Hartenkreten over filosofie

Vind zelf Je weg naar binnen Naar de diepe Ontvankelijke scheppende Ik Dan opent je hart zich Voor anderen Voor het andere Nieuwe Vreemde Wonderlijke Van alles…

Heb de moed Om niet te weten En stel je open Voor het wonder Van alles En iedereen Heb de moed Om naar Je eigen hart Te luisteren Je eigen Weg te gaan Zonder de leiding Van een ander Autonomie Een handelen Dat wordt gevoed Door zowel Je eigen verstand Als je hart DURF TE WETEN Heb de moed Van je eigen verstand Gebruik…

Een compliment kost de gever niets, Is gratis en voor niks, Voor de ontvanger is ’t onbetaalbaar, Diens kostbare bezit.…

Ga van de glijbaan in je nakie, rij zonder handen door de regen. Drink een vat leeg met je maten, huppel blootvoets door het zand. Verspil geen tijd meer aan geneuzel, maak plannen voor de toekomst maar hou ruimte voor de lol want als je stopt met spelen dan is het leven snel voorbij. Doe geen water bij de wijn als het gaat om…

De zwart geblakerde stammen Weerspiegelden het verdriet Dat zijn hart verscheurde door Wat hem zonder kleur achterliet. De verschroeide aarde hij stond, Zijn voeten en zijn lijf verbrandde, Bood geen zicht op 'n toekomst, Waarin hij nu alleen leven moest. Maar achter hem ligt het verleden Vol geluk en levensmoed, Die herinneringen zijn…

Wat is het leven meer dan flauwekul, politiek, religieuze oorlogen en ander slap gelul. Waarom blijft die zon toch steeds weer schijnen, terwijl de halve wereld de ander wil zien verdwijnen. Waaruit put onze aardbol toch haar kracht, terwijl elke mensonterende natie haar met kernproeven verkracht. Wie zorgt ervoor dat onze bol nog draait…

Zie je het niet meer zitten sta op en ga liggen, rust uit laat alle onvrede uit als een hond en kijk naar de bomen, voel het groen je stoplicht stond gewoon op rood ook in de nacht, is ie een flop, sta op drink een groen bakkie thee, rustthee slenter wat, rommel wat met dit of dat of lees een stukkie in een boek dat werkt voor je gemoed…

Dwalen in verhalen. Verstrikt in detail. Adem bij de komma. Eindelijk een punt! Waar bleef de zin?…

En die tijd is natuurlijk veel korter dan die lange, welke achter je ligt het is dan ook vooral zinvol: time-management niet zoals vroeger op de zaak, maar thuis en laat echt niemand die tijd voor je invullen noch je vrouw, je man, nog je kinderen je beste vriend, vriendin, vrienden, kennissen ook niet de (wan)orde van de wereld zet…

Herfst doet in pracht en praal haar waardige intreden Tapijt gelig, rood, groen loopt comfortabel wijl het pasje charmant muziekjes resoneert Net de prachtige Grote Zilverreiger en de sierlijke Ijsvogel op foto bewonderd Als miniem zandkorreltje observeer ik dat grandioze heelal; wondermooi, tooi De gekunstelde ministers zouden zich maar weer…

  Ik denk anders Ik voel anders Ik werk anders Ik gedraag me anders Ik ben anders Net als jij, net als u Geen 2 mensen zijn het zelfde Geen 2 situaties zijn het zelfde  Dat maakt het grondwettelijk gelijkheidsbeginsel Ook zo lastig, zo moeilijk daadwerkelijk toe te passen Want alle mensen zijn ongelijk Alle mensen zijn zo verschillend…

Ik denk wel eens, denk soms waarom denk ik eigenlijk. Als ik mijn gedachten niet uit, verdwijnt alles in het niets. Toch vertellen weinigen wat ze denken en nog minder leggen ze hun gedachten vast in geschrift of in beeld. Zo verdwijnt bijna alles wat we denken in vergetelheid en is de mensheid dat kwijt. Zo gaan gedachten verloren.…

Het is niet op alles en iedereen te plakken als het gaat om het leven: krijg ik dit of dat wel of niet maar gaat het om de dood de dood en alle levensfases van lijden, voordien: van licht tot zwaar van zeker weten of niet dan laat ik ongerust die onzekerheid toe voor een moment of langer maar laat het dan ook weer los ik weet dat er…

Het oude einde is het begin op d’weg naar’t nieuwe einde. Terwijl ik mij hierover bezin, zie ik de horizon verdwijnen. Als 'k omdraai naar’t verleden, verdwijnt die in dichte mist. Ik verplaats me naar ’t heden, weet niet of ik mij heb vergist, dat 't heden gekend verleden nieuwe toekomst voorspelt. Wijl wat ik toen heb vermeden,…

Uiterlijk schoon Is vergankelijk en slechts Zichtbaar voor het oog. Innerlijke schoonheid Is blijvend en slechts Alleen te ontwaren door Een daarvoor Openstaand hart.…

Soms ben ik alleen alleen met mijn gedachten en dan denk ik het is goed, het is best 't gaat zo best goed zo alleen met mijn gedachten ik laat dan weinig mensen toe voor je 't weet zijn mijn gedachten weer vol en dan, dan pas ik er zelf niet meer in en dat voelt niet goed, dat is niet goed het is pas goed echt heel goed voor me…

Cogito ergo sum Zei de Franse wijsgeer Descartes, Die ooit in Nederland verbleef, En daarna in Denemarken. Als je eenmaal dood bent, Kan je niet denken dus besta je niet, Je lijk is overbodig. Als ’t zoekraakt, Zoals bij Descartes, dus geen strop. Toch worden lijken Vaak gekoesterd en goed bewaard, Hele piramides voor opgericht En kolossale…

Wijlen Oma sprak: "Je weet maar nooit hoe woorden hun weg door de wereld vinden!" Nu van boven, ver weg en hoog verworven ziet Oma dat er ook nog sluiproutes zijn!…

Wat willen mensen van elkaar VEEL! wat willen mensen met elkaar WEINIG!!…

Ik sta met beide benen de grond. Vóór mij is geen eind in zicht, links en rechts gaan eindeloos door en ook achter mij is het einde niet in zicht, als ik mijn blik omhoog richt, zoek ik tevergeefs het verschiet, vinden doe ik het niet. Alleen de grond waarop ik sta is begrensd en biedt houvast, terwijl ik verder in duister tast. Verheugd…

In stilstaand glas een blik die bleef bestaan alsof de dood zich had vergist in tijd Open ogen zonder morgen Een lichaam tussen koopwaar uitgestald Vragen gleden langs de ruiten vonden nergens vaste grond Alleen de stilte hard en rond Armen vol bleke rivieren littekens die zonder stem de huid nog lazen Achter iedere…

Ik loop maar draai mij enkel om vervolgens de lucht met alle geuren te kleuren helaas is mijn palet enkel gevuld met rozemarijn een geur die langer blijft dan woorden deze draai prachtig benoemd Eromheen ontkleurde haar zwijgen blauw als lucht onaanraakbaar.…

Het verleden is zo dichtbij, Als ik mijn ogen sluit, Waan ik me weer in ’t was, Alleen aanraken, neen, Dat kan ik daar niets. Het heden lijkt dan zo ver, Waan dat ’t er niet is, Alleen nog ’t verleden is, Doch niet helemaal Meer ’k dacht ’t toen was.…

Hij zocht in het wilde weg, Hij vond niet hetgeen hij zocht, Dat was natuurlijk geen wonder En evenmin domme pech. Een goede vriend ried hem aan Doelgericht te gaan zoeken, Volgens een duidelijk plan, Hetgeen hem na wat zwoegen Lukte, én met beoogd succes, Hij kan nu op z’n lauweren rusten, Heeft eindelijk wat hij zocht, Geniet ervan…

Schoonheid kent geen tijd, Wat men schoon vindt Verandert mettertijd, Wat schoonheid is, Is dus relatief Waar het uiterlijk betreft, Innerlijke schoonheid Kent geen tijdslimiet, Blijft verleden, heden, én Toekomst delen.…

In ’t heden van hier en nu Komt het verleden Van daar en toen, In d’herinnering terug. Het heden van hier en nu Komt in de herinnering In de toekomst weer terug. Zo blijft alles toen en nu Levend in d’herinneringen.…

De dingen verliezen hun naam een weg schuift onder de tijd ergens ademt metaal alsof het zich iets herinnert een hand raakt aan wat nog geen antwoord verlangt onder de huid vindt verschuiving plaats , het denken valt een ogenblik uit zijn oevers de wereld staat er nog — vreemd genoeg dichterbij tot midden in het voortgaan iets…

daar stond zij midden tussen twee gekromde eiken bladvers en groen verbonden met compassie echter enthousiast klein gouden handen ontbraken losjes de touwtjes in haar zakken de bladeren reeds herkauwd…

De gedecoreerde theepot Op de salontafel verwijt De ketel, boven ’t blakrend Haardvuur, dat ie zwart ziet. De oude vrouw klaagt dat De veel oudere man haar Geen kopje thee aanreikt. De kat verwijt de muis Ze alleen dansen als ie Een keertje niet thuis is. Het grassprieten verbaast Zich dat ie teveel opgaat In de massa wijl ie uniek…

De hond bleef staan alsof de wind hem herinnerde wat nergens meer lag Hij keek niet vooruit, niet achterom, maar naar de ruimte tussen twee geuren Geen spoor vroeg hem te volgen Geen stem kende zijn naam Hij koos niets Hij liep Alsof iedere stap het antwoord al had losgelaten.…