Alle inzendingen over Road

Laatst, on the road, Ontmoette ik een chaoot. Ik zag hem/haar toen Duizend dingen tegelijk doen, Ik schrok me dood Een chaoot, Is eigenlijk een duizendpoot.…

De taxi zwenkte Gloucester Road op: hier zat ik Kees Buddingh', zesenveertig jaar, die morgen wakker zou worden op Devonshire Terrace. ------------------------------------------- uit: 'Hollands maandblad' jrg. 20, 1978.…

Doelend op waarheen vraag ik me af of de marathon levensecht niet enkel een rondje blok is dat nergens toe leidt Als je tenminste the road not taken inderdaad weerstaat onderweg Heiligt soms het middel het doel van onderweg zijn? Van weg zijn? Van zijn?…

En later Bij een glas wijn -one for the road- Hoe zij toen wist Dat dit kon: Hun zomer zou langer, Veel langer dan één lente duren.…

In de berm van de snelweg staat een vrouw, ik ken haar Ze lijkt op mij, op het gezicht naast me in de zijruit Ze komt dichterbij en ze buigt zich voorover naar mijn knipperlicht In het donker achter mijn stuur breekt het zweet me uit 'Jongen, wat doe je hier? Ik draai me om in mijn graf van al mijn zorgen om jou' Mama, ik ga hard werken…

O Lief, Hier komt de grote Zonnekoning, De Octopus in d' Hof der Gouden Regen Heer Mosterd heeft er, heel gemeen, gelegen Met Maxwell's Hamer aan een zilveren ring Eerst heb ik Plastic Pam nog moeten wegen Ze kwam door 't raam der badkamer naar binnen En zei toen 'Ik wil jou, Omdat, omdat... ...Jij mij nimmer je…

Jij geeft me nooit je geld alleen je rare formulier en midden in het overleg haak jij plots af Ik geef je nooit m'n nummer ik zeg je slechts hoe of ik leef en halverwege 't onderzoek stop ik Gesjeesd student zonder een cent geen toekomst, en geen huur betaald al je geld weg, nergens kun je heen En waar je werkt, krijg je ontslag…

Het is de weg die tot mij spreekt, in monotonie van witgestreepte morse trekt hij banen in mijn hoofd als eigen stem door velden galmt. Van dat alles herhaling is zonder einde. Reizen zonder bestemming. Bewegen zonder doel. We draaien de klok op maar missen de sleutel…

Het is de weg die tot mij spreekt, in monotonie van witgestreepte morse trekt hij banen in mijn hoofd als eigen stem door velden galmt. Van dat alles herhaling is zonder einde. Reizen zonder bestemming. Bewegen zonder doel. We draaien de klok op maar hebben geen sleutel, en waarheid woont waar wij net waren.…

wie oh wie kan me vertellen hoe ik de weg kan vinden wie oh wie kan me zeggen waar ik heen moet gaan allen die me vroeger beminden hebben me laten staan geef me de kracht weer te genieten de kracht te zien wat ik nu niet kan want zo gaat het niet echt opschieten voel me een zoekend kind en niet een man dan nog liever dood dan op de wrong road…

Voor het niet meer lukt om de kieren van ramen en deuren af te dichten tegen verraad, moeten we andere risico's nemen om onze dromen te behouden Tot het niet meer lukt om met handen en heupen onze onmacht met elkaar in liefdesliedjes weg te dansen en mee te zingen met het geluk en het verlangen Dan samen met ogen en lippen te dansen…

Één century bestaat het Centre Court Celebrities met strawberries en cake En Cliff die Summer Holiday zong leek Naast John en Suzan Baker even lord Daarna mocht men het heilig gras betreden De tempel die het tennismekka was Voor Borg en Connors, Agassi, Samprás De helden uit een glorierijk verleden Maar eentje zat dit feestje toch niet…

Welvaart maken. Méér moeten genieten van te véél. Omkomen in bergen spullen. Nog méér willen besteden. Racen met de ratten. Welvaart minderen. Méér kunnen genieten van minder. Huizen weer bewoonbaar maken. Tevreden met wat we nog hebben. Surfen op de golven van de tijd. Welke richting gaan we op? Welke wegen slaan we in?…

Met een schuine knipoog naar het weemoed genererend relaxerend schoondicht van dj D, over een roebelszuipende pink Cadillac on the road, een relikwie uit het begin van de roemruchte swingende jaren zestig van de vorige eeuw, toen alles kon en alles mocht ...vervlogen jaren van weleer... ________________________________ KLATERGOUD Op mijn…

gebeuren moet, dan niet in 't donker, in een afgelegen bed, een haperend geheugen dat ontzet alleen zichzelf nog vaag te binnen schiet Bespaar mijn lijf in godsnaam het failliet als danser van het parkinsonballet op solotoer in een verzorgingsflat, een lichaam valt vaak harder dan je ziet Langs dead-end-street en middle-of-the-road…

(Just one more for the road) Mijn moeder heeft het altijd al gezegd: ~Dat joch van mij groeit op voor galg en rad, hij houdt het nimmer droog maar altijd nat.~ Door niets en niemand is dat ooit weerlegd.…

het pad van nieuwe mountainbikers volgt nog altijd oma’s oude fietssporen en steeds draait het ingespannen wegenwerk langs zanderig gele paden waar de gespaakte road gang slavend minibergen uit grootmoeders’ plekje slijt die daar toen ook haar tijd wentelend besteedde maar dan aan meer genoeglijk vertier ondiep nu verhullen braambosjes…

vaste onafscheidelijke huisvriend de wonderboy, die nooit luisterde naar de naam Toshiba omdat iedereen hem altijd wel ergens zag staan vertrouwde zij, wanneer zij niet de benen had genomen naar de binnenlanden van Brunei of dwaalde door de onafzienlijke, boven ondergrondse parkeergarages gebouwde shoppingcenters aan Orchard Road…

Haar sierlijk lijf zweeft naar het net. Haar smash zal straks verwoestend zijn. Haar arm gespierd, geen gram te vet. Pats! Langs het blok en voor de lijn. Een aceje daar, een blokje hier. Wie krijgt zo’n grote speelster klein? Genieten bij een blikje bier op Eurosport van Manon Flier.…

het was in Southsea Coffee aan Osborne Road ze schuift een stoel weg van de tafel de serveerster staat op ik kijk door het brandraam naar buiten het eiland lijkt niet ver van hier is er iets dat je me niet verteld hebt over Portsmouth en over het eiland wankelt haar stem zwijgend staat hij bij de deur een etalagepop in kleren die een…

Pepper zochten de heuvels af rond Abbey Road - ook op foto's geen spoor te bekennen maar een Londense taxichauffeur bleek zowaar met parkeerwachter Rita te pennen die zei naast miss Molly Michelle en Lizzy sexy Sadie van Lennon te kennen waren zíj dan die aardbeienveld madeliefjes van 'Liverpool' Paul en John Lennon…

De weg gaat voort voor eeuwig en het feest gaat nooit voorbij.…

pastel Niet dom maar zeker niet alwetend Geen olieverf of aquarel Niet okselfris maar ook niet zwetend Niet stil maar zeker niet actief Geen passie maar ook weer niet te saai Niet vlak en ook niet expressief Niet langzaam, ook geen handomdraai Niet levend maar nog net niet dood De biefstuk medium doorbakken Muziek is middle off the road…

Het stelde niets voor, weet ik achteraf, dankzij -- mijn verslag ervan.…

Je kent dat spreekwoord over hoge bomen? Hij staat op internet, in elke krant, om zijn verhouding met z'n adjudant, en zocht op een kazerne onderkomen. Daar kan men in het leger wat van leren, want Jack de Vries kan recht èn schuin marcheren.…

wat het is is helemaal anders, maar toch als we daar weer zouden lopen waar dan zouden we zeggen: ja dit weet ik nog, die straten, die mensen, die gedecoreerde vrachtwagens, dit hebben we gezien en gezien heb ik jou, ik herken je nog, zo zou ik het over jou zeggen als ik je toen kon zien maar zo weinig foto's Vanavond 'On the Road…

We zijn onderweg, en we weten: niet één weg -- leidt naar een eindpunt.…

‘A long and winding road to nowhere in particular’ (Zoro Feigl) Dichten is met een klein lampje of zelfs een magere kaarslantaarn De donkere tuin in gaan en zoeken naar Een lang geleden verloren herinnering Zelfs de zaak waarnaar je zoekt is vaag, onklaar Een raadsel, een enigma, een open vraag Misschien een briefje, misschien een liefje…

one for the road, hij seinde de ober, hetzelfde nog; daar ging je toch zeker niet van dood!…

buiten goot maar dat kon ons niks deren  Zo kan ik uren doorgaan totdat u denkt, ach wat een zot, een waterrat gaat nooit met twee in bad want dat zou hem misstaan Wie gelooft in wederkeer in uitvlucht in hotel amour d'étoile si belle ze zijn haast niet te tellen alors, geen namen meer Vooruit, nog één, Félice  en two more for the road…