Alle inzendingen over Van Nistelrooi

oppositie Heeft lak aan roem en namen van weleer Zoekt juist met jong talent de ommekeer En geeft de pers zo handenvol munitie We komen met techniek en intuïtie Met discipline, inzet, goede sfeer Weer aan de top, zo luidt zijn voetballeer, En dat vraagt onderlinge competitie Hij accepteert geen tegendraads gerommel Vraag dat Van Nistelrooi…

De d en f zitten naast elkaar de één kijkt links de ander rechts – daartussen huist de – dromendief ze voelen zich verwant in dit fascinerend flardenveld op afstand dichtregelproef…

Luister naar de stopstreep jammerend in de nacht het is de bivakmuts die je oren drukt Voel de stopstreep die bibbert in de zon, de ochtend baart stralen op je trillend kompas Spring voorbij de stopstreep lach door de confetti heen dat danst op je schouders en de polka van je opa.…

Een feestpapieren mutsje springt langs het raam een neusje vast tegen het glas kleurt mijn beeld blijft op mijn netvlies staan Voor ik mij omdraai zie ik lange blonde haren door de wind omhelst langs mij heen gewaaid ogen die in de verte staren Wanneer de tuin begint te kwijnen haar hoodie stil aan de kapstok hangt zie ik een zilvergrijze…

Soldaten komen traag marcheren met duizenden bepakt en bezakt door mijn knagende maag ze klimmen in een vlaag trede bij trede langs ribben omhoog kruipen richting mijn kraag waar ik de rede bevraag zoek ik mijn evenwicht maar zak langzaam naar de aarde omlaag.…

In het hier en nu zien mij oude wijzen prikken opgeheven vingers beduusd de mond gesnoerd staar ik naar nodeloze wetten. Is inkt aan het vergrijzen. Hoor het vurrukulluk commentaar van Apollo en van Zeus bij de geboorte van de dagen is de grens een te bouwen thuis genieten nieuwe kleuren, oude geuren. Where the hell zijn wij, habibi?…

Je bent een gekookte kikker als je een prinses ontmoet die je aan een poot omhoog uit de hete pan tilt Ai, je bibbert en je trilt het is veel te koud. Oude modderstromen laten je in je dromen wegzinken in vergetelheid liefde perst zich door de kieren maar het is de stilte die je zo vertrouwt.…

In flanel diep gedoken op mijn beslagen raam zie ik wazige murmuraties – elke seconde is gebroken Cactussen wonen op mijn tong, in een opgedroogde krater terwijl de radiator stomende liedjes zong Pendel ik tussen Ecuador en Polen klopt de hete watersnood druk de knop bij elke halte ijsblokken tegels worden zolen Het kreunend, kwijnend…

Met striemen op mijn lippen, staar ik, ogen dichtgeknepen. Is mijn knokkels’ bloed verdwenen rondom ijskoud roestig staal. De benen die mij dragen hebben wiegen tot kunst verheven. Schreeuwend geeft de dief een stem, aan de Noordpool van mijn dromen. Waar ik in het zand leer kruipen zijn de afdrukken vergaan. Tastend zoek ik rebabs klanken…

De vreemde gnoom uit de geletterde fontein speelt met het viltje aan dezelfde bar gezeten puzzelt mijn onzinnig weten met het donkerbruin vermoeden dat het biertje dat we dronken de laatste niet zou zijn. Waar we vele malen spraken over bekende koetjes en dat het feeëriek geweld nooit kan vervelen, noch kan wennen deden we elkaar de…

Als alle woorden zijn gezegd kruist de koning het groene land staat voor een gloeiend frasenvuur striemen de snaren, wit verbrand Aan haar voeten stort hij neer Lucille, ik smeek je, hoor mijn bede maar als het hart moe is gestreden geeft ook zij geen weerklank meer.
 Wanneer de vonken zijn verdwenen ‘Rest mij jou de beste wensen’ en…

Gespierd mahonie vindt mijn hand plak geribbelde tandjes onder het vertrouwde hout muziek glijdt van de naald. Een verzadigd viltje vraagt om vezels te plukken als we soebatteren – boven het schuim van verse koppen. Een wollen sjaal glijdt langs plakkerig leer ruik ik Hajenius, terwijl jij steeds harder fluistert. Bitterzoet…

Een beeldenstorm valt uit de dageraad waanzin knalt door het raam als de wekker wakker kraamt Nee, nee, laat me slapen tril me, tril me langzaam Jij bent het drukventiel dat opendraait graai groengele boeketten uit het vers gemaaide gras Adem door de gaatjes van mijn mondharmonica draai de volumeknop van mijn ballade Wiegend…

Buiten de lijntjes is meer ruimte, is geschreven en gezegd. Maar buiten de kantlijn – daar worden oorlogen beslecht. Blijf ik op de kantlijn wil ik door het venster kijken. Kan ik dan de vrede schilderen – of kleur ik alleen de lijken? Gooi luiken dicht, deur in het slot, gebogen, handen op mijn oren. Betreur de lijntjes op papier – heb…

Geboren aan de Zuiderzee proef ik de smaak van paling. Uit wijde water glijdt zij naar de lokkende rivier. Ongrijpbaar drift vergezelt haar reis, opdat zij zout en zoet bemint. Geboren aan de Zuiderzee proef ik de smaak van paling.…

Roze glijdt omhoog een grijze stroom kolkende cirkels dragen mijn puzzelend diep Voorbij beweegt de groene dijk een wit huisje staat stil Tien voor twaalf een rij bladloze populieren Half één een blauw geel pontje heen Zes over één zeven vluchtende ganzen…

Onder je huid ligt een adolescentenroman klaar om te worden gelezen. In een minibieb gevonden, niet lang gezocht, een beetje beduimeld. ‘t Geeft niet…het is niet gekocht. Toch open ik je hart, snuif de bladzijden. Je fluistert – zongerijpte woordjes. Terwijl de zinnen krullen om mijn vingers, luisterend naar je ademloos verhaal…

Met een collectieve bril lees ik, gewetenloos, binnen mijn kortzichtig bereik, lokale partijkarikaturen. Grillige praatpalen en wortelloze meningen slaan elkaar om de oren met losgeslagen koebellen, zie stoffige strofes en morsige verzen. Mag het journaille opgeschoond? Gereviseerd en gepolijst tonen gedichten, lavendelfris koorddansende…

Op aanlandige wind sprongen we slootjes, smeerden groene vlekken op blote knieën, water sijpelde in blauwe regenlaarzen, slurpten chocomel onder de brug. We schuilden voor het zwellend wolkendek leunend tegen de Romeinse muur. De lauwe middag vergleed, overschreeuwd door Usipeten, achter eindeloos lokkende queesten. Met handen geboeid…

In dit vers daar zit een dader van een moord nog nooit gepleegd, het verdichte alibi is verdwenen want bewijs verklaart niet nader waartoe het slachtoffer zich leent De rechercheur komt onderzoeken zet het gedicht af met een lint, Who dunnit? Dat is niet de vraag als hij maar nergens sporen vindt, van ongeoorloofd handelen In de wandelstok…

Nevels strijken de zachte lak keren wimpers naar de wang de wil boort een gaatje in de dag – op de rand wankelt de punt kijkt de diepte in alsof ze nog niet weet of ze valt het misschien is gevallen en blijft balanceren…

Stroomafwaarts, met open monden kauwden we de wind, slokten lege wolken, gooiden kiezels kei – op – kei – op – water. Nu staren hoge schoorstenen naar de verstilde dam. Het baken op de krib vertelt: Mithras is verdwenen. Zijn speelstok vastgeprikt op hologige grondels. Fietskadavers neergesmeten roesten in het gras misbaksels, los…

Doorzichtig opende ik het onschuldig ogend staafje. O, waarom ben ik toch gezwicht voor dit plakkerige wicht, eenzaam op een schaaltje? Merci – voor mij geen fantasie – dat lag te smelten in de zon. Ik kwam niet van haar af in de ochtend na het feest; ze kleefde me overal ‘t verleidelijke beest.…

Als we inwaarts stromen, twintig vingers in één hand verschuiven kiezeldromen lippen strijken door mijn haren. Onder kruiend ijs liggen wij wang-aan-wang zoeken het koren bij de bron. De paarden zijn gestald, vreemde volkeren uitgebeend, is het psalmenlied versteend – het processiepad verworden tot een uitlaatplek voor honden. Laat…

Als wij opwaarts stromen, twintig vingers in één hand verschuiven kiezeldromen. Onder kruiend ijs liggen wij wang-aan-wang ontdekken het koren aan de bron. Waar goden samenscholen als oude wijzen zwijgen. Daar ligt de dam verzonken. Verdrinken mijn lippen in jouw haren, groeien wij dies natalis uit het riet omhoog.…

Dwalend door de hellepoort luister ik naar dikke tongen van de Souvignier Gris – hoor de kakofonie! – raak ik verstrikt in murmelaties over de kring rond Sancerre de vuurstenen afdronk en andere smaaksimulaties – of over de vreemdelingen van Poperinge met hun mout vol van hop dool ik over de Veluviae Altea dorstig langs de watermolen…

IJskorrels dansen bakstenen liggen los in het zand mijn hoofd gebogen onder mijn capuchon vind ik je deurbel beklad en bestickerd Ik zoek een getuige die me vertelt dat ik zijn mocht wat ik hoopte wie ik was…

Ik kauw de wind als noradrenaline ploppen bakpoederkussentjes omgekeerd in rijzend deeg bellen gas dalen in het stijgende glas trillen baniers in de bries bij het gloren van de daken waai ik uit mijn stappen knappen badparels in mijn boterhamzakje spatten bij het vijfde station de waterballonnen pas…

Mijn vingers zoeken jouw rimpelland. Alle dagen, voor het avonduur zijn niet vergeten – alleen verloren in het doolhof van je hand. In stilte verdwaal ik in jouw verhalen.…

Trekt de zon aan mijn vleugelrug geuren van modder stromen iets lokt niet iets — bijna iets lokt als ik draai bijna niet iets draai dichterbij iets draai dichterbij niet iets dandelion draait dandelionpoeder lokt lokt zon langs de dansende dandelion volg iets niet te volgen stromen ik draai verder, niet verder ik draai niet…