Alle inzendingen over Pleur op

Zijn woorden, " pleur op " zullen net zolang gehoord worden, als de verhalen van: minder minder van Geert. Toch is pleuritus niet te onderschatten, want hij schijnt niet te bevatten dat ie ons allemaal op de kant schuift.…

Pleur op met al die voorverpakte pakken, Mijn koninkrijk voor opening van zakken.…

Een goede raad in dezen tot besluit: Pleur eerst die achterkamertjes eruit.…

Malheur voorspellen de klimaatprofeten Die koffiedik écht hebben bestudeerd: De pleur wordt schaars en duur, da’s goed verkeerd! Dus heb ik deze week níét stilgezeten Fluks is de troostboon hier voor tal van dagen – Voor tot ik honderd jaar tel – ingeslagen…

“Pleur op!” Mark Rutte weet waar hij voor kiest Die woorden zijn voor mij niet zo’n probleem Maar wel dat onze Kamer zo extreem Veel tijd neemt om te vitten; dat is triest De leiders schijnen steeds al hun geschillen Prompt op een hoger plan te willen tillen…

Pleur op zeg, ik bedoelde ’t overdrachtelijk. Ik heb een grote bek maar ‘k ben niet achterlijk!…

Ik zou de zee willen zijn Om op een zonnige dag Te verdampen En al is het maar voor heel even Mijzelf naar boven te begeven Zodat ik hoog vanuit de lucht Opgetild door de wind Naar jou kan speuren En zodra ik jou vind Naar beneden kan pleuren Nu ben ik maar een druppel Verdampt uit de zee Maar nu ik op jou val Ben ik daar best blij…

Er gaat niets boven Dan een lekker bakkie koffie Genietend van zijn smaak en geur Voor de een met melk en suiker Of met een zoetje Voor de ander gewoon Een ouderwets bakkie zwarte pleur Het maakt niet uit Waar je het in doet In een kopje, een beker of een mok Een lekker bakkie koffie Maakt een ieder zijn dag weer goed…

Raak de geest schop de taal trap de liefde verkracht verbaal kijk opzij zie geen ogen donder geluk ongelogen pleur de zin scheur en stoot trap de liefde in de goot het hart verward verloren verhard geloven in blind beminnen rot op ga wat anders verzinnen…

Een hond blaft op het erf van een klein huisje vlakbij het panbos daarin zit een ritme waar ik u tegen zeg meegenomen bagage pleur het ergens neer in hoek van mijn part dat deel waar deelnemers steeds meer lichtere vormen aannemen doe het maar wel op je eigen manier er bestaat geen zin Zonder lucht tussen letters materie van het…

aan de wandel droop de hemel alles duister verwaaide luister zong stil verdriet een droevig lied onophoudlijk in coupletten soms hield ik stil dan hield het even op het was te kil om te blijven staan pas na een sanitaire stop een poep een scheet te Petten met in de hand een bakkie pleur kreeg het bestaan weer kleur in het voorbijgaan…

. ____________________________________ Ik vind troostboon net als een bakkie pleur Te denigrerend, 't klinkt als etterbocht 't Is stimulerend, dat opwekkend vocht Vol cafeïne - geenszins inferieur Wij zijn verslaafd, tot onze dag van sterven Ook als 't klimaat de oogst half doet bederven…

Dus pleur ik alles in containers M’n kinderen vinden het best Wat moeten we straks met die troep(?) We zijn zo al gestrest…

Toch schijnt het in onze cultuur te passen en her en der schrijft men met blij gezicht over de lente en frisgroene gewassen: man, pleur toch op met je lentegedicht!…

Pleuren je overal maar op, alsof je geen prins bent, maar kanonnenvoer. Alles smaakt goed door jou. Wie jou niet waardeert, waardeert zichzelf niet. ------------------------- Uit; 'Panacee', 2006.…

en leg dat mobieltje maar neer, als mannen onder elkaar heb je daar niks an gewoon met je blote handjes meneer, ja kijk uit als ik me kwaad maak pleur ik je zo door je vijfde deur, scheur ik je voorklep wordt straks je mokkel niet zoenen effetjes pech hè, zeg kom op poenige golfyup wat zoek je, je handicap soms?…

gestoken zakdoek gewassen dame vol leed betraand klap voor den kop bak vol leut hagerin lacht slap lambiek pineut binnenkomer ja contactsleuteltje in de olie grafstilte valt hoorn op de haak keel steeds doorgesmeerd niemand die rinkelt olijk blikkend naar buiten gezicht in de plooi beslaan toch meteen die ruiten twee bakkies pleur…

ik (met m’n grote bek) ook altijd de bomen pleuren gewoon om recht voor m’n neus -serieus- ’t is helemaal niet mijn bedoeling iedereen (jij incluis; of zij met wortelbehoeftes) hysterisch achter te laten of in (a)tonale ontroering na ’n lichte beroering (van wind; of ijdelheid?)…

En dat ik nu op het punt sta om mijn kleurdoos weg te pleuren? Eerder deed ik altijd alles voor anderen en voor jou Nu moet ik kiezen voor mezelf En maakt de warmte in mijn hart alsnog ruimte voor kou. Jammer maar waar….…

” het was midden in de nacht midden in mijn nachtwerk als nachtreceptionist koranverzen moesten het vooral onderschrijven en werden lustig mij getoond EN DAN NU MIJN COMING-OUT MIJN GEESTELIJKE COMING OUT VANDAAG OP COMING OUT DAG 2019 het wordt nu echt de hoogste tijd om al die geloven, dus allemaal uit het publieke domein te pleuren…

Elegant draag je een kopje. Het liefst wit porselein, want dat steekt zo mooi af. Geen suiker en geen melk, maar puur zoals bedoeld. De warme aroma's, kamer vullend. Zo wek je me 's morgens, ontwaken mijn zintuigen. Niets terug verwachtend, laat je je nemen. En ik heb je genomen, ontelbare keren. Je bent bitter, gitzwart, elegant…

(She got ev'rything she needs she's an artist, she don't look back) Dichten is net als koken: je pleurt maar wat in de pan als je koken kan. ------------------------------------------- uit 'Verzamelde gedichten' (1985)…

Kom op Mark Rutte sla ze op hun bek Je kan ze aan dat zootje oude wijven Wat een gelul ze blijven constant kijven Die oppositie...zeikerds...knettergek Krol, Buma, Pechtold, Roemer, Wilders...plurken! Opzouten...erger nog dan Nederturken…

Mijn handen gaan jeuken bij het horen van jankende kinderen die buiten zinnen raken, omdat moeders geen Sponge Bob macaroni in de kar wil pleuren. Maar goed, een mens moet eten, dus begeef ik me, zoals ieder weekend, naar dé bron van ergernis genaamd supermarkt.…

Het was buiten stervenskoud, en ik had wel zin in een lekker warm bakkie pleur. Goh, 180. Ik wist niet dat ze ook het gewicht omriepen van die darters. Inderdaad, de meeste waren geen magere mannetjes, zag ik. Ze worden wel regelmatig getroffen door vervelende ongevallen, las ik in de krant. Zo.…

'U hebt de Kamer heel wat uit te leggen Uw woorden zijn niet die van een premier Onwaardig en dan ook nog op TV Wat denkt u dat de mensen daarvan zeggen?' 'Men heeft mij, en zeur niet meer aan mijn kop, Gewoon verkeerd verstaan, ik zei: 'Fleur op!'…

Niemand weet dan ook uit hoeveel stukken dit concertstuk bestaat en niemand weet of er levensliederen in ten uitvoer worden gebracht met veel noten op de zang………of juist weinig. Het concertstuk van onze moeder klonk bij ons altijd als muziek in de oren. Geen valse noten, geen verschil in toonhoogte………..naar niemand van de kinderen. Nee,…

We kunnen nog geen afscheid nemen, maar vandaag is dan toch die dag. De zon schijnt, maar inwendig huil ik zacht. Op je laatste rustplaats aangekomen kijk ik om me heen. Zijn er meer die zich zoals ik voelen, of ben ik maar alleen? Peinzend buig ik me weer tot je graf, maar alles gaat langs mee heen. Het enige wat ik nog kan denken is,…

Twee meisjes Zongen zachtjes Hun lieve liefdesliedjes Beide meisjes creëerden Hun creaties koesterend Afscheid nemend Maar nooit Van mijn netvlies Dansend in dromen Alles lost langzaam op Niet deze dromen Altijd bij mij dragend Daarom zing ik mijn lied In de verre velden Wie zal het nog horen Alleen mijn twee meisjes…

Hoog in de lucht Draagt de wind Tranen van de Andes Bereiken nooit de oceaan Ik draag het mee Lichaamstaal Handen en voeten De armoede kleurde De tranen rood En ik draag het mee Nergens was het veilig Op elke hoek loerden ogen Ongelukken per ongeluk Droefheid en frustratie Ik draag het mee Tranen mengen zich Met het leven ten…