Waar de hond bleef staan
De hond bleef staan
alsof de wind hem
herinnerde
wat nergens meer lag
Hij keek niet vooruit,
niet achterom,
maar naar de ruimte
tussen twee geuren
Geen spoor vroeg hem te
volgen
Geen stem kende zijn naam
Hij koos niets
Hij liep
Alsof iedere stap
het antwoord al
had losgelaten.
5 juli 2026
Geplaatst in de categorie: filosofie
bestaan,transformeren, Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2
2
Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!