Alle inzendingen over actualiteit

De oude en de nieuwe tijd glijdt ijlings aan ons voorbij zo ook de poëzie voor jou en mij wij zijn tot vernieuwing bereid Als stijgend en dalend poëzie getij creërend en spelend als water met klei afwisselend maar niet voor goed voorbij zoals het licht aan de horizon teder en blij Verdwijnt ook weer het dolgedraaide onaanzienlijke…

En nou is Dolly Parton heengegaan: Helblond, voluptueus en dus bekoorlijk. Dat klinkt in deze tijd zéér onbehoorlijk, Maar ja, ik heb haar op mijn netvlies staan. Met Kenny Rogers zong zij echt subliem Uit volle borst(en) “Islands in the stream”.…

Nieuwsuur, donderdag 27 augustus 2026 Een patient een man een jonge man (23) een kamer een donkere kamer een moeder een mantelmoeder een weg! een doodlopende weg? of toch nog een medicijn om toch nog te kunnen blijven grootste twijfel aan toegestemde euthanasie want het leven trekt of trekt het leven aan het kortste end? het interview…

Gewoon omdat het nieuws is wellicht niet buitengewoon doch het is nieuws en het zal nieuws blijven zoals ook alle wereldgeweld steeds verpakt in een andere act daar bent u voor NOS, voor het nieuws niet voor de moraal of goede smaak daar betaal ik belasting voor begrepen NOS dus u zendt uit gewoon!…

miserabele dode zonder adem verdwaald in de hemel hoe vrolijk is ons hondje hoe zwaar ons gemoed onvindbaar voor het reddingsteam de verloren droom…

Er kwam een hoge witte stortvloed aan Om een hoogleraar van het land te spoelen Het schuim erop dat wilde laten voelen Een letterdief dient onverwijld te gaan De jonge zwarte man verliet zijn baan Tot alle haat en nijd wat af zou koelen Meesmuilen droop van vele Britse smoelen Straks ging de eer van Cambridge naar de maan Keep stiff your…

Er wacht een blaarkop in mijn borst herkauwend traag de hele dag.   Ik kan geen kant meer op zolang zij weigert op te staan— vol ongeduld ben ik gestrand tussen malse sprieten groen in mijn verlaagde land.   Ik grijp haar horens, geef d’r een duw trek haar omhoog, trek aan haar staart. Ze geeft geen krimp tot aan haar rust.   Pas als…

Vrijheid verblijdt en losbandigheid verlaagd Pas op voor de valse herder die de schapen opjaagt Want de leugen is groter dan we denken van degene die met lieflijke woorden geen vrijheid maar gebondenheid schenken Liefde kent verschillende vormen in een maatschappij met waarden en normen Het is voldoende om je ogen te openen in…

morgen heeft nog niets beloofd. alleen vandaag ligt hier, met zijn gewone uren en wat er toevallig gebeurt. een hand die je vasthoudt, een gesprek dat langer duurt dan je dacht, licht op de tafel aan het einde van de middag. misschien is dit wat leven vraagt: niet bewaren voor later wat nu al van betekenis is.…

het luistert de nacht in stapelt de dag herleeft het etmaal, ervoor en erna balanceren op het grote vlak, de vloer de straat en het eelt dat schuurt over de ruwheid van de laan waartoe het pad me leidt alsof het kind in mij speels de rondjes draait die het lot laat duizelen in de scherven van zijn plezier hij weet nog niets van het spel…

Is vriendschap echt een illusie Want wanneer zijn er ze er ook echt Dat is pas een gevecht Als je ze echt nodig hebt Kun je ze op een hand tellen Dat kan ik voorspellen Ik heb er niet veel Maar dat maakt juist mijn geheel En blijf dus dichten Zodat ik me op mezelf kan richten…

laten we eerst eens even stilstaan bij de loopgraven [..] voordat we bij de bomen komen die we ook al niet geplant hadden of de misbruikte vleesdieren die we bleven consumeren al die onmisbare vliegvakanties die ons zo wereldwijs gemaakt zouden hebben met voetafdrukken als goddelijke reuzen beukten we door op de planeet wat…

Het nieuws van Nu voor elk wat wils een eigen rubriekje als bubbelmuziekje van de jongens en meisjes der tiktoktikfabriek van jong tot oud maar nimmer belegen dus neem ik u allen als de rattenvanger van Hamelen mee naar het résumé van smeltend feestijs tot mijngangkanaries in de oorverdovende inhoud en pal na de deadline het…

een gedichtje over liefde dan maar of over de schittering van bloemen om de veranderingen te ontkennen een paar woorden gewijd aan lucht in vele spiegels met blinde vlekken waaraan het ego zich volvreten kan het verraad aan de eigen fundering ondergraaft de zin om te handelen en laat de betekenis traag uitlekken…

als wij er voor zouden gaan zitten dan kon het nog wel eens wat worden met ons, met gebruik van de juiste woorden die het doel ook daad- werkelijk bereiken dan daar- voor moeten wij er voor waken dat wij niet vervallen in overstijg- ende reflecties zaken projecteren die enkel mist oproepen of gordijnen sluiten danwel…

Brandnetels tussen kinderkopjes…woekerende jeuk aan onze blote benen. We strekken onze armen door de roestige spijlen naar de weegbree tegen het bultjeskrabben. Rennen langs de veldstenen muur. Op een losse steen vouw ik mijn handen en geef je een zetje. Trek me omhoog. Samen klimmen we er overheen. Avondzon ruikt aan rozemarijn en…

‘k Schrijf een document met pen De wijzigingen opgeslagen Nog voor ik aan het einde ben Geen weg erheen dat ertoe doet Het schrijven, eeuwig schrappen Geen mens weet hoe het moet Momenten die soms blijven staan Maar een leven, oh zo wonderschoon Het was hij die zei: je gaat eraan…

alles lijkt verdord te liggen op akkers die ons voeden, de teelt lijk verloren onder een grijze deken van opgedroogde klei doch niets is minder waar, het bloeien en groeien is slechts met tussenpozen gesteld in de hiërarchie van een “ Value Bet “ zo ook ligt de nacht naast mijn trage stappen die me vergezeld naar iets van wat ik nimmer…

Een zacht briesje de verlokkende geur van zomerbloemen waait door het raam de zoele kamer binnen waar verbinding ontstaat die zich laat lezen in rode letters gegrift in een vel wit papier De aarde is warm en de beddingen zijn opgedroogd er ontsteekt een vuur roet en as waar eens veel sappig groen te zien was de…

Hij stapte zwaaiend in de Air Force One Om het vervolgens stiekem te verlaten Dat had bijna geen mens daar in de gaten Zo fopte hij de schurken van Iran Geslaagde operatie tot op heden Helaas is de patiënt niet overleden…

De zon had zich een uur of twee verscholen En onbeschermd dat zien is niet gezond. Waar vroeger een beroet stuk glas volstond Werd nu een raar soort bril warm aanbevolen Maar geen idee wat daar door was te zien, Het was ook nog half donker bovendien.…

Oog en gehoor verontreinigd En de hersenen gepijnigd De vloek en leugengeest staan centraal In het veelbesproken relatie verhaal “Och, beklagenswaardige jeugd Zonder waarde zonder deugd De duisternis komt binnen Zoals eertijds het licht in den beginnen…

Ik had je bericht op m'n beeldscherm zien staan toen ik plotseling om 3 uur wakker schoot gewekt door de maan  die de zon voorbijschoof gisteravond, maar dat stelde ondanks alle komkommercommotie tegen beter wetend meteoconsult  in deze gematigde zone  van 52 graad noorderbreedte per saldo geen ene moer voor Zeker de helft van 't gemeenzame…

De helderste momenten zijn aan ons zij schieten plotseling ons brein te binnen wanneer eenmaal het zonlicht wordt geweerd of overschaduwd door een satelliet Vierwekelijks legt zij ter kimme aan en stijgt al rijzend in een vaste baan doch éénmaal in de dertienhonderd jaar legt zij haar deemoed, wederzijdse trouw en diepe ootmoed af…

op de dag voorafgaand aan de zonsverduistering liet het ademen al weten ik heb juist deze dinsdag gemaand je gedrag weer eens op te meten . soms geraak je in iets verzeild waar je part nog deel aan hebt wellicht wel over een daad geijld maar de kern van de zaak blijkt verlept . ik strooi met raadsels, zoals je ziet dat gaat soms met het…

De borsten in de Tour de France voor vrouwen Nemen opeens grote proporties aan Een pondje minder en het is gedaan Je kunt maar beter je bh volstouwen De jury die geen oog maar hand toekneep Hield de gemoederen flink in de greep…

O, hogere macht aan de Groningse burelen - of zitten jullie je gewoon thuis te vervelen? Zijn jullie in staat aan te geven why oh why, ofwel waarom sommige van onze netgedichtenleden zo daar zijn Joseline en Maxim niet langer dezelfde vrijheden toegekend hebben gekregen als ik en de boevenbende uit het struikgewas? Hoezo kunnen…

luchten dragen dagen die komen en altijd weer zullen gaan, iets ervan “ afzagen “ is slechts het weerleggen van de vrijheden die ons steeds meer beletten om mens te zijn het gaat gepaard met overheden, stelsels van toen en het heden, doch de traliën worden dikker en schuren mondiaal tegen het monddood maken van moedige sprekers het…

De boomtoppen wiegen zachtjes op de wind. Het wolkendek is nu grijs. De wind trekt langzaam aan. Regendruppels tikken zachtjes op mijn benen. De weerapp toont pieken donkerblauw. In het land is code rood van kracht. Het is wachten op een regenbui. Toch volgt opnieuw een tropennacht.…

wij zullen dan zeker samenkomen op een meanderende dijk wellicht waar de geur van indrogend slijk geen afbreuk doet aan ons uitzicht in die aanstormende geschiedenis wat ook weer een verleden wordt worden wij vast en zeker aanbeden op dat toneel waar niks aan schort daar hangt het rode gordijn recht komen slechte recensies amper voor kringelt…