Alle inzendingen over Gootsteen

De zuigkracht was groot en slurpte mij mee Ik probeerde te ontkomen, maar ik verdween Badend in het zweet werd ik toen wakker Ik lag niet in bed, maar zat er ver vandaan Ik wilde niet door de gootsteen en ben dus niet door het putje heengegaan…

Oud is onze gootsteen, scherp zijn de bochten, waarvan mijn tranen de weg volgen. Koud is het water geworden, dat jouw hand nu laat sijpelen.…

werp het voedsel uit het venster en eet van de zon spoel de wijn door de gootsteen en drink van de regen zie op naar de maan en slaap het geluk voel honger noch dorst en weet weer hoe alles begon…

ik pel de lagen af van mijn huid alsof ik een ui ontdoe van zijn vertrouwde jas de trui uittrek, die moeder ooit goedbedoeld voor mij kocht ondergoed zuiver ik met Dreft vellen verdwijnen één voor één in de afvalemmer onder de gootsteen vinden zij rust tussen wortelresten en zuur geworden melk…

langpoot en huisvlieg, hooiwagen en trilspin sprinkhaan en huisslak, wandelen de keuken in oorworm en pissebed, zilvervis en dopluis dit zijn mijn vrienden over het plavuis snuittor en dagpauw, roofwants en lieveheer kale en behaarde bosmier zie ik meer en meer over het petroleumstel, uit de gootsteen dit zijn mijn vrienden om mij heen in…

dat bier gooi ik door de gootsteen als de mooiste klanken breken   muggen worden vast geen bijen hoe hard ze ook zoemen boven   die waterton die leeg druppelt in een uitgewoonde greppel   de bomen vouwen hun armen wortelen in `t kolkend stilstaan   als het vacuüm dat voorafgaat aan de drang van een dancehall   gelede pootjes wachten…

In de gootsteen bloeit een klein groen plantje. Leven gaat zijn gang. Op de witte muur slingert een rode duizendpoot. In elke hoek een spin. Langs de plint flitst 's nachts een muis. Er woont hier ook een mens - die af en toe wat plet. --------------------------------- uit: 'Hoogste zomer', 2015.…

De moeder met haar gedode kind in haar handen Het bloed is al opgedroogd De tranen zijn al in de gootstenen gedropen De wonden zijn veranderd in korsten En het verdriet is verdwenen Gretig staar ik naar de TV Naar het bebloede circus dat zich afspeelt in de geluiden om mij heen.…

De stenen slinger van de tijd hij slingert boven m'n hoofd met gepaste snelheid, ooit zal die landen maar nu niet (op m'n hoofd), ondertussen vliegt een vlieg in de kamer rond, zoemt als een aureool raar rond boven m'n hoofd en ik denk aan jou en aan de gootsteen die verstopt is. Die nodig gemaakt moet wor- den.…

Voor jou staat alles zo vast, gaan zaken zo doodgewoon door in de vertrouwheid tussen de gootsteen en de keukenkast. Zit er een groen seizoen te dringen, je leest het aan het late licht dat gefilterd door het glas-in-lood, de wand bespeelt met roze en rood. 'Kijk, hij komt nu al op de kammenbak,' je rekent me wel even voor.…

Soms, in woede, ledigt hij haar flessen in de gootsteen. Tot slot, een jongen, alleen op zijn kamer, jazzplaten draaiend. ---------------------- uit: 'Toendra', 2006.…

Soms smeer ik wel een beetje stroop, hoewel ik heel veel door de gootsteen giet. Zo blijf ik bij mijn eigen leest. Ze jagen mij niet op de kast. Al loop ik soms met molentjes, ‘k zie dat de ene hand de andere wast. Ik boor niet graag wat door de neus, maar wrijf het er soms wel onder.…

Liefje mijn liefje mijn hartendiefje ik heb je lief mijn liefje mijn liefje liefje mijn lief nu heb je al dagen de vaat niet gedaan en heb je vanmorgen de vuilniszak laten staan en lag er overal koffieprut tot in de gootsteen ik vraag me af waar gaat dit heen liefje mijn liefje mijn klein hartendiefje ik heb je zo lief mijn liefje…

De dagelijkse zonsverduistering scheen klaterend neer op de -met hangbejaarden- gevulde zandbak, terwijl de bewoonster van nummer 10 haar wasknijpers liet drogen in een natte gootsteen. Om het uur liet ze haar neushoorns uit, die onder luid geblaf een geruisloos gemekker lieten horen.…

Hij schudt ze boven de gootsteen alsof er één ontbreekt. De kraan loopt. Op tafel twee kopjes. Eén met lippenstift. Hij veegt de rand schoon met zijn duim tot het porselein weer wit is. Hij kijkt op naar een vrouw met natte ogen en een glimlach die te lang blijft hangen. Hij zoekt haar naam tussen zijn kiezen.…

maar ik heb de afwas net gedaan spoelde je weg; het sop wat lauw dus ik boende je lieve glimlach uit de bodem van het glas en wist dat morgen weer een dag zoals gewoon weer zonder was weer zonder dat niet-zeker-weten weer zonder stiekem houden-van zonder met onze maten meten weer zonder ons: 'maar als, ja dan' en ik zag je door de gootsteen…

Altijd weer maken zij mij aan het schrikken als ze onverwachts opduiken uit de gootsteen. Telkens weer voel ik de walging als ik er één met een oude krant vermorzel. Ik weet het, maar ik kan er niks aan doen. Het is gewoon sterker dan mijzelf….ik haat spinnen. En zij mij misschien ook….…

Terwijl zij een borstel door haar prachtige rode lokken haalt en de föhn laat razen, klinkt het weerbericht als lege glazen in een gootsteen met druppende kraan; net als vaak, weer veel van hetzelfde.…

Zijn volledige maandloon gaat op in de huur van een kamer met wasbak die eveneens als wc en gootsteen dienst doet, en aan de alcoholhoudende inspiratiefonteinen, oftewel pintjes. Ferm ongewassen en slaperig gapend infiltreert dit verdachte individu zich in de meute koopjesjachthonden die als volleerde aquariumkuisvissen vitrines likken.…