Hartenkreten over filosofie

  Ik denk anders Ik voel anders Ik werk anders Ik gedraag me anders Ik ben anders Net als jij, net als u Geen 2 mensen zijn het zelfde Geen 2 situaties zijn het zelfde  Dat maakt het grondwettelijk gelijkheidsbeginsel Ook zo lastig, zo moeilijk daadwerkelijk toe te passen Want alle mensen zijn ongelijk Alle mensen zijn zo verschillend…

Ik denk wel eens, denk soms waarom denk ik eigenlijk. Als ik mijn gedachten niet uit, verdwijnt alles in het niets. Toch vertellen weinigen wat ze denken en nog minder leggen ze hun gedachten vast in geschrift of in beeld. Zo verdwijnt bijna alles wat we denken in vergetelheid en is de mensheid dat kwijt. Zo gaan gedachten verloren.…

Het is niet op alles en iedereen te plakken als het gaat om het leven: krijg ik dit of dat wel of niet maar gaat het om de dood de dood en alle levensfases van lijden, voordien: van licht tot zwaar van zeker weten of niet dan laat ik ongerust die onzekerheid toe voor een moment of langer maar laat het dan ook weer los ik weet dat er…

Het oude einde is het begin op d’weg naar’t nieuwe einde. Terwijl ik mij hierover bezin, zie ik de horizon verdwijnen. Als 'k omdraai naar’t verleden, verdwijnt die in dichte mist. Ik verplaats me naar ’t heden, weet niet of ik mij heb vergist, dat 't heden gekend verleden nieuwe toekomst voorspelt. Wijl wat ik toen heb vermeden,…

Uiterlijk schoon Is vergankelijk en slechts Zichtbaar voor het oog. Innerlijke schoonheid Is blijvend en slechts Alleen te ontwaren door Een daarvoor Openstaand hart.…

Soms ben ik alleen alleen met mijn gedachten en dan denk ik het is goed, het is best 't gaat zo best goed zo alleen met mijn gedachten ik laat dan weinig mensen toe voor je 't weet zijn mijn gedachten weer vol en dan, dan pas ik er zelf niet meer in en dat voelt niet goed, dat is niet goed het is pas goed echt heel goed voor me…

Cogito ergo sum Zei de Franse wijsgeer Descartes, Die ooit in Nederland verbleef, En daarna in Denemarken. Als je eenmaal dood bent, Kan je niet denken dus besta je niet, Je lijk is overbodig. Als ’t zoekraakt, Zoals bij Descartes, dus geen strop. Toch worden lijken Vaak gekoesterd en goed bewaard, Hele piramides voor opgericht En kolossale…

Wijlen Oma sprak: "Je weet maar nooit hoe woorden hun weg door de wereld vinden!" Nu van boven, ver weg en hoog verworven ziet Oma dat er ook nog sluiproutes zijn!…

Wat willen mensen van elkaar VEEL! wat willen mensen met elkaar WEINIG!!…

Ik sta met beide benen de grond. Vóór mij is geen eind in zicht, links en rechts gaan eindeloos door en ook achter mij is het einde niet in zicht, als ik mijn blik omhoog richt, zoek ik tevergeefs het verschiet, vinden doe ik het niet. Alleen de grond waarop ik sta is begrensd en biedt houvast, terwijl ik verder in duister tast. Verheugd…

In stilstaand glas een blik die bleef bestaan alsof de dood zich had vergist in tijd Open ogen zonder morgen Een lichaam tussen koopwaar uitgestald Vragen gleden langs de ruiten vonden nergens vaste grond Alleen de stilte hard en rond Armen vol bleke rivieren littekens die zonder stem de huid nog lazen Achter iedere…

Ik loop maar draai mij enkel om vervolgens de lucht met alle geuren te kleuren helaas is mijn palet enkel gevuld met rozemarijn een geur die langer blijft dan woorden deze draai prachtig benoemd Eromheen ontkleurde haar zwijgen blauw als lucht onaanraakbaar.…

Het verleden is zo dichtbij, Als ik mijn ogen sluit, Waan ik me weer in ’t was, Alleen aanraken, neen, Dat kan ik daar niets. Het heden lijkt dan zo ver, Waan dat ’t er niet is, Alleen nog ’t verleden is, Doch niet helemaal Meer ’k dacht ’t toen was.…

Hij zocht in het wilde weg, Hij vond niet hetgeen hij zocht, Dat was natuurlijk geen wonder En evenmin domme pech. Een goede vriend ried hem aan Doelgericht te gaan zoeken, Volgens een duidelijk plan, Hetgeen hem na wat zwoegen Lukte, én met beoogd succes, Hij kan nu op z’n lauweren rusten, Heeft eindelijk wat hij zocht, Geniet ervan…

Schoonheid kent geen tijd, Wat men schoon vindt Verandert mettertijd, Wat schoonheid is, Is dus relatief Waar het uiterlijk betreft, Innerlijke schoonheid Kent geen tijdslimiet, Blijft verleden, heden, én Toekomst delen.…

In ’t heden van hier en nu Komt het verleden Van daar en toen, In d’herinnering terug. Het heden van hier en nu Komt in de herinnering In de toekomst weer terug. Zo blijft alles toen en nu Levend in d’herinneringen.…

De dingen verliezen hun naam een weg schuift onder de tijd ergens ademt metaal alsof het zich iets herinnert een hand raakt aan wat nog geen antwoord verlangt onder de huid vindt verschuiving plaats , het denken valt een ogenblik uit zijn oevers de wereld staat er nog — vreemd genoeg dichterbij tot midden in het voortgaan iets…

daar stond zij midden tussen twee gekromde eiken bladvers en groen verbonden met compassie echter enthousiast klein gouden handen ontbraken losjes de touwtjes in haar zakken de bladeren reeds herkauwd…

De gedecoreerde theepot Op de salontafel verwijt De ketel, boven ’t blakrend Haardvuur, dat ie zwart ziet. De oude vrouw klaagt dat De veel oudere man haar Geen kopje thee aanreikt. De kat verwijt de muis Ze alleen dansen als ie Een keertje niet thuis is. Het grassprieten verbaast Zich dat ie teveel opgaat In de massa wijl ie uniek…

De hond bleef staan alsof de wind hem herinnerde wat nergens meer lag Hij keek niet vooruit, niet achterom, maar naar de ruimte tussen twee geuren Geen spoor vroeg hem te volgen Geen stem kende zijn naam Hij koos niets Hij liep Alsof iedere stap het antwoord al had losgelaten.…

Een ster vanuit het derde zonnestelsel lanceerde een komeet. Die per abuis in een baan naar de aarde werd vergruisd. In eerste instantie werd er gezocht naar heil voor de substantie. Het verwoeste op het gemak een gedeelte van het aardoppervlak. Al het leven was vergaan en opnieuw brak er een ijstijd aan.…

Wijd is het landschap Rondom ons heen. Eng is het leven, Waarin jij nu leeft. Morgen veel dichterbij Dan gisteren, dat Steeds verder weg geraakt. Het verleden is onuitwisbaar, De toekomst ongewis, Pas bekend als die verleden is. Het heden is Slechts een kort moment, Lijkt daarom irrelevant, Maar zonder heden Geen toekomst noch verleden…

Ik ben wie ik was. Ik word wie ik werd. Ik ben wie ik word. Ik word wie ik ben. Ik was wie ik niet meer ben. Ik ben wie ik nooit ben geweest. Ik werd wie ik niet kon vermijden. Ik word wie mij al kende. Ik was het begin van mijn verdwijnen. Ik werd de herinnering aan wat verdween. Ik ben de echo van wie ik was. Ik word de stilte waarin ik…

In een barre tocht reden jonge krijgsheren voorop Bewapend met zwaard en paard, eer was hun alles waard Er werd gevochten om land, doch zonder verstand Het bloed van de vijand werd vergoten en weggespoeld in sloten. In een stille tocht lopen kuddedieren achterop In harmonie met in gedachte een structurele strategie Aandacht en tolerantie zijn…

Onder gesteente trotseer ik het klimaat dat al eeuwen aan mij voorbij gaat Menig mens heeft deze rots al beklommen en gaf zich uiteindelijk gewonnen Tijdens het openbreken zijn er velen door de zon bezweken Maar ik geef mijn geheim niet bloot, zelfs niet na de dood Door slaven tot piramide geslepen, zal ik me op toekomstige plunderaars wreken…

Op de weg waar langs wij gaan, lijkt alles wel doodstil te staan. Is de tijd niet meer van deze tijd, zijn we alle toekomst nu kwijt? Zijn droom en werkelijkheid verweven, is het nu dat wij in tijdloosheid zweven, hebben wij nu alleen nog het verleden, leven we dan nooit meer in het heden? Is het eindeloos einde nu in het zicht, is de tijd…

Vanuit het leven ben ik ontwaakt, want ik werd gedrogeerd in mijn slaap Ik volg mijn gevoel en instinct, dus niet wat de media mij afdwingt De wetenschap is doortrapt en hijst de vlag op het economisch fregat We draaien om een spil, tegen ons beste weten in Als slaven van een blinkend metaal, spreken we dezelfde taal.…

Structureel delen wij het liefdesjuweel Gedompeld in tranen om de vrede te bewaren Verankerd in een spirituele bloei, maar herenigd in een groei Een onbeschrijfelijk gevoel is uiteindelijk het doel Van verwantschap bedolven onder een landschap dat na eeuwen weer met daglicht wordt belicht Nemen wij bezit van gelijke gedachten die de strijd in ons…

Iets zonder inhoud Mis je niet als je het verliest, Kan je niet kwijtraken. Relaties die inhoudsloos raken, Behoeven geen rouw.…

Het dragen van water Naar de zee, Dat valt om de dooie dood Niet mee, De bloemetjes buiten zetten Kan daarentegen Elke boerenlul, Voor ’t zingen de kerk uitgaan, Blijken velen Weer niet te kunnen, Een egoïst en een altruïst Zouden het Met elkander goed moeten Kunnen vinden, Doch vechten elkaar de tent uit, Omdat ze elkaar Niks gunnen…