Alle inzendingen over Saartje

Met de handen in de aarde de wind in de haren, beide voeten aan de grond Met de zon aan de hemel een zacht kabbelend beekje, de vogels aan het front Met de geur van gras de frisse lucht prikkelend in de mond en op tijd een natje en een droogje als pleister op de wond Dat is dan geluk dat lijnt de cirkel rond.…

nijntje wist niet wat haar overkwam want, omdat ze vijftig was geworden, trokken kindertjes in hele horden naar haar feestje in madurodam. hopelijk, voor deze kinderschaar, wordt dick bruna minstens honderd jaar.…

Wij zaten laatst bij Saartje, Onze oude goede baker, Die sprookjes kan vertellen. Wij dronken chocolade, En deden honderd vragen. In 't einde zei ons Saartje: Wel nu, mijn hartediefjes! Gij kent de vier getijden, Wat houdt gij voor het beste? Toen zei mijn zusje Miesje, Die tijd is mij de liefste, Wanneer de bomen bloeien.…

Ik droomde in jouw droom vandaag dat het kerstfeest was we niet leefden in armoe en zonder wanhoop droomde ik verder maar toen ik wakker werd was de droom weer plots verdwenen lag je met hoge koorts ziek in bed met de poes die je de hoop had geschonken en ik bracht je thee en warme koekjes een zilveren kerstdeken waaronder…

Zie het huisje in de regen bomen bij de oude sloot land voor oogst bewerkt herinner me die dagen dat we door de polder liepen in mijn hart nog zoveel vragen die in dromen verder sliepen gevoel van jouw oude hand die de brief had vastgehouden berichten van het platteland mensen die we blind vertrouwden de ansichtkaart van toen we…

Zij moet iedere dag een berg beklimmen om niet te verzuipen in ‘t zilte water wandelt zij eerzaam dwalend over zee en ook de vogels weten van haar falen in zang reeds voor een droevig later haar rugzak torst zij moedig mee in zielenstormen van eenvoud overal rond haar hoofd zwemt er een zoute wereld en klimmen er mensen uit de put.…

Zucht dag op dag die bleke Krijn, Of zijn ze voor Grietje of Saartje? Wel Krijnbuur! wist je dat zo graag? U wil ik het niet verzwijgen. Je bent niet voor niets zo jentig vandaag, om alles uit me te krijgen.…

de jammerende schaar Met tranen om de baar, En kermde nog op ’t lijk van haar gespeel, En wenste lot en deel Te hebben met haar kaartje*, En dood te zijn als Saartje. De speelnoot vlocht (toen ’t anders niet mocht zijn) Een krans van roosmarijn Ter liefde van heur beste kameraad. O kranke* troost! wat baat De groene en goude lover?…

Natuurlijk heb je vrede met haar dood Het was een mooie leeftijd voor Riek Schagen Maar tussen heden en vervlogen dagen Wordt al met al de kloof weer wat vergroot Heb dus gerust om haar een klein verdrietje En laat ons zuinig zijn op Malle Pietje…

Ik zat op een balkonplek in een schouwburg te Coevorden, toen ik jou zag spelen in een toneelstuk over Swiebertje, gespeeld door Joop Doderer, ook een idool van mij. Ik identificeerde me met Swieber en telkens als hij bij jou een kopsken koffie kreeg, genoot ik van de moederlijke zorg, die jij uitstraalde en droomde ik weg bij je grote…

Dat is mijn Swiebertje-moment, alleen verzin ik Saartje er dan bij. Ze werkt nog steeds bij de kaasafdeling en ik heb wel eens een gesprek geprobeerd, maar verder dan een paar saaie zinnen kom ik dan niet, uit autistische verlegenheid en de angst om opnieuw afgewezen te worden.…

'Ja Saartje het is goed zo', riep ik onze hond tot orde. Bij het zien van de postbode blaft zij altijd de post naar binnen. Deze keer zag ik een plechtige kaart tussen de reclame en belastingpost. De adressering in prachtig schoonschrift, uitgevoerd door iemand met aanleg voor kalligrafie. Het was een uitnodiging.…

Mammaloe haar mammaloes zo hoog nog kon jongleren zij stond er klaar voor elke man voor Dikke Deur en Sandokan voor Catweazle, nou even dan, ze zou ze demonstreren En Ome Willem deed er mee, hij deed zo leuk van knip-knap-knee met geitenbreiers op de plee, die broodjes moesten smeren hij klom omhoog met deze vuist vond Juffrouw Saartje…

Thuis werden wij verwelkomd door Saartje die goed op het huisje had gepast. Enthousiast besprong zij ons en vele hondenharen tekenden onze zwarte feestkleding.…

Hij was een vluchteling in eigen land, wou de bange bekentenis vermijden: "Saartje, lieveling, je jaagt spoken na. Koester geen valse dromen. Doe het niet.” Bas liep om aan het centraal station, weifelde en koos een andere hal waar kramers Luikse wafels sleten, in desolate gangen van kunstlicht. Geen sterveling met manieren at ze.…