Alle inzendingen over Maya de Bij.

De Maya datum komt steeds dichterbij Dan eindigt hier op aarde al het leven Ik heb vandaag dus alles weggegeven En met ons huis was iemand reuze blij Mijn baas en de familie ook gebeld En wat ik van ze vind gewoon verteld. Op 21 december eindigt de Maya kalender.…

Volgens de Maya ‘s vergaat vrijdag de wereld. Het einde van de tijden is nabij, Misschien is het wat moeilijk voor te stellen, Maar Maya ’s zijn echt meesters in voorspellen: Na vrijdag is de mens voor altijd vrij. Mocht onverhoopt de wereld niet vergaan, Dan treft u mij hier binnenkort weer aan.…

De Maya-kalender werd verstaan : de wereld zal nog zo snel niet vergaan. Je kan rustig aan op koopjesjacht gaan voor een veilig stulpje op de maan.…

Wie wil er niet Dit Maya mondje beroeren. Met tomeloze drift Dan de grote trom roeren. Vergeten worden dan Alle stekeligheden. Want na een zoenpartij Behoren die tot het verleden.…

Het moet als toeval beschouwd worden dat (pas) in 2012 in Montreal verder wordt gepraat over de beperking van mondiale CO2-uitstoot en dat in pre-Columbiaanse tijden de Maya's in datzelfde jaar het omkeerpunt in het menselijk bestaan voorspelden.…

De Aarde is mijn getuige: Mijn apengeest is een flakkerloze vlam die het duister verlicht, helder en diep als een bergmeer, wijd open als de hemel erboven, rotsvast bij de verleiding van Maya. Helemaal ZEN, alsof ik bij leven al in Nirvana ben. Dodelijk saai!…

Ga in je creativiteit de uitdagingen aan fluistert de wind doe als een Maya krijger volg het gevoel van de maan-schorpioen- maand dat wat in je hart groeit is ontplooiing van je zelve de integriteit van je gevoel vandaag is je verborgen kracht bron: Pan Holland…

Is alwat ik bedacht voor jou 'fantasme' Niets meer dan maya, irrealiteit? Wat als er nergens nomina bestonden Voor mensen, feiten en fictieve dingen Wat als wij daar niets voor bedenken konden Zou jij als dichter dan nog kunnen zingen? Irrationele ridiculiteit!…

gevoelige oren horen waarom gekooide vogels zingen zulke oren horen pijn en vrijheid in het lied van vrije vogel: Maya Angelou!…

Sporttas aan de hand, vlammen in de sokken, is het illuster heerschap vertrokken uit plakkerige kamer met maya-motief op de muren. Uren verstreken, en onderwijl lag daar zielloos lichaam tussen muur en bed, van lieflijkheid ontzet.…

de Maya kalender heb ik omgedraaid met het zicht naar de muur qua verandering betrouwbaarheid komt steeds dichterbij dat voel ik ook aan mijn water…

Droom, Liefde, Wanhoop, hun hoeven scherp gesmeed snijden in zang bloemetjes op jurk vertrappen en verscheuren haar borsten openen, in haar navel dansen en zij verzet zich niet kortademig niet te stillen zij taalt naar altijd meer tragiek in haar gelaat de laatste vlam in stervende stieren zij Virgen de los Reyes,zigeunerin, Maya…

Dat is wat men in India maya noemt, illusie. Je gooide je shirt met de India-kleuren weg, maar ik had het graag gedragen, je willen voelen zoals je was toen ik je nog niet kende en dan helemaal in jou verdwijnen zoals ik God ook niet ken en haar toch bemin mijn lieve Sarah!…

(voor Maya Wildevuur) Je danst met de muze van de felle kleuren, jouw passie voor schoonheid is ongekend, je ziet zelfs kunst in lelijke scheuren en je bent op de stijlen vooruit gerend.…

met die wervelende klanken, daar worstel en stoei ik mee het Maya-sjamanenmasker boven mijn piano wordt besproeid met gestokte muziek van Mussorgsky ernaast zou Alice uit Wonderland gewis haar sjaal vergeten en over de lijstrand weg zoeven naar een plateau waar een harlecchino huppelt op blote voeten een zwaan daalt waardig bij hem…

De beeltenissen, herinneringen en onzekere hoop zijn fata morgana's en maya, zolang jij niet daadwerkelijk met je wegvliegvleugels ook een weg terug weet te vinden om deze wrede pesterij een halt toe te roepen.…

Hij zal je wijzen op de rookpluimen die her en der opstijgen uit het donkere woud en je uitleggen dat daar momenteel diensten plaatsvinden ter ere van de Maya-god Itzamná, de god van de maïs. Meer zal hij je niet uitleggen, want de Maya's hebben hun geheimen.…

die haar forse lijf omprangt zij schokken hortend-ruw elkander haar zwetend lijf gans aangerand monotone dreun der aangeschoten muzikanten schept een roes van zinnelijk begeren een bonte stoet satanische trawanten verstrengelt tot een kluwen haveloze kleren een pirouette ontaardt in drieste wenteling gelijk een danse macabre van de dwaze Maya…

Een vliegtuigramp, een gifschandaal, een storm Een aardbeving, een nieuwe Sinterklaas De zwaartekracht en een kristallen vaas De schade vorig jaar was echt enorm Maar wie echt een grote schadepost wil ijken Moet de Mayapolis nog maar eens bekijken…

Je zei al vaak dat je het gevoel had, me kwijt te zijn Maar ik reed alleen weg op de fiets, de zon in Ik reed slechts weg, met mijn lijf en mijn doen Ik keek vaak genoeg in de zon, denkend aan jou Jij verliet mij en liet de deur op een kier staan Deelde alles met anderen en was mij eigelijk al vergeten Zo druk met het delen van…

Mag ik je nog kussen met mijn hart Lieverd, lieve schat Er is geen leegte; geen niks Maar laten we niet praten En niet kijken, niet zien Geen vriendschap of misschien Gewoon het hierbij laten.…

Al was alles vergeefs alles vergeefs, dan deed ik toch alles voor jou, lieve priester van mijn leven goede herder en alles voor jou, lieve God alles voor jou.…

Al dit feesten leidde tot een soort van ultimatum kwam dag kwam doel kwam eind Ik duwde je weg op de fiets net als bij de Spelen maar dan minder enthousiast we hebben niet verloren leerden doden en bekoren hadden ‘t beste met elkaar voor Waar wacht je op? Tot je me ziet huilen? Tot je sterker bent? En alle gevoel lag bevroren…

De grafheuvel groeit tot piramide omrand met bomen van steen waarin ze tekens kerven Klank, beeld en zin verenigd in één oude stem die onvertaald bleef De barbaar werpt boeken in vuur Er bleven er drie gespaard van de tand het vocht dat geduldig doormaalt Drie hele en een handvol snippers en scherven van een urn bleven heel genoeg…

niet dat ik iets zie of hoor, ik kan niets zeggen toon geen emotie…

ik ben op bezoek woorden worden niet gewisseld alleen gedachten…

Het prinsesje woonde in een paars paleis met zeven oranje torens. Het paleis had honderd ramen met meer dan duizend ruiten. Die waren zo vuil, niemand keek er ooit naar buiten. De koning was een norse dikke man die deed zijn taak, dat is regeren, en hij las de hele dag belangrijke papieren en tekende ook vaak. De koningin was de hele dag druk…

het hoofd boordevol 'k vind de juiste woorden niet verdriet eist zijn tol pijn blijft binnenshuis gevoel zit opgeborgen veilig in de kluis…

loslaten opkomend afgaand langs de vloedlijn mee met de getijden wegebben gevoelens pijn verdriet komen en gaan drijven mee naar zee loslaten…

Woest was ik en dat ben ik echt niet gauw. Het leek of ik in een soapserie terecht was gekomen. En ik had helaas niet de rol van kwade genius. Kan een mens zomaar iemand uitschelden, woorden verdraaien en vervolgens in één adem zoete broodjes bakken? Het maakte me misselijk en ik voelde mijn benen trillen, mijn maag keerde zich bijna om. Vastbesloten…