Alle inzendingen over Een beetje hoger

Rust zacht Ik vang die woorden en strooi zachtjes andere uit Je bent nu vrij Je energie in beweging los van de aardse last Zonder verdriet en pijn Misschien wel verenigd met hen die je miste, ben je niet eenzaam meer Een beetje hoger nog dan de vogels Als ik omhoog tuur naar de hemel…

meer dan wat je vroeg wil ik zijn. vandaag in een beweging naar morgen adem je Mahler of ik bij je was. gisteren een beetje gek wist ik het weten minder. wil ik van je weten het antwoord in een wolkje. dichter naar je toe zag je me wenen in een druppel. meer dan wat je vroeg gisteren. wil ik zijn vandaag een beetje…

Maar nu alles weer een beetje beter gaat En het geluk mijn hart weer groter maakt Maak ik plaats voor de laatste zin in deze reeks, Ik hou niet meer van je, maar mis je nog steeds.…

sterven doe je niet ineens maar af en toe een beetje en alle beetjes die je sterft 't is vreemd, maar die vergeet je het is je dikwijls ontgaan je zegt ik ben wat moe maar op 'n keer ben je aan je laatste beetje toe…

Een beetje meer gemoedelijkheid, een beetje minder nijd, een beetje meer verdraagzaamheid, een beetje minder spijt. Een beetje meer tolerantie, een beetje minder haat, kortom een beetje méér liefde da's toch heel wat meer waard.…

Een beetje verloren een beetje verlegen een beetje verliefd en altijd maar een beetje verloren een beetje verlegen een beetje verliefd…

Ik ga nog snel een ditje kopen En weet je wat Een datje ook Ik wil nog snel een blauwtje lopen En weet je wat, Een wit voetje ook. Ik wil nog snel een beer verkopen Voor ie geschoten is echt waar Maar al die spontane dingen vallen me zwaar op de maag en dus: Laat ik het maar!…

Dit is mijn zijn, dit ben ik en dat wat was, was maar een beetje....…

Langzaam klim ik hoger, klevend aan het zand. Druppels zoeken de weg naar beneden of verdampen snel in de lucht. Beetje bij beetje, begin ik te geloven dat ik het ga halen, maar dat wordt vergeten door een enkele diepe zucht. Water lijkt steeds hoger te komen, zou ik dan toch falen?…

Het plezierige van Londen trouwens van heel Engeland is, dat je daar mensen ontmoet die Engels spreken en daardoor weliswaar - een beetje moeilijk uit te leggen - tot een, laat ik niet zeggen hogere ja, misschien toch wel (in Nederland) hogere in elke geval tot een andere soort behoren, maar dat daar in Londen mensen zijn als jij en ik, zoals…

hoger en hoger klimt de maan in het geboomte tot zij zich nog aan één tak vasthoudt dan laat zij plotseling de aarde los ------------------------------------------------ uit: 'de eeuwigheid duurt ieder ogenblik', 2011.…

Neem ons als voorbeeld,” zei Gerd Leers pedant en blies daarbij nog hoger van de toren. Ons land is echt een beetje ‘speciaal’; Geen hoogvliegers, maar wel een hoop kabaal.…

God is Natuur: Je luistert naar een mens En hoort een stage stroom van klanken Die neerslaan in orale databanken En vaak gaat dat proces naar wens Maar taal staat ook op boekenplanken En daar heerst homo sapiens Hij geeft de klanken graag een grens Zo worden woorden toverdranken Maar ‘t woord op zich heeft nauwelijks magie Het is het passen…

Een mens doet veel, om erbij te horen, een mens doet meer om aardig gevonden te worden. Een mens doet ALLES om gewaardeerd te worden. Toch ontbreekt het juist daaraan, dat mensen elkaar bijna niet meer zien staan! Wordt wakker!…

ik sta op met een houten kop herken nog moeilijk mijn gezicht de spiegel toont mij het ware beeld van hoe het gisteren was geweest de tafel had een feestelijk kleed drank en geurende gerechten werden er rijkelijk geserveerd stil kerstmuziek op de achtergrond en familie maakte het feest compleet ik herinner mij nog de kerstboom in de hoek…

Soms zijn mijn gedachten vrolijk heb ik zin iets geks te doen. ‘k bekijk de mensen olijk, ben vlugger met een zoen. ’t Gebeurt niet alle dagen, dat ik zo vrolijk ben, o nee. Dan moet ik blijven klagen, Lijdt aan PHPD, van hier tot aan de zee. De vrolijkheid zit er dan onder, een laagje ijs bedekt hem dan. Maar vaak gebeurt het wonder……

Als klein meisje lag ik in het hoge gras tussen de boterbloemen Ik wist hoe mooi de wereld was en hoorde bijtjes zoemen Ik zag de wilde wolken gaan met wollige witte randen een hemelsblauwe achtergrond deed mijn fantasie ontbranden De hemelvaart, was mij verteld: Je kon op wolken reizen ieder mens, zo was gesteld zou op een wolk de…

Als we begrijpen wie en wat we zijn weten hoe we in elkaar steken dat levende en niet levende materie slechts nivo’s zijn van organisatie te verklaren vanuit atoom en evolutie stijgen we uit boven het stoffelijke - creëert toenemend inzicht een hoger bewustzijn in een hogere dimensie waar we, gezeten op het bankje op het plein,…

De ontembare wilde in de woeste nacht vol sterke drank geestespijn lichaamspijn is het een wonder dat wij het lijden willen overstijgen met van alles en nog wat? Terug naar het grote Niets toen we nog geen pijn kenden, wat wil God toch van ons? Of is dat God niet? De woorden striemen mijn rug een eindeloze geseling het bloed is volmaakt…

levensmozaïek waarin ons onvermogen weer vruchtbaar raakt een denkbeeldige grens, als die bestaat die geen einde kent waarin we zullen berusten zaailingen in de sporen van vriendschap, we trotseerden alle stappen, uitgesleten treden of het onze laatste moesten zijn niet gestoffeerd of afgewogen in gevoel empathie als voedsel met een hoger…

The show must go on Een voor mij tranen trekkend artikel in het AD van zaterdag 13 april 2024 over Tineke Schouten  Over 'HOE DOOD EN DAN DAARNAMAALS' het thema waar ik onder pseudoniem over schrijf Schoutens man was er tussenuit gepuft net toen Tineke 't puffertje ging halen Hij ging zoals de meesten gaan alleen, op laatste kracht…

Parallelle ontwikkeling, wekt het hogere nieuwsgierige. Wortels van de reine geest, die geopend zijn, bloeien lijk ontluikende bloemen, knospen als het toekomstige zelf, terwijl uiteindelijk diegene, die men in werkelijkheid is verdwijnt.…

reikend naar het licht ranke vrouwelijkheid draagt voelbare zwaarte ik stijg op uit dit bestaan en laat mijn leven aarden…

Hoe hoger ik ga Hoe verder ik val Hoe lager ik spring Hoe zachter ik zal Landen voordat ik val Hoe beter ik kan omgaan met dat dal Dat dal van verdriet en zin Dat dal dat zorgt voor een gevoel van verwarring Hoe hoger ik val Hoe harder ik land Hoe lager ik spring Hoe beter de balans Toch val ik weer in dat dal…

Wat bevalt het me toch goed, te slapen op het zachte kussen van mijn geweten, ja, ja. Mijn laken is nooit tekort, nee, nee. En mijn goedheid voelt, als een warme deken. De nachten nooit te donker, De dagen nooit te lang. Het is toch wel bijzonder, als je zo rustig leven kan. Heb ik nu teveel opgeschept? Was mijn lepel te vol? Ja,…

klein beetje minder meer ………

Met mij deeld zodat ik niet hoef te gissen Want als ik beetje bij beetje jou laat gaan Sta jij volop in je leven voortaan Ik zo trots zal zijn op jou Omdat ik eindeloos veel van je houd En zal ik je al mijn kennis geven En sla je gade in jouw leven Als ik je beetje bij beetje laat gaan…

Sterven doe je niet ineens, maar af en toe een beetje en alle beetjes die je stierf, ’t is vreemd, maar die vergeet je, het is je dikwijls zelfs ontgaan, je zegt ik ben wat moe, maar op een keer dan ben je aan je laatste beetje toe.…

'Ik mis nu een beetje,' zei bruin, want hij was na een ingreep een ruin.…

Met een beetje geluk kom je iets verder. Kom je iets dichter bij je doel. Met een beetje geluk wast het licht van de sterren het verduisterd hart naar een beter gevoel.…