drive van 't type suv geen suffe pick up dodge of multi purpose mpv maar zo'n caddy, buick of maserati dan misschien ...ik doel natuurlijk niet op zo'n elektrische hybride een roze panter die een pienter pookje nodig heeft door intro's van z'n eigen chief inspector…

ze zijn de onthutsende, hebben vrees voor ‘ t onbekende, voelen zich een wolkenkrabber tegen de schaduw van een puinhuisje lachen tegen scalpel en stethoscoop wassen hun handen na het pissen wijl neus en oorhaar zich elkaar vinden in de kruimels van de ochtend spreken doen ze, luisteren naar wat zich zwijgend opdient geleerd tot in de…

De blinddoek voor haar ogen spaart haar zicht niet niet om de sappen uit één citroen in de ogen van haar knol te aanschouwen niet om de constructie van gedeelde bouwwerken te wantrouwen maar om te zien dat wat niet ziet beweegt haar zwaard is geen lijdend voorwerp maar wordt verwerpelijk wanneer het te zwaar wordt en…

Wat kan je doen nu het zo heet is dan alleen maar rusten en wachten? Het denken vertraagt, de woorden zwijgen en zelfs de vogels worden soms even stil. Wat is het eigenlijk dat ik wil? Wachten, hopen op koelte en helder denken; de Wachter wacht, doet zijn naam eer aan en schreef er zelfs een boek over. Stilte en wachten, het zal verkeren…

Had nou die parelgrijze makker een poëzieles blootgelegd door nors zijn trivialiteiten in een doos met dialectisch gerommel klaar voor de kringloop voor haar neus te droppen? een ontdekker, die half Javaanse rakker nu zwart-op-wit gezegd door ietwat stuurs les clichés banaliteiten te contreren, als heer van stand eeuwig jong, niet…

mijn heimwee onthult de dagen dat jij niet bent, gewoon even afwezig uit mijn trein die door de donkerte van alle innerlijke gevaarten raast om in het gedwee te geraken verpersoonlijk ik me in het nog warme afdruk van je silhouet op het nachtelijk gelegen laken om mijn twijfel te laten zwijgen die me laat berusten in het violette weten…

Wat is brutaal Is dat een andere taal Of is dat Je eigen verhaal…

Terwijl wij... of liever het leeuwendeel der voorstanders van democratisch georiënteerde wandelliefhebberpraktijken grievend noch klievend doch vredelievend demonstrerend contra trumps maga neonazi's capitoolbestormers met hun kloofverdiepende splijtzwamgehamer op ouwe koeien uit sloten - verkiezingmanipulaties en hun bizarre…

Van de noordkaap bij hammerfest tot de lofoten heb ik nooit meer geslapen maar in christiaansand in the hall of the mountain king was het peer gynt die mij in zomerse morgenstimmung bracht met die tweede beslissende kopbal van haaland…

Denk niet dus besta niet, ga als wandelende tak op in een boom En camoufleer je wijsheid als een boom die geen boom is, maar de gedachte aan een boom, vertakt In de hersenschors, als de gedachte aan een kameleon die de kleur en vorm van een bek in de bek van zijn prooi aanneemt Leg woorden zo in de mond van een mond, gelijk het Droste-effect…

Mijn hoop en fantasieën strekken zich als eindeloze tentakels uit over de bodems der oceanen waarvan ik alle restjes en overblijfselen van levens en verworpen ideeën schraap ook tegendraads gedraaide schelpen restanten van gênante eenvoud waarvan iedereen walgt evenals de gezonken scheepsonderdelen uit oorlogen die nooit…

Ineens wat vreugde zomaar aangewaaid tezamen met de blauwe luchten; ineens het laten gaan van al te zeer om eigen zorg en moeite moeten zuchten; Ineens de glimlach zien van 't kind dat speelt en lacht en zonder vragen de dagen plukt zoals ze komen en niet te zwaar aan eigen last wil dragen. I Ineens weer weten dat het leven mooi is al blijven…

Hoe een kraai vliegt over de heuvels bij Siena: een verkreukelde zwarte lap boven het koperen landschap. Werkt zich rot, denk je van onderaf, met die averechtse vleugels. Door de kijker zijn slimme snavel, zijn eigenwijs hoofd: hij lapt het toch maar. Niet de begaafde vlechtwerken boven de stad van de zwaluwen — hij blijft een aardse zitter…

TUINMAN Zijn klare wereld is verdwenen. Over lange jaren daalt het doek. Het huis kraakt even in zijn voegen. De oude boom draagt gouden roest. Ginds veegt tijd een verre vogel uit. De uren en de muren, altijd daar en altijddurend, zijn hardnekkig in de waan van zijn bestaan. Gasten kwamen, vrienden gingen. Schaduwen zijn hem al voorgegaan…