Alle inzendingen over Ouderlijke

Waarom doe je jouw ouders dit aan Je stopt er mee, anders kan je voor ons niet meer bestaan. Wij schamen ons voor ons eigen kind Die door vrouwenliefde wordt verblind. De verstandhouding was helemaal weg Mijn ouders luisterden niet meer naar enige uitleg. Ondanks de toenemende ouderlijke druk Heb ik gekozen voor persoonlijk geluk.…

Je bent ouder en zorgt dat je kinderen in liefde opgroeien, ze vliegen uit en ook zij, zijn in de begenadigde positie om ouder te worden, zorgen ervoor dat hun kinderen in liefde opgroeien. We worden ouder, we zijn ouder zullen steeds ouder worden. Tot de dood ons scheidt, maar dat duurt hopelijk een hele lange tijd.…

net zo’n hoed en zo’n kamelenjas die toen ook zo in de mode was en mijn stem lijkt veel te veel op die van hem helaas aard ik te weinig naar haar als dat wel zo geweest was dan stak ik pas echt goed in elkaar…

Hou mijn vingers gespreid naar boven, als bescherming tegen het licht. Zie de rimpels komen, in dat bekend, vertrouwd gezicht. Rustig kabbelend vanuit het midden, tot in alle uithoeken langs de kant. Doen zij zich in hun noodlot schikken, samen straks te sterven hand in hand.…

De toekomst is schraler geworden, meer afgepaald, scherper omlijnd, het troost schenkende verleden rijker. Het niet te vermijden eind doemt al op, komt in zicht. Vasthouden aan wat ooit was kan stuk maken wat nog voor mij ligt, dus leef ik opgewekt voort in het heden, en als het eenmaal zover is, als ik verdwijn, keer ik terug naar vanwaar…

de fracties mindering doen ongestoord hun ding over de hele lijn waar reserve en conditie borg stonden voor adequaat functioneren daar is het nu jezelf stoten en het opnieuw proberen tot ook dat proces weer geëigend is en het wachten wordt op een nieuwe gebeurtenis ouder worden in gelijkmatigheid is algehele renovatie in voortdurende…

een vis in het water Een rots in de branding Een baken in zee De erosie heeft geen vat Aan de stoelpoten wordt niet gezaagd De herinneringen zijn beeldend Genietend wat er ooit is geweest En zeker van wat er gaat gebeuren Leeftijd speelt geen rol In een gelukkig leven als je jong bent kijk je uit naar wat er komen gaat en bij het ouder…

Ik was gelukkig waar ik was voordat ik geboren werd ze noemden mij Hubert en kreeg een broek en een jas een naam, die ik niet eens leuk vind maar wat wil je, als pasgeboren kind? ik moet dankbaar zijn kon zelf nog niet denken, ik was nog te klein Ze kenden me niet, maar helaas wilden ze mij en nu moet ik daar dankbaar voor zijn toneel,…

Mijn Ouders Ben ik dankbaar Wat ze voor mij hebben gedaan Ik heb veel van hun geleerd Ze hebben mij hoe ik was als persoon geaccepteerd en gerespecteerd Mijn Ouders Ik heb veel van hun geleerd Ze accepteerde en respecteerde mij hoe ik ben En hoe ik was Mijn Ouders Ben ik dankbaar voor altijd Mijn Ouders wil ik nooit kwijt…

Je Ouders Het dierbaarst in je leven Wat je ooit bezat Waar je het meest aan had Je Ouders Je zegt het tegen jezelf telkens weer Je Ouders hoog onze eer Soms kan je er niet meer tegen Maar voor je ouders blijf je leven…

De vorm van ouder worden, een blad in het vergeetboek, dat lazen ze hem voor althans, gezichten uit oud gesteente, de lippen verzuurd en het hart nog erger. Dat zag hij toen in dorpen en steden en dus vertrok hij, zonder begin.…

Dat komt gewoon doordat je ouder wordt en niet iedereen je meer verstaat. Ook al probeert men je te begrijpen, 't gaat erom of jij 't accepteren kan. Dus maak je maar geen zorgen, wij maken er ook geen punt meer van.…

Heden is verleden, al niet meer ver van hier. Geheugen zacht bekleden, met spijt en met plezier. Waar eerder werd ervaren, gevoeld met lach en traan, Koel je nu zonder bezwaren, de hitte is gedaan. De pure eerlijkheid die je wilde geven verdwijnt, je wordt wijs, En helaas kleurt ook jouw leven Niet wit of zwart maar grijs.…

Dit is echt Gods werk, dit is echt van steen. Daar hoef ik niet voor naar de kerk, dat weet iedereen. Dit is pas helder water, dit is zuiver goud. Als ik zo mag worden later, word ik graag heel erg oud.…

Woensdagmiddag schoolvrij de wereld was even volmaakt tussen toen en versnipperd heeft alles anders gemaakt in het midden voelde veilig links van mij innemend sterk rechts zijn liefhebben geprezen beiden ook te lezen op één zerk ouder zijn is in veel opzichten de verklaring van herinneringen mijn eigen volgorde daarbij past al lang…

Mijn moeder zei op een keer Ik wil niet oud worden Ik wil niet meer Ik ga nog liever dood Al die rimpels Zò veel en zò groot Haren verven voor een grijze pluk Ik ben aan 't bederven Is dit nou geluk? Maar het leven Komt zoals het komt Het is nog maar voor even Zie je verdriet Kijk naar binnen Je innerlijk verandert niet Dus…

Een zachte wind waait over de beek. Ik buig voorover en kijk in het water. De golfjes vervormen mijn gezicht. Ik zie dat de rimpels boven mijn ogen worden meegenomen in het water tot over de horizon. Ze worden gedragen in deze glimlach van God.…

in het verleden was het heden nog mijn toekomst maar vandaag ben ik al blij als ik morgen niet van gisteren ben ... en jij?…

Is het nou echt zo’n ramp dat ouder worden Een onoverkomelijk gebeuren? Iets waar je niets aan veranderen kunt. Natuurlijk hoort het bij het leven net als alles. We zijn hier met zijn allen maar voor even. Met een missie of ook niet, allemaal met hetzelfde doel. Ouder worden.…

ik had gedacht dat ik ooit ouder worden zou zoals de boom in onze achtertuin gewoon bebladerd blijven alleen een beetje knokig zijn en wat verstijven de groeven op mijn bast als fraaie levenslijnen die mijn rijpe schoonheid slechts subtiel verfijnen het gaat heel anders weet ik nu ik zie verwonderd al mijn lijnen groeven, plooien…

________________________________________ ...ouders kunnen vanaf 1 januari 2007 een beroep doen op de scholen voor voor- en naschoolse opvang van hun kinderen...…

Zij snapte het vast ook niet wist zich ook met jou geen raad Noemde het onzin, puberteit, toneel Net zoals jij nu Zoveel is er niet veranderd Hoewel ze het zelf hebben meegemaakt begrijpen ouders dus nog steeds niet hoe verliefd de liefde maakt……

na eenentwintig jaren bracht ik hen het bos in geblinddoekt met broodkruimels in hun zak (waarop ik al mijn vogels losliet) en nog keren zij weer. ---------------------------------------------- uit: 'Alleen maar het gevoel van leven', 1977.…

de grens tussen jullie en mij een border beplant met witte en roze madelieven alleen gelaten met een handvol zaden blijf ik nog wat en wacht op regen en zon ------------------------------------------ Uit: de bundel: "In een herfst geboren" 1977…

Ik zag de korenbloemen wuiven in de jeugd van mijn bestaan. Ik zag bloesems appels druiven waar is die tijd toch heengegaan. Het groen is bijna vervaagd langzaam verkleurt het blad. Aan de stam wordt al gezaagd de beste tijd heb ik gehad. Nu kan ik slechts nog dromen van alles wat ooit eens was. Niets kan nog terug komen vergeelt het…

Ik sta stil ook de bomen luisteren naar jou en de dagen verlopen tot een zachte zucht hoor de bladeren zacht ruisen onder de klanken van jouw zinnen vertel je jouw verhaal en wij tellen de samen de jaarringen van jouw hart…

Zie hen daar Staan Mijn vader en mijn moeder Nog zoveel te doorstaan Op trap van het gemeentehuis Zovele stappen staan Ruim zestig jaren verder Zijn beiden er niet meer Vader werd slechts 51 En moeder nog dertig jaren meer Een foto uit de oude doos Van allebei mijn ouders Ik heb ze zelf zo niet gekend Maar 'k droeg hen in mijn hart…

Er zijn natuurlijk ook ouders die het veel minder goed hebben gedaan, Nu zien we jullie pas werkelijk staan. Waarschijnlijk beter laat dan nooit, Bedankt dat jullie het vertrouwen in ons, nooit hebben weggegooid.…

Pff, mijn leeftijd word ik nu gewaar, alweer ouder... nu 35 jaar!…

Je hele leven ervoor zorgen nooit wordt het te veel de hele dag vandaag en ook alvast voor morgen Hoe zou het gaan voor onze kleine wordt het een jongen of een meisje Gaat alles goed wordt ons kind gezond Zorgen voor een dak boven het hoofd en als het nou niet in God gelooft? Zorgen voor eten wat zal het worden? Ik zou het niet weten…