Alle inzendingen over Kouwe koffie

Zo'n droge zondag, HIJ stapt uit bed en zet de koffie aan, Ik schenk hem daarna in om weer eventjes terug in bed te gaan Val weer in slaap o jee Bel gaat voor mijn verpleging, ik schrik me verloren Kijk op het kastje waar dan nog De koffie staat die de warmte kwijt is.…

Ik had een kouwe neus en kouwe handen, Dus zette ik een bloempot op z’n kop, Al vrij gauw warmde heel de ruimte op, Dankzij de lichtjes die daaronder brandden. De gloed werd heel intens, zo merkte ik… Te laat! m’n hele huis stond in de fik!…

Koffie ervaren als bevrijde tijd die tijdloos stil gaat staan. Zo ontspant ons koffiedrinken tijdens een verstild moment.…

Jeugd gevangen in een tuigje van prangende gevoelens, gemend door de natuur met leidsels uit oeroude genen, denkt door tergend langzame gevoelstijd eeuwig te leven. Zinnen der jeugd opgetuigd, uniek per individu, die tuigage is de geest en dat zijn we zelf. Tussen jong en bejaard wordt de werkelijkheid geopenbaard, midlife crisis…

Gekweekte rozen, hebben hun geur verloren. Smakeloze tomaten, smaken naar water. Haastige mensen, zijn hun diepe wortels kwijt. Neem een moment om stil te staan. Vertraag uw moderne klok. Denk aandachtig na. Het is koffietijd.…

Een snackfabrikant in Lunetten Zat aan aan de rijkste banketten Maar eenmaal failliet Toen moest men hem niet Nu eet ie daags kouwe kroketten…

Koffie vertraagt de tijd. Koffie brengt geluk. Blij lost koffie op! Koffie schenkt ons vrijheid. Koffie schept weer ruimte, in onze volle koffiekop. Koffie voelt ons aan.…

'K heb kouwe poten, bromde hij Geen wonder antwoordde zei Op de sokken die je draagt Staan sneeuwvlokken, dus als je 't mij vraagt: Zorgen DIE voor koude voeten.…

Men maakt een politieke kouwe drukte en wil de overlast niet langer pikken van smokkelaartjes die een paar ons slikken waarbij de drugsbestrijding niet zo lukte. Terwijl ze daar een aanpak voor verzinnen lopen er tonnen coke de haven binnen.…

En hierdoor wordt dus eens te meer bewezen: Van kouwe kak heeft niemand iets te vrezen.…

De oudgedienden vinden 't maar lomp Maar wat zou je nog met zware stenen sjouwen Voor de bouw van kouwe kerkgebouwen? Je huurt een grote auto en een pomp! Geen angst dus als uw kind komt met de frase 'Ik ga nu voor het eerst een kerk opblazen'…

Onderwerp van voorstelling op het schip “Verwondering”: “KOUWE VOETEN” ik leef me vol huiver in……

Het bagatelliseren nimmer moe Noemt men ons land 'ons kouwe kikkerlandje' En zie: conform het nieuwste tussenstandje Neemt onze kikkerpopulatie toe 't Is wachten op de kikkersoort wiens rol is Te kwaken dat nu elke poel te vol is…

We gaan het, geloof ik, nog wel beleven Even zo'n kouwe toeter op de buik En juf toetst er het prenataalgebruik De leerling kan nog tijdig afgedreven Club 'Redt Analfababy's trekt het zich aan Smeekt ze aan een StudieTehuis af te staan…

van Den Haag tot Kinsjasha Het zwarte goud van de wielrennerij Ultieme tovermiddel ze zingen zo blij Ko - of - fie Ko - of - fie een moeilijke fase in een krisisberaad buiten beeld staat de neutrale thermos paraat Ko - of - fie Ko - of - fie waar Armstrong op de maan enkel naar smachten kon wat Caesar node miste aan de Rubicon Bakje Koffie…

Geef me nou toch koffie anders ben ik geen méns! Nou zit hij daar stil te genieten van z'n welverdiende bakkie troost. Koestert de beker, kijkt me over de rand aan en zegt timide PROOST!…

Ze voorziet vele objecten van koffie, thee en chocola, goeie of slechte bestaan in dit verband dan ook niet ze zet simpelweg voor blank, bruin, hoofddoek of kale kop, dat kostbare bruine vocht, en een ding is zeker ze zien d’r graag komen, waar dan ook is een graag geziene gast. Discrimineren nee, daarvan heeft deze dame geen last.…

ze kan het genot nauwelijks aan slurpt genadig vocht uit een beker die leeg moet maar niet te snel lekkende lippen, een zijdelingse beweging over de rand, warme druppels vallen strelend op haar dijen…

Zwevende op wolken watten herinnerend ascorbinezuur verbitterd Staar ik in mijn kop koffie gooi er wat extra suiker bij Gelukkig verleden tijd ik roer met een lepeltje het witte weg…

Maar toch: ’t is een mooie wijze om te gaan op die manier, zo ineens je laatste adem zonder ellende, zonder geklier een laatste zucht na een bakkie koffie mooier kan welhaast toch niet ze zuchtte en ’t was over maar de koffie: Die was lekker!…

nu begrijp ik pas waarom er rijen kerels stonden voor die bruine counter waar haar naam vandaan kwam zoals zij daar stond goed geswanjeerd kop voor kop met schwung tevoorschijn toverde het schuimde en ik sloot mij aan cappuccino baby was het wachten waard © Laurens Windig…

Op een lege van passie afgeruimde tafel koestert het leven een laatste glimpje zon. Oude handen betasten de randen van een rafelig kleed doorweven met verleden. Het kopje leeggeschonken liefde ademt nog de geurige lucht van vroegere gesprekken. De tijd opzij geschoven in kleurrijke verfrommelde tijdschriften herhalen…

Elegant draag je een kopje. Het liefst wit porselein, want dat steekt zo mooi af. Geen suiker en geen melk, maar puur zoals bedoeld. De warme aroma's, kamer vullend. Zo wek je me 's morgens, ontwaken mijn zintuigen. Niets terug verwachtend, laat je je nemen. En ik heb je genomen, ontelbare keren. Je bent bitter, gitzwart, elegant…

Sedertdien kan het ons ontroeren wanneer wij driemaal in het kopje roeren, dat een heel universum in gang wordt gezet; door de koffie zo'n onmisbaar dagelijks genoegen met buitenaardse pret.…

Dat haar verschijning als een wekker mij een signaal geeft om geleidelijk te ontwaken en proeven van deze verfijning en lichtheid Het zijn allemaal bonen in eenheid, verscheidenheid en binding tot zowaar omge- toverd tot een prachtig zuiver boeket in een kopje dat koffie heet; mijn dag kan niet meer stuk.…

De moeilijkheden stapelen zich op Nu hebben ze alweer een zware crisis De ongewassen mok - wat toch erg vies is – Zet heel den Haag behoorlijk op zijn kop Ze zijn daar goed in koffieleuterij Maar houden echter niet hun kop erbij…

een duister elixer een troebele drab de keuken: ik mix er het duister elixer geen cocktails of tics er is heilzamer sap mijn duister elixer mijn troebele drab…

vriend en vijand zie hier het oor gekromd aan een pot vol koffie vloeibare verzoening om samen mens te zijn met vogels gekooid om te zingen over tapijten vol geschiedenis twee voor de prijs van één ware wereld, erg ver weg, met het raam altijd open de geur wil je tegemoet hier ligt het welkom altijd op de loer voor offers te slachten…

uit het koffiepak zei ze en ze smeerde de koffie in het donkere gat op mijn hoofd en ik voelde de prik van de koffie in mijn hele hoofd en in mijn lichaam en het deed nog veel pijn en sindsdien drink ik nooit koffie en slaap ik haast niet ----------------------------- uit: 'Copycat', 1996.…

Ze zaten zoekend om zich heen te kijken, verdwalend in hun avondrode mist langs eigen levensweg als bermtoerist. Maar zie: het Alzheimwee lijkt nu te wijken. De oudjes knappen zienderogen op na elk bezoekje aan de koffieshop.…