Hartenkreten over adel

Om het verdriet dat er niet is, om de liefde die we niet missen, om de vergeten tijden, om het verraden bloed, om herkenning, om verwijdering, om sluitende redenen, om orerende oraties, om vallende bloesems, om voor vanaf nu, om voor vanaf toen, om het geletterde, om het gefluisterde, om de cimbalen, om de letter, om de…

Een dichter uit oud zuid Geen naam maar wel een huid. Een stam zoals de eik Geen rang maar gelijk. De een een schilder van t 'HOUT De ander schrijver in 't WOUD. Meander de wegen met pen en eerlijkheid. Mooi zo deze gelijkheid.…

Ik, verbouwereerd toen je plots de benen nam genadeloos mooi, een aanstekelijke... vlam doch... je bleek een lichtekooi!…

Het is als kotsen ja ik bedoel overgeven kruipend naar de wc pot niet spetteren aub oer-geluiden voortbrengend en een brei aan braaksel dat in je lichaam was opgehoopt zo is de Corona-crisis ook voor mij met mijn vrijzinnige gedachten de aardkloot kotst de aarde kotst ons uit heeft even of langer genoeg van ons de maag van de aarde is…

Toont zich meestal van haar zonnige kant In haar fluwelen gewaad Begrip en zorgzaamheid zijn aan haar verwant Te midden van tweekleurige pilaren Houdt zij zich al eeuwen schuil Door dagelijks voor haar uit te staren Maakt zij haar jurk niet vuil Zo leeft zij tussen wit en zwart Lezend in haar geschriften Met een gemoed vol smart Beheersend…

Hij heeft een tronie: Zijne Hoogheid en speelt dikwijls carambole. Capabel is hij ook; zoals men ziet. Notabel als hij is, is alles een ceremonie. Aan waanzin ontbreekt het hem niet. Houdt de moed erin, haalt altijd profijt. Hij heeft alles onder controle. Een trap staat in het Paleis; een trap met bovenaan die troon. Zo klein als een…

De koningin van Nederland gaat spoedig met pensioen. Wij krijgen nu een koning, hoe zal hij het gaan doen? Wat doen we nu met Maxima? Ze heeft toch geen blauw bloed. Naast Willem Alexander staat zij toch wel erg goed. De titel die zij krijgen zal, is dat nu Koningin? Het lijkt mij nog al duidelijk, bij een boer hoort een boerin.…

Gedwee laat de verbrokkelde muur met zijn ronde ingevallen toren zich door harde wingerdranken doorboren. Dat grijpgrage lover bewaart liefdesvuur! Over verweerde stenen zing het uur van drifig minnende vogelkoren. Kleine holtes doen licht getrippel horen; krioelend leven heeft groot avontuur. Nachtwind fluistert om de schimmige bouwval.…

Hij reist van burcht naar kasteel muziek is beter dan het leeg gekrakeel het levenslied vertelt al heel lang ervaringen voor hun eigen belang soms overstemt geroezemoes zijn gezang men ziet niet het verborgen belang men is niet geïnteresseerd begrijpt niet dat men er van leert misschien is het tij te keren en kan men zich tegen…

Een prinsesje moet leuk zijn om bekijken Gevoelens mag ze nimmer laten blijken. Lief,teder en steeds blij lachen De gouden kooi in, dan komen haar gedachten... Ontsnappen, snel en heel ver weg, dat is haar liefste droom. Pralende kanten jurk uit, jeans en pull, gewoon. Ze wil leven,een mening hebben, zelfstandig wezen Rennen door een bos…

Sprookjes beginnen altijd met.. Er was eens..een prinses, zocht de lekkerste bosbes, dolend in het grote bos, kwam ze tegen een vos.. Vol met vreemde streken, haar gezicht snel verbleken, hij wilde haar verslinden, plots hevige wervelwinden. Een zwaard werd geheven, zij stond roerloos te beven, het ging ineens zo snel,…

(bij 'Hond met zottekap' van Iris Le Rütte) Hij draagt zijn zottenkap als een kroon, misschien dat hij daarom geen ogen heeft, zodat hij niet kan zien dat hij op de lachspieren inwerkt, met zijn maffe hoofddeksel is hij koning van de narren en toch heel aandoenlijk, zou ik hem zo in mijn armen willen sluiten. Wie heeft hem toch die klederdracht…

Wie in Midsummer nog niet werd vermoord mag zich nu safe voelen in dat oord. The Queen in persoon zond vanaf haar troon een ridder van het edelste soort.…

Arbeid adelt Werd mij vroeger verteld Maar de adel arbeidt niet Zij hebben het oude geld Blauw bloed Stroomt door de aderen Zij hebben het goed Dankzij hun voorvaderen Ik ben niet rancuneus Jaloers ben in ook niet, Heus! Het is hoe men het ziet Ik wou er alleen maar even De aandacht op richten Want over de adel zijn Niet zoveel…

mensen praten over hun werk beroep en ik ben weg mijn roeping roept halo hallo…

Marche-lez-Dames, 17/02/1934 Een koninklijk alpinist, ervaren in Venusheuvels, werd op een dag geklist en stierf tussen de keutels ...…

Armoedige dood, ver, doder dan dood, stuk, kapot. Doder dan dat en rot. Vies, viezer dan vies, wanhopig, hongerig met infecties. Rijk, rijker dan rijk, stom, te dom, maken de wereld, ja, en hoe? Mooi, maar nep, mooier dan mooi. Wie is rotter dan rot en wie zijn het meer dan moe?…

Een houterige prins ging naar het Verre Oosten en was eerlijk van zins op zijn chinees te toasten. Een Story-journalist wist ’s Konings Zoon te strikken en hem in sakhé-mist het edel gat te likken. Aldus ontblootte Hij weer het achterste van zijn tong en trok er ferm van leer tegen wie Vlaanderen bezong ... Zijne Hoogheid had gedwaald…

Daar roept de Grootmaarschalk van ‘t Hof zijn gezelschap 's ochtends formeel te zadel. Bejegen deze heren en dames met lof : zij zijn immers allen van zeer hoge adel …. ! Terwijl de jachthoorns echoënd schallen bestijgen eredames bevallig de koetsen. De heren gebieden gestreng de vazallen de stijgbeugels grondig en glimmend te poetsen.…

ik draag links en ruk naar rechts van hand naar hand druppel vatbaar leven op genadige aarde hare majesteit heeft mij niet mogen behagen zij speldt mij niets op ik draag mijn kruis en ben mijn eigen koning te rijk…

Hun laatste dans zullen zij dansen voordat de nacht hun zal beminnen Langzaam schrijden zij door de balzaal samen gekleed in het mooiste linnen De jonge ridder laat haar zweven over heuvelen van ongekend genot Nog even dan zullen zij zich warmen aan het passievuur totdat het morgen wordt Dansend verlaten zij de balzaal laten zich afdalen…

De jonkvrouw flaneert door de balzaal Dansend zoekt zij haar ridder uit Haar weelderige kledij siert haar In een prachtige jurk tot op de kuit… Een sluier bedekt haar begerige ogen Het oude spel van verleiden siert haar Zwierig danst ze om de ridders heen Straks zal ze haar geliefde zien daar… De jonkvrouw flaneert door de balzaal Dansend…

Ik wil heus wel je ridder zijn op het witte paard, maar waar haal ik in de stad zo gauw een schimmel vandaan, een harnas en een zwaard? Ik pak wel een stok en mijn oude fiets. Hoe zie ik eruit? Belachelijk? Het is toch beter dan niets? Ik red je uit de klauwen van strenge pa en depri moe en breng je heftig trappend naar mijn kasteeltje…

het hert geadeld door de jonker neergesabeld boven de schoorsteen…

Het is beslist abominadel, dacht hij, die verwant was aan adel. Failliet en wel, kocht ie zich een woonwagen, want daar achtervolgde de fiscus hem niet zo snel?!…

Twee blauwe duiven hangen aan de morgenzon. Op gouden wielen rijdt de dag. Ik hoor de klaarheid van haar kinderlijke lach. Over het water van een kristallijne bron. Want zij is opgestaan en rank omkleed. Met klank van stoffen, Jong van nieuwe tinten. Waardoor een kuise kleur haar lichaam omspint. En het is, Of zij in onschuld nooit misdeed…

Tussen 476 en 1453 gesitueerd Daar lagen de middeleeuwen niet zo verkeerd, De tijd van romantiek en liefde waar mannen namen in bomen kliefden, Ook de tijd van de dappere ridders met hun vrouwelijke aanbidders, de tijd van Richard Leeuwenhart en een volk verbitterd door smart want toen hun koning overleed, wisten ze opeens hoeveel goeds hij…