Alle inzendingen over Isabel

Toen de klokken gingen luiden en overal de sterren vonkten heeft Isabel niets meer gehoord was te diep in slaap verzonken.…

Ik meende dat wanneer er stormen woeden Je volgens goed gebruik het schip van staat Als kapitein als laatste pas verlaat En poogt om het voor rampen te behoeden. Maar Bush pleegt oog in oog met een orkaan Meteen lafhartig op de vlucht te slaan.…

Isabel dos Santos de Luanda vèrgaand ambitieuze nepotista is een zelfverrijkingsspecialista een Mugabe in een ander landa Isabel dos Santos de Luanda met miljoenen steun vanuit Olanda van i.n.g., van oord de baggerista vervreemd van volk, met dank aan vreemde landa Isabel dos Santos malafista smeergeld- en corruptie expertista als…

Het meisje waaiert haar waaier, waaiert de brug op, over het koele water De heren turen terloops naar boven, het vrije meisje wil zich verloven Het meisje waaiert haar stille wenken, de ruches ruisen, wat zou ze denken? De heren leiden hun blanke gade in sjieke kleren voorbij de kade De krekels sjirpen er naar het westen…

(Overleden de 28 van Zomermaand 1636) Hier sluimert Isabel le Blon, Die, als een roosje met de zon, Blijgeestig op haar steeltje stond, En riep met een bedauwde mond: Wat is de schoonheid? wat 's de roem Der jongheid anders als een bloem? Dit was haar eerste en laatste leer, Toen zweeg ze stil, en sprak niet meer.…

- Juffrouw heel overtuigd en luidruchtig tegen haar vriendin Isabel: - Zie je nu wel, stomme trut, ik heb het je nog gezegd hé, dat achttien met één t moet geschreven worden!…

er staat een paard te suffen in de kou zijn schoften zijn hoog maar ingezakt het schijnt te dromen misschien dient hij de koning van spanje of knelt la reina castiza Isabel haar zachte dijen om zijn rug of dient hij trots een lansier met knevels onder een zadeldek van goudgalon en werpt hij fier met zijn hoeven het spaanse stof op en ziet hij…

Mijn ogen staan verkeerd afgesteld, Ik moet hoognodig naar de oogarts toe. Uitzonderlijk zorgvuldig voert de Oogheelkundig specialist haar onderzoek Uit, waarna ze mij meedeelt Dat er met mijn ogen Niets ernstigs aan de hand is. Ze zegt dat mijn ogen zo afgesteld zijn Door het kinderlijk vertrouwen in mij, Door de onbegrensde naïviteit…

Wanneer ik destijds met Yvonne Iets waarlijks prachtigs was begonnen Dan was mijn kans op jou verkeken Gegarandeerd, dat zou zich wreken - Yvonne, Joke, Pia, Mieke Hoe heette toch maar weer die chique Renate, Isabel, Charlotte Daar waren niet echt van die vlotte - Ik nam ze mee om te ervaren Of zij wellicht de ware waren Constateerde keer…

Heeft u een handeltje in brievenbussen? Of baggert u aan Afrikaanse kusten? Dan kent u niet de lasten, wel de lusten Van haar krijgt u wat lucratieve klussen De rijkste vrouw van ’t hele continent Het lijkt verdorie wel een echte vent…

Je muist zachtjes door mijn haar Ik krijg een erogeen gevoel Oh was ik maar, Immuun tegen je gewoel…

wij hebben een liefde een liefde met littekens soms scheld je heel mijn huid vol als het heethoofd dat je bent dan was ik toch nog zo op mijn hoede voor het moment dat je woede wordt aangewend maar je kookt er bijna van mijn arm en hand verbrand…

het ongeschrevene overtreden in stilte buiten het gesprokene getreden is het niet zonde een leven zonder zonden?…

het vuur is in mij aangewakkerd wakker ben ik, laten we stijgen nu en mensen mieren maken en de bomen kneden tot gras samen met jou ga ik de wereld ontwaken samen met jou ga ik vergeten wie ik was…

kun je even het stil afvlakken de avond verpakken in geheugenverlies ik raapte mijn tranen van de grond en plakte ze op mijn wangen zodat niemand ze meer kon vangen zodat niemand ze meer vond doe maar snel, doe maar gauw voordat de ochtend op me valt voordat ik mezelf bedelven zal morgen…

Zingt ze mee dan zingt ze zachtjes fluistert haast als briesjes wind kietelend in mijn oren die mijn ogen laten horen anders dan ik zie De lente komt eraan…

Ik sloeg jouw bladzijde om de volgende regel keek me aan plots zag ik daar nog een paar zinnen staan…

Je weet niet, Is het een geheim of is het verraden? Je weet niet, Is ze verborgen of heeft ze de aarde verlaten? Je weet niet, Welke politici zijn goed en welke zijn slecht? Je weet niet, Welke belevenissen zijn dromen en welke zijn echt? Je weet niet, Komt uit een aap de mens? Je weet niet, Vervult elke regenboog een wens? Ook al…

Een glimlach is geen compliment enkel een uitdrukking…

Als je zonder jas naar buiten mag Als de regenwolken verdwijnen Dan komt er weer een glimlach En de zon begint met schijnen Als je geuren ruikt van bloemen Van vakantie en het strand Dan verdwijnen alle zorgen Je schuift het nare aan de kant Och, kon het maar altijd zomer zijn Het hele jaar door Dat zou toch echt geweldig zijn Een lach…

Ik dans met mijn gedachten en ze dansen ook met mij We dansen in een wereld, in die wereld zijn we vrij Tot gedachten trachten te rennen en ze rennen, rennen hard Harder, harder tot ik bijna doodvermoeid raak in mijn hart En het rennen gaat naar zweven en na zweven vliegen komt en nu kan ik niet meer stoppen want mijn dansen is verstomd…

Ik ben nog jong Ik moet nog rennen In de richting Van de wind Ik ben nog jong Ik moet verkennen Waar zich mijn geluk Bevindt Ik ben nog jong Ik moet nog wennen Aan de mens Voorbij het kind…

gisteren zag ik jaren alle jaren vleugels krijgen hoger dan de hoogste allerhoogste wolken stijgen vandaag staan ze heel even op de grote aarde stil ze zijn voor nu bereikbaar niet meer buiten onze wil en morgen doen we onze onze warme handen open de jaren zullen vliegen en wat rest aan ons is hopen…

Krijsende kraaien kraaien krijsend In de zwarte grauwe lucht Treur en angst weerklinkt verlaten Verneemt de oudere met een zucht Verscheurde veren, scherpe klauwen Priemende ogen, een raar gebit Een puntige bek, klaar om te krijsen Nee, niemand zal hen missen, dat verzeker ik Waarom zou een dier zo akelig zijn? Zo naar van top tot teen?…

Laatst liep ik voor heel even Langs het landschap van mijn leven Die ik goed had opgeborgen Achter heuvels had verborgen Tot ik laatst achter die heuvels keek Het landschap daar te liggen bleek Ik was heel even in de schrik Toen keek ik om me heen en ik Zag hetzelfde landschap weer Rook het voor de tweede keer Hoorde klanken van verleden…

een moord gepleegd op wat had gekund en wat had gemoeten rest mij niets dan rouw…

De grote kunde Via de kwast beschilderd Wond er geen doek om…

Begin was als toppunt De massa uitgedund Niet in staat te weren Tegen lang verweren Midden in de vloed Chaotisch après-tout Door slijtage verzet Een ander kleurpalet Einde van de hartstocht Aan exogeen verknocht Vooruitzicht waterkou De laatste tocht naar blauw…

Nu de zon weer schijnt In mijn rode tulpentuin Vormen bladeren Een plaveien tuinpad voor Lieve lieveheersbeestjes…

Elke keer, als was ’t zo bedacht zat onze hamster op de wacht tot wij een keer zijn hok verschoonden en ons met zijn lieftalligheid beloonden Het beestje zelf zag dan de kans om te ontkomen aan de dans Hij kroop over het stenen pad Hij verlangde meer dan kooi en rad Helaas, helaas voor ’t kleine dier kwam hij nooit verder dan bij ons, hier…