Alle inzendingen over Monique Methorst

(voor Monique Methorst) Ik ken je slechts van je gedichten en van enkele foto's, roofdiervrouw, poëtische kanjer, lustige uitdaagster, ik sluip inderdaad door de duistere nacht op zoek naar wilde erotiek, ik weet inmiddels dat allen dat doen, ook overdag. Jij tijgerin, ik tijger. Jij Jane, ik Tarzan.…

(voor Monique Methorst) Ik kan er niets aan doen, maar je drijft me terug naar de middeleeuwen waar ik in gevecht moet gaan met andere ridders om de trofee van het toernooi te winnen, jij die in volle glorie schittert op je met edelstenen versierde troon, die mijn ogen verblinden door het scherpe zonlicht.…

Monique denkt Christel en Jeroen Een stel om getweeën te blijven?…

Als Prins, minister Geconfronteerd met de strop Monique als engel…

In schoonheid stak Monique met kop en schouders bij Hendrik van de Hoef's vriendinnen uit. Ze werd z'n vlam. Hij zag 'r al als bruid en belde aan. Ze woonde bij d'r ouders. Toen hij wou stappen zei ze: 'Maar ik mag niet uitgaan van m'n moeder en m'n vader.' Toch werd de kennismaking almaar nader: de man bezocht Monique haast elke dag.…

De verandering lonkte die dag. Je knikte en gaf me een gratis glimlach. We babbelden wat over mijn eis en onderhandelden over jouw prijs. Je handen gleden door mijn haren en ik probeerde niet naar je te staren. Uitgerust keerde ik terug in het daglicht, al voelde m'n hoofd nog wat licht. Wat is een bezoek aan de kapper toch lekker!…

Bij de stilte van het graf Koester ik mijn hoop Op eeuwige liefde Jouw zoon, mijn prins Lijkt nu net zo ver bij mij vandaan Als jij Zal ik hem ooit kwijtraken Zoals hij jou is kwijtgeraakt? Of zal hij Ook de tweede belangrijkste vrouw in zijn leven Af moeten staan Aan het eeuwige licht? Mijn gevoel vertelt mij iets anders De dood kan…

Ik word wakker met je naam op mijn lippen, houtduiven roepen vanuit de pijnboom in mijn tuin. Het licht in de slaapkamer wordt gefilterd door een regensluier en ik herinner me opeens dat het sprankelende groen van je ogen bij regen altijd iets verschoot. Je droeg een gele jurk toen ik bij het afscheid je natte gezicht in mijn…

Nieuwe computer weemoed oude postjes dagboek afscheid het wordt tijd maar die allereerste groet bedolven onder honderden die blijft dag Monique schrijft mijn vader…

We moeten allemaal naar Jan gaan zoeken Want niemand schijnt te weten waar ie is Ik hou het maar op de gevangenis De Fiod vond iets slordigs in zijn boeken Gelukkig is Monique vol goede moed Ze zei ons heel beslist: 't Komt vastgoed.' --------- AMSTERDAM - Monique des Bouvrie heeft geen idee waar haar echtgenoot Jan…

'Wat loop je vreemd, Monique,' zei Hendrik. 'Staak dat gauw!' 'Bespaar me jouw kritiek,' verweerde zich z'n vrouw, die vreemdging met de buurman, waardoor ze Hendrik griefde. Ze zei: 'Kijk niet zo zuur, man. We doen aan naastenliefde.'…

Geen benul had ik Van assertiviteit of zo Of van gewoon Voor mezelf opkomen Van jullie leerde ik Dat het nooit meer Zo ver mocht komen En heb ik mijn Nieuwe leven met Beide handen aangenomen Met grote dank aan het SoVa-team UMCG Monique, Wianne, Iekelien, Iris…

Monique Bense…

de wereld draait door angst regeert bifudus, rimpels het moet linksom het moet rechtsom want we zijn het waard daar sta ik dan in mijn blote uppie oud genoeg voor een gratis griepprik ik wijs alle, al dan niet goedbedoelde adviezen af en laat alles op mij af komen ik ben ik *voor Monique, je vroeg erom*…

ontmoette Jan Jacob Jan Jacob ontmoette Monique, uniek?…

Ze had een tweelingzus Monique. Die meid was chronisch wagenziek, hetgeen tot veel ellende leidde. Een kennis zei: 'Het zijn gestoorden' en vatte 't samen met de woorden: 'Aan gokverslaving lijden beiden.'…

Een prachtmeid is ze onze Monique, ze schrijft als de beste, omdat ik haar af en toe " gebruik" als columniste van de lokale omroep, is ze nooit te beroerd om JA te zeggen.…

Monique Bense…

Monique eet geen dieren. Ze is veganiste. Geen kerst zal ze vieren als rasatheïste. 'Geen dier is zo zot als de mens', luidt d'r klacht, 'want de sportvis en God zijn door mensen bedacht.'…

Monique Bense…

Jouw heerlijke lichaam Ik wil je beminnen Ik ben niet bestand Tegen je geslepen zinnen Je prachtige woorden Die ook andere ego’s mochten strelen Dat het tijdelijk is Kan me niet eens meer schelen Dan ga ik maar keihard op mijn bek Dat doet toch nooit zoveel pijn Dan dat ik moest leven Zonder ooit jouw vrouw te zijn…

Het is te laat voor spijt Ik zag het aankomen We zitten niet op een lijn We zaten domweg te dromen Van een liefdesfestijn Waarschuwingen zat voor een slechte afloop We wilde het niet zien Wie valt er te blamen? We zochten naar de fantasie De fantasie van wij twee samen Geen waarschuwingen Waarschuwingen voor zo’n triest afscheid Voor…

Monique zocht verwoed naar gemakken, omdat ze heel nodig moest kakken. In Hendriks café ging ze naar de wc, waar ze hoopvol d'r broekje liet zakken. Ze deed d'r gevoeg en besmeurde een tegel, zodat het er meurde: ontlasting kwam naast het closet door d'r haast. 't Was een drukfout die Hendrik betreurde.…

buitenstebinnen jij schudde een boom op zijn grondvesten om de boete te bekleden met een driedelig pak de vruchten die vielen waren een maat te groot want jij wilde niet dood gegooid worden met woorden die er niet toe doen en dan ben je weg fee in een flits met tere gazen vleugelijn ik mis je hier want je mocht er zijn (voor Monique…

onze monique van de ven die met rutger u weet wel zo heerlijk ongedwongen vrij seks bedreef in turks fruit heeft achteraf spijt dat ze de toneelacademie daarna nooit meer begon nog niet in maastricht aangekomen of ze was al voor de rol gevraagd nimmer heeft ze echt toneel leren spelen het kwam allemaal te snel naar ze zelf zegt wij…

Lieve mam De emoties die ik voel als jij in mijn gedachten bent zijn niet in woorden uit te drukken verdriet, gemis, heel veel sentiment De momenten dat ik aan je denk nemen eigenlijk meer toe dan af boosheid maakt nu plaats voor begrip jou zo te moeten missen voelt als een zware straf Keer op keer lees ik de mooie gedichten…

Hoe te leven met een chique tragiek!? Van optimisme wordt je slechts een dwaas Het tegendeel biedt ook al geen soelaas De zwoele zwier van 't midden is paniek Het leven leven, bang zijn, vallen, opstaan... en ten slotte gruwelijk ter ziele gaan!…

Ik loop voorbij, Afkeurende blikken. Zie ze wel kijken, Die stommeriken. Maar wat kan ik er aan doen, Dat ik anders ben dan hen? Ze moeten niet zo zeuren, Ik ben wie ik ben. Minachtende blikken naar mij, Men lacht me uit. Mensen kunnen zeggen wat ze vinden, Het maakt me allemaal niks meer uit. Ik wist dat het ging komen, Geroddel…

Ik wil weer zingen weer leven houden van wie mij liefhebben de waarheid onder ogen zien mezelf weer zijn Ik durf te zingen te leven te houden van wie mij liefhebben de waarheid te erkennen mezelf te zijn Ik kan weer zingen weer leven weer houden van wie mij liefhebben de waarheid accepteren weer gewoon mezelf zijn…

Het heeft gestormd en ik was afgedreven nu kabbelen de golven weer verder ik ben weer terug in veilige haven dankzij iedereen die mij liefheeft De herinnering zal blijven het heeft een plaats in mijn hart het is van mij en jou en het blijft mij altijd trouw Nu leef ik weer verder, ik durf het weer dit is een keuze en besef steeds meer…