Alle inzendingen over Ray

Als het zin had dan zou ik voor je bidden Ray je aanbidden Ray ik zou smeken om de nucleaire natuur van je kussen. Wow, de magische paddenstoel van je verblindende erupties verscheurt horizonnen versplintert wolken en regen. Regen Ray regen! Ik buig voor je Ray Ik buig voor je schoonheid Ray Buig Ray buig! Regenboog Ray!…

Let´s forget it never happened.…

Een plekje warm in mijn armen waarin je met je zorgen in mag belanden Veilig weg van al het gevoel geen nachten meer van zinloos gewoel Wat je hartje ook zag op naar een nieuwe betere dag…

Hij is degene die altijd een lach op mijn gezicht weet te toveren. Degene die mij liet inzien hoe het leven kon zijn en mijn hart wist te veroveren. Hij is degene die mij blij maakt door er te zijn. Zelfs als het niet goed gaat, en ik liever heb dat ik verdwijn. Hij haalt mij terug uit mijn schulp, Ik weet zeker dat ik eruit kom met zijn hulp…

Denkt u dat Man Ray zich in de jaren twintig chroniqueur van de werkelijkheid waande, toen hij Meret Oppenheim een roller met zwarte inkt over haar onderarm haalde en haar naakt naast een drukpers zette?…

Ray, voor het geval dat: er is plek bij de mannenopvang!…

Vandaag is voorbijgekropen Amper kans om deze in iets moois om te dopen Ik ben stiller dan normaal de uren voortgegaan Al trachtte ik juist vandaag bij jaren her stil te staan. De wolken pakten nu ook samen in een donker kleur Zelfs de pioenrozen en lavendel hadden een andere geur Er vlogen schietende schimmen van ooit voorbij Het weer laat…

Een steile helling, een wandelpad. Rotsen, afgronden en frisse bergen. De camera bungelt heen en weer. Die vogel daar hoog in het lover. Een stap achteruit, twee, één meer. Een ademtocht, de camera valt neer.…

Er woedt een woedende wind aan zee. Vraatzuchtige golfslag bijt op randen van betonplaten, die verweerd en smakeloos in het zilt rusten. Stormbrekers zullen de honger van de storm niet stillen. Een vloedgolf likt met gulzige tong en ontembare eetlust aan de troosteloze pier. En spuugt alleen het hoedje van de dame die naar een schuilplaats…

Een kinderhand op een oude vloer. Het jeugdig paar dat stiekem danst, wordt betrapt door een jonge vlegel terwijl ochtendlicht op tegels glanst. Littekens door krassen van stoelen. Het marmer versleten en grauw. Hij zal het nog lang moeten voelen, het drukke geren, zo hard en zo rauw. Al zullen ze hem nog jaren vertrappen, een gedachte…

Met veel moeite was hij naar boven gegaan, en tuurde tussen de spijlen van het hout. Achter dozen zag hij een jeugdvriend staan. Een stoffige fiets van zo’n vijftig jaar oud. Op die muffe zolder overdacht hij de dagen die hij doorbracht op dat sterk gelaste staal. Dozen vliegen rond als het begint te dagen: die fiets was de beste vriend van…

Toen ik thuis kwam geurde het in de gang naar eieren en spek en in mijn oren kriebelde het orgeltje van Ray Manzarek.…

Vandaag een blik op jazz en popmuziek De jazz kwam voort uit blues en honky-tonk Een diamant, ruw als Thelonious Monk, Die bij John Coltrane glans kreeg, dynamiek Toen kwam Ray Charles, The Genius, met soul Gestoofd uit gospel, r&b en jazz Met op de achtergrond zang van Raelettes Het podium was waar zijn kracht in school De man, niet…

Ben Shahn, Robert Moterwell en Man Ray dienden haastig van de muur gehaakt en weggebracht. Ik keek toe, de handen rustig in de zakken. Heimelijk legde ik de eerste steen van het UNO-gebouw (1949). Buiten, in de zon van 5th Avenue liep een meisje uit Californie, ik telde haar zomersproeten.…

Vanachter mijn Ray Ban zonnebril kijk ik haar met mijn meest doordringende blik aan, wat nog niet meevalt zonder te knipperen na het drankgelag van vannacht. Ik vind Ray Ban een geweldig merk. Dikkie Dik droeg laatst ook zo’n bril in zijn laatste literaire bestseller. Leonardo Di Cappucino trouwens ook.…

lege ogen,een grauw gezicht, gebogen over afval, geen enkele toekomst in zicht, levend tussen schip en wal, geen luxe om ze heen, geen fatsoenlijk onderdak, zo leven ze eenzaam en alleen, leren geen enkel vak, ze hoeven geen bleu-ray player of video, een magnetron laat ze koud, ze hoeven ook geen audio, alleen iemand die van hun houdt…

Op mijn buik in het bad, het gezicht net boven de spiegel van heel heel water, probeer ik een oog te pakken, net onder het vlak, bovenop de diepte - maar alles wat ik zie is werk van Duchamp bijvoorbeeld of van Man Ray, Ernst, Margritte, Oursler, ooit aan me toevertrouwd door onbewust opgeborgen kijkers, veel ogen, vrouwenogen, vissen- ogen…

Achterover leunend in mijn luie stoel m’n voeten op de tafel, de ogen half toe dromend van jou, ver weg, warmbuikgevoel Stevie Ray speelt “Lenny”, ik doe alsof ik meedoe oh..samen luisteren, vast ineen gestrengeld gezicht tegen gezicht, onz' wangen gelijmd met tranen het is zo fijn te dromen met jou mijn engel je bent ver weg maar laat me in…

dan zal 'k met u in 't schaars verlichte treden, voor 't zien van uw zwartwit x-ray grafiek - in vredesnaam, wanneer bent u tevreden?... uw zenuwstelsel laat zich niet verbreden - 'k verwijs u vast naar een zenuwkliniek...…

school, luisterde ik ook graag naar de radio maar niet altijd dan kwam Doris Day binnen met By The Light Of The Silvery Moon en mocht ik haar zomaar omhelzen dan gaf ze me een ochtend zoen Ertha Kitt danste de Üsküdara tegelijktijdig stormdeFrankie Laine naar binnen met High Noon, dat was meer paardje rijden in Rawhinde Johnny Ray…

Het was een moderne, donkere Ray Ban die hij samen met zijn pak en zijn jas speciaal voor het betere recherchewerk had gekocht. “Weet je wat ze ook altijd zeggen?” “Wie?” “Die klote ANWB, natuurlijk. Wie anders?” Hildebrand keek uitdrukkingsloos opzij.…